Ibrahim ابراهيم

الٓر (الف لام را).

الر

خدا، که از آنِ او است آنچه در آسمان‌ها و آنچه بر زمین است.

ٱلله ٱلذي له ما في ٱلسموت وما في ٱلأرض

هیچ فرستاده‌ای نفرستادیم مگر به زبان قومش، تا برای آنان چیزها را روشن گرداند؛

ومآ أرسلنا من رسول إلا بلسان قومه ليبين لهم

خدا آنگاه هر که را پسند او افتد گمراه می‌کند، و هر که را پسند او افتد راه می‌نماید:

فيضل ٱلله من يشآء ويهدي من يشآء

ما همانا موسی را با نشانه‌های خود فرستادیم: «قوم خود را از تاریکی‌ها به سوی نور بیرون آور، و روزهای خدا را به آنان یادآوری کن.»

ولقد أرسلنا موسى بايتنآ أن أخرج قومك من ٱلظلمت إلى ٱلنور وذكرهم بأيىم ٱلله

و آن‌گاه که موسی به قومش گفت: «دهش خدا بر خود را به یاد آورید، آن‌گاه که شما را از تبار فرعون نجات داد، که کیفری بد بر شما روا می‌داشت، پسرانتان را سر می‌برید و به حیای زنانتان لطمه می‌زد:

وإذ قال موسى لقومه ٱذكروا نعمة ٱلله عليكم إذ أنجىكم من ءال فرعون يسومونكم سوء ٱلعذاب ويذبحون أبنآءكم ويستحيون نسآءكم

آیا اطلاعات کسانی که پیش از شما بودند به شما نرسیده است: قوم نوح، عاد، ثمود، و کسانی که پس از آنان آمدند،

ألم يأتكم نبؤا ٱلذين من قبلكم قوم نوح وعاد وثمود وٱلذين من بعدهم

که جز خدا آنان را نمی‌شناسد؟

لا يعلمهم إلا ٱلله

فرستادگانشان گفتند: «آیا دربارهٔ خدا، سرچشمهٔ آسمان‌ها و زمین، سرگشتگی هست؟ او شما را فرا می‌خواند تا بخشی از تقصیرهای شما را ببخشاید و شما را تا سرآمدی نام‌برده به تعویق اندازد.»

قالت رسلهم أفي ٱلله شك فاطر ٱلسموت وٱلأرض يدعوكم ليغفر لكم من ذنوبكم ويؤخركم إلى أجل مسمى

فرستادگانشان به آنان گفتند: «ما جز آدمیانی همانند شما نیستیم، اما خدا هر که را پسند او افتد از میان فرمان‌برداران خود برخوردار می‌سازد.

قالت لهم رسلهم إن نحن إلا بشر مثلكم ولكن ٱلله يمن على من يشآء من عباده

ما را نشاید که برای شما اقتداری بیاوریم مگر با اجازهٔ خدا.

وما كان لنآ أن نأتيكم بسلطن إلا بإذن ٱلله

و چرا به خدا وکالت ندهیم، در حالی که او ما را به راه‌های ما راه نموده است؟

وما لنآ ألا نتوكل على ٱلله وقد هدىنا سبلنا

و ما بی‌گمان در برابر آنچه ما را بدان می‌آزارید شکیبایی خواهیم کرد؛

ولنصبرن على مآ ءاذيتمونا

پس سرپرستشان به آنان پرده برداشت: «ما بی‌گمان ستمگران را نابود خواهیم کرد، و شما را بی‌گمان پس از آنان در این زمین ساکن خواهیم گرداند.

فأوحى إليهم ربهم لنهلكن ٱلظلمين ولنسكننكم ٱلأرض من بعدهم

مثال کسانی که سرپرست خود را انکار می‌کنند:

مثل ٱلذين كفروا بربهم

کردارهایشان همچون خاکستری است که باد در روزی طوفانی با شدت به گردش درمی‌آورد: از آنچه به دست آورده‌اند هیچ چیز را نمی‌توانند نگه دارند.

أعملهم كرماد ٱشتدت به ٱلريح في يوم عاصف لا يقدرون مما كسبوا على شىء

آیا ندیده‌ای که خدا آسمان‌ها و زمین را با حقیقت آفرید؟

ألم تر أن ٱلله خلق ٱلسموت وٱلأرض بٱلحق

و همه آشکارا در برابر خدا خواهند بود، و ضعیفان به کسانی که از خودبزرگ‌بینی باد می‌کردند خواهند گفت: «ما همانا پیرو شما بودیم؛ آیا پس می‌توانید در برابر کیفر خدا در چیزی به ما سود رسانید؟»

وبرزوا لله جميعا فقال ٱلضعفؤا للذين ٱستكبروا إنا كنا لكم تبعا فهل أنتم مغنون عنا من عذاب ٱلله من شىء

خواهند گفت: «اگر خدا ما را راه نموده بود، ما همانا شما را راه می‌نمودیم.

قالوا لو هدىنا ٱلله لهدينكم

و منحرف‌کننده خواهد گفت، آن‌گاه که کار فیصله داده شود: «خدا همانا وعدهٔ حقیقت به شما داد، و من نیز به شما وعده‌ای دادم، اما از آن تخلف ورزیدم؛ من بر شما هیچ اقتداری نداشتم، مگر آن‌که شما را فرا خواندم، و شما به من پاسخ دادید. پس مرا سرزنش مکنید، اما خود را سرزنش کنید: من نمی‌توانم به فریاد شما پاسخ دهم، و نه شما به فریاد من. من همانا انکار می‌کنم که پیش‌تر مرا با خدا انباز گرفته‌اید.»

وقال ٱلشيطن لما قضي ٱلأمر إن ٱلله وعدكم وعد ٱلحق ووعدتكم فأخلفتكم وما كان لي عليكم من سلطن إلآ أن دعوتكم فٱستجبتم لي فلا تلوموني ولوموا أنفسكم مآ أنا بمصرخكم ومآ أنتم بمصرخي إني كفرت بمآ أشركتمون من قبل

و کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند، با اجازهٔ سرپرستشان، به باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است درآورده خواهند شد، در آن جاودانه خواهند ماند.

وأدخل ٱلذين ءامنوا وعملوا ٱلصلحت جنت تجري من تحتها ٱلأنهر خلدين فيها بإذن ربهم

آیا ندیده‌ای که خدا چگونه مثالی می‌افزاید؟ کلمه‌ای نیک همچون درختی نیک است، که ریشه‌اش استوار است و شاخسارش در آسمان، که خوراک‌هایش را در هر هنگام می‌دهد، با اجازهٔ سرپرستش.

ألم تر كيف ضرب ٱلله مثلا كلمة طيبة كشجرة طيبة أصلها ثابت وفرعها في ٱلسمآء تؤتي أكلها كل حين بإذن ربها

خدا کسانی را که باور می‌آورند با سخن استوار، در زندگی نزدیک و در زندگی واپسین، استوار می‌سازد،

يثبت ٱلله ٱلذين ءامنوا بٱلقول ٱلثابت في ٱلحيوة ٱلدنيا وفي ٱلءاخرة

و خدا ستمگران را گمراه می‌کند،

ويضل ٱلله ٱلظلمين

آیا ندیده‌ای کسانی را که دهش خدا را به انکار عوض کردند، و قوم خود را در سرای زوال جا دادند — جهنم، که در آن خواهند سوخت:

ألم تر إلى ٱلذين بدلوا نعمت ٱلله كفرا وأحلوا قومهم دار ٱلبوار جهنم يصلونها

و برای خدا رقیبانی قرار داده‌اند، تا از راه او گمراه کنند:

وجعلوا لله أندادا ليضلوا عن سبيله

خدا آن است که آسمان‌ها و زمین را آفرید، و از آسمان آبی فرود آورد، که با آن میوه‌هایی را همچون روزی برای شما بیرون آورد، و کشتی را برای شما رام کرد، تا به دستور او بر دریا روان شود،

ٱلله ٱلذي خلق ٱلسموت وٱلأرض وأنزل من ٱلسمآء مآء فأخرج به من ٱلثمرت رزقا لكم وسخر لكم ٱلفلك لتجري في ٱلبحر بأمره

و خورشید و ماه را، که بی‌وقفه در گردشند، برای شما رام کرد،

وسخر لكم ٱلشمس وٱلقمر دآئبين

و از هر آنچه از او خواستید به شما داد؛

وءاتىكم من كل ما سألتموه

و اگر دهش خدا را می‌شمردید، نمی‌توانستید آن را برشمارید.

وإن تعدوا نعمت ٱلله لا تحصوهآ

ای سرپرست ما، بخشی از اعقاب خود را در دره‌ای بی‌کشت، نزدیک خانهٔ تو که مصون از تعرّض گردانده شده است، ساکن گرداندم،

ربنآ إني أسكنت من ذريتي بواد غير ذي زرع عند بيتك ٱلمحرم

ای سرپرست ما، تو آنچه پنهان می‌داریم و آنچه افشا می‌کنیم می‌دانی؛

ربنآ إنك تعلم ما نخفي وما نعلن

ستایش از آنِ خدا است، که مرا، با وجود سالخوردگی، اسماعیل و اسحاق را عطا کرد!

ٱلحمد لله ٱلذي وهب لي على ٱلكبر إسمعيل وإسحق

ای سرپرست من، مرا از پابرجا نگه‌دارندگان تماس گردان، و اعقابم را نیز؛

رب ٱجعلني مقيم ٱلصلوة ومن ذريتي

و انسان‌ها را از روزی هشدار ده که کیفر به آنان می‌رسد، و کسانی که ستم کرده‌اند خواهند گفت: «ای سرپرست ما، ما را تا سرآمدی نزدیک به تعویق انداز: ما فراخوان تو را پاسخ خواهیم داد و از فرستادگان پیروی خواهیم کرد.»

وأنذر ٱلناس يوم يأتيهم ٱلعذاب فيقول ٱلذين ظلموا ربنآ أخرنآ إلى أجل قريب نجب دعوتك ونتبع ٱلرسل

و دسیسهٔ خود را چیدند،

وقد مكروا مكرهم

اما دسیسهٔ آنان نزد خدا است،

وعند ٱلله مكرهم

پس هرگز مپندار که خدا از وعدهٔ خود به فرستادگانش تخلف می‌ورزد،

فلا تحسبن ٱلله مخلف وعده رسله

روزی که زمین به زمینی دیگر دگرگون خواهد شد، و آسمان‌ها نیز،

يوم تبدل ٱلأرض غير ٱلأرض وٱلسموت

و کنارگذاشته‌شدگان را در آن روز خواهی دید، با هم در بندها زنجیر شده، پیراهن‌هایشان از قیر، و آتش چهره‌هایشان را پوشانده، تا خدا هر خویشتن را بر پایهٔ آنچه کسب کرده بازپرداخت کند،

وترى ٱلمجرمين يومئذ مقرنين في ٱلأصفاد سرابيلهم من قطران وتغشى وجوههم ٱلنار ليجزي ٱلله كل نفس ما كسبت