Al-Adiyat العاديات

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. سوگند به آنان که مرزها را درمی‌نوردند، نفس‌زنان، که با برخوردهایشان جرقه می‌افروزند، که بامدادان یورش می‌برند، و بدین‌سان غبار برمی‌انگیزند، و از میان آن به میان ازدحامی وارد می‌شوند! انسان بی‌گمان نسبت به سرپرستش نمک‌نشناسی سرکشانه دارد، و بی‌گمان خود بر آن گواه است، و برای دوستی نیکی بی‌گمان سخت پرشور است.

ٮسم الله الرحمں الرحٮم والعدٮٮ صٮحا ڡالمورٮٮ ڡدحا ڡالمعٮرٮ صٮحا ڡاٮرں ٮه ٮڡعا ڡوسطں ٮه حمعا اں الاٮسں لرٮه لكٮود واٮه على دلك لسهٮد واٮه لحٮ الحٮر لسدٮد

پس آیا نمی‌داند که چون آنچه در گورهاست زیر و رو خواهد شد، و آنچه در سینه‌هاست بیرون کشیده خواهد شد، سرپرستشان، در آن روز، بی‌گمان دربارهٔ آنان باخبر خواهد بود؟

اڡلا ٮعلم ادا ٮعٮر ما ڡى الڡٮور وحصل ما ڡى الصدور اں رٮهم ٮهم ٮومٮد لحٮٮر