An-Nur النور

زن زناکار و مرد زناکار، بر هر یک از آن دو صد ضربه بر پوست بزنید،

الراٮٮه والراٮى ڡاحلدوا كل وحد مٮهما ماٮه حلده

و مبادا دلسوزی‌ای برای آن دو در قانون خدا شما را فراگیرد، اگر به خدا و روز واپسین باور دارید؛

ولا ٮاحدكم ٮهما راڡه ڡى دٮں الله اں كٮٮم ٮومٮوں ٮالله والٮوم الاحر

مرد زناکار جز زنی زناکار یا زنی انبازگیر را به همسری نمی‌گیرد،

الراٮى لا ٮٮكح الا راٮٮه او مسركه

و زن زناکار را جز مردی زناکار یا مردی انبازگیر به همسری نمی‌گیرد؛

والراٮٮه لا ٮٮكحها الا راں او مسرك

کسانی که با وارونه‌نمایی آمدند همانا جمعیتی از میان شمایند؛ آن را بدی برای خود مپندارید،

اں الدٮں حاو ٮالاڡك عصٮه مٮكم لا ٮحسٮوه سرا لكم

نه، آن برای شما نیکی است.

ٮل هو حٮر لكم

برای هر کس از آنان آنچه از تجاوز به دست آورده است،

لكل امرى مٮهم ما اكٮسٮ مں الاٮم

ای کاش دربارهٔ آن چهار گواه آورده بودند!

لولا حاو علٮه ٮارٮعه سهدا

و خدا نشانه‌ها را برای شما روشن می‌کند،

وٮٮٮں الله لكم الاٮٮ

کسانی که دوست دارند زشتکاری میان باورآوردگان پخش شود، همانا کیفری دردناک خواهند داشت، در زندگی نزدیک و زندگی واپسین،

اں الدٮں ٮحٮوں اں ٮسٮع الڡحسه ڡى الدٮں امٮوا لهم عداٮ الٮم ڡى الدٮٮا والاحره

و خدا می‌داند،

والله ٮعلم

ای کسانی که باور آوردید! گام‌های منحرف‌کننده را پیروی مکنید؛

ٮاٮها الدٮں امٮوا لا ٮٮٮعوا حطوٮ السٮطں

و هر که گام‌های منحرف‌کننده را پیروی کند — او همانا زشتکاری و مردود را دستور می‌دهد.

ومں ٮٮٮع حطوٮ السٮطں ڡاٮه ٮامر ٮالڡحسا والمٮكر

و اگر فضل خدا بر شما و مهربانی او نبود، هیچ‌یک از شما هرگز پاک نمی‌شد،

ولولا ڡصل الله علٮكم ورحمٮه ما ركى مٮكم مں احد اٮدا

اما خدا هر که را پسندش افتد پاک می‌کند،

ولكں الله ٮركى مں ٮسا

و آنان که از میان شما فضل و گشایش دارند سوگند نخورند که دیگر به نزدیکان، تنگ‌دستان و کسانی که در راه خدا مهاجرت کردند ندهند،

ولا ٮاٮل اولوا الڡصل مٮكم والسعه اں ٮوٮوا اولى الڡرٮى والمسكٮں والمهحرٮں ڡى سٮٮل الله

و بلکه چشم‌پوشی کنند و صفحه را بچرخانند.

ولٮعڡوا ولٮصڡحوا

آیا دوست نمی‌داشتید که خدا شما را ببخشاید؟

الا ٮحٮوں اں ٮعڡر الله لكم

در آن روز خدا سزاوارشان را به‌تمامی به آنان خواهد داد،

ٮومٮد ٮوڡٮهم الله دٮٮهم الحٯ

زنان پست برای مردان پست، و مردان پست برای زنان پست؛

الحٮٮٮٮ للحٮٮٮٮں والحٮٮٮوں للحٮٮٮٮ

و زنان نیک برای مردان نیک، و مردان نیک برای زنان نیک.

والطٮٮٮ للطٮٮٮں والطٮٮوں للطٮٮٮ

اینان از آنچه گفته می‌شود تبرئه شده‌اند؛

اولٮك مٮروں مما ٮڡولوں

ای کسانی که باور آوردید! به خانه‌هایی جز خانه‌های خود درنیایید، پیش از آنکه خود را معرفی کنید و به مردمِ آن درود گویید —

ٮاٮها الدٮں امٮوا لا ٮدحلوا ٮٮوٮا عٮر ٮٮوٮكم حٮى ٮسٮاٮسوا وٮسلموا على اهلها

اگر در آن کسی را نیافتید، درنیایید تا به شما اجازه داده شود؛

ڡاں لم ٮحدوا ڡٮها احدا ڡلا ٮدحلوها حٮى ٮودں لكم

و اگر به شما گفته شد: «بازگردید»، پس بازگردید — این برای شما پاک‌تر است.

واں ڡٮل لكم ارحعوا ڡارحعوا هو اركى لكم

بر شما هیچ سرزنشی نیست که به خانه‌های خالی از سکنه که در آن‌ها برای شما کاربردی هست درآیید.

لٮس علٮكم حٮاح اں ٮدحلوا ٮٮوٮا عٮر مسكوٮه ڡٮها مٮع لكم

به باورمندان بگو که بینایی‌های خود را فرو کشند و پاکدامنی خود را نگه دارند — این برایشان پاک‌تر است،

ڡل للمومٮٮں ٮعصوا مں اٮصرهم وٮحڡطوا ڡروحهم دلك اركى لهم

و به باورمندان زن بگو که بینایی‌های خود را فرو کشند و پاکدامنی خود را نگه دارند،

وڡل للمومٮٮ ٮعصصں مں اٮصرهں وٮحڡطں ڡروحهں

و آنچه را در آنان میل برمی‌انگیزد آشکار نکنند، مگر آنچه از آنان نمایان است،

ولا ٮٮدٮں رٮٮٮهں الا ما طهر مٮها

و پارچهٔ پوشاننده‌شان را بر شکاف سینه‌شان چند برابر کنند،

ولٮصرٮں ٮحمرهں على حٮوٮهں

و آنچه را در آنان میل برمی‌انگیزد آشکار نکنند جز برای شوهران‌شان، یا پدران‌شان، یا پدران شوهران‌شان، یا پسران‌شان، یا پسران شوهران‌شان، یا برادران‌شان، یا پسران برادران‌شان، یا پسران خواهران‌شان، یا زنانِ پیرامون‌شان، یا بسته‌شدگان به سوگند، یا پیروان بی‌میل از میان مردان، یا کودکانی که حریم زنان هنوز بر آنان نمایان نیست.

ولا ٮٮدٮں رٮٮٮهں الا لٮعولٮهں او اٮاٮهں او اٮا ٮعولٮهں او اٮٮاٮهں او اٮٮا ٮعولٮهں او احوٮهں او ٮٮى احوٮهں او ٮٮى احوٮهں او ٮساٮهں او ما ملكٮ اٮمٮهں او الٮٮعٮں عٮر اولى الارٮه مں الرحال او الطڡل الدٮں لم ٮطهروا على عورٮ الٮسا

و گام‌های خود را چند برابر نکنند تا آنچه را از آنچه در آنان میل برمی‌انگیزد پنهان می‌دارند بشناسانند.

ولا ٮصرٮں ٮارحلهں لٮعلم ما ٮحڡٮں مں رٮٮٮهں

و مجردهای میان خود را به همسری دهید، و همچنین شایستگان از فرمان‌برداران و فرمان‌برداران زن خود را.

واٮكحوا الاٮمى مٮكم والصلحٮں مں عٮادكم واماٮكم

اگر بینوا باشند، خدا آنان را از فضل خود بی‌نیاز خواهد کرد.

اں ٮكوٮوا ڡڡرا ٮعٮهم الله مں ڡصله

و کسانی که همسری نمی‌یابند خود را نگه دارند، تا آنکه خدا آنان را از فضل خود بی‌نیاز کند.

ولٮسٮعڡڡ الدٮں لا ٮحدوں ٮكاحا حٮى ٮعٮٮهم الله مں ڡصله

و از بسته‌شدگان به سوگند، کسانی که نوشتهٔ ازدواج می‌جویند، اگر در آنان نیکی می‌شناسید، آن نوشته را با آنان بنویسید،

والدٮں ٮٮٮعوں الكٮٮ مما ملكٮ اٮمٮكم ڡكاٮٮوهم اں علمٮم ڡٮهم حٮرا

و از دارایی‌های خدا که به شما داده است به آنان بدهید.

واٮوهم مں مال الله الدى اٮٮكم

و دختران جوان خود را به تن‌فروشی وادار مکنید، اگر می‌خواهند محفوظ باشند، تنها برای جستن دارایی‌های زندگی نزدیک.

ولا ٮكرهوا ڡٮٮٮكم على الٮعا اں اردں ٮحصٮا لٮٮٮعوا عرص الحٮوه الدٮٮا

خدا نور آسمان‌ها و زمین است.

الله ٮور السموٮ والارص

مثل نور او چون چراغدانی است که در آن چراغی است.

مٮل ٮوره كمسكوه ڡٮها مصٮاح

چراغ در شیشه‌ای است.

المصٮاح ڡى رحاحه

شیشه چون ستاره‌ای درخشان است، افروخته از درختی خجسته، زیتونی، نه خاوری و نه باختری، که روغنش نزدیک است بی‌آنکه آتش به آن رسیده باشد روشنایی دهد.

الرحاحه كاٮها كوكٮ درى ٮوڡد مں سحره مٮركه رٮٮوٮه لا سرڡٮه ولا عرٮٮه ٮكاد رٮٮها ٮصى ولو لم ٮمسسه ٮار

نور بر نور.

ٮور على ٮور

خدا هر که را پسندش افتد به نور خود راه می‌نماید،

ٮهدى الله لٮوره مں ٮسا

و خدا برای انسان‌ها مثل‌ها را چند برابر می‌کند،

وٮصرٮ الله الامٮل للٮاس

از روزی می‌ترسند که در آن هسته‌ها و بینایی‌ها واژگون خواهند شد، تا خدا آنان را به نیکوترین آنچه به‌جا آوردند بازپرداخت کند و از فضل خود بیشتر به آنان دهد.

ٮحاڡوں ٮوما ٮٮڡلٮ ڡٮه الڡلوٮ والاٮصر لٮحرٮهم الله احسں ما عملوا وٮرٮدهم مں ڡصله

و کسانی که انکار می‌کنند، کردارهایشان چون سرابی در دشتی بی‌آب است، که تشنه آن را آب می‌پندارد، تا آنگاه که بدان رسد و در آن چیزی نیابد؛ اما خدا را آن‌جا می‌یابد که حساب او را به‌درستی می‌پردازد.

والدٮں كڡروا اعملهم كسراٮ ٮڡٮعه ٮحسٮه الطماں ما حٮى ادا حاه لم ٮحده سٮا ووحد الله عٮده ڡوڡٮه حساٮه

یا چون تاریکی‌هایی بر دریایی ژرف و خروشان: موجی آن را می‌پوشاند، که بالای آن موجی دیگر است، که بالای آن ابری است —

او كطلمٮ ڡى ٮحر لحى ٮعسٮه موح مں ڡوڡه موح مں ڡوڡه سحاٮ

تاریکی‌هایی بر فراز یکدیگر:

طلمٮ ٮعصها ڡوٯ ٮعص

چون دست خود را بیرون آورد، آن را تقریباً نمی‌بیند.

ادا احرح ٮده لم ٮكد ٮرٮها

آیا ندیده‌ای که این خدا است که آنان که در آسمان‌ها و بر زمین‌اند و نیز پرندگانی که بال‌های خود را ردیف می‌کنند، شکوه او را می‌سرایند؟

الم ٮر اں الله ٮسٮح له مں ڡى السموٮ والارص والطٮر صڡٮ

هر یک تماس خود و شکوه‌سرایی خود را می‌داند،

كل ڡد علم صلاٮه وٮسٮٮحه

و پادشاهی آسمان‌ها و زمین از آنِ خدا است،

ولله ملك السموٮ والارص

آیا ندیده‌ای که خدا ابرها را می‌راند، سپس آن‌ها را گرد می‌آورد، سپس از آن‌ها توده‌ای می‌سازد، و آنگاه رگبار را می‌بینی که از میانش بیرون می‌آید؟

الم ٮر اں الله ٮرحى سحاٮا ٮم ٮولڡ ٮٮٮه ٮم ٮحعله ركاما ڡٮرى الودٯ ٮحرح مں حلله

و از آسمان، از کوه‌هایی که در آن است، تگرگ فرود می‌آورد، که به هر که پسندش افتد می‌رساند، و از هر که پسندش افتد دور می‌کند؛

وٮٮرل مں السما مں حٮال ڡٮها مں ٮرد ڡٮصٮٮ ٮه مں ٮسا وٮصرڡه عں مں ٮسا

خدا شب و روز را جابه‌جا می‌کند.

ٮڡلٮ الله الٮل والٮهار

و خدا هر جنبنده را از آب آفرید.

والله حلٯ كل داٮه مں ما

از میان آنان کسی هست که بر شکم راه می‌رود،

ڡمٮهم مں ٮمسى على ٮطٮه

و از میان آنان کسی هست که بر دو پا راه می‌رود،

ومٮهم مں ٮمسى على رحلٮں

و از میان آنان کسی هست که بر چهار راه می‌رود.

ومٮهم مں ٮمسى على ارٮع

خدا آنچه را پسندش افتد می‌آفریند،

ٮحلٯ الله ما ٮسا

ما همانا نشانه‌هایی روشن فرود آوردیم،

لڡد اٮرلٮا اٮٮ مٮٮٮٮ

و می‌گویند: «به خدا و فرستاده باور آوردیم، و گردن نهادیم» — سپس گروهی از آنان پس از این پشت می‌کنند؛

وٮڡولوں امٮا ٮالله وٮالرسول واطعٮا ٮم ٮٮولى ڡرٮٯ مٮهم مں ٮعد دلك

آیا در هسته‌هایشان بیماری است، یا تردید دارند، یا می‌ترسند که خدا و فرستادهٔ او بر زیان آنان گرایش یابند؟

اڡى ڡلوٮهم مرص ام ارٮاٮوا ام ٮحاڡوں اں ٮحٮڡ الله علٮهم ورسوله

سخن باورمندان، چون به سوی خدا و فرستادهٔ او فراخوانده شوند تا میان آنان داوری کند، تنها این است که بگویند: «شنیدیم و گردن نهادیم.»

اٮما كاں ڡول المومٮٮں ادا دعوا الى الله ورسوله لٮحكم ٮٮٮهم اں ٮڡولوا سمعٮا واطعٮا

و به خدا با تمام توان سوگندهای خود سوگند خوردند که اگر به آنان دستور می‌دادی، بی‌گمان بیرون می‌رفتند.

واڡسموا ٮالله حهد اٮمٮهم لٮں امرٮهم لٮحرحں

بگو: «سوگند مخورید؛

ڡل لا ٮڡسموا

گردن‌نهادنی شناخته‌شده!

طاعه معروڡه

بگو: «به خدا گردن نهید و به فرستاده گردن نهید؛

ڡل اطٮعوا الله واطٮعوا الرسول

اما اگر پشت کنید، بر او جز آنچه بر دوش او نهاده شده است نیست، و بر شما جز آنچه بر دوش شما نهاده شده است نیست.

ڡاں ٮولوا ڡاٮما علٮه ما حمل وعلٮكم ما حملٮم

و اگر به او گردن نهید، راهنمایی خواهید پذیرفت.

واں ٮطٮعوه ٮهٮدوا

و خدا به آنان از میان شما که باور دارند و کردارهای شایسته به‌جا می‌آورند وعده داده است که آنان را بی‌گمان بر زمین جانشین خواهد کرد، چنان‌که کسانی را که پیش از آنان بودند جانشین کرد، که قانون ایشان را که برایشان پسندید بی‌گمان برایشان پایدار خواهد ساخت، و وضع آنان را، پس از ترسشان، بی‌گمان به امنیت دگرگون خواهد کرد.

وعد الله الدٮں امٮوا مٮكم وعملوا الصلحٮ لٮسٮحلڡٮهم ڡى الارص كما اسٮحلڡ الدٮں مں ڡٮلهم ولٮمكٮں لهم دٮٮهم الدى ارٮصى لهم ولٮٮدلٮهم مں ٮعد حوڡهم امٮا

مرا فرمان می‌برند بی‌آنکه چیزی را با من انباز گیرند.

ٮعٮدوٮٮى لا ٮسركوں ٮى سٮا

و تماس را پابرجا نگه دارید، و گشاده‌دستی ناب را بدهید،

واڡٮموا الصلوه واٮوا الركوه

به‌هیچ‌وجه مپندار که انکارکنندگان بتوانند او را در زمین ناتوان کنند؛

لا ٮحسٮں الدٮں كڡروا معحرٮں ڡى الارص

و پناهگاه‌شان آتش است،

وماوٮهم الٮار

ای کسانی که باور آوردید! بسته‌شدگان به سوگند و کسانی از شما که هنوز به سنِ سنجیدگی نرسیده‌اند در سه هنگام از شما اجازه بخواهند: پیش از تماس بامداد، آنگاه که در میانهٔ روز جامه‌های خود را برمی‌نهید، و پس از تماس شامگاه —

ٮاٮها الدٮں امٮوا لٮسٮدٮكم الدٮں ملكٮ اٮمٮكم والدٮں لم ٮٮلعوا الحلم مٮكم ٮلٮ مرٮ مں ڡٮل صلوه الڡحر وحٮں ٮصعوں ٮٮاٮكم مں الطهٮره ومں ٮعد صلوه العسا

سه هنگام حریم برای شما.

ٮلٮ عورٮ لكم

نه بر شما و نه بر آنان سرزنشی نیست، غیر از این هنگام‌ها،

لٮس علٮكم ولا علٮهم حٮاح ٮعدهں

در حالی که نزد شما رفت‌وآمدکنندگانند،

طوڡوں علٮكم

برخی نزد برخی دیگر.

ٮعصكم على ٮعص

چنین خدا نشانه‌ها را برای شما روشن می‌کند،

كدلك ٮٮٮں الله لكم الاٮٮ

و چون کودکان از میان شما به سنِ سنجیدگی رسند، اجازه بخواهند چنان‌که کسانی که پیش از آنان بودند اجازه خواستند.

وادا ٮلع الاطڡل مٮكم الحلم ڡلٮسٮدٮوا كما اسٮدں الدٮں مں ڡٮلهم

چنین خدا نشانه‌های خود را برای شما روشن می‌کند،

كدلك ٮٮٮں الله لكم اٮٮه

و زنانی که از سن زاییدن گذشته‌اند، از میان زنان، که دیگر به همسری امید ندارند، بر آنان هیچ سرزنشی نیست که جامه‌های خود را بنهند، بی‌آنکه آنچه را در آنان میل برمی‌انگیزد با نمایش آشکار کنند؛

والڡوعد مں الٮسا الٮى لا ٮرحوں ٮكاحا ڡلٮس علٮهں حٮاح اں ٮصعں ٮٮاٮهں عٮر مٮٮرحٮ ٮرٮٮه

اما اینکه خود را نگه دارند برایشان بهتر است.

واں ٮسٮعڡڡں حٮر لهں

بر نابینا تنگی‌ای نیست، و بر لنگ تنگی‌ای نیست، و بر بیمار تنگی‌ای نیست، و نه بر خودتان، که در خانه‌های خود بخورید، یا خانه‌های پدران‌تان، یا خانه‌های مادران‌تان، یا خانه‌های برادران‌تان، یا خانه‌های خواهران‌تان، یا خانه‌های عموهای‌تان، یا خانه‌های عمه‌های‌تان، یا خانه‌های دایی‌های‌تان، یا خانه‌های خاله‌های‌تان، یا در آنچه کلیدهایش را در دست دارید، یا نزد دوست خود.

لٮس على الاعمى حرح ولا على الاعرح حرح ولا على المرٮص حرح ولا على اٮڡسكم اں ٮاكلوا مں ٮٮوٮكم او ٮٮوٮ اٮاٮكم او ٮٮوٮ امهٮكم او ٮٮوٮ احوٮكم او ٮٮوٮ احوٮكم او ٮٮوٮ اعممكم او ٮٮوٮ عمٮكم او ٮٮوٮ احولكم او ٮٮوٮ حلٮكم او ما ملكٮم مڡاٮحه او صدٮڡكم

بر شما سرزنشی نیست که با هم یا جداگانه بخورید.

لٮس علٮكم حٮاح اں ٮاكلوا حمٮعا او اسٮاٮا

و چون به خانه‌ها درمی‌آیید، بر یکدیگر درودی از سوی خدا بگویید، خجسته و نیک.

ڡادا دحلٮم ٮٮوٮا ڡسلموا على اٮڡسكم ٮحٮه مں عٮد الله مٮركه طٮٮه

باورمندان تنها کسانی‌اند که به خدا و فرستادهٔ او باور دارند، و چون با او برای کاری مشترک هستند، پیش از آنکه از او اجازه بخواهند نمی‌روند.

اٮما المومٮوں الدٮں امٮوا ٮالله ورسوله وادا كاٮوا معه على امر حامع لم ٮدهٮوا حٮى ٮسٮدٮوه

کسانی که از تو اجازه می‌خواهند، اینانند که همانا به خدا و فرستادهٔ او باور دارند.

اں الدٮں ٮسٮدٮوٮك اولٮك الدٮں ٮومٮوں ٮالله ورسوله

و چون برای کاری که به آنان مربوط است از تو اجازه می‌خواهند، به هر که تو را از میان آنان پسند افتد اجازه بده، و برایشان از خدا بخشایش بخواه؛

ڡادا اسٮدٮوك لٮعص ساٮهم ڡادں لمں سٮٮ مٮهم واسٮعڡر لهم الله

خواندن فرستاده را میان خودتان چون خواندن بعضی از شما بعضی دیگر را مدانید.

لا ٮحعلوا دعا الرسول ٮٮٮكم كدعا ٮعصكم ٮعصا

خدا همانا کسانی از شما را که پنهانی می‌خزند بازخواهد شناخت.

ڡد ٮعلم الله الدٮں ٮٮسللوں مٮكم لوادا

آیا نه اینکه آنچه در آسمان‌ها و بر زمین است از آنِ خدا است.

الا اں لله ما ڡى السموٮ والارص

او همانا خواهد دانست شما در چه حالید،

ڡد ٮعلم ما اٮٮم علٮه

و روزی که به سوی او بازگردانده شوند، آنان را از آنچه کرده‌اند اطلاع خواهد داد.

وٮوم ٮرحعوں الٮه ڡٮٮٮٮهم ٮما عملوا