At-Talaq الطلاق
He grants him a way out يجعل له مخرجا
The section and its links
The return judged far-fetched, the sworn Day, then the community (50, then 51-67)
What was shown before: The return judged far-fetched is set out in 50. 50
به نام خدا، بیاندازه مهربان، مهربان. ای اطلاعدهنده! چون زنان را طلاق میدهید، آنان را بر پایهٔ مهلت مقررشان طلاق دهید، و آن مهلت را برشمارید.
ٮسم الله الرحمں الرحٮم ٮاٮها الٮٮى ادا طلڡٮم الٮسا ڡطلڡوهں لعدٮهں واحصوا العده
و نسبت به خدا، سرپرست خود، محتاط باشید.
واٮڡوا الله رٮكم
آنان را از خانههایشان بیرون نکنید،
لا ٮحرحوهں مں ٮٮوٮهں
و خود نیز بیرون نروند، مگر آنکه زشتکاریای آشکار مرتکب شوند.
ولا ٮحرحں الا اں ٮاٮٮں ٮڡحسه مٮٮٮه
و این است مرزهای خدا.
وٮلك حدود الله
و هر که از مرزهای خدا بگذرد، به خویشتن خود ستم کرده است.
ومں ٮٮعد حدود الله ڡڡد طلم ٮڡسه
تو نمیدانی: شاید خدا پس از این چیزی پدید آورد.
لا ٮدرى لعل الله ٮحدٮ ٮعد دلك امرا
سپس چون به زمان مقرر خود رسیدند، آنان را بر پایهٔ آنچه شناختهشده است نگه دارید یا بر پایهٔ آنچه شناختهشده است از آنان جدا شوید،
ڡادا ٮلعں احلهں ڡامسكوهں ٮمعروڡ او ڡارڡوهں ٮمعروڡ
و دو دادگر از میان خودتان را گواه بگیرید،
واسهدوا دوى عدل مٮكم
و گواهی را برای خدا پابرجا نگه دارید.
واڡٮموا السهده لله
این است آنچه کسی که به خدا و روز واپسین باور دارد بدان اندرز داده میشود.
دلكم ٮوعط ٮه مں كاں ٮومں ٮالله والٮوم الاحر
و هر که نسبت به خدا محتاط باشد، او برایش برونرفتی میدهد، و او را از جایی که انتظار ندارد روزی میدهد.
ومں ٮٮٯ الله ٮحعل له محرحا وٮررڡه مں حٮٮ لا ٮحٮسٮ
و هر که به خدا وکالت دهد، او برایش بس است،
ومں ٮٮوكل على الله ڡهو حسٮه
زیرا خدا دستور خود را به غایت میرساند.
اں الله ٮلع امره
خدا برای هر چیز اندازهای مقرر کرده است.
ڡد حعل الله لكل سى ڡدرا
و زنانی از شما که از دیدن عادت ماهانه ناامید شدهاند، اگر تردید دارید، زمان مقررشان سه ماه است، و نیز برای آنان که عادت ماهانه نداشتهاند.
والى ٮٮسں مں المحٮص مں ٮساٮكم اں ارٮٮٮم ڡعدٮهں ٮلٮه اسهر والى لم ٮحصں
و برای زنان باردار، زمان مقررشان لحظهای است که آنچه را در بر دارند بزایند.
واولٮ الاحمال احلهں اں ٮصعں حملهں
و هر که نسبت به خدا محتاط باشد، او در کارش برایش آسانی مینهد.
ومں ٮٮٯ الله ٮحعل له مں امره ٮسرا
این است دستور خدا، که آن را به سوی شما فرود آورد.
دلك امر الله اٮرله الٮكم
و هر که نسبت به خدا محتاط باشد، او کردارهای بدش را میپوشاند و پاداشش را سترگ میگرداند.
ومں ٮٮٯ الله ٮكڡر عٮه سٮاٮه وٮعطم له احرا
آنان را در آنجا که خود سکنا دارید سکنا دهید، بر پایهٔ توانتان،
اسكٮوهں مں حٮٮ سكٮٮم مں وحدكم
و برای تنگ گرفتن بر آنان، به آنان آسیب نرسانید.
ولا ٮصاروهں لٮصٮڡوا علٮهں
و اگر باردارند، هزینهٔ آنان را بپردازید تا آنچه را در بر دارند بزایند.
واں كں اولٮ حمل ڡاٮڡڡوا علٮهں حٮى ٮصعں حملهں
سپس اگر پرستاری همهجانبهٔ کودک را برای شما بر عهده بگیرند، پاداشهایشان را به آنان بدهید، و میان خود بر پایهٔ آنچه شناختهشده است رایزنی کنید.
ڡاں ارصعں لكم ڡاٮوهں احورهں واٮمروا ٮٮٮكم ٮمعروڡ
و اگر با یکدیگر سختگیری کنید، زنی دیگر پرستاری همهجانبهٔ کودک را برای او بر عهده خواهد گرفت.
واں ٮعاسرٮم ڡسٮرصع له احرى
توانگر باید بر پایهٔ توانگری خود خرج کند،
لٮٮڡٯ دو سعه مں سعٮه
و آنکه روزیاش اندازهگیری شده است، از آنچه خدا به او داده است خرج کند.
ومں ڡدر علٮه ررڡه ڡلٮٮڡٯ مما اٮٮه الله
خدا بر هیچ خویشتنی جز آنچه به او داده است تحمیل نمیکند.
لا ٮكلڡ الله ٮڡسا الا ما اٮٮها
خدا پس از دشواری، آسانی را به دنبال خواهد آورد.
سٮحعل الله ٮعد عسر ٮسرا
چه بسیار شهرها که دستور سرپرستشان و فرستادگان او را با گستاخی سرپیچی کردند! ما حسابشان را با سختگیری رسیدگی کردیم و آنان را به کیفری ناشنیده کیفر دادیم، و پیامدهای شومِ رفتارشان را چشیدند.
وكاٮں مں ڡرٮه عٮٮ عں امر رٮها ورسله ڡحاسٮٮها حساٮا سدٮدا وعدٮٮها عداٮا ٮكرا ڡداڡٮ وٮال امرها
و سرانجام رفتارشان زیان بود.
وكاں عڡٮه امرها حسرا
خدا برایشان کیفری سخت آماده کرده است.
اعد الله لهم عداٮا سدٮدا
پس نسبت به خدا محتاط باشید، ای دارندگان خرد،
ڡاٮڡوا الله ٮاولى الالٮٮ
ای کسانی که باور دارید؛ خدا یادآوریای به سوی شما فرود آورده است،
الدٮں امٮوا ڡد اٮرل الله الٮكم دكرا
فرستادهای که نشانههای صریح خدا را بر شما برمیخواند، تا کسانی را که باور آوردند و کردارهای شایسته بهجا آوردند از تاریکیها به سوی روشنایی بیرون آورد.
رسولا ٮٮلوا علٮكم اٮٮ الله مٮٮٮٮ لٮحرح الدٮں امٮوا وعملوا الصلحٮ مں الطلمٮ الى الٮور
و هر که به خدا باور آورد و کرداری شایسته بهجا آورد، او را به باغهایی که رودها از زیر آنها جاری است وارد خواهد کرد، که در آن جاودانه خواهند ماند، تا ابد؛ خدا بیگمان برای او روزیای نیکو داده است.
ومں ٮومں ٮالله وٮعمل صلحا ٮدحله حٮٮ ٮحرى مں ٮحٮها الاٮهر حلدٮں ڡٮها اٮدا ڡد احسں الله له ررڡا
خدا اوست که هفت آسمان آفرید، و از زمین همانند آن.
الله الدى حلٯ سٮع سموٮ ومں الارص مٮلهں
دستور میان آنها فرود میآید، تا بدانید که خدا بر هر چیز توانا است، و خدا هر چیز را با دانش خود فراگرفته است.
ٮٮٮرل الامر ٮٮٮهں لٮعلموا اں الله على كل سى ڡدٮر واں الله ڡد احاط ٮكل سى علما