Al-Qasas القصص

طسٓمٓ (طا سین میم).

طسم

اینها نشانه‌های نوشتار روشن است.

تلك ءايت ٱلكتب ٱلمبين

ما بخشی از اطلاع دربارهٔ موسی و فرعون را به حقیقت بر تو برمی‌خوانیم، برای قومی که باور دارند.

نتلوا عليك من نبإ موسى وفرعون بٱلحق لقوم يؤمنون

زیرا او از تباهی‌گران بود.

إنه كان من ٱلمفسدين

و ما می‌خواستیم به کسانی که بر زمین ناتوان ساخته شده بودند لطف کنیم، آنان را راهنمایانی قرار دهیم، آنان را وارثان سازیم، آنان را بر زمین استوار بنشانیم، و به فرعون و هامان و لشکرهایشان، به‌وسیلهٔ آنان، آنچه را از آن برحذر بودند بنمایانیم.

ونريد أن نمن على ٱلذين ٱستضعفوا في ٱلأرض ونجعلهم أئمة ونجعلهم ٱلورثين ونمكن لهم في ٱلأرض ونري فرعون وهمن وجنودهما منهم ما كانوا يحذرون

زیرا او را به تو پس خواهیم داد و او را از فرستادگان خواهیم ساخت.»

إنا رآدوه إليك وجاعلوه من ٱلمرسلين

زیرا فرعون و هامان و لشکرهایشان خطاکار بودند.

إن فرعون وهمن وجنودهما كانوا خطين

شاید به ما سود برساند، یا او را کودک خود بگیریم.» و حس نمی‌کردند.

عسى أن ينفعنآ أو نتخذه ولدا وهم لا يشعرون

و آگاهی مادر موسی تهی شد؛ نزدیک بود بی‌گمان او را آشکار کند، اگر بر هستهٔ او پیوند نبسته بودیم، تا از کسانی باشد که باور دارند.

وأصبح فؤاد أم موسى فرغا إن كادت لتبدي به لولآ أن ربطنا على قلبها لتكون من ٱلمؤمنين

و به خواهرش گفت: «رد او را بگیر.» او را از دور آشکارا دید، بی‌آنکه حس کنند.

وقالت لأخته قصيه فبصرت به عن جنب وهم لا يشعرون

و ما پیش‌تر هر پرستاری دیگری را بر او ممنوع کرده بودیم؛ پس گفت: «آیا می‌خواهید خانواده‌ای را به شما نشان دهم که برای شما از او مراقبت خواهد کرد و برای او اندرزگوی نیکی خواهد بود؟»

وحرمنا عليه ٱلمراضع من قبل فقالت هل أدلكم على أهل بيت يكفلونه لكم وهم له نصحون

اما بیشتر آنان نمی‌دانند.

ولكن أكثرهم لا يعلمون

بدین‌سان نیکی‌کنندگان را بازپرداخت می‌کنیم.

وكذلك نجزي ٱلمحسنين

او همانا دشمنی است، گمراه‌کننده‌ای آشکار.»

إنه عدو مضل مبين

زیرا اوست بسیار بخشاینده، مهربان.

إنه هو ٱلغفور ٱلرحيم

گفت: «ای سرپرست من، به آن دهشی که به من ارزانی داشتی، دیگر هرگز پشتیبان کنارگذاشته‌شدگان نخواهم بود.»

قال رب بمآ أنعمت على فلن أكون ظهيرا للمجرمين

موسی به او گفت: «تو بی‌گمان سرگشته‌ای آشکاری.»

قال له موسى إنك لغوي مبين

تو تنها می‌خواهی در زمین خودکامه شوی، و نمی‌خواهی از سامان‌دهندگان باشی.»

إن تريد إلآ أن تكون جبارا في ٱلأرض وما تريد أن تكون من ٱلمصلحين

گفت: «ای موسی، دربار علیه تو رایزنی می‌کند تا تو را بکشد؛ بیرون شو، من همانا برای تو اندرزگوی بی‌ریایم.»

قال يموسى إن ٱلملأ يأتمرون بك ليقتلوك فٱخرج إني لك من ٱلنصحين

و گفت: «ای سرپرست من، مرا از قوم ستمگر نجات ده.»

قال رب نجني من ٱلقوم ٱلظلمين

چون به سوی مدین روی آورد، گفت: «شاید سرپرست من مرا به راه راست راه نماید.»

ولما توجه تلقآء مدين قال عسى ربي أن يهديني سوآء ٱلسبيل

گفتند: «ما آب نمی‌دهیم مگر پس از آنکه شبانان بازروند؛ و پدر ما پیرمردی بسیار سالخورده است.»

قالتا لا نسقي حتى يصدر ٱلرعآء وأبونا شيخ كبير

برای آن دو آب داد، سپس به سایه کناره گرفت و گفت: «ای سرپرست من، من همانا به کمترین نیکی‌ای که به سوی من فرود آوری سخت نیازمندم.»

فسقى لهما ثم تولى إلى ٱلظل فقال رب إني لمآ أنزلت إلى من خير فقير

چون نزد او آمد و سرگذشت خود را برای او بازگفت، گفت: «مترس، از قوم ستمگر رها شدی.»

فلما جآءه وقص عليه ٱلقصص قال لا تخف نجوت من ٱلقوم ٱلظلمين

زیرا بهترین کسی که می‌توانی به کار گیری آن است که زورمند و مورد اعتماد باشد.»

إن خير من ٱستجرت ٱلقوي ٱلأمين

مرا، اگر خدا را پسند افتد، از کسانی که شایسته‌اند خواهی یافت.»

ستجدني إن شآء ٱلله من ٱلصلحين

و خدا بر آنچه می‌گوییم وکیل است.»

وٱلله على ما نقول وكيل

به نزدیکان خود گفت: «بمانید، زیرا آتشی دیدم؛ شاید برای شما از آن خبری بیاورم، یا اخگری شعله‌ور، شاید بتوانید گرم شوید.»

قال لأهله ٱمكثوا إني ءانست نارا لعلي ءاتيكم منها بخبر أو جذوة من ٱلنار لعلكم تصطلون

زیرا تو از کسانی هستی که در امان‌اند.

إنك من ٱلءامنين

زیرا آنان قومی از تجاوزگران بودند.»

إنهم كانوا قوما فسقين

زیرا می‌ترسم مرا دروغ انگارند.»

إني أخاف أن يكذبون

شما دو تن، و آنان که از شما پیروی کنند، پیروز خواهید بود.»

أنتما ومن ٱتبعكما ٱلغلبون

چون موسی نشانه‌های آشکار ما را برایشان آورد، گفتند: «این تنها چشم‌بندی‌ای ساختگی است؛ ما هرگز چنین چیزی را از نیاکان نخستین خود نشنیده‌ایم.»

فلما جآءهم موسى بايتنا بينت قالوا ما هذآ إلا سحر مفترى وما سمعنا بهذا في ءابآئنا ٱلأولين

زیرا ستمگران کامیاب نمی‌شوند.»

إنه لا يفلح ٱلظلمون

و فرعون گفت: «ای دربار، من برای شما ایزدی غیر از خود نمی‌شناسم. پس ای هامان، برای من بر خاک رس آتشی بیفروز، و برای من کوشکی بساز، شاید بالا روم و ایزد موسی را ببینم؛ من بی‌گمان می‌پندارم که او از دروغ‌گویان است.»

وقال فرعون يأيها ٱلملأ ما علمت لكم من إله غيري فأوقد لي يهمن على ٱلطين فٱجعل لي صرحا لعلي أطلع إلى إله موسى وإني لأظنه من ٱلكذبين

و او و لشکرهایش در زمین بی‌هیچ حقی خودبزرگ‌بین شدند، و پنداشتند که هرگز به سوی ما بازگردانده نخواهند شد.

وٱستكبر هو وجنوده في ٱلأرض بغير ٱلحق وظنوا أنهم إلينا لا يرجعون

پس بنگر که فرجام ستمگران چگونه بود.

فٱنظر كيف كان عقبة ٱلظلمين

و در روز حضور یاری رسانده نخواهند شد.

ويوم ٱلقيمة لا ينصرون

و در روز حضور از چهره‌تباه‌شدگان خواهند بود.

ويوم ٱلقيمة هم من ٱلمقبوحين

ما همانا به موسی نوشتار دادیم، پس از آنکه نسل‌های نخستین را ریشه‌کن کردیم، چون روشنگری‌هایی برای انسان‌ها، راهنمایی و مهر، شاید به یاد می‌آوردند.

ولقد ءاتينا موسى ٱلكتب من بعد مآ أهلكنا ٱلقرون ٱلأولى بصآئر للناس وهدى ورحمة لعلهم يتذكرون

تو از آنان که گواه بودند نبودی.

وما كنت من ٱلشهدين

بلکه ما فرستندگان بودیم.

ولكنا كنا مرسلين

بلکه این مهری از سرپرست تو است، تا قومی را هشدار دهی که پیش از تو هیچ هشداردهنده‌ای به سوی آنان نیامده بود، به این امید که به یاد خواهند آورد.

ولكن رحمة من ربك لتنذر قوما مآ أتىهم من نذير من قبلك لعلهم يتذكرون

و اگر چون پیشامدی ناگوار برای آنچه دستانشان پیش بردند به آنان رسد، نمی‌گفتند: «ای سرپرست ما، چرا فرستاده‌ای برای ما نفرستادی؟ از نشانه‌های تو پیروی می‌کردیم و از باورآورندگان می‌بودیم» —

ولولآ أن تصيبهم مصيبة بما قدمت أيديهم فيقولوا ربنا لولآ أرسلت إلينا رسولا فنتبع ءايتك ونكون من ٱلمؤمنين

و گفتند: «ما همانا همهٔ این‌ها را انکار می‌کنیم.»

وقالوا إنا بكل كفرون

بگو: «پس نوشتاری از نزد خدا بیاورید که از این دو راهنماتر باشد، من از آن پیروی خواهم کرد، اگر راست‌گویید.»

قل فأتوا بكتب من عند ٱلله هو أهدى منهمآ أتبعه إن كنتم صدقين

زیرا خدا قوم ستمگر را راه نمی‌نماید.

إن ٱلله لا يهدي ٱلقوم ٱلظلمين

ما سخن را همانا بی‌گسست به آنان رساندیم، شاید به یاد آورند.

ولقد وصلنا لهم ٱلقول لعلهم يتذكرون

آنان که پیش از او به آنان نوشتار دادیم، به آن باور دارند؛

ٱلذين ءاتينهم ٱلكتب من قبله هم به يؤمنون

و چون بر آنان برخوانده شود، می‌گویند: «به آن باور داریم؛ این همانا حقیقت از سوی سرپرست ماست؛ ما پیش از آن نیز بی‌خدشه نزد خدا بودیم.»

وإذا يتلى عليهم قالوا ءامنا به إنه ٱلحق من ربنآ إنا كنا من قبله مسلمين

آنان پاداش خود را دوبار دریافت خواهند کرد، برای آنکه شکیبا بودند، بدی را با نیکی دفع کردند، و از آنچه روزی‌شان دادیم هزینه کردند.

أولئك يؤتون أجرهم مرتين بما صبروا ويدرءون بٱلحسنة ٱلسيئة ومما رزقنهم ينفقون

و چون بیهودگی را بشنوند، از آن روی برمی‌تابند و می‌گویند: «کردارهای ما برای ما و کردارهای شما برای شما؛ آرامش بر شما باد، ما نادانان را نمی‌جوییم.»

وإذا سمعوا ٱللغو أعرضوا عنه وقالوا لنآ أعملنا ولكم أعملكم سلم عليكم لا نبتغي ٱلجهلين

و راهنمایی‌پذیرندگان را بهتر می‌شناسد.

وهو أعلم بٱلمهتدين

اما بیشترشان نمی‌دانند.

ولكن أكثرهم لا يعلمون

اینک خانه‌های آنان که پس از ایشان مسکون نشدند، مگر اندکی — و ما بودیم که وارثان شدیم.

فتلك مسكنهم لم تسكن من بعدهم إلا قليلا وكنا نحن ٱلورثين

ما هرگز شهرها را ریشه‌کن نکرده‌ایم مگر آنگاه که مردم آن ستمگر بودند.

وما كنا مهلكي ٱلقرى إلا وأهلها ظلمون

آیا پس خرد نمی‌ورزید؟

أفلا تعقلون

آیا کسی که به او وعدهٔ نیکو دادیم و با آن روبه‌رو خواهد شد، همانند کسی است که او را از زندگی نزدیک برخوردار کردیم و سپس در روز حضور از آورده‌شدگان خواهد بود؟

أفمن وعدنه وعدا حسنا فهو لقيه كمن متعنه متع ٱلحيوة ٱلدنيا ثم هو يوم ٱلقيمة من ٱلمحضرين

و روزی که آنان را ندا دهد و بگوید: «کجایند انبازان من، که ادعا می‌کردید؟»

ويوم يناديهم فيقول أين شركآءي ٱلذين كنتم تزعمون

آنان از ما فرمان نمی‌بردند.»

ما كانوا إيانا يعبدون

و گفته خواهد شد: «انبازان خود را بخوانید.» آنان را خواهند خواند، اما آنان به ایشان پاسخ نخواهند داد؛ کیفر را خواهند دید — کاش راهنمایی پذیرفته بودند...

وقيل ٱدعوا شركآءكم فدعوهم فلم يستجيبوا لهم ورأوا ٱلعذاب لو أنهم كانوا يهتدون

و روزی که آنان را ندا دهد و بگوید: «به فرستادگان چه پاسخ دادید؟»

ويوم يناديهم فيقول ماذآ أجبتم ٱلمرسلين

در آن روز، اطلاعات بر آنان تیره خواهد شد، و از یکدیگر نخواهند پرسید.

فعميت عليهم ٱلأنبآء يومئذ فهم لا يتسآءلون

اما آنکه پشیمان شد، باور آورد و کرداری شایسته به‌جا آورد، شاید از کامیابان باشد.

فأما من تاب وءامن وعمل صلحا فعسى أن يكون من ٱلمفلحين

شکوه بر خدا باد، او بسی بالاتر است از آنچه برای او انباز می‌گیرند.

سبحن ٱلله وتعلى عما يشركون

سرپرست تو آنچه را سینه‌هایشان در خود می‌پوشانند و آنچه را فاش می‌کنند می‌داند.

وربك يعلم ما تكن صدورهم وما يعلنون

و شما به سوی او بازگردانده خواهید شد.

وإليه ترجعون

آیا پس نمی‌شنوید؟»

أفلا تسمعون

آیا پس روشن نمی‌بینید؟»

أفلا تبصرون

و به مهر او است که برای شما شب و روز را قرار داد، تا بیاسایید و از لطف او بجویید، و شاید سپاس‌گزار شوید.

ومن رحمته جعل لكم ٱليل وٱلنهار لتسكنوا فيه ولتبتغوا من فضله ولعلكم تشكرون

و روزی که آنان را ندا دهد و بگوید: «کجایند انبازان من، که ادعا می‌کردید؟»

ويوم يناديهم فيقول أين شركآءي ٱلذين كنتم تزعمون

و از هر جامعه گواهی برخواهیم کشید و خواهیم گفت: «برهان خود را بیاورید.» آنگاه خواهند دانست که حقیقت از آنِ خدا است، و آنچه برمی‌ساختند از آنان دور گم خواهد شد.

ونزعنا من كل أمة شهيدا فقلنا هاتوا برهنكم فعلموا أن ٱلحق لله وضل عنهم ما كانوا يفترون

قومش آنگاه به او گفتند: «ذوق‌زده مباش، زیرا خدا ذوق‌زدگان را دوست ندارد؛

إذ قال له قومه لا تفرح إن ٱلله لا يحب ٱلفرحين

زیرا خدا تباهی‌گران را دوست ندارد.»

إن ٱلله لا يحب ٱلمفسدين

و کنارگذاشته‌شدگان دربارهٔ تقصیرهایشان پرسیده نخواهند شد.

ولا يسل عن ذنوبهم ٱلمجرمون

کسانی که زندگی نزدیک را می‌خواهند گفتند: «ای کاش همانند آنچه به قارون داده شد می‌داشتیم! او بی‌گمان بهره‌ای سترگ دارد.»

قال ٱلذين يريدون ٱلحيوة ٱلدنيا يليت لنا مثل مآ أوتي قرون إنه لذو حظ عظيم

و این را تنها شکیبایان دریافت می‌کنند.»

ولا يلقىهآ إلا ٱلصبرون

و او از کسانی نبود که خود را یاری می‌رسانند.

وما كان من ٱلمنتصرين

آه! پس انکارکنندگان هرگز کامیاب نمی‌شوند.»

ويكأنه لا يفلح ٱلكفرون

و فرجام از آنِ محتاطان است.

وٱلعقبة للمتقين

و هر که با بدی بیاید — آنان که بدی کردند تنها بر حسب آنچه می‌کردند بازپرداخت خواهند شد.

ومن جآء بٱلسيئة فلا يجزى ٱلذين عملوا ٱلسيات إلا ما كانوا يعملون

بگو: «سرپرست من بهتر می‌داند که چه کسی با راهنمایی می‌آید و چه کسی در گمراهی‌ای آشکار است.»

قل ربي أعلم من جآء بٱلهدى ومن هو في ضلل مبين

پس هرگز پشتیبان انکارکنندگان مباش.

فلا تكونن ظهيرا للكفرين

و هرگز از انباز گیرندگان مباش.

ولا تكونن من ٱلمشركين

و شما به سوی او بازگردانده خواهید شد.

وإليه ترجعون