Al-Hashr الحشر
The First Gathering لأول الحشر
The section and its links
The return judged far-fetched, the sworn Day, then the community (50, then 51-67)
What was shown before: The return judged far-fetched is set out in 50. 50
بسم ٱلله ٱلرحمن ٱلرحيم
به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.
آنچه در آسمان‌ها و بر زمین است شکوهِ خدا را سرود.
سبح لله ما في ٱلسموت وما في ٱلأرض
و اوست نیرومند، فرزانه.
وهو ٱلعزيز ٱلحكيم
اوست که کسانی از دارندگان نوشتار را که انکار کردند، از خانه‌هایشان برای گردآوریِ نخست بیرون کرد.
هو ٱلذي أخرج ٱلذين كفروا من أهل ٱلكتب من ديرهم لأول ٱلحشر
شما گمان نمی‌بردید که بیرون خواهند رفت.
ما ظننتم أن يخرجوا
و آنان گمان می‌بردند که دژهایشان آنان را از خدا خواهد رهانید.
وظنوا أنهم مانعتهم حصونهم من ٱلله
اما خدا از جایی به سوی آنان آمد که انتظار نداشتند.
فأتىهم ٱلله من حيث لم يحتسبوا
و در هسته‌هایشان هراس افکند.
وقذف في قلوبهم ٱلرعب
خانه‌های خود را با دست‌های خود و با دست‌های باورمندان ویران می‌کردند.
يخربون بيوتهم بأيديهم وأيدي ٱلمؤمنين
پس از آن درس بگیرید، ای دارندگان بینایی‌ها.
فٱعتبروا يأولي ٱلأبصر
و اگر خدا بر آنان تبعید را مقرر نکرده بود، آنان را در زندگی نزدیک کیفر می‌داد.
ولولآ أن كتب ٱلله عليهم ٱلجلآء لعذبهم في ٱلدنيا
و در زندگی واپسین، کیفرِ آتش را خواهند داشت.
ولهم في ٱلءاخرة عذاب ٱلنار
این بدان سبب است که در برابر خدا و فرستادهٔ او به چنددستگی برخاستند.
ذلك بأنهم شآقوا ٱلله ورسوله
و هر که در برابر خدا با گسست بایستد، خدا همانا در تنبیه سخت است.
ومن يشآق ٱلله فإن ٱلله شديد ٱلعقاب
هر شیوهٔ نیکو که قطع کردید یا بر بنیادهایش سرپا گذاشتید، به اجازهٔ خدا بود، و برای آنکه تجاوزگران را شرمسار کند.
ما قطعتم من لينة أو تركتموها قآئمة على أصولها فبإذن ٱلله وليخزي ٱلفسقين
و آنچه خدا از آنان به فرستادهٔ خود بازگرداند، شما برای آن نه اسبی و نه مرکبی به کار نینداختید.
ومآ أفآء ٱلله على رسوله منهم فمآ أوجفتم عليه من خيل ولا ركاب
اما خدا فرستادگان خود را بر هر که پسند او افتد چیره می‌سازد.
ولكن ٱلله يسلط رسله على من يشآء
و خدا بر هر چیز توانا است.
وٱلله على كل شىء قدير
آنچه خدا از مردمان شهرها به فرستادهٔ خود بازگرداند، از آنِ خدا، فرستاده، نزدیکان، یتیمان، تنگ‌دستان و مسافر در راه‌مانده است، تا آن میان توانگران شما دست‌به‌دست نگردد.
مآ أفآء ٱلله على رسوله من أهل ٱلقرى فلله وللرسول ولذي ٱلقربى وٱليتمى وٱلمسكين وٱبن ٱلسبيل كى لا يكون دولة بين ٱلأغنيآء منكم
و آنچه فرستاده به شما می‌دهد، آن را بگیرید.
ومآ ءاتىكم ٱلرسول فخذوه
و آنچه شما را از آن باز می‌دارد، از آن دست بکشید.
وما نهىكم عنه فٱنتهوا
و نسبت به خدا محتاط باشید، زیرا خدا در تنبیه سخت است.
وٱتقوا ٱلله إن ٱلله شديد ٱلعقاب
برای بینوایانِ مهاجر، که از خانه‌ها و دارایی‌هایشان بیرون کرده شده‌اند، در جست‌وجوی لطفی از خدا و خشنودی او، و که خدا و فرستادهٔ او را یاری می‌رسانند.
للفقرآء ٱلمهجرين ٱلذين أخرجوا من ديرهم وأمولهم يبتغون فضلا من ٱلله ورضونا وينصرون ٱلله ورسوله
آنان راست‌گویانند.
أولئك هم ٱلصدقون
و کسانی که پیش از آنان در دیار و در باور جا گرفتند، کسانی را که به سوی آنان مهاجرت کردند دوست می‌دارند؛ در سینه‌هایشان هیچ نیازی به آنچه به آنان داده شده است نمی‌یابند، و آنان را بر خود ترجیح می‌دهند، هرچند خود در نداری باشند.
وٱلذين تبوءو ٱلدار وٱلإيمن من قبلهم يحبون من هاجر إليهم ولا يجدون في صدورهم حاجة ممآ أوتوا ويؤثرون على أنفسهم ولو كان بهم خصاصة
و هر که از آزمندیِ خویشتن خود محتاط ساخته شود، آنان موفقانند.
ومن يوق شح نفسه فأولئك هم ٱلمفلحون
و کسانی که پس از آنان آمدند می‌گویند: «ای سرپرست ما، ما را و برادران ما را که در باور بر ما پیشی گرفتند ببخشای، و در هسته‌های ما هیچ کینه‌ای نسبت به کسانی که باور دارند منه،
وٱلذين جآءو من بعدهم يقولون ربنا ٱغفر لنا ولإخوننا ٱلذين سبقونا بٱلإيمن ولا تجعل في قلوبنا غلا للذين ءامنوا
زیرا، ای سرپرست ما، تو نیکخواه و مهربانی.»
ربنآ إنك رءوف رحيم
آیا ندیده‌ای کسانی را که دورویی کردند، به برادران خود که از دارندگان نوشتار انکار کردند می‌گویند: «اگر بیرون کرده شوید، ما بی‌گمان با شما بیرون خواهیم رفت، و هرگز در برابر شما به کسی گردن نخواهیم نهاد؛ و اگر با شما پیکار کرده شود، بی‌گمان شما را یاری خواهیم رساند.»
ألم تر إلى ٱلذين نافقوا يقولون لإخونهم ٱلذين كفروا من أهل ٱلكتب لئن أخرجتم لنخرجن معكم ولا نطيع فيكم أحدا أبدا وإن قوتلتم لننصرنكم
و خدا گواهی می‌دهد که آنان بی‌گمان دروغ‌گویانند.
وٱلله يشهد إنهم لكذبون
اگر بیرون کرده شوند، با آنان بیرون نخواهند رفت.
لئن أخرجوا لا يخرجون معهم
و اگر با آنان پیکار کرده شود، آنان را یاری نخواهند رساند.
ولئن قوتلوا لا ينصرونهم
و حتی اگر آنان را یاری می‌رساندند، بی‌گمان پشت می‌کردند، سپس دیگر یاری داده نمی‌شدند.
ولئن نصروهم ليولن ٱلأدبر ثم لا ينصرون
شما در سینه‌هایشان بیش از خدا تکریم برمی‌انگیزید.
لأنتم أشد رهبة في صدورهم من ٱلله
این بدان سبب است که آنان قومی‌اند که درنمی‌یابند.
ذلك بأنهم قوم لا يفقهون
آنان همگی با شما جز در شهرهای استوار یا از پشت دیوارها پیکار نخواهند کرد.
لا يقتلونكم جميعا إلا في قرى محصنة أو من ورآء جدر
خشونتشان میان خودشان سخت است.
بأسهم بينهم شديد
آنان را یگانه می‌پنداری، حال آنکه هسته‌هایشان چنددسته است.
تحسبهم جميعا وقلوبهم شتى
این بدان سبب است که آنان قومی‌اند که خرد نمی‌ورزند.
ذلك بأنهم قوم لا يعقلون
آنان همانند کسانی‌اند که اندکی پیش از آنان
كمثل ٱلذين من قبلهم قريبا
پیامدهای شومِ رفتار خود را چشیدند.
ذاقوا وبال أمرهم
و کیفری دردناک خواهند داشت.
ولهم عذاب أليم
همانند منحرف‌کننده‌اند آنگاه که به انسان گفت: «انکار کن!» سپس چون او انکار کرد، گفت: «من همانا از تو بری هستم، من از خدا، سرپرستِ همهٔ هستی‌ها، می‌ترسم.»
كمثل ٱلشيطن إذ قال للإنسن ٱكفر فلما كفر قال إني بريء منك إني أخاف ٱلله رب ٱلعلمين
و پایان هر دو آن بود که در آتش باشند، تا در آن جاودانه بمانند.
فكان عقبتهمآ أنهما في ٱلنار خلدين فيها
و این است بازپرداخت ستمگران.
وذلك جزؤا ٱلظلمين
ای کسانی که باور آوردید! نسبت به خدا محتاط باشید، و هر خویشتن بنگرد که برای فردا چه پیش فرستاده است.
يأيها ٱلذين ءامنوا ٱتقوا ٱلله ولتنظر نفس ما قدمت لغد
و در برابر خدا محتاط باشید،
وٱتقوا ٱلله
زیرا خدا از آنچه می‌کنید باخبر است.
إن ٱلله خبير بما تعملون
و مانند کسانی نباشید که خدا را از یاد بردند و او آنان را از یاد خودشان برد.
ولا تكونوا كٱلذين نسوا ٱلله فأنسىهم أنفسهم
آنان تجاوزگرانند.
أولئك هم ٱلفسقون
یاران آتش و یاران باغ برابر نیستند.
لا يستوي أصحب ٱلنار وأصحب ٱلجنة
یاران باغ پیروزمندانند.
أصحب ٱلجنة هم ٱلفآئزون
اگر این خوانش را بر کوهی فرود آورده بودیم، آن را می‌دیدی که فروتن می‌شود و می‌شکافد، از خدا بیم دارد.
لو أنزلنا هذا ٱلقرءان على جبل لرأيته خشعا متصدعا من خشية ٱلله
و این نمونه‌ها را برای مردمان چند برابر می‌کنیم، شاید بیندیشند.
وتلك ٱلأمثل نضربها للناس لعلهم يتفكرون
اوست خدا، هیچ ایزدی نیست مگر او.
هو ٱلله ٱلذي لآ إله إلا هو
آنکه آنچه را فراتر از حواس است و آنچه را گواهی‌شده است می‌داند.
علم ٱلغيب وٱلشهدة
او بی‌اندازه مهربان است، مهربان.
هو ٱلرحمن ٱلرحيم
اوست خدا، هیچ ایزدی نیست مگر او، فرمانروا، والاپایه، آرامش، ضامن، برتر، نیرومند، مقاومت‌ناپذیر، پرعظمت.
هو ٱلله ٱلذي لآ إله إلا هو ٱلملك ٱلقدوس ٱلسلم ٱلمؤمن ٱلمهيمن ٱلعزيز ٱلجبار ٱلمتكبر
شکوه بر خدا باد، برتر از آنچه به او انباز می‌گیرند.
سبحن ٱلله عما يشركون
اوست خدا، آفریننده، هستی‌بخش، شکل‌دهنده.
هو ٱلله ٱلخلق ٱلبارئ ٱلمصور
زیباترین ویژگی‌ها از آنِ او است.
له ٱلأسمآء ٱلحسنى
هر آنچه در آسمان‌ها و بر زمین است او را شکوه می‌سراید.
يسبح له ما في ٱلسموت وٱلأرض
و اوست نیرومند، فرزانه.
وهو ٱلعزيز ٱلحكيم