Al-Mursalat المرسلات
Those Sent Forth المرسلات
The section and its links
“Leave Me” and “be patient”: the messenger facing denial (68, then 69-77)
What was shown before: “Leave Me” and “be patient” come from 68. 68
بسم ٱلله ٱلرحمن ٱلرحيم
به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.
سوگند به آنان که پیاپی فرستاده می‌شوند، سوگند به آنان که با خشونت پراکنده می‌کنند، سوگند به آنان که به‌گستردگی گسترش می‌دهند، سوگند به آنان که به‌روشنی جدا می‌کنند، سوگند به آنان که یادآوری می‌رسانند، برای عذر یا هشدار: آنچه به شما وعده داده شده است بی‌گمان رخ خواهد داد.
وٱلمرسلت عرفا فٱلعصفت عصفا وٱلنشرت نشرا فٱلفرقت فرقا فٱلملقيت ذكرا عذرا أو نذرا إنما توعدون لوقع
چون ستارگان محو خواهند شد، چون آسمان شکافته خواهد شد، چون کوه‌ها خرد خواهند شد، چون فرستادگان وعده‌گاه خود را دریافت کرده باشند — برای چه روزی به تأخیر انداخته شده‌اند؟ برای روز جدایی.
فإذا ٱلنجوم طمست وإذا ٱلسمآء فرجت وإذا ٱلجبال نسفت وإذا ٱلرسل أقتت لأى يوم أجلت ليوم ٱلفصل
و چه کسی تو را آگاه خواهد کرد که روز جدایی چیست؟
ومآ أدرىك ما يوم ٱلفصل
وای، در آن روز، بر دروغ‌انگارندگان!
ويل يومئذ للمكذبين
آیا ما پیشینیان را نابود نکرده‌ایم؟
ألم نهلك ٱلأولين
سپس واپسین‌ها را در پی آنان خواهیم آورد.
ثم نتبعهم ٱلءاخرين
ما با کنارگذاشته‌شدگان چنین رفتار می‌کنیم.
كذلك نفعل بٱلمجرمين
وای، در آن روز، بر دروغ‌انگارندگان!
ويل يومئذ للمكذبين
آیا شما را از آبی خوارشمرده‌شده نیافریده‌ایم؟ سپس آن را در جایگاهی امن و پایدار نهاده‌ایم، تا اندازه‌ای دانسته؛ ما تعیین کرده‌ایم —
ألم نخلقكم من مآء مهين فجعلنه في قرار مكين إلى قدر معلوم فقدرنا
و ما در تعیین کردن برترینیم!
فنعم ٱلقدرون
وای، در آن روز، بر دروغ‌انگارندگان!
ويل يومئذ للمكذبين
آیا زمین را گنجایشگاهی برای زندگان و نیز مردگان نساخته‌ایم؟ و آیا در آن لنگرهایی استوار و بلند ننهاده‌ایم، و آیا شما را از آبی تشنگی‌نشان ننوشانده‌ایم؟
ألم نجعل ٱلأرض كفاتا أحيآء وأموتا وجعلنا فيها روسي شمخت وأسقينكم مآء فراتا
وای، در آن روز، بر دروغ‌انگارندگان!
ويل يومئذ للمكذبين
«به سوی آنچه دروغ می‌انگاشتید بروید! به سوی سایه‌ای سه‌شاخه بروید، که سایه نمی‌افکند و در برابر شعله به هیچ کار نمی‌آید.»
ٱنطلقوا إلى ما كنتم به تكذبون ٱنطلقوا إلى ظل ذي ثلث شعب لا ظليل ولا يغني من ٱللهب
آن جرقه‌هایی می‌افکند بزرگ چون کاخ‌ها، چنان‌که گویی شتران زردند.
إنها ترمي بشرر كٱلقصر كأنه جملت صفر
وای، در آن روز، بر دروغ‌انگارندگان!
ويل يومئذ للمكذبين
این روزی است که در آن چیزی بر زبان نخواهند آورد، و به آنان اجازه داده نخواهد شد که عذر بخواهند.
هذا يوم لا ينطقون ولا يؤذن لهم فيعتذرون
وای، در آن روز، بر دروغ‌انگارندگان!
ويل يومئذ للمكذبين
این روز جدایی است؛ ما شما و پیشینیان را گرد آورده‌ایم. اگر نیرنگی دارید، پس آن را بر ضد من به کار بندید!
هذا يوم ٱلفصل جمعنكم وٱلأولين فإن كان لكم كيد فكيدون
وای، در آن روز، بر دروغ‌انگارندگان!
ويل يومئذ للمكذبين
کسانی که محتاط بوده‌اند همانا در میان سایه‌سارها و چشمه‌ها و مزه‌هایی بر پایهٔ میل‌شان خواهند بود:
إن ٱلمتقين في ظلل وعيون وفوكه مما يشتهون
«بخورید و بنوشید
كلوا وٱشربوا
خوشگوارانه، برای آنچه می‌کردید.»
هنيا بما كنتم تعملون
چنین نیکی‌کنندگان را بازپرداخت می‌کنیم.
إنا كذلك نجزي ٱلمحسنين
وای، در آن روز، بر دروغ‌انگارندگان!
ويل يومئذ للمكذبين
«بخورید و اندکی بهره ببرید، زیرا شما کنارگذاشته‌شدگان هستید.»
كلوا وتمتعوا قليلا إنكم مجرمون
وای، در آن روز، بر دروغ‌انگارندگان!
ويل يومئذ للمكذبين
و چون به آنان گفته می‌شود: «خم شوید»، خم نمی‌شوند.
وإذا قيل لهم ٱركعوا لا يركعون
وای، در آن روز، بر دروغ‌انگارندگان!
ويل يومئذ للمكذبين
پس پس از این، به کدام گفتار باور خواهند آورد؟
فبأى حديث بعده يؤمنون