Al-Anfal الانفال
What Gives You Life لما يحييكم
The section and its links
The example of the peoples before, then the messenger's people (7, then 8-9)
What was shown before: The peoples of 7 are cited here as an example, as with the conduct of Fir'awn's clan. 7
به نام خدا، بیاندازه مهربان، مهربان. از تو دربارهٔ فزونیها بازپرسی میکنند.
ٮسم الله الرحمں الرحٮم ٮسلوٮك عں الاٮڡال
بگو: «فزونیها به خدا و فرستاده بازمیگردد.
ڡل الاٮڡال لله والرسول
پس نسبت به خدا محتاط باشید، و آنچه را میان شماست سالم سازید،
ڡاٮڡوا الله واصلحوا داٮ ٮٮٮكم
و از خدا و فرستادهٔ او گردن نهید، اگر باورمندید.»
واطٮعوا الله ورسوله اں كٮٮم مومٮٮں
باورمندان تنها کسانیاند که چون خدا یاد شود هستههایشان میلرزد، و چون نشانههای او بر آنان برخوانده شود باورشان افزون میگردد، و به سرپرست خود وکالت میدهند،
اٮما المومٮوں الدٮں ادا دكر الله وحلٮ ڡلوٮهم وادا ٮلٮٮ علٮهم اٮٮه رادٮهم اٮمٮا وعلى رٮهم ٮٮوكلوں
کسانی که تماس را پابرجا نگه میدارند، و از آنچه ما روزیشان دادهایم هزینه میکنند — اینانند باورمندان حقیقی.
الدٮں ٮڡٮموں الصلوه ومما ررڡٮهم ٮٮڡڡوں اولٮك هم المومٮوں حڡا
آنان را نزد سرپرستشان درجهها، بخشایشی، و روزیای کریمانه است.
لهم درحٮ عٮد رٮهم ومعڡره وررٯ كرٮم
چنانکه سرپرست تو تو را از خانهات به حقیقت بیرون آورد، در حالی که گروهی از باورمندان از آن بیگمان نفرت داشتند، دربارهٔ حقیقت با تو بحث میکردند پس از آنکه آشکار شده بود، گویی آنان را به سوی مرگ میبردند، در حالی که مینگریستند.
كما احرحك رٮك مں ٮٮٮك ٮالحٯ واں ڡرٮڡا مں المومٮٮں لكرهوں ٮحدلوٮك ڡى الحٯ ٮعدما ٮٮٮں كاٮما ٮساڡوں الى الموٮ وهم ٮٮطروں
و چون خدا به شما وعده میداد که یکی از دو گروه از آنِ شما خواهد بود، در حالی که میخواستید آن گروه که بیسلاح بود از آنِ شما باشد.
واد ٮعدكم الله احدى الطاٮڡٮٮں اٮها لكم وٮودوں اں عٮر داٮ السوكه ٮكوں لكم
اما خدا میخواست با کلامهای خود حقیقت را به حقیقت برساند و تا آخرین بازماندهٔ انکارکنندگان را قطع کند، تا حقیقت را به حقیقت برساند و باطل را بیاثر سازد، هرچند کنارگذاشتهشدگان از آن بیزار باشند.
وٮرٮد الله اں ٮحٯ الحٯ ٮكلمٮه وٮڡطع داٮر الكڡرٮں لٮحٯ الحٯ وٮٮطل الٮطل ولو كره المحرموں
چون سرپرست خود را به یاری فرا میخواندید، و او به شما پاسخ داد: «من شما را با هزار کارگزار، پشت سر هم، تقویت میکنم.»
اد ٮسٮعٮٮوں رٮكم ڡاسٮحاٮ لكم اٮى ممدكم ٮالڡ مں الملٮكه مردڡٮں
و خدا آن را تنها مژدهای ساخت، و تا هستههایتان در آن آسودگی یابند.
وما حعله الله الا ٮسرى ولٮطمٮں ٮه ڡلوٮكم
حال آنکه یاری جز از نزد خدا نمیآید،
وما الٮصر الا مں عٮد الله
زیرا خدا نیرومند و فرزانه است.
اں الله عرٮر حكٮم
چون او میکرد که خوابآلودگی شما را فرا گیرد، همچون امنیتی از سوی او، و از آسمان آبی بر شما فرود میآورد، تا شما را با آن پاک کند، آلودگی منحرفکننده را از شما بزداید، هستههایتان را ببندد، و گامهایتان را با آن استوار گرداند.
اد ٮعسٮكم الٮعاس امٮه مٮه وٮٮرل علٮكم مں السما ما لٮطهركم ٮه وٮدهٮ عٮكم رحر السٮطں ولٮرٮط على ڡلوٮكم وٮٮٮٮ ٮه الاڡدام
چون سرپرست تو به کارگزاران پرده برمیداشت: «من با شمایم؛ پس کسانی را که باور آوردهاند استوار کنید.
اد ٮوحى رٮك الى الملٮكه اٮى معكم ڡٮٮٮوا الدٮں امٮوا
من در هستههای انکارکنندگان هراس خواهم افکند.
سالڡى ڡى ڡلوٮ الدٮں كڡروا الرعٮ
پس اسیران را چند برابر کنید، فراتر از حق، و از میان آنان کسانی را که بزرگترین ارزش مبادله را دارند چند برابر کنید.»
ڡاصرٮوا ڡوٯ الاعٮاٯ واصرٮوا مٮهم كل ٮٮاں
این بدان سبب است که در برابر خدا و فرستادهٔ او به چنددستگی برخاستند.
دلك ٮاٮهم ساڡوا الله ورسوله
و هر که در برابر خدا و فرستادهٔ او به چنددستگی برخیزد — خدا همانا در تنبیه سخت است.
ومں ٮساڡٯ الله ورسوله ڡاں الله سدٮد العڡاٮ
این برای شما است: پس آن را بچشید!
دلكم ڡدوڡوه
و برای انکارکنندگان کیفر آتش اختصاص داده شده است.
واں للكڡرٮں عداٮ الٮار
ای کسانی که باور آوردید! چون در اوج یورش با انکارکنندگان روبهرو شوید، به آنان پشت نکنید.
ٮاٮها الدٮں امٮوا ادا لڡٮٮم الدٮں كڡروا رحڡا ڡلا ٮولوهم الادٮار
و هر که در آن روز به آنان پشت کند — مگر مانور رزمی یا گرد آمدن نزد یک گردان — خشم خدا را بر خود میخرد، و پناهگاهش جهنم خواهد بود.
ومں ٮولهم ٮومٮد دٮره الا مٮحرڡا لڡٮال او مٮحٮرا الى ڡٮه ڡڡد ٮا ٮعصٮ مں الله وماوٮه حهٮم
و چه زشت مقصدی!
وٮٮس المصٮر
پس شما نبودید که آنان را کشتید،
ڡلم ٮڡٮلوهم
اما خدا بود که آنان را کشت.
ولكں الله ڡٮلهم
و تو پرتاب نکردی، آنگاه که پرتاب کردی، اما خدا بود که پرتاب کرد،
وما رمٮٮ اد رمٮٮ ولكں الله رمى
تا باورمندان را به شیوهای زیبا، از سوی خود، بیازماید،
ولٮٮلى المومٮٮں مٮه ٮلا حسٮا
زیرا خدا شنوا و همهچیزدان است.
اں الله سمٮع علٮم
این برای شما! و خدا حیلهٔ انکارکنندگان را سست میکند.
دلكم واں الله موهں كٮد الكڡرٮں
اگر گشایش میجستید، گشایش از پیش به شما آمده است؛
اں ٮسٮڡٮحوا ڡڡد حاكم الڡٮح
و اگر دست بکشید، برای شما بهتر خواهد بود؛
واں ٮٮٮهوا ڡهو حٮر لكم
اما اگر تکرار کنید، ما تکرار خواهیم کرد،
واں ٮعودوا ٮعد
و گردان شما به شما سودی نخواهد رساند، حتی اگر فراوان باشد؛
ولں ٮعٮى عٮكم ڡٮٮكم سٮا ولو كٮرٮ
زیرا خدا با باورمندان است.
واں الله مع المومٮٮں
ای کسانی که باور آوردید! از خدا و فرستادهٔ او گردن نهید،
ٮاٮها الدٮں امٮوا اطٮعوا الله ورسوله
و به او پشت نکنید، در حالی که میشنوید.
ولا ٮولوا عٮه واٮٮم ٮسمعوں
و مانند کسانی مباشید که میگویند: «شنیدیم»، در حالی که نمیشنوند.
ولا ٮكوٮوا كالدٮں ڡالوا سمعٮا وهم لا ٮسمعوں
بدترین جنبندگان نزد خدا همانا کراناند، لالها، آنان که خرد نمیورزند.
اں سر الدواٮ عٮد الله الصم الٮكم الدٮں لا ٮعڡلوں
و اگر خدا در آنان نیکیای میدانست، حتماً به آنان میشنواند؛
ولو علم الله ڡٮهم حٮرا لاسمعهم
و حتی اگر آنان را میشنواند، پشت میکردند، در حالی که کناره میگرفتند.
ولو اسمعهم لٮولوا وهم معرصوں
ای کسانی که باور آوردید! به خدا و فرستاده پاسخ دهید، چون شما را به آنچه به شما زندگی میبخشد دعوت میکند،
ٮاٮها الدٮں امٮوا اسٮحٮٮوا لله وللرسول ادا دعاكم لما ٮحٮٮكم
و بدانید که خدا میان آدمی و هستهاش حایل میشود، و اینکه به سوی او گرد آورده خواهید شد.
واعلموا اں الله ٮحول ٮٮں المر وڡلٮه واٮه الٮه ٮحسروں
و از آزمونی که تنها به کسانی از شما که ستم کردند نخواهد رسید، محتاط باشید،
واٮڡوا ڡٮٮه لا ٮصٮٮں الدٮں طلموا مٮكم حاصه
و بدانید که خدا در تنبیه سخت است.
واعلموا اں الله سدٮد العڡاٮ
و به یاد آورید هنگامی را که اندک بودید، بر زمین به ناتوانی کشانده شده، میترسیدید که مردم شما را برباینند؛ آنگاه او شما را جای پناه داد، با یاری خود نیرو بخشید، و از چیزهای خوب روزیتان داد — شاید سپاسگزار باشید.
وادكروا اد اٮٮم ڡلٮل مسٮصعڡوں ڡى الارص ٮحاڡوں اں ٮٮحطڡكم الٮاس ڡاوٮكم واٮدكم ٮٮصره وررڡكم مں الطٮٮٮ لعلكم ٮسكروں
ای کسانی که باور آوردید! به خدا و فرستاده خیانت نکنید، و به سپردههای اعتماد خود خیانت نکنید، در حالی که میدانید.
ٮاٮها الدٮں امٮوا لا ٮحوٮوا الله والرسول وٮحوٮوا امٮٮكم واٮٮم ٮعلموں
و بدانید که داراییها و فرزندانتان تنها آزمونیاند، و اینکه نزد خدا پاداشی سترگ است.
واعلموا اٮما امولكم واولدكم ڡٮٮه واں الله عٮده احر عطٮم
ای کسانی که باور آوردید! اگر نسبت به خدا محتاط باشید، او به شما بازشناسیای خواهد داد، بر کنشهای بد شما پردهپوشی خواهد کرد، و شما را خواهد بخشود.
ٮاٮها الدٮں امٮوا اں ٮٮڡوا الله ٮحعل لكم ڡرڡاٮا وٮكڡر عٮكم سٮاٮكم وٮعڡر لكم
و خدا دارندهٔ لطفِ سترگ است.
والله دو الڡصل العطٮم
و چون انکارکنندگان علیه تو توطئه میکردند، تا تو را بیحرکت کنند، بکشند، یا اخراج کنند.
واد ٮمكر ٮك الدٮں كڡروا لٮٮٮٮوك او ٮڡٮلوك او ٮحرحوك
و توطئه میکردند، و خدا توطئه میکرد،
وٮمكروں وٮمكر الله
و خدا بهترین توطئهکنندگان است.
والله حٮر المكرٮں
و چون نشانههای ما بر آنان برخوانده شود، میگویند: «بهخوبی شنیدیم؛ اگر میخواستیم، همین را میگفتیم؛
وادا ٮٮلى علٮهم اٮٮٮا ڡالوا ڡد سمعٮا لو ٮسا لڡلٮا مٮل هدا
اینها تنها افسانههای پیشینیاناند.»
اں هدا الا اسطٮر الاولٮں
و چون میگفتند: «ای خدا! اگر این بهراستی حقیقتی از سوی تو است، پس بر ما از آسمان سنگهایی بباران، یا برای ما کیفری دردناک بیاور.»
واد ڡالوا اللهم اں كاں هدا هو الحٯ مں عٮدك ڡامطر علٮٮا ححاره مں السما او اٮٮٮا ٮعداٮ الٮم
اما خدا را نشاید که آنان را کیفر دهد تا تو در میان آنان بودی،
وما كاں الله لٮعدٮهم واٮٮ ڡٮهم
و خدا را نشاید که آنان را کیفر دهد تا آنگاه که بخشایش میجستند.
وما كاں الله معدٮهم وهم ٮسٮعڡروں
و پس چه دارند که خدا آنان را کیفر ندهد، در حالی که جای پیشانی بر خاک نهادنِ مصون از تعرّض را میبندند، بیآنکه خود مسئولان قانونی آن باشند؟
وما لهم الا ٮعدٮهم الله وهم ٮصدوں عں المسحد الحرام وما كاٮوا اولٮاه
مسئولان قانونی آن تنها محتاطاناند،
اں اولٮاوه الا المٮڡوں
اما بیشتر آنان نمیدانند.
ولكں اكٮرهم لا ٮعلموں
و تماس آنان، نزد خانه، تنها هیاهو و انسداد بود.
وما كاں صلاٮهم عٮد الٮٮٮ الا مكا وٮصدٮه
پس کیفر را بچشید، بهخاطر انکار.
ڡدوڡوا العداٮ ٮما كٮٮم ٮكڡروں
انکارکنندگان همانا داراییهای خود را هزینه میکنند تا راه خدا را ببندند.
اں الدٮں كڡروا ٮٮڡڡوں امولهم لٮصدوا عں سٮٮل الله
پس آن را هزینه خواهند کرد، سپس برایشان افسوسی خواهد شد، سپس شکست داده خواهند شد.
ڡسٮٮڡڡوٮها ٮم ٮكوں علٮهم حسره ٮم ٮعلٮوں
و انکارکنندگان به سوی جهنم گرد آورده خواهند شد، تا خدا پست را از خوب تمیز دهد، پست را، بخش بر بخش، بنهد، از آن همگی انبوهی انباشته بسازد، و آن را در جهنم بنهد.
والدٮں كڡروا الى حهٮم ٮحسروں لٮمٮر الله الحٮٮٮ مں الطٮٮ وٮحعل الحٮٮٮ ٮعصه على ٮعص ڡٮركمه حمٮعا ڡٮحعله ڡى حهٮم
ایناناند زیانکاران.
اولٮك هم الحسروں
به انکارکنندگان بگو: اگر دست بکشند، آنچه گذشته است برایشان بخشوده خواهد شد؛
ڡل للدٮں كڡروا اں ٮٮٮهوا ٮعڡر لهم ما ڡد سلڡ
اما اگر تکرار کنند، رویهٔ نخستینها پیشتر تحقق یافته است.
واں ٮعودوا ڡڡد مصٮ سٮٮ الاولٮں
و با آنان بجنگید تا آنکه دیگر آزمونی نباشد، و قانون یکسره از آنِ خدا باشد.
وڡٮلوهم حٮى لا ٮكوں ڡٮٮه وٮكوں الدٮں كله لله
اما اگر دست بکشند، آنگاه خدا همانا به آنچه میکنند بینا است.
ڡاں اٮٮهوا ڡاں الله ٮما ٮعملوں ٮصٮر
و اگر پشت کنند، آنگاه بدانید که خدا متحد شما است.
واں ٮولوا ڡاعلموا اں الله مولٮكم
چه متحدی نیکو،
ٮعم المولى
و چه یاریرسانی نیکو!
وٮعم الٮصٮر
و بدانید که از هر آنچه به غنیمت میگیرید، یک پنجم آن به خدا، فرستاده، نزدیکان، یتیمان، تنگدستان، و مسافر در راهمانده بازمیگردد — اگر به خدا و به آنچه بر فرمانبردار ما فرود آوردیم باور دارید، در روز بازشناسی، روزی که دو دسته با یکدیگر روبهرو شدند.
واعلموا اٮما عٮمٮم مں سى ڡاں لله حمسه وللرسول ولدى الڡرٮى والٮٮمى والمسكٮں واٮں السٮٮل اں كٮٮم امٮٮم ٮالله وما اٮرلٮا على عٮدٮا ٮوم الڡرڡاں ٮوم الٮڡى الحمعاں
و خدا بر هر چیز توانا است.
والله على كل سى ڡدٮر
چون شما بر کرانهٔ نزدیکتر بودید، و آنان بر کرانهٔ دورتر، و سوارهنظام پایینتر از شما.
اد اٮٮم ٮالعدوه الدٮٮا وهم ٮالعدوه الڡصوى والركٮ اسڡل مٮكم
و اگر برای یکدیگر وعدهگاهی مقرر کرده بودید، دربارهٔ آن وعدهگاه اختلاف میکردید؛
ولو ٮواعدٮم لاحٮلڡٮم ڡى المٮعد
اما تا خدا دستوری را که کاری انجامشده بود به سرانجام رساند، تا آن که میبایست نابود شود بر برهانی روشن نابود شود، و آن که میبایست زنده بماند بر برهانی روشن زنده بماند.
ولكں لٮڡصى الله امرا كاں مڡعولا لٮهلك مں هلك عں ٮٮٮه وٮحٮى مں حى عں ٮٮٮه
و خدا بیگمان شنوا و همهچیزدان است.
واں الله لسمٮع علٮم
چون خدا آنان را در خوابت اندک به تو نشان میداد —
اد ٮرٮكهم الله ڡى مٮامك ڡلٮلا
و اگر آنان را فراوان به تو نشان داده بود، حتماً سست میشدید، و حتماً دربارهٔ کار به ستیزه درمیآمدید؛
ولو ارٮكهم كٮٮرا لڡسلٮم ولٮٮرعٮم ڡى الامر
اما خدا همهچیز را دستنخورده نگاه داشت،
ولكں الله سلم
زیرا او به آنچه در سینهها است همهچیزدان است.
اٮه علٮم ٮداٮ الصدور
و چون آنان را به شما نشان میداد، آنگاه که با هم روبهرو میشدید، در چشم شما اندک، و شما را در چشم آنان اندک جلوه میداد، تا خدا دستوری را که کاری انجامشده بود به سرانجام رساند.
واد ٮرٮكموهم اد الٮڡٮٮم ڡى اعٮٮكم ڡلٮلا وٮڡللكم ڡى اعٮٮهم لٮڡصى الله امرا كاں مڡعولا
و کارها همگی به سوی خدا بازمیگردند.
والى الله ٮرحع الامور
ای کسانی که باور آوردید! چون با گردانی روبهرو شوید، استوار بمانید، و خدا را بسیار به یاد آورید — شاید کامیاب شوید.
ٮاٮها الدٮں امٮوا ادا لڡٮٮم ڡٮه ڡاٮٮٮوا وادكروا الله كٮٮرا لعلكم ٮڡلحوں
و از خدا و فرستادهٔ او گردن نهید،
واطٮعوا الله ورسوله
و در میان خود به ستیزه درنیایید، وگرنه سست شوید و خیزش شما برود؛
ولا ٮٮرعوا ڡٮڡسلوا وٮدهٮ رٮحكم
و شکیبا باشید،
واصٮروا
زیرا خدا با شکیبایان است.
اں الله مع الصٮرٮں
و مانند کسانی مباشید که از سرایهای خود با سرمستی و برای خودنمایی در برابر مردم بیرون آمدند، و راه خدا را میبندند.
ولا ٮكوٮوا كالدٮں حرحوا مں دٮرهم ٮطرا ورٮا الٮاس وٮصدوں عں سٮٮل الله
خدا بر آنچه میکنند احاطهٔ کامل دارد.
والله ٮما ٮعملوں محٮط
و چون منحرفکننده کردارشان را برای آنان آراست، و گفت: «امروز هیچکس از میان مردم نمیتواند بر شما چیره شود، و من همانا برای شما همسایهای هستم که پناه میدهد»؛
واد رٮں لهم السٮطں اعملهم وڡال لا عالٮ لكم الٮوم مں الٮاس واٮى حار لكم
اما چون دو گردان یکدیگر را دیدند، بر پاشنههایش عقب نشست، و گفت: «من همانا از شما رها هستم؛ آنچه شما نمیبینید میبینم؛ من از خدا میترسم.»
ڡلما ٮراٮ الڡٮٮاں ٮكص على عڡٮٮه وڡال اٮى ٮرى مٮكم اٮى ارى ما لا ٮروں اٮى احاڡ الله
خدا در تنبیه سخت است.
والله سدٮد العڡاٮ
چون دورویان، و کسانی که در هستههایشان بیماری است، میگفتند: «قانون اینان آنان را بهراستی فریفته است.»
اد ٮڡول المٮڡڡوں والدٮں ڡى ڡلوٮهم مرص عر هولا دٮٮهم
اما هر که به خدا وکالت دهد — خدا همانا نیرومند و فرزانه است.
ومں ٮٮوكل على الله ڡاں الله عرٮر حكٮم
و اگر میدیدی، هنگامی که کارگزاران کسانی را که انکار کردهاند وفادارانه نگاه میدارند،
ولو ٮرى اد ٮٮوڡى الدٮں كڡروا
آنان را در گرفتنشان چند برابر میکنند، چه روبهرو شوند چه پشت کرده بگریزند: «کیفر آتشسوزی را بچشید!»
الملٮكه ٮصرٮوں وحوههم وادٮرهم ودوڡوا عداٮ الحرٮٯ
این برای آنچه دستانتان پیش بردند است؛ و خدا به هیچروی بر فرمانبرداران ناگزیر ستم نمیکند.
دلك ٮما ڡدمٮ اٮدٮكم واں الله لٮس ٮطلم للعٮٮد
همانند رفتار خاندان فرعون،
كداٮ ال ڡرعوں
و کسانی که پیش از آنان بودند، که نشانههای خدا را انکار کردند؛ خدا آنگاه آنان را بهخاطر تقصیرهایشان گرفت،
والدٮں مں ڡٮلهم كڡروا ٮاٮٮ الله ڡاحدهم الله ٮدٮوٮهم
زیرا خدا قدرتمند است، سخت در تنبیه.
اں الله ڡوى سدٮد العڡاٮ
این از آن است که خدا هرگز دهشی را که به قومی عطا کرده است دگرگون نمیکند، تا آنکه آن قوم آنچه را در خود دارند دگرگون کند؛ و خدا شنوا و همهچیزدان است.
دلك ٮاں الله لم ٮك معٮرا ٮعمه اٮعمها على ڡوم حٮى ٮعٮروا ما ٮاٮڡسهم واں الله سمٮع علٮم
همانند رفتار خاندان فرعون،
كداٮ ال ڡرعوں
و کسانی که پیش از آنان بودند، که نشانههای سرپرستشان را دروغ انگاشتند؛ ما آنگاه آنان را بهخاطر تقصیرهایشان نابود کردیم،
والدٮں مں ڡٮلهم كدٮوا ٮاٮٮ رٮهم ڡاهلكٮهم ٮدٮوٮهم
و خاندان فرعون را غرق کردیم.
واعرڡٮا ال ڡرعوں
و همه ستمگر بودند.
وكل كاٮوا طلمٮں
بدترین جنبندگان نزد خدا همانا کسانیاند که انکار کردند و از آن پس باور نمیآورند — کسانی که با آنان پیمان بستهای، و هر بار پیمان خود را میشکنند، و محتاط نیستند.
اں سر الدواٮ عٮد الله الدٮں كڡروا ڡهم لا ٮومٮوں الدٮں عهدٮ مٮهم ٮم ٮٮڡصوں عهدهم ڡى كل مره وهم لا ٮٮڡوں
پس اگر آنان را در جنگ غافلگیر کنی، با آنان کسانی را که از آنان پیروی میکنند پراکنده ساز، شاید به یاد آورند.
ڡاما ٮٮڡڡٮهم ڡى الحرٮ ڡسرد ٮهم مں حلڡهم لعلهم ٮدكروں
و اگر از قومی خیانتی بترسی، به آنان بهصورت برابر اعلام لغو کن،
واما ٮحاڡں مں ڡوم حٮاٮه ڡاٮٮد الٮهم على سوا
زیرا خدا خیانتکاران را دوست ندارد.
اں الله لا ٮحٮ الحاٮٮٮں
و هرگز مپندار که انکارکنندگان پیشی گرفتهاند،
ولا ٮحسٮں الدٮں كڡروا سٮڡوا
زیرا آنان نمیتوانند او را ناتوان سازند.
اٮهم لا ٮعحروں
و در برابر آنان هر آنچه میتوانید از نیرو و از اسبهای آمادهٔ نبرد نگاهداشتهشده فراهم آورید،
واعدوا لهم ما اسٮطعٮم مں ڡوه ومں رٮاط الحٮل
تا با آن در دشمن خدا و دشمن شما، و در دیگرانی غیر از آنان که نمیشناسید، هیبت بیفکنید:
ٮرهٮوں ٮه عدو الله وعدوكم واحرٮں مں دوٮهم لا ٮعلموٮهم
خدا، خود، آنان را میشناسد.
الله ٮعلمهم
و هر آنچه در راه خدا هزینه میکنید وفادارانه به شما بازگردانده خواهد شد، و ستم نخواهید دید.
وما ٮٮڡڡوا مں سى ڡى سٮٮل الله ٮوڡ الٮكم واٮٮم لا ٮطلموں
و اگر به صلح مایل شوند، تو نیز به آن مایل شو، و به خدا وکالت بده،
واں حٮحوا للسلم ڡاحٮح لها وٮوكل على الله
زیرا اوست شنوا و همهچیزدان.
اٮه هو السمٮع العلٮم
و اگر بخواهند تو را فریب دهند، آنگاه خدا تو را بس است.
واں ٮرٮدوا اں ٮحدعوك ڡاں حسٮك الله
اوست که تو را به یاری خود و به باورمندان نیرو بخشید، و هستههایشان را آشتی داد.
هو الدى اٮدك ٮٮصره وٮالمومٮٮں والڡ ٮٮں ڡلوٮهم
اگر هر آنچه بر زمین است هزینه کرده بودی، هستههایشان را آشتی نمیدادی،
لو اٮڡڡٮ ما ڡى الارص حمٮعا ما الڡٮ ٮٮں ڡلوٮهم
اما خدا بود که آنان را آشتی داد،
ولكں الله الڡ ٮٮٮهم
زیرا او نیرومند و فرزانه است.
اٮه عرٮر حكٮم
ای اطلاعدهنده! خدا تو را بس است،
ٮاٮها الٮٮى حسٮك الله
و کسانی از باورمندان را که از تو پیروی میکنند.
ومں اٮٮعك مں المومٮٮں
ای اطلاعدهنده! باورمندان را به نبرد تشویق کن.
ٮاٮها الٮٮى حرص المومٮٮں على الڡٮال
اگر در میان شما بیست مرد شکیبا باشند، بر دویست چیره خواهند شد؛
اں ٮكں مٮكم عسروں صٮروں ٮعلٮوا ماٮٮٮں
و اگر صد نفر از شما باشند، بر هزار نفر از انکارکنندگان چیره خواهند شد، زیرا آنان قومیاند که درک نمیکنند.
واں ٮكں مٮكم ماٮه ٮعلٮوا الڡا مں الدٮں كڡروا ٮاٮهم ڡوم لا ٮڡڡهوں
اکنون خدا بار شما را سبک کرد و دانست که در شما ناتوانیای هست.
الں حڡڡ الله عٮكم وعلم اں ڡٮكم صعڡا
پس اگر صد نفر از شما شکیبا باشند، بر دویست چیره خواهند شد؛
ڡاں ٮكں مٮكم ماٮه صاٮره ٮعلٮوا ماٮٮٮں
و اگر هزار نفر از شما باشند، با اجازهٔ خدا بر دو هزار چیره خواهند شد.
واں ٮكں مٮكم الڡ ٮعلٮوا الڡٮں ٮادں الله
خدا با شکیبایان است.
والله مع الصٮرٮں
برای اطلاعدهندهای شایسته نبود که اسیرانی داشته باشد، تا زمانی که زمین را کاملاً مطیع نساخته بود.
ما كاں لٮٮى اں ٮكوں له اسرى حٮى ٮٮحں ڡى الارص
شما کالای زودگذر زندگی نزدیک را میخواستید،
ٮرٮدوں عرص الدٮٮا
حال آنکه خدا زندگی واپسین را میخواهد.
والله ٮرٮد الاحره
خدا نیرومند و فرزانه است.
والله عرٮر حكٮم
اگر دفتری پیشین از خدا نبود، کیفری سترگ بهخاطر آنچه گرفتید به شما میرسید.
لولا كٮٮ مں الله سٮٯ لمسكم ڡٮما احدٮم عداٮ عطٮم
پس از آنچه به غنیمت گرفتید بخورید، از آنچه روا و خوب است،
ڡكلوا مما عٮمٮم حللا طٮٮا
و در برابر خدا محتاط باشید،
واٮڡوا الله
زیرا خدا بسیار بخشاینده و مهربان است.
اں الله عڡور رحٮم
ای اطلاعدهنده! به کسانی از اسیران که در دست شمایند بگو: «اگر خدا در هستههایتان نیکیای بداند، بهتر از آنچه از شما گرفته شد به شما خواهد داد، و شما را خواهد بخشود.»
ٮاٮها الٮٮى ڡل لمں ڡى اٮدٮكم مں الاسرى اں ٮعلم الله ڡى ڡلوٮكم حٮرا ٮوٮكم حٮرا مما احد مٮكم وٮعڡر لكم
و خدا بسیار بخشاینده و مهربان است.
والله عڡور رحٮم
و اگر بخواهند به تو خیانت کنند، پیشتر به خدا خیانت کردهاند، و او به تو بر آنان تسلط داد.
واں ٮرٮدوا حٮاٮٮك ڡڡد حاٮوا الله مں ڡٮل ڡامكں مٮهم
و خدا همهچیزدان و فرزانه است.
والله علٮم حكٮم
همانا کسانی که باور آوردند، مهاجرت کردند، و با داراییها و خویشتن خود در راه خدا مبارزه کردند، و نیز کسانی که پذیرا شدند و یاری رساندند — اینانند که متحدان یکدیگرند.
اں الدٮں امٮوا وهاحروا وحهدوا ٮامولهم واٮڡسهم ڡى سٮٮل الله والدٮں اووا وٮصروا اولٮك ٮعصهم اولٮا ٮعص
و کسانی که باور آوردند و مهاجرت نکردند — شما در هیچ چیز مسئولیت قانونی آنان را ندارید، تا آنکه مهاجرت کنند.
والدٮں امٮوا ولم ٮهاحروا ما لكم مں ولٮٮهم مں سى حٮى ٮهاحروا
و اگر در راه قانون از شما یاری بخواهند، یاری بر عهدهٔ شما است، مگر قومی که میان او و شما پیمانی استوار است.
واں اسٮٮصروكم ڡى الدٮں ڡعلٮكم الٮصر الا على ڡوم ٮٮٮكم وٮٮٮهم مٮٮٯ
و خدا بر آنچه میکنید بینا است.
والله ٮما ٮعملوں ٮصٮر
و انکارکنندگان متحدان یکدیگرند.
والدٮں كڡروا ٮعصهم اولٮا ٮعص
اگر چنین نکنید، آزمونی بر زمین خواهد بود، و تباهیای بزرگ.
الا ٮڡعلوه ٮكں ڡٮٮه ڡى الارص وڡساد كٮٮر
و کسانی که باور آوردند، مهاجرت کردند، و در راه خدا مبارزه کردند، و نیز کسانی که پذیرا شدند و یاری رساندند — اینانند باورمندان حقیقی.
والدٮں امٮوا وهاحروا وحهدوا ڡى سٮٮل الله والدٮں اووا وٮصروا اولٮك هم المومٮوں حڡا
آنان را بخشایشی و روزیای کریمانه است.
لهم معڡره وررٯ كرٮم
و کسانی که پس از آن باور آوردند، مهاجرت کردند و با شما مبارزه کردند — اینان از شمایند.
والدٮں امٮوا مں ٮعد وهاحروا وحهدوا معكم ڡاولٮك مٮكم
و دارندگان پیوندهای خویشاوندی نسبت به یکدیگر بر پایهٔ ضابطهٔ خدا نزدیکترند،
واولوا الارحام ٮعصهم اولى ٮٮعص ڡى كٮٮ الله
زیرا خدا بر هر چیز همهچیزدان است.
اں الله ٮكل سى علٮم