At-Takwir التكوير

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. چون خورشید پیچیده خواهد شد، و چون ستارگان پراکنده خواهند شد، و چون کوه‌ها به جنبش درآورده خواهند شد، و چون آشنایان به حال خود رها خواهند شد، و چون جانوران وحشی گردآوری خواهند شد، و چون دریاها به جوش آورده خواهند شد، و چون خویشتن‌ها جفت خواهند شد، و چون دخترک زنده‌به‌گور‌شده پرسیده خواهد شد که به چه تقصیر کشته شده است، و چون سالنامه‌ها گسترده خواهند شد، و چون آسمان پوست‌کنده خواهد شد، و چون کوره افروخته خواهد شد، و چون باغ نزدیک آورده خواهد شد، خویشتنی خواهد دانست آنچه را پیش نهاده است.

ٮسم الله الرحمں الرحٮم ادا السمس كورٮ وادا الٮحوم اٮكدرٮ وادا الحٮال سٮرٮ وادا العسار عطلٮ وادا الوحوس حسرٮ وادا الٮحار سحرٮ وادا الٮڡوس روحٮ وادا الموده سٮلٮ ٮاى دٮٮ ڡٮلٮ وادا الصحڡ ٮسرٮ وادا السما كسطٮ وادا الححٮم سعرٮ وادا الحٮه ارلڡٮ علمٮ ٮڡس ما احصرٮ

نه! من سوگند می‌خورم به اخترانی که پس می‌روند، می‌دوند و ناپدید می‌شوند، و به شب چون عقب می‌نشیند، و به بامداد چون نفس می‌کشد: این بی‌گمان سخنِ فرستاده‌ای بزرگوار است، دارای نیرو، پایگاهی استوار نزد دارندهٔ بنا، که در آنجا به او گردن نهاده می‌شود، و مورد اعتماد است.

ڡلا اڡسم ٮالحٮس الحوار الكٮس والٮل ادا عسعس والصٮح ادا ٮٮڡس اٮه لڡول رسول كرٮم دى ڡوه عٮد دى العرس مكٮں مطاع ٮم امٮں

و یار شما دچار اختلال نیست.

وما صاحٮكم ٮمحٮوں

و او همانا آن را در افق روشن دیده است.

ولڡد راه ٮالاڡٯ المٮٮں

و او نسبت به آنچه فراتر از حواس است بخیل نیست.

وما هو على العٮٮ ٮصٮٮں

و این سخن یک منحرف‌کنندهٔ رانده‌شده نیست. پس به کجا می‌روید؟

وما هو ٮڡول سٮطں رحٮم ڡاٮں ٮدهٮوں

این فقط یادآوری است برای همهٔ هستی‌ها، برای آن‌که از میان شما پسندش افتد که راست بایستد.

اں هو الا دكر للعلمٮں لمں سا مٮكم اں ٮسٮڡٮم

و شما نخواهید خواست مگر آنکه خدا را پسند افتد، سرپرست همهٔ هستی‌ها.

وما ٮساوں الا اں ٮسا الله رٮ العلمٮں