Ibrahim ابراهيم

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. الٓر (الف لام را).

ٮسم الله الرحمں الرحٮم الر

خدا، که از آنِ او است آنچه در آسمان‌ها و آنچه بر زمین است.

الله الدى له ما ڡى السموٮ وما ڡى الارص

هیچ فرستاده‌ای نفرستادیم مگر به زبان قومش، تا برای آنان چیزها را روشن گرداند؛

وما ارسلٮا مں رسول الا ٮلساں ڡومه لٮٮٮں لهم

خدا آنگاه هر که را پسند او افتد گمراه می‌کند، و هر که را پسند او افتد راه می‌نماید:

ڡٮصل الله مں ٮسا وٮهدى مں ٮسا

ما همانا موسی را با نشانه‌های خود فرستادیم: «قوم خود را از تاریکی‌ها به سوی نور بیرون آور، و روزهای خدا را به آنان یادآوری کن.»

ولڡد ارسلٮا موسى ٮاٮٮٮا اں احرح ڡومك مں الطلمٮ الى الٮور ودكرهم ٮاٮٮم الله

و آن‌گاه که موسی به قومش گفت: «دهش خدا بر خود را به یاد آورید، آن‌گاه که شما را از تبار فرعون نجات داد، که کیفری بد بر شما روا می‌داشت، پسرانتان را سر می‌برید و به حیای زنانتان لطمه می‌زد:

واد ڡال موسى لڡومه ادكروا ٮعمه الله علٮكم اد اٮحٮكم مں ال ڡرعوں ٮسوموٮكم سو العداٮ وٮدٮحوں اٮٮاكم وٮسٮحٮوں ٮساكم

آیا اطلاعات کسانی که پیش از شما بودند به شما نرسیده است: قوم نوح، عاد، ثمود، و کسانی که پس از آنان آمدند،

الم ٮاٮكم ٮٮوا الدٮں مں ڡٮلكم ڡوم ٮوح وعاد وٮمود والدٮں مں ٮعدهم

که جز خدا آنان را نمی‌شناسد؟

لا ٮعلمهم الا الله

فرستادگانشان گفتند: «آیا دربارهٔ خدا، سرچشمهٔ آسمان‌ها و زمین، سرگشتگی هست؟ او شما را فرا می‌خواند تا بخشی از تقصیرهای شما را ببخشاید و شما را تا سرآمدی نام‌برده به تعویق اندازد.»

ڡالٮ رسلهم اڡى الله سك ڡاطر السموٮ والارص ٮدعوكم لٮعڡر لكم مں دٮوٮكم وٮوحركم الى احل مسمى

فرستادگانشان به آنان گفتند: «ما جز آدمیانی همانند شما نیستیم، اما خدا هر که را پسند او افتد از میان فرمان‌برداران خود برخوردار می‌سازد.

ڡالٮ لهم رسلهم اں ٮحں الا ٮسر مٮلكم ولكں الله ٮمں على مں ٮسا مں عٮاده

ما را نشاید که برای شما اقتداری بیاوریم مگر با اجازهٔ خدا.

وما كاں لٮا اں ٮاٮٮكم ٮسلطں الا ٮادں الله

و چرا به خدا وکالت ندهیم، در حالی که او ما را به راه‌های ما راه نموده است؟

وما لٮا الا ٮٮوكل على الله وڡد هدٮٮا سٮلٮا

و ما بی‌گمان در برابر آنچه ما را بدان می‌آزارید شکیبایی خواهیم کرد؛

ولٮصٮرں على ما ادٮٮموٮا

پس سرپرستشان به آنان پرده برداشت: «ما بی‌گمان ستمگران را نابود خواهیم کرد، و شما را بی‌گمان پس از آنان در این زمین ساکن خواهیم گرداند.

ڡاوحى الٮهم رٮهم لٮهلكں الطلمٮں ولٮسكٮٮكم الارص مں ٮعدهم

مثال کسانی که سرپرست خود را انکار می‌کنند:

مٮل الدٮں كڡروا ٮرٮهم

کردارهایشان همچون خاکستری است که باد در روزی طوفانی با شدت به گردش درمی‌آورد: از آنچه به دست آورده‌اند هیچ چیز را نمی‌توانند نگه دارند.

اعملهم كرماد اسٮدٮ ٮه الرٮح ڡى ٮوم عاصڡ لا ٮڡدروں مما كسٮوا على سى

آیا ندیده‌ای که خدا آسمان‌ها و زمین را با حقیقت آفرید؟

الم ٮر اں الله حلٯ السموٮ والارص ٮالحٯ

و همه آشکارا در برابر خدا خواهند بود، و ضعیفان به کسانی که از خودبزرگ‌بینی باد می‌کردند خواهند گفت: «ما همانا پیرو شما بودیم؛ آیا پس می‌توانید در برابر کیفر خدا در چیزی به ما سود رسانید؟»

وٮرروا لله حمٮعا ڡڡال الصعڡوا للدٮں اسٮكٮروا اٮا كٮا لكم ٮٮعا ڡهل اٮٮم معٮوں عٮا مں عداٮ الله مں سى

خواهند گفت: «اگر خدا ما را راه نموده بود، ما همانا شما را راه می‌نمودیم.

ڡالوا لو هدٮٮا الله لهدٮٮكم

و منحرف‌کننده خواهد گفت، آن‌گاه که کار فیصله داده شود: «خدا همانا وعدهٔ حقیقت به شما داد، و من نیز به شما وعده‌ای دادم، اما از آن تخلف ورزیدم؛ من بر شما هیچ اقتداری نداشتم، مگر آن‌که شما را فرا خواندم، و شما به من پاسخ دادید. پس مرا سرزنش مکنید، اما خود را سرزنش کنید: من نمی‌توانم به فریاد شما پاسخ دهم، و نه شما به فریاد من. من همانا انکار می‌کنم که پیش‌تر مرا با خدا انباز گرفته‌اید.»

وڡال السٮطں لما ڡصى الامر اں الله وعدكم وعد الحٯ ووعدٮكم ڡاحلڡٮكم وما كاں لى علٮكم مں سلطں الا اں دعوٮكم ڡاسٮحٮٮم لى ڡلا ٮلوموٮى ولوموا اٮڡسكم ما اٮا ٮمصرحكم وما اٮٮم ٮمصرحى اٮى كڡرٮ ٮما اسركٮموں مں ڡٮل

و کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند، با اجازهٔ سرپرستشان، به باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است درآورده خواهند شد، در آن جاودانه خواهند ماند.

وادحل الدٮں امٮوا وعملوا الصلحٮ حٮٮ ٮحرى مں ٮحٮها الاٮهر حلدٮں ڡٮها ٮادں رٮهم

آیا ندیده‌ای که خدا چگونه مثالی می‌افزاید؟ کلمه‌ای نیک همچون درختی نیک است، که ریشه‌اش استوار است و شاخسارش در آسمان، که خوراک‌هایش را در هر هنگام می‌دهد، با اجازهٔ سرپرستش.

الم ٮر كٮڡ صرٮ الله مٮلا كلمه طٮٮه كسحره طٮٮه اصلها ٮاٮٮ وڡرعها ڡى السما ٮوٮى اكلها كل حٮں ٮادں رٮها

خدا کسانی را که باور می‌آورند با سخن استوار، در زندگی نزدیک و در زندگی واپسین، استوار می‌سازد،

ٮٮٮٮ الله الدٮں امٮوا ٮالڡول الٮاٮٮ ڡى الحٮوه الدٮٮا وڡى الاحره

و خدا ستمگران را گمراه می‌کند،

وٮصل الله الطلمٮں

آیا ندیده‌ای کسانی را که دهش خدا را به انکار عوض کردند، و قوم خود را در سرای زوال جا دادند — جهنم، که در آن خواهند سوخت:

الم ٮر الى الدٮں ٮدلوا ٮعمٮ الله كڡرا واحلوا ڡومهم دار الٮوار حهٮم ٮصلوٮها

و برای خدا رقیبانی قرار داده‌اند، تا از راه او گمراه کنند:

وحعلوا لله اٮدادا لٮصلوا عں سٮٮله

خدا آن است که آسمان‌ها و زمین را آفرید، و از آسمان آبی فرود آورد، که با آن میوه‌هایی را همچون روزی برای شما بیرون آورد، و کشتی را برای شما رام کرد، تا به دستور او بر دریا روان شود،

الله الدى حلٯ السموٮ والارص واٮرل مں السما ما ڡاحرح ٮه مں الٮمرٮ ررڡا لكم وسحر لكم الڡلك لٮحرى ڡى الٮحر ٮامره

و خورشید و ماه را، که بی‌وقفه در گردشند، برای شما رام کرد،

وسحر لكم السمس والڡمر داٮٮٮں

و از هر آنچه از او خواستید به شما داد؛

واٮٮكم مں كل ما سالٮموه

و اگر دهش خدا را می‌شمردید، نمی‌توانستید آن را برشمارید.

واں ٮعدوا ٮعمٮ الله لا ٮحصوها

ای سرپرست ما، بخشی از اعقاب خود را در دره‌ای بی‌کشت، نزدیک خانهٔ تو که مصون از تعرّض گردانده شده است، ساکن گرداندم،

رٮٮا اٮى اسكٮٮ مں درٮٮى ٮواد عٮر دى ررع عٮد ٮٮٮك المحرم

ای سرپرست ما، تو آنچه پنهان می‌داریم و آنچه افشا می‌کنیم می‌دانی؛

رٮٮا اٮك ٮعلم ما ٮحڡى وما ٮعلں

ستایش از آنِ خدا است، که مرا، با وجود سالخوردگی، اسماعیل و اسحاق را عطا کرد!

الحمد لله الدى وهٮ لى على الكٮر اسمعٮل واسحٯ

ای سرپرست من، مرا از پابرجا نگه‌دارندگان تماس گردان، و اعقابم را نیز؛

رٮ احعلٮى مڡٮم الصلوه ومں درٮٮى

و انسان‌ها را از روزی هشدار ده که کیفر به آنان می‌رسد، و کسانی که ستم کرده‌اند خواهند گفت: «ای سرپرست ما، ما را تا سرآمدی نزدیک به تعویق انداز: ما فراخوان تو را پاسخ خواهیم داد و از فرستادگان پیروی خواهیم کرد.»

واٮدر الٮاس ٮوم ٮاٮٮهم العداٮ ڡٮڡول الدٮں طلموا رٮٮا احرٮا الى احل ڡرٮٮ ٮحٮ دعوٮك وٮٮٮع الرسل

و دسیسهٔ خود را چیدند،

وڡد مكروا مكرهم

اما دسیسهٔ آنان نزد خدا است،

وعٮد الله مكرهم

پس هرگز مپندار که خدا از وعدهٔ خود به فرستادگانش تخلف می‌ورزد،

ڡلا ٮحسٮں الله محلڡ وعده رسله

روزی که زمین به زمینی دیگر دگرگون خواهد شد، و آسمان‌ها نیز،

ٮوم ٮٮدل الارص عٮر الارص والسموٮ

و کنارگذاشته‌شدگان را در آن روز خواهی دید، با هم در بندها زنجیر شده، پیراهن‌هایشان از قیر، و آتش چهره‌هایشان را پوشانده، تا خدا هر خویشتن را بر پایهٔ آنچه کسب کرده بازپرداخت کند،

وٮرى المحرمٮں ٮومٮد مڡرٮٮں ڡى الاصڡاد سراٮٮلهم مں ڡطراں وٮعسى وحوههم الٮار لٮحرى الله كل ٮڡس ما كسٮٮ