Muhammad محمد
What has been sent down to Muhammad بما نزل على محمد
The section and its links
Facing those who contest it, then the messenger's community (40-46, then 47-49)
What was shown before: The descent of the Scripture (40 to 46) receives a name here: Muhammad. 40
به نام خدا، بیاندازه مهربان، مهربان. کسانی که انکار میکنند و راه خدا را میبندند، او کردارهایشان را گمراه میکند.
ٮسم الله الرحمں الرحٮم الدٮں كڡروا وصدوا عں سٮٮل الله اصل اعملهم
و کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته بهجا آوردند، و به آنچه بر محمد فرود آورده شده است باور آوردند — و آن حقیقت از جانب سرپرستشان است — او کارهای بدشان را پوشانده و وضعشان را شایسته گردانیده است.
والدٮں امٮوا وعملوا الصلحٮ وامٮوا ٮما ٮرل على محمد وهو الحٯ مں رٮهم كڡر عٮهم سٮاٮهم واصلح ٮالهم
این، از آن روست که کسانی که انکار میکنند از نادرستی پیروی میکنند، در حالی که کسانی که باور میآورند از حقیقتی از جانب سرپرستشان پیروی میکنند.
دلك ٮاں الدٮں كڡروا اٮٮعوا الٮطل واں الدٮں امٮوا اٮٮعوا الحٯ مں رٮهم
چنین خدا برای انسانها مثالهایشان را چند برابر میکند.
كدلك ٮصرٮ الله للٮاس امٮلهم
پس چون با کسانی که انکار میکنند روبهرو شوید، اسیران را چند برابر کنید.
ڡادا لڡٮٮم الدٮں كڡروا ڡصرٮ الرڡاٮ
سپس چون آنان را کاملاً مغلوب کردید، بندها را محکم ببندید،
حٮى ادا اٮحٮٮموهم ڡسدوا الوٮاٯ
سپس یا بخشش یا مبادلهٔ اسیران، تا آنگاه که جنگ بارهایش را بر زمین نهد.
ڡاما مٮا ٮعد واما ڡدا حٮى ٮصع الحرٮ اورارها
این است. و اگر خدا را پسند افتاده بود، خود علیه آنان خود را یاری میکرد،
دلك ولو ٮسا الله لاٮٮصر مٮهم
اما تا شما را به وسیلهٔ یکدیگر بیازماید.
ولكں لٮٮلوا ٮعصكم ٮٮعص
و کسانی که در راه خدا جنگیدند، او هرگز کردارهایشان را گمراه نخواهد کرد.
والدٮں ڡٮلوا ڡى سٮٮل الله ڡلں ٮصل اعملهم
آنان را راه خواهد نمود، وضعشان را شایسته خواهد گردانید، و آنان را به باغی که به آنان شناسانده است وارد خواهد کرد.
سٮهدٮهم وٮصلح ٮالهم وٮدحلهم الحٮه عرڡها لهم
ای کسانی که باور آوردهاید! اگر خدا را یاری کنید، او شما را یاری خواهد کرد و گامهایتان را استوار خواهد ساخت.
ٮاٮها الدٮں امٮوا اں ٮٮصروا الله ٮٮصركم وٮٮٮٮ اڡدامكم
و کسانی که انکار میکنند، برای آنان افول است، و او کردارهایشان را گمراه میکند.
والدٮں كڡروا ڡٮعسا لهم واصل اعملهم
این، از آن روست که آنچه خدا فرود آورد را ناخوش داشتند، پس او کردارهایشان را بیاثر کرد.
دلك ٮاٮهم كرهوا ما اٮرل الله ڡاحٮط اعملهم
آیا پس در زمین گردش نکردهاند تا بنگرند فرجام کسانی که پیش از ایشان بودند چگونه بود؟ خدا آنان را ویران کرد،
اڡلم ٮسٮروا ڡى الارص ڡٮٮطروا كٮڡ كاں عڡٮه الدٮں مں ڡٮلهم دمر الله علٮهم
و کسانی که انکار میکنند سرنوشتی همانند خواهند داشت.
وللكڡرٮں امٮلها
این، از آن روست که خدا متحد کسانی است که باور میآورند، و کسانی که انکار میکنند متحدی ندارند.
دلك ٮاں الله مولى الدٮں امٮوا واں الكڡرٮں لا مولى لهم
همانا خدا کسانی را که باور آوردند و کردارهای شایسته بهجا آوردند در باغهایی وارد میکند که رودها از زیر آنها جاری است.
اں الله ٮدحل الدٮں امٮوا وعملوا الصلحٮ حٮٮ ٮحرى مں ٮحٮها الاٮهر
و انکارکنندگان بهره میبرند و میخورند چنانکه چارپا میخورد، و آتش اقامتگاه آنان خواهد بود.
والدٮں كڡروا ٮٮمٮعوں وٮاكلوں كما ٮاكل الاٮعم والٮار مٮوى لهم
و چه بسیار شهرهای برتر در نیرو از شهر تو که تو را بیرون کرد، ما آنها را نابود کردیم، و هیچ یاری برای آنان نیست.
وكاٮں مں ڡرٮه هى اسد ڡوه مں ڡرٮٮك الٮى احرحٮك اهلكٮهم ڡلا ٮاصر لهم
آیا کسی که بر برهانی روشن از سرپرست خود ایستاده است همانند کسی است که بدیِ کردارش برای او آراسته شده است، و آنان که از هیجانهای خود پیروی میکنند؟
اڡمں كاں على ٮٮٮه مں رٮه كمں رٮں له سو عمله واٮٮعوا اهواهم
نمونهٔ باغِ وعدهدادهشده به کسانی که محتاطاند: در آن رودهایی از آبی است که نمیگندد، رودهایی از شیری که مزهاش دگرگون نمیشود، رودهایی از شرابی گوارا برای نوشندگانش، و رودهایی از عسلی پاکشده،
مٮل الحٮه الٮى وعد المٮڡوں ڡٮها اٮهر مں ما عٮر اسں واٮهر مں لٮں لم ٮٮعٮر طعمه واٮهر مں حمر لده للسرٮٮں واٮهر مں عسل مصڡى
و آنان در آن از همهٔ میوهها دارند، و نیز بخشایشی از سرپرستشان — آیا همانند کسانیاند که در آتش جاودانه میمانند، با آبی جوشان سیرابشده که رودههایشان را تکهتکه میکند؟
ولهم ڡٮها مں كل الٮمرٮ ومعڡره مں رٮهم كمں هو حلد ڡى الٮار وسڡوا ما حمٮما ڡڡطع امعاهم
و از میان آنان کسانی هستند که به تو گوش میدهند، تا آنگاه که از نزد تو بیرون رفتند به کسانی که دانش دریافت کردهاند میگویند: «اندکی پیش چه گفت؟»
ومٮهم مں ٮسٮمع الٮك حٮى ادا حرحوا مں عٮدك ڡالوا للدٮں اوٮوا العلم مادا ڡال اٮڡا
آنان کسانیاند که خدا بر هستههایشان مهر نهاده است، و از هیجانهای خود پیروی میکنند.
اولٮك الدٮں طٮع الله على ڡلوٮهم واٮٮعوا اهواهم
و آنان که راهنمایی پذیرفتند، او راهنمایی را بر آنان میافزاید و احتیاطشان را به آنان میدهد.
والدٮں اهٮدوا رادهم هدى واٮٮهم ٮڡوٮهم
پس آیا جز آن لحظه را انتظار نمیکشند که ناگهان بر آنان بیاید؟ حال آنکه نشانههای پیشدرآمد آن از پیش آمدهاند.
ڡهل ٮٮطروں الا الساعه اں ٮاٮٮهم ٮعٮه ڡڡد حا اسراطها
پس چگونه یادآوریشان را خواهند داشت، پس از آنکه آن لحظه به آنان رسیده باشد؟
ڡاٮى لهم ادا حاٮهم دكرٮهم
پس بدان که هیچ ایزدی نیست مگر خدا، و برای تقصیر خود، و نیز برای باورمندان و زنان باورمند، بخشایش بخواه.
ڡاعلم اٮه لا اله الا الله واسٮعڡر لدٮٮك وللمومٮٮں والمومٮٮ
و خدا جابهجاییهای شما و اقامتگاه شما را میداند.
والله ٮعلم مٮڡلٮكم ومٮوٮكم
و کسانی که باور دارند میگویند: «چرا سورهای فرود آورده نشد؟»
وٮڡول الدٮں امٮوا لولا ٮرلٮ سوره
سپس، چون سورهای یکمعنا فرود آمد و پیکار در آن یاد شد، کسانی را که هستهشان بیماری دارد میبینی که با نگاه کسی که مرگ او را از پا درمیآورد به تو مینگرند.
ڡادا اٮرلٮ سوره محكمه ودكر ڡٮها الڡٮال راٮٮ الدٮں ڡى ڡلوٮهم مرص ٮٮطروں الٮك ٮطر المعسى علٮه مں الموٮ
پس برای آنان نزدیکتر:
ڡاولى لهم
گردننهادن و سخنی شناختهشده.
طاعه وڡول معروڡ
سپس چون تصمیم گرفته شد، اگر با خدا راستگو میبودند، برایشان بهتر میبود.
ڡادا عرم الامر ڡلو صدڡوا الله لكاں حٮرا لهم
پس آیا ممکن است که، اگر پشت میکردید، در زمین تباهی میکاشتید و خویشاوندی خود را به تیرههایی چنددسته تکهتکه میکردید؟
ڡهل عسٮٮم اں ٮولٮٮم اں ٮڡسدوا ڡى الارص وٮڡطعوا ارحامكم
آنان کسانیاند که خدا نفرینشان کرده است؛ او آنان را کر ساخت و بیناییهایشان را کور کرد.
اولٮك الدٮں لعٮهم الله ڡاصمهم واعمى اٮصرهم
پس آیا در خوانش نمیاندیشند، یا بر هستههایشان قفلهایی هست؟
اڡلا ٮٮدٮروں الڡراں ام على ڡلوٮ اڡڡالها
کسانی که پس از آنکه راهنمایی بر آنان روشن شد پس رفتند — منحرفکننده است که آن را به آنان پیشنهاد کرده است،
اں الدٮں ارٮدوا على ادٮرهم مں ٮعد ما ٮٮٮں لهم الهدى السٮطں سول لهم
و به آنان مهلتی داده شده است.
واملى لهم
این بدان سبب است که آنان به کسانی که آنچه را خدا فرود آورده است ناخوش دارند، گفتهاند: «در بخشی از کار به شما گردن خواهیم نهاد.»
دلك ٮاٮهم ڡالوا للدٮں كرهوا ما ٮرل الله سٮطٮعكم ڡى ٮعص الامر
و خدا آنچه را پنهان میدارند میداند.
والله ٮعلم اسرارهم
پس چگونه خواهد بود آنگاه که کارگزاران آنان را بهدرستی نگه خواهند داشت، در حالی که آنان را در گرفتنشان چند برابر میکنند، خواه روبهرویشان شوند خواه به آنان پشت کنند؟
ڡكٮڡ ادا ٮوڡٮهم الملٮكه ٮصرٮوں وحوههم وادٮرهم
این بدان سبب است که آنان از آنچه خدا را خشمگین کرد پیروی کردند و خشنودی او را ناخوش داشتند؛ پس او کردارهایشان را باطل ساخت.
دلك ٮاٮهم اٮٮعوا ما اسحط الله وكرهوا رصوٮه ڡاحٮط اعملهم
یا کسانی که هستهشان بیماری دارد میپندارند که خدا هرگز کینههایشان را بیرون نخواهد آورد؟
ام حسٮ الدٮں ڡى ڡلوٮهم مرص اں لں ٮحرح الله اصعٮهم
و اگر ما را پسند میافتاد، آنان را به تو نشان میدادیم، و تو آنان را از نشانهایشان میشناختی.
ولو ٮسا لارٮٮكهم ڡلعرڡٮهم ٮسٮمهم
و بیگمان آنان را از لحنِ سخنشان خواهی شناخت.
ولٮعرڡٮهم ڡى لحں الڡول
و خدا کردارهای شما را میداند.
والله ٮعلم اعملكم
و بیگمان شما را خواهیم آزمود، تا آنگاه که از میان شما کوشندگان و شکیبایان را بازشناسیم، و خبرهای شما را خواهیم آزمود.
ولٮٮلوٮكم حٮى ٮعلم المحهدٮں مٮكم والصٮرٮں وٮٮلوا احٮاركم
کسانی که انکار میکنند، راه خدا را میبندند، و پس از آنکه راهنمایی بر آنان روشن شد در برابر فرستاده با گسست میایستند، هرگز به خدا هیچ آسیبی نخواهند رساند،
اں الدٮں كڡروا وصدوا عں سٮٮل الله وساڡوا الرسول مں ٮعد ما ٮٮٮں لهم الهدى لں ٮصروا الله سٮا
و او کردارهایشان را باطل خواهد کرد.
وسٮحٮط اعملهم
ای کسانی که باور آوردید! به خدا گردن بنهید و به فرستاده گردن بنهید، و کردارهایتان را پوچ نکنید،
ٮاٮها الدٮں امٮوا اطٮعوا الله واطٮعوا الرسول ولا ٮٮطلوا اعملكم
زیرا کسانی که انکار میکنند، راه خدا را میبندند، سپس میمیرند در حالی که انکار میکنند، خدا هرگز آنان را نخواهد بخشود.
اں الدٮں كڡروا وصدوا عں سٮٮل الله ٮم ماٮوا وهم كڡار ڡلں ٮعڡر الله لهم
پس سستی نکنید و به آشتی فرا نخوانید، در حالی که شما بالاتر هستید و خدا با شماست،
ڡلا ٮهٮوا وٮدعوا الى السلم واٮٮم الاعلوں والله معكم
و او هرگز شما را از کردارهایتان محروم نخواهد کرد.
ولں ٮٮركم اعملكم
زندگی نزدیک جز بازی و سرگرمی نیست.
اٮما الحٮوه الدٮٮا لعٮ ولهو
و اگر باور آورید و محتاط باشید، او پاداشهای شما را خواهد داد و داراییهای شما را درخواست نخواهد کرد.
واں ٮومٮوا وٮٮڡوا ٮوٮكم احوركم ولا ٮسلكم امولكم
اگر آنها را با پافشاری از شما درخواست میکرد، بخل میورزیدید، و او کینههایتان را بیرون میآورد.
اں ٮسلكموها ڡٮحڡكم ٮٮحلوا وٮحرح اصعٮكم
این شمایید که به خرج کردن در راه خدا فراخوانده میشوید؛ و حال آنکه از میان شما کسانی هستند که بخل میورزند،
هاٮٮم هولا ٮدعوں لٮٮڡڡوا ڡى سٮٮل الله ڡمٮكم مں ٮٮحل
و هر که بخل ورزد، جز به زیان خود بخل نمیورزد.
ومں ٮٮحل ڡاٮما ٮٮحل عں ٮڡسه
و خدا توانگر است،
والله العٮى
حال آنکه شما بینوایان هستید.
واٮٮم الڡڡرا
و اگر پشت کنید، او قومی دیگر را جانشین شما خواهد کرد که همانند شما نخواهند بود.
واں ٮٮولوا ٮسٮٮدل ڡوما عٮركم ٮم لا ٮكوٮوا امٮلكم