Al-Anfal الانفال
What Gives You Life لما يحييكم
The section and its links
The example of the peoples before, then the messenger's people (7, then 8-9)
What was shown before: The peoples of 7 are cited here as an example, as with the conduct of Fir'awn's clan. 7
بسم ٱلله ٱلرحمن ٱلرحيم
به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.
از تو دربارهٔ فزونی‌ها بازپرسی می‌کنند.
يسلونك عن ٱلأنفال
بگو: «فزونی‌ها به خدا و فرستاده بازمی‌گردد.
قل ٱلأنفال لله وٱلرسول
پس نسبت به خدا محتاط باشید، و آنچه را میان شماست سالم سازید،
فٱتقوا ٱلله وأصلحوا ذات بينكم
و از خدا و فرستادهٔ او گردن نهید، اگر باورمندید.»
وأطيعوا ٱلله ورسوله إن كنتم مؤمنين
باورمندان تنها کسانی‌اند که چون خدا یاد شود هسته‌هایشان می‌لرزد، و چون نشانه‌های او بر آنان برخوانده شود باورشان افزون می‌گردد، و به سرپرست خود وکالت می‌دهند،
إنما ٱلمؤمنون ٱلذين إذا ذكر ٱلله وجلت قلوبهم وإذا تليت عليهم ءايته زادتهم إيمنا وعلى ربهم يتوكلون
کسانی که تماس را پابرجا نگه می‌دارند، و از آنچه ما روزی‌شان داده‌ایم هزینه می‌کنند — اینانند باورمندان حقیقی.
ٱلذين يقيمون ٱلصلوة ومما رزقنهم ينفقون أولئك هم ٱلمؤمنون حقا
آنان را نزد سرپرستشان درجه‌ها، بخشایشی، و روزی‌ای کریمانه است.
لهم درجت عند ربهم ومغفرة ورزق كريم
چنان‌که سرپرست تو تو را از خانه‌ات به حقیقت بیرون آورد، در حالی که گروهی از باورمندان از آن بی‌گمان نفرت داشتند، دربارهٔ حقیقت با تو بحث می‌کردند پس از آنکه آشکار شده بود، گویی آنان را به سوی مرگ می‌بردند، در حالی که می‌نگریستند.
كمآ أخرجك ربك من بيتك بٱلحق وإن فريقا من ٱلمؤمنين لكرهون يجدلونك في ٱلحق بعدما تبين كأنما يساقون إلى ٱلموت وهم ينظرون
و چون خدا به شما وعده می‌داد که یکی از دو گروه از آنِ شما خواهد بود، در حالی که می‌خواستید آن گروه که بی‌سلاح بود از آنِ شما باشد.
وإذ يعدكم ٱلله إحدى ٱلطآئفتين أنها لكم وتودون أن غير ذات ٱلشوكة تكون لكم
اما خدا می‌خواست با کلام‌های خود حقیقت را به حقیقت برساند و تا آخرین بازماندهٔ انکارکنندگان را قطع کند، تا حقیقت را به حقیقت برساند و باطل را بی‌اثر سازد، هرچند کنارگذاشته‌شدگان از آن بیزار باشند.
ويريد ٱلله أن يحق ٱلحق بكلمته ويقطع دابر ٱلكفرين ليحق ٱلحق ويبطل ٱلبطل ولو كره ٱلمجرمون
چون سرپرست خود را به یاری فرا می‌خواندید، و او به شما پاسخ داد: «من شما را با هزار کارگزار، پشت سر هم، تقویت می‌کنم.»
إذ تستغيثون ربكم فٱستجاب لكم أني ممدكم بألف من ٱلملئكة مردفين
و خدا آن را تنها مژده‌ای ساخت، و تا هسته‌هایتان در آن آسودگی یابند.
وما جعله ٱلله إلا بشرى ولتطمئن به قلوبكم
حال آنکه یاری جز از نزد خدا نمی‌آید،
وما ٱلنصر إلا من عند ٱلله
زیرا خدا نیرومند و فرزانه است.
إن ٱلله عزيز حكيم
چون او می‌کرد که خواب‌آلودگی شما را فرا گیرد، همچون امنیتی از سوی او، و از آسمان آبی بر شما فرود می‌آورد، تا شما را با آن پاک کند، آلودگی منحرف‌کننده را از شما بزداید، هسته‌هایتان را ببندد، و گام‌هایتان را با آن استوار گرداند.
إذ يغشيكم ٱلنعاس أمنة منه وينزل عليكم من ٱلسمآء مآء ليطهركم به ويذهب عنكم رجز ٱلشيطن وليربط على قلوبكم ويثبت به ٱلأقدام
چون سرپرست تو به کارگزاران پرده برمی‌داشت: «من با شمایم؛ پس کسانی را که باور آورده‌اند استوار کنید.
إذ يوحي ربك إلى ٱلملئكة أني معكم فثبتوا ٱلذين ءامنوا
من در هسته‌های انکارکنندگان هراس خواهم افکند.
سألقي في قلوب ٱلذين كفروا ٱلرعب
پس اسیران را چند برابر کنید، فراتر از حق، و از میان آنان کسانی را که بزرگ‌ترین ارزش مبادله را دارند چند برابر کنید.»
فٱضربوا فوق ٱلأعناق وٱضربوا منهم كل بنان
این بدان سبب است که در برابر خدا و فرستادهٔ او به چنددستگی برخاستند.
ذلك بأنهم شآقوا ٱلله ورسوله
و هر که در برابر خدا و فرستادهٔ او به چنددستگی برخیزد — خدا همانا در تنبیه سخت است.
ومن يشاقق ٱلله ورسوله فإن ٱلله شديد ٱلعقاب
این برای شما است: پس آن را بچشید!
ذلكم فذوقوه
و برای انکارکنندگان کیفر آتش اختصاص داده شده است.
وأن للكفرين عذاب ٱلنار
ای کسانی که باور آوردید! چون در اوج یورش با انکارکنندگان روبه‌رو شوید، به آنان پشت نکنید.
يأيها ٱلذين ءامنوا إذا لقيتم ٱلذين كفروا زحفا فلا تولوهم ٱلأدبار
و هر که در آن روز به آنان پشت کند — مگر مانور رزمی یا گرد آمدن نزد یک گردان — خشم خدا را بر خود می‌خرد، و پناهگاهش جهنم خواهد بود.
ومن يولهم يومئذ دبره إلا متحرفا لقتال أو متحيزا إلى فئة فقد بآء بغضب من ٱلله ومأوىه جهنم
و چه زشت مقصدی!
وبئس ٱلمصير
پس شما نبودید که آنان را کشتید،
فلم تقتلوهم
اما خدا بود که آنان را کشت.
ولكن ٱلله قتلهم
و تو پرتاب نکردی، آنگاه که پرتاب کردی، اما خدا بود که پرتاب کرد،
وما رميت إذ رميت ولكن ٱلله رمى
تا باورمندان را به شیوه‌ای زیبا، از سوی خود، بیازماید،
وليبلي ٱلمؤمنين منه بلآء حسنا
زیرا خدا شنوا و همه‌چیزدان است.
إن ٱلله سميع عليم
این برای شما! و خدا حیلهٔ انکارکنندگان را سست می‌کند.
ذلكم وأن ٱلله موهن كيد ٱلكفرين
اگر گشایش می‌جستید، گشایش از پیش به شما آمده است؛
إن تستفتحوا فقد جآءكم ٱلفتح
و اگر دست بکشید، برای شما بهتر خواهد بود؛
وإن تنتهوا فهو خير لكم
اما اگر تکرار کنید، ما تکرار خواهیم کرد،
وإن تعودوا نعد
و گردان شما به شما سودی نخواهد رساند، حتی اگر فراوان باشد؛
ولن تغني عنكم فئتكم شيا ولو كثرت
زیرا خدا با باورمندان است.
وأن ٱلله مع ٱلمؤمنين
ای کسانی که باور آوردید! از خدا و فرستادهٔ او گردن نهید،
يأيها ٱلذين ءامنوا أطيعوا ٱلله ورسوله
و به او پشت نکنید، در حالی که می‌شنوید.
ولا تولوا عنه وأنتم تسمعون
و مانند کسانی مباشید که می‌گویند: «شنیدیم»، در حالی که نمی‌شنوند.
ولا تكونوا كٱلذين قالوا سمعنا وهم لا يسمعون
بدترین جنبندگان نزد خدا همانا کران‌اند، لال‌ها، آنان که خرد نمی‌ورزند.
إن شر ٱلدوآب عند ٱلله ٱلصم ٱلبكم ٱلذين لا يعقلون
و اگر خدا در آنان نیکی‌ای می‌دانست، حتماً به آنان می‌شنواند؛
ولو علم ٱلله فيهم خيرا لأسمعهم
و حتی اگر آنان را می‌شنواند، پشت می‌کردند، در حالی که کناره می‌گرفتند.
ولو أسمعهم لتولوا وهم معرضون
ای کسانی که باور آوردید! به خدا و فرستاده پاسخ دهید، چون شما را به آنچه به شما زندگی می‌بخشد دعوت می‌کند،
يأيها ٱلذين ءامنوا ٱستجيبوا لله وللرسول إذا دعاكم لما يحييكم
و بدانید که خدا میان آدمی و هسته‌اش حایل می‌شود، و اینکه به سوی او گرد آورده خواهید شد.
وٱعلموا أن ٱلله يحول بين ٱلمرء وقلبه وأنه إليه تحشرون
و از آزمونی که تنها به کسانی از شما که ستم کردند نخواهد رسید، محتاط باشید،
وٱتقوا فتنة لا تصيبن ٱلذين ظلموا منكم خآصة
و بدانید که خدا در تنبیه سخت است.
وٱعلموا أن ٱلله شديد ٱلعقاب
و به یاد آورید هنگامی را که اندک بودید، بر زمین به ناتوانی کشانده شده، می‌ترسیدید که مردم شما را برباینند؛ آنگاه او شما را جای پناه داد، با یاری خود نیرو بخشید، و از چیزهای خوب روزی‌تان داد — شاید سپاس‌گزار باشید.
وٱذكروا إذ أنتم قليل مستضعفون في ٱلأرض تخافون أن يتخطفكم ٱلناس فاوىكم وأيدكم بنصره ورزقكم من ٱلطيبت لعلكم تشكرون
ای کسانی که باور آوردید! به خدا و فرستاده خیانت نکنید، و به سپرده‌های اعتماد خود خیانت نکنید، در حالی که می‌دانید.
يأيها ٱلذين ءامنوا لا تخونوا ٱلله وٱلرسول وتخونوا أمنتكم وأنتم تعلمون
و بدانید که دارایی‌ها و فرزندانتان تنها آزمونی‌اند، و اینکه نزد خدا پاداشی سترگ است.
وٱعلموا أنمآ أمولكم وأولدكم فتنة وأن ٱلله عنده أجر عظيم
ای کسانی که باور آوردید! اگر نسبت به خدا محتاط باشید، او به شما بازشناسی‌ای خواهد داد، بر کنش‌های بد شما پرده‌پوشی خواهد کرد، و شما را خواهد بخشود.
يأيها ٱلذين ءامنوا إن تتقوا ٱلله يجعل لكم فرقانا ويكفر عنكم سياتكم ويغفر لكم
و خدا دارندهٔ لطفِ سترگ است.
وٱلله ذو ٱلفضل ٱلعظيم
و چون انکارکنندگان علیه تو توطئه می‌کردند، تا تو را بی‌حرکت کنند، بکشند، یا اخراج کنند.
وإذ يمكر بك ٱلذين كفروا ليثبتوك أو يقتلوك أو يخرجوك
و توطئه می‌کردند، و خدا توطئه می‌کرد،
ويمكرون ويمكر ٱلله
و خدا بهترین توطئه‌کنندگان است.
وٱلله خير ٱلمكرين
و چون نشانه‌های ما بر آنان برخوانده شود، می‌گویند: «به‌خوبی شنیدیم؛ اگر می‌خواستیم، همین را می‌گفتیم؛
وإذا تتلى عليهم ءايتنا قالوا قد سمعنا لو نشآء لقلنا مثل هذآ
این‌ها تنها افسانه‌های پیشینیان‌اند.»
إن هذآ إلآ أسطير ٱلأولين
و چون می‌گفتند: «ای خدا! اگر این به‌راستی حقیقتی از سوی تو است، پس بر ما از آسمان سنگ‌هایی بباران، یا برای ما کیفری دردناک بیاور.»
وإذ قالوا ٱللهم إن كان هذا هو ٱلحق من عندك فأمطر علينا حجارة من ٱلسمآء أو ٱئتنا بعذاب أليم
اما خدا را نشاید که آنان را کیفر دهد تا تو در میان آنان بودی،
وما كان ٱلله ليعذبهم وأنت فيهم
و خدا را نشاید که آنان را کیفر دهد تا آنگاه که بخشایش می‌جستند.
وما كان ٱلله معذبهم وهم يستغفرون
و پس چه دارند که خدا آنان را کیفر ندهد، در حالی که جای پیشانی بر خاک نهادنِ مصون از تعرّض را می‌بندند، بی‌آنکه خود مسئولان قانونی آن باشند؟
وما لهم ألا يعذبهم ٱلله وهم يصدون عن ٱلمسجد ٱلحرام وما كانوا أوليآءه
مسئولان قانونی آن تنها محتاطان‌اند،
إن أوليآؤه إلا ٱلمتقون
اما بیشتر آنان نمی‌دانند.
ولكن أكثرهم لا يعلمون
و تماس آنان، نزد خانه، تنها هیاهو و انسداد بود.
وما كان صلاتهم عند ٱلبيت إلا مكآء وتصدية
پس کیفر را بچشید، به‌خاطر انکار.
فذوقوا ٱلعذاب بما كنتم تكفرون
انکارکنندگان همانا دارایی‌های خود را هزینه می‌کنند تا راه خدا را ببندند.
إن ٱلذين كفروا ينفقون أمولهم ليصدوا عن سبيل ٱلله
پس آن را هزینه خواهند کرد، سپس برایشان افسوسی خواهد شد، سپس شکست داده خواهند شد.
فسينفقونها ثم تكون عليهم حسرة ثم يغلبون
و انکارکنندگان به سوی جهنم گرد آورده خواهند شد، تا خدا پست را از خوب تمیز دهد، پست را، بخش بر بخش، بنهد، از آن همگی انبوهی انباشته بسازد، و آن را در جهنم بنهد.
وٱلذين كفروا إلى جهنم يحشرون ليميز ٱلله ٱلخبيث من ٱلطيب ويجعل ٱلخبيث بعضه على بعض فيركمه جميعا فيجعله في جهنم
اینان‌اند زیان‌کاران.
أولئك هم ٱلخسرون
به انکارکنندگان بگو: اگر دست بکشند، آنچه گذشته است برایشان بخشوده خواهد شد؛
قل للذين كفروا إن ينتهوا يغفر لهم ما قد سلف
اما اگر تکرار کنند، رویهٔ نخستین‌ها پیش‌تر تحقق یافته است.
وإن يعودوا فقد مضت سنت ٱلأولين
و با آنان بجنگید تا آنکه دیگر آزمونی نباشد، و قانون یکسره از آنِ خدا باشد.
وقتلوهم حتى لا تكون فتنة ويكون ٱلدين كله لله
اما اگر دست بکشند، آنگاه خدا همانا به آنچه می‌کنند بینا است.
فإن ٱنتهوا فإن ٱلله بما يعملون بصير
و اگر پشت کنند، آنگاه بدانید که خدا متحد شما است.
وإن تولوا فٱعلموا أن ٱلله مولىكم
چه متحدی نیکو،
نعم ٱلمولى
و چه یاری‌رسانی نیکو!
ونعم ٱلنصير
و بدانید که از هر آنچه به غنیمت می‌گیرید، یک پنجم آن به خدا، فرستاده، نزدیکان، یتیمان، تنگ‌دستان، و مسافر در راه‌مانده بازمی‌گردد — اگر به خدا و به آنچه بر فرمان‌بردار ما فرود آوردیم باور دارید، در روز بازشناسی، روزی که دو دسته با یکدیگر روبه‌رو شدند.
وٱعلموا أنما غنمتم من شىء فأن لله خمسه وللرسول ولذي ٱلقربى وٱليتمى وٱلمسكين وٱبن ٱلسبيل إن كنتم ءامنتم بٱلله ومآ أنزلنا على عبدنا يوم ٱلفرقان يوم ٱلتقى ٱلجمعان
و خدا بر هر چیز توانا است.
وٱلله على كل شىء قدير
چون شما بر کرانهٔ نزدیک‌تر بودید، و آنان بر کرانهٔ دورتر، و سواره‌نظام پایین‌تر از شما.
إذ أنتم بٱلعدوة ٱلدنيا وهم بٱلعدوة ٱلقصوى وٱلركب أسفل منكم
و اگر برای یکدیگر وعده‌گاهی مقرر کرده بودید، دربارهٔ آن وعده‌گاه اختلاف می‌کردید؛
ولو تواعدتم لٱختلفتم في ٱلميعد
اما تا خدا دستوری را که کاری انجام‌شده بود به سرانجام رساند، تا آن که می‌بایست نابود شود بر برهانی روشن نابود شود، و آن که می‌بایست زنده بماند بر برهانی روشن زنده بماند.
ولكن ليقضي ٱلله أمرا كان مفعولا ليهلك من هلك عن بينة ويحيى من حى عن بينة
و خدا بی‌گمان شنوا و همه‌چیزدان است.
وإن ٱلله لسميع عليم
چون خدا آنان را در خوابت اندک به تو نشان می‌داد —
إذ يريكهم ٱلله في منامك قليلا
و اگر آنان را فراوان به تو نشان داده بود، حتماً سست می‌شدید، و حتماً دربارهٔ کار به ستیزه درمی‌آمدید؛
ولو أرىكهم كثيرا لفشلتم ولتنزعتم في ٱلأمر
اما خدا همه‌چیز را دست‌نخورده نگاه داشت،
ولكن ٱلله سلم
زیرا او به آنچه در سینه‌ها است همه‌چیزدان است.
إنه عليم بذات ٱلصدور
و چون آنان را به شما نشان می‌داد، آنگاه که با هم روبه‌رو می‌شدید، در چشم شما اندک، و شما را در چشم آنان اندک جلوه می‌داد، تا خدا دستوری را که کاری انجام‌شده بود به سرانجام رساند.
وإذ يريكموهم إذ ٱلتقيتم في أعينكم قليلا ويقللكم في أعينهم ليقضي ٱلله أمرا كان مفعولا
و کارها همگی به سوی خدا بازمی‌گردند.
وإلى ٱلله ترجع ٱلأمور
ای کسانی که باور آوردید! چون با گردانی روبه‌رو شوید، استوار بمانید، و خدا را بسیار به یاد آورید — شاید کامیاب شوید.
يأيها ٱلذين ءامنوا إذا لقيتم فئة فٱثبتوا وٱذكروا ٱلله كثيرا لعلكم تفلحون
و از خدا و فرستادهٔ او گردن نهید،
وأطيعوا ٱلله ورسوله
و در میان خود به ستیزه درنیایید، وگرنه سست شوید و خیزش شما برود؛
ولا تنزعوا فتفشلوا وتذهب ريحكم
و شکیبا باشید،
وٱصبروا
زیرا خدا با شکیبایان است.
إن ٱلله مع ٱلصبرين
و مانند کسانی مباشید که از سرای‌های خود با سرمستی و برای خودنمایی در برابر مردم بیرون آمدند، و راه خدا را می‌بندند.
ولا تكونوا كٱلذين خرجوا من ديرهم بطرا ورئآء ٱلناس ويصدون عن سبيل ٱلله
خدا بر آنچه می‌کنند احاطهٔ کامل دارد.
وٱلله بما يعملون محيط
و چون منحرف‌کننده کردارشان را برای آنان آراست، و گفت: «امروز هیچ‌کس از میان مردم نمی‌تواند بر شما چیره شود، و من همانا برای شما همسایه‌ای هستم که پناه می‌دهد»؛
وإذ زين لهم ٱلشيطن أعملهم وقال لا غالب لكم ٱليوم من ٱلناس وإني جار لكم
اما چون دو گردان یکدیگر را دیدند، بر پاشنه‌هایش عقب نشست، و گفت: «من همانا از شما رها هستم؛ آنچه شما نمی‌بینید می‌بینم؛ من از خدا می‌ترسم.»
فلما ترآءت ٱلفئتان نكص على عقبيه وقال إني بريء منكم إني أرى ما لا ترون إني أخاف ٱلله
خدا در تنبیه سخت است.
وٱلله شديد ٱلعقاب
چون دورویان، و کسانی که در هسته‌هایشان بیماری است، می‌گفتند: «قانون اینان آنان را به‌راستی فریفته است.»
إذ يقول ٱلمنفقون وٱلذين في قلوبهم مرض غر هؤلآء دينهم
اما هر که به خدا وکالت دهد — خدا همانا نیرومند و فرزانه است.
ومن يتوكل على ٱلله فإن ٱلله عزيز حكيم
و اگر می‌دیدی، هنگامی که کارگزاران کسانی را که انکار کرده‌اند وفادارانه نگاه می‌دارند،
ولو ترى إذ يتوفى ٱلذين كفروا
آنان را در گرفتن‌شان چند برابر می‌کنند، چه روبه‌رو شوند چه پشت کرده بگریزند: «کیفر آتش‌سوزی را بچشید!»
ٱلملئكة يضربون وجوههم وأدبرهم وذوقوا عذاب ٱلحريق
این برای آنچه دستانتان پیش بردند است؛ و خدا به هیچ‌روی بر فرمان‌برداران ناگزیر ستم نمی‌کند.
ذلك بما قدمت أيديكم وأن ٱلله ليس بظلم للعبيد
همانند رفتار خاندان فرعون،
كدأب ءال فرعون
و کسانی که پیش از آنان بودند، که نشانه‌های خدا را انکار کردند؛ خدا آنگاه آنان را به‌خاطر تقصیرهایشان گرفت،
وٱلذين من قبلهم كفروا بايت ٱلله فأخذهم ٱلله بذنوبهم
زیرا خدا قدرتمند است، سخت در تنبیه.
إن ٱلله قوي شديد ٱلعقاب
این از آن است که خدا هرگز دهشی را که به قومی عطا کرده است دگرگون نمی‌کند، تا آنکه آن قوم آنچه را در خود دارند دگرگون کند؛ و خدا شنوا و همه‌چیزدان است.
ذلك بأن ٱلله لم يك مغيرا نعمة أنعمها على قوم حتى يغيروا ما بأنفسهم وأن ٱلله سميع عليم
همانند رفتار خاندان فرعون،
كدأب ءال فرعون
و کسانی که پیش از آنان بودند، که نشانه‌های سرپرستشان را دروغ انگاشتند؛ ما آنگاه آنان را به‌خاطر تقصیرهایشان نابود کردیم،
وٱلذين من قبلهم كذبوا بايت ربهم فأهلكنهم بذنوبهم
و خاندان فرعون را غرق کردیم.
وأغرقنآ ءال فرعون
و همه ستمگر بودند.
وكل كانوا ظلمين
بدترین جنبندگان نزد خدا همانا کسانی‌اند که انکار کردند و از آن پس باور نمی‌آورند — کسانی که با آنان پیمان بسته‌ای، و هر بار پیمان خود را می‌شکنند، و محتاط نیستند.
إن شر ٱلدوآب عند ٱلله ٱلذين كفروا فهم لا يؤمنون ٱلذين عهدت منهم ثم ينقضون عهدهم في كل مرة وهم لا يتقون
پس اگر آنان را در جنگ غافلگیر کنی، با آنان کسانی را که از آنان پیروی می‌کنند پراکنده ساز، شاید به یاد آورند.
فإما تثقفنهم في ٱلحرب فشرد بهم من خلفهم لعلهم يذكرون
و اگر از قومی خیانتی بترسی، به آنان به‌صورت برابر اعلام لغو کن،
وإما تخافن من قوم خيانة فٱنبذ إليهم على سوآء
زیرا خدا خیانت‌کاران را دوست ندارد.
إن ٱلله لا يحب ٱلخآئنين
و هرگز مپندار که انکارکنندگان پیشی گرفته‌اند،
ولا يحسبن ٱلذين كفروا سبقوا
زیرا آنان نمی‌توانند او را ناتوان سازند.
إنهم لا يعجزون
و در برابر آنان هر آنچه می‌توانید از نیرو و از اسب‌های آمادهٔ نبرد نگاه‌داشته‌شده فراهم آورید،
وأعدوا لهم ما ٱستطعتم من قوة ومن رباط ٱلخيل
تا با آن در دشمن خدا و دشمن شما، و در دیگرانی غیر از آنان که نمی‌شناسید، هیبت بیفکنید:
ترهبون به عدو ٱلله وعدوكم وءاخرين من دونهم لا تعلمونهم
خدا، خود، آنان را می‌شناسد.
ٱلله يعلمهم
و هر آنچه در راه خدا هزینه می‌کنید وفادارانه به شما بازگردانده خواهد شد، و ستم نخواهید دید.
وما تنفقوا من شىء في سبيل ٱلله يوف إليكم وأنتم لا تظلمون
و اگر به صلح مایل شوند، تو نیز به آن مایل شو، و به خدا وکالت بده،
وإن جنحوا للسلم فٱجنح لها وتوكل على ٱلله
زیرا اوست شنوا و همه‌چیزدان.
إنه هو ٱلسميع ٱلعليم
و اگر بخواهند تو را فریب دهند، آنگاه خدا تو را بس است.
وإن يريدوا أن يخدعوك فإن حسبك ٱلله
اوست که تو را به یاری خود و به باورمندان نیرو بخشید، و هسته‌هایشان را آشتی داد.
هو ٱلذي أيدك بنصره وبٱلمؤمنين وألف بين قلوبهم
اگر هر آنچه بر زمین است هزینه کرده بودی، هسته‌هایشان را آشتی نمی‌دادی،
لو أنفقت ما في ٱلأرض جميعا مآ ألفت بين قلوبهم
اما خدا بود که آنان را آشتی داد،
ولكن ٱلله ألف بينهم
زیرا او نیرومند و فرزانه است.
إنه عزيز حكيم
ای اطلاع‌دهنده! خدا تو را بس است،
يأيها ٱلنبي حسبك ٱلله
و کسانی از باورمندان را که از تو پیروی می‌کنند.
ومن ٱتبعك من ٱلمؤمنين
ای اطلاع‌دهنده! باورمندان را به نبرد تشویق کن.
يأيها ٱلنبي حرض ٱلمؤمنين على ٱلقتال
اگر در میان شما بیست مرد شکیبا باشند، بر دویست چیره خواهند شد؛
إن يكن منكم عشرون صبرون يغلبوا مائتين
و اگر صد نفر از شما باشند، بر هزار نفر از انکارکنندگان چیره خواهند شد، زیرا آنان قومی‌اند که درک نمی‌کنند.
وإن يكن منكم مائة يغلبوا ألفا من ٱلذين كفروا بأنهم قوم لا يفقهون
اکنون خدا بار شما را سبک کرد و دانست که در شما ناتوانی‌ای هست.
ٱلن خفف ٱلله عنكم وعلم أن فيكم ضعفا
پس اگر صد نفر از شما شکیبا باشند، بر دویست چیره خواهند شد؛
فإن يكن منكم مائة صابرة يغلبوا مائتين
و اگر هزار نفر از شما باشند، با اجازهٔ خدا بر دو هزار چیره خواهند شد.
وإن يكن منكم ألف يغلبوا ألفين بإذن ٱلله
خدا با شکیبایان است.
وٱلله مع ٱلصبرين
برای اطلاع‌دهنده‌ای شایسته نبود که اسیرانی داشته باشد، تا زمانی که زمین را کاملاً مطیع نساخته بود.
ما كان لنبي أن يكون له أسرى حتى يثخن في ٱلأرض
شما کالای زودگذر زندگی نزدیک را می‌خواستید،
تريدون عرض ٱلدنيا
حال آنکه خدا زندگی واپسین را می‌خواهد.
وٱلله يريد ٱلءاخرة
خدا نیرومند و فرزانه است.
وٱلله عزيز حكيم
اگر دفتری پیشین از خدا نبود، کیفری سترگ به‌خاطر آنچه گرفتید به شما می‌رسید.
لولا كتب من ٱلله سبق لمسكم فيمآ أخذتم عذاب عظيم
پس از آنچه به غنیمت گرفتید بخورید، از آنچه روا و خوب است،
فكلوا مما غنمتم حللا طيبا
و در برابر خدا محتاط باشید،
وٱتقوا ٱلله
زیرا خدا بسیار بخشاینده و مهربان است.
إن ٱلله غفور رحيم
ای اطلاع‌دهنده! به کسانی از اسیران که در دست شمایند بگو: «اگر خدا در هسته‌هایتان نیکی‌ای بداند، بهتر از آنچه از شما گرفته شد به شما خواهد داد، و شما را خواهد بخشود.»
يأيها ٱلنبي قل لمن في أيديكم من ٱلأسرى إن يعلم ٱلله في قلوبكم خيرا يؤتكم خيرا ممآ أخذ منكم ويغفر لكم
و خدا بسیار بخشاینده و مهربان است.
وٱلله غفور رحيم
و اگر بخواهند به تو خیانت کنند، پیش‌تر به خدا خیانت کرده‌اند، و او به تو بر آنان تسلط داد.
وإن يريدوا خيانتك فقد خانوا ٱلله من قبل فأمكن منهم
و خدا همه‌چیزدان و فرزانه است.
وٱلله عليم حكيم
همانا کسانی که باور آوردند، مهاجرت کردند، و با دارایی‌ها و خویشتن خود در راه خدا مبارزه کردند، و نیز کسانی که پذیرا شدند و یاری رساندند — اینانند که متحدان یکدیگرند.
إن ٱلذين ءامنوا وهاجروا وجهدوا بأمولهم وأنفسهم في سبيل ٱلله وٱلذين ءاووا ونصروا أولئك بعضهم أوليآء بعض
و کسانی که باور آوردند و مهاجرت نکردند — شما در هیچ چیز مسئولیت قانونی آنان را ندارید، تا آنکه مهاجرت کنند.
وٱلذين ءامنوا ولم يهاجروا ما لكم من وليتهم من شىء حتى يهاجروا
و اگر در راه قانون از شما یاری بخواهند، یاری بر عهدهٔ شما است، مگر قومی که میان او و شما پیمانی استوار است.
وإن ٱستنصروكم في ٱلدين فعليكم ٱلنصر إلا على قوم بينكم وبينهم ميثق
و خدا بر آنچه می‌کنید بینا است.
وٱلله بما تعملون بصير
و انکارکنندگان متحدان یکدیگرند.
وٱلذين كفروا بعضهم أوليآء بعض
اگر چنین نکنید، آزمونی بر زمین خواهد بود، و تباهی‌ای بزرگ.
إلا تفعلوه تكن فتنة في ٱلأرض وفساد كبير
و کسانی که باور آوردند، مهاجرت کردند، و در راه خدا مبارزه کردند، و نیز کسانی که پذیرا شدند و یاری رساندند — اینانند باورمندان حقیقی.
وٱلذين ءامنوا وهاجروا وجهدوا في سبيل ٱلله وٱلذين ءاووا ونصروا أولئك هم ٱلمؤمنون حقا
آنان را بخشایشی و روزی‌ای کریمانه است.
لهم مغفرة ورزق كريم
و کسانی که پس از آن باور آوردند، مهاجرت کردند و با شما مبارزه کردند — اینان از شمایند.
وٱلذين ءامنوا من بعد وهاجروا وجهدوا معكم فأولئك منكم
و دارندگان پیوندهای خویشاوندی نسبت به یکدیگر بر پایهٔ ضابطهٔ خدا نزدیک‌ترند،
وأولوا ٱلأرحام بعضهم أولى ببعض في كتب ٱلله
زیرا خدا بر هر چیز همه‌چیزدان است.
إن ٱلله بكل شىء عليم