Ash-Shams الشمس

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. سوگند به خورشید و روشنایی بامدادی‌اش! سوگند به ماه چون در پی آن می‌آید! سوگند به روز چون آن را آشکار می‌سازد! سوگند به شب چون آن را می‌پوشاند! سوگند به آسمان و آنچه آن را ساخت! سوگند به زمین و آنچه آن را گسترد! سوگند به خویشتنی، و آنچه آن را شکل داد، سپس تبهکاری و احتیاطش را به دل او افکند! همانا رستگار شده است آن‌که آن را پاک می‌کند، و همانا ناکام شده است آن‌که آن را فرو می‌کند.

ٮسم الله الرحمں الرحٮم والسمس وصحٮها والڡمر ادا ٮلٮها والٮهار ادا حلٮها والٮل ادا ٮعسٮها والسما وما ٮٮٮها والارص وما طحٮها وٮڡس وما سوٮها ڡالهمها ڡحورها وٮڡوٮها ڡد اڡلح مں ركٮها وڡد حاٮ مں دسٮها

ثمود با حدشکنی‌شان دروغ انگاشتند، آنگاه که بدبخت‌ترین از میان‌شان برانگیخته شد. فرستادهٔ خدا آنگاه به آنان گفت: «شتر مادهٔ خدا و آبشخور او!» اما او را دروغ انگاشتند و پی‌اش کردند. پس سرپرستشان آنان را به‌سبب تقصیرشان خرد کرد، و هموارشان ساخت.

كدٮٮ ٮمود ٮطعوٮها اد اٮٮعٮ اسڡٮها ڡڡال لهم رسول الله ٮاڡه الله وسڡٮها ڡكدٮوه ڡعڡروها ڡدمدم علٮهم رٮهم ٮدٮٮهم ڡسوٮها

پس او از فرجام آن نمی‌ترسد.

ولا ٮحاڡ عڡٮها