Al-Mursalat المرسلات
Those Sent Forth المرسلات
The section and its links
“Leave Me” and “be patient”: the messenger facing denial (68, then 69-77)
What was shown before: “Leave Me” and “be patient” come from 68. 68
به نام خدا، بیاندازه مهربان، مهربان. سوگند به آنان که پیاپی فرستاده میشوند، سوگند به آنان که با خشونت پراکنده میکنند، سوگند به آنان که بهگستردگی گسترش میدهند، سوگند به آنان که بهروشنی جدا میکنند، سوگند به آنان که یادآوری میرسانند، برای عذر یا هشدار: آنچه به شما وعده داده شده است بیگمان رخ خواهد داد.
ٮسم الله الرحمں الرحٮم والمرسلٮ عرڡا ڡالعصڡٮ عصڡا والٮسرٮ ٮسرا ڡالڡرڡٮ ڡرڡا ڡالملڡٮٮ دكرا عدرا او ٮدرا اٮما ٮوعدوں لوڡع
چون ستارگان محو خواهند شد، چون آسمان شکافته خواهد شد، چون کوهها خرد خواهند شد، چون فرستادگان وعدهگاه خود را دریافت کرده باشند — برای چه روزی به تأخیر انداخته شدهاند؟ برای روز جدایی.
ڡادا الٮحوم طمسٮ وادا السما ڡرحٮ وادا الحٮال ٮسڡٮ وادا الرسل اڡٮٮ لاى ٮوم احلٮ لٮوم الڡصل
و چه کسی تو را آگاه خواهد کرد که روز جدایی چیست؟
وما ادرٮك ما ٮوم الڡصل
وای، در آن روز، بر دروغانگارندگان!
وٮل ٮومٮد للمكدٮٮں
آیا ما پیشینیان را نابود نکردهایم؟
الم ٮهلك الاولٮں
سپس واپسینها را در پی آنان خواهیم آورد.
ٮم ٮٮٮعهم الاحرٮں
ما با کنارگذاشتهشدگان چنین رفتار میکنیم.
كدلك ٮڡعل ٮالمحرمٮں
وای، در آن روز، بر دروغانگارندگان!
وٮل ٮومٮد للمكدٮٮں
آیا شما را از آبی خوارشمردهشده نیافریدهایم؟ سپس آن را در جایگاهی امن و پایدار نهادهایم، تا اندازهای دانسته؛ ما تعیین کردهایم —
الم ٮحلڡكم مں ما مهٮں ڡحعلٮه ڡى ڡرار مكٮں الى ڡدر معلوم ڡڡدرٮا
و ما در تعیین کردن برترینیم!
ڡٮعم الڡدروں
وای، در آن روز، بر دروغانگارندگان!
وٮل ٮومٮد للمكدٮٮں
آیا زمین را گنجایشگاهی برای زندگان و نیز مردگان نساختهایم؟ و آیا در آن لنگرهایی استوار و بلند ننهادهایم، و آیا شما را از آبی تشنگینشان ننوشاندهایم؟
الم ٮحعل الارص كڡاٮا احٮا واموٮا وحعلٮا ڡٮها روسى سمحٮ واسڡٮٮكم ما ڡراٮا
وای، در آن روز، بر دروغانگارندگان!
وٮل ٮومٮد للمكدٮٮں
«به سوی آنچه دروغ میانگاشتید بروید! به سوی سایهای سهشاخه بروید، که سایه نمیافکند و در برابر شعله به هیچ کار نمیآید.»
اٮطلڡوا الى ما كٮٮم ٮه ٮكدٮوں اٮطلڡوا الى طل دى ٮلٮ سعٮ لا طلٮل ولا ٮعٮى مں اللهٮ
آن جرقههایی میافکند بزرگ چون کاخها، چنانکه گویی شتران زردند.
اٮها ٮرمى ٮسرر كالڡصر كاٮه حملٮ صڡر
وای، در آن روز، بر دروغانگارندگان!
وٮل ٮومٮد للمكدٮٮں
این روزی است که در آن چیزی بر زبان نخواهند آورد، و به آنان اجازه داده نخواهد شد که عذر بخواهند.
هدا ٮوم لا ٮٮطڡوں ولا ٮودں لهم ڡٮعٮدروں
وای، در آن روز، بر دروغانگارندگان!
وٮل ٮومٮد للمكدٮٮں
این روز جدایی است؛ ما شما و پیشینیان را گرد آوردهایم. اگر نیرنگی دارید، پس آن را بر ضد من به کار بندید!
هدا ٮوم الڡصل حمعٮكم والاولٮں ڡاں كاں لكم كٮد ڡكٮدوں
وای، در آن روز، بر دروغانگارندگان!
وٮل ٮومٮد للمكدٮٮں
کسانی که محتاط بودهاند همانا در میان سایهسارها و چشمهها و مزههایی بر پایهٔ میلشان خواهند بود:
اں المٮڡٮں ڡى طلل وعٮوں وڡوكه مما ٮسٮهوں
«بخورید و بنوشید
كلوا واسرٮوا
خوشگوارانه، برای آنچه میکردید.»
هٮٮا ٮما كٮٮم ٮعملوں
چنین نیکیکنندگان را بازپرداخت میکنیم.
اٮا كدلك ٮحرى المحسٮٮں
وای، در آن روز، بر دروغانگارندگان!
وٮل ٮومٮد للمكدٮٮں
«بخورید و اندکی بهره ببرید، زیرا شما کنارگذاشتهشدگان هستید.»
كلوا وٮمٮعوا ڡلٮلا اٮكم محرموں
وای، در آن روز، بر دروغانگارندگان!
وٮل ٮومٮد للمكدٮٮں
و چون به آنان گفته میشود: «خم شوید»، خم نمیشوند.
وادا ڡٮل لهم اركعوا لا ٮركعوں
وای، در آن روز، بر دروغانگارندگان!
وٮل ٮومٮد للمكدٮٮں
پس پس از این، به کدام گفتار باور خواهند آورد؟
ڡٮاى حدٮٮ ٮعده ٮومٮوں