المرسلات
Al-Mursalat
Those Sent Forth
In de naam van God, de Alwelwillende, de Welwillende. Bij hen die achtereenvolgens gezonden worden, bij hen die met geweld verstrooien, bij hen die wijd ontvouwen, bij hen die duidelijk scheiden, bij hen die een herinnering richten, als verontschuldiging of als waarschuwing: wat jullie beloofd wordt zal voorzeker plaatsvinden.
ٮسم الله الرحمں الرحٮم والمرسلٮ عرڡا ڡالعصڡٮ عصڡا والٮسرٮ ٮسرا ڡالڡرڡٮ ڡرڡا ڡالملڡٮٮ دكرا عدرا او ٮدرا اٮما ٮوعدوں لوڡع
Wanneer de sterren uitgewist zullen zijn, wanneer de hemel gebarsten zal zijn, wanneer de bergen verpulverd zullen zijn, wanneer de gezanten hun afspraak zullen hebben ontvangen – voor welke dag zijn zij uitgesteld? Voor de Dag van de Scheiding.
ڡادا الٮحوم طمسٮ وادا السما ڡرحٮ وادا الحٮال ٮسڡٮ وادا الرسل اڡٮٮ لاى ٮوم احلٮ لٮوم الڡصل
En wie zal jou een idee geven van wat de Dag van de Scheiding is?
وما ادرٮك ما ٮوم الڡصل
Wee, op die dag, hen die ontkennen!
وٮل ٮومٮد للمكدٮٮں
Hebben Wij de eersten niet vernietigd?
الم ٮهلك الاولٮں
Daarna zullen Wij hen door de laatsten laten volgen.
ٮم ٮٮٮعهم الاحرٮں
Zo behandelen Wij de afgezonderden.
كدلك ٮڡعل ٮالمحرمٮں
Wee, op die dag, hen die ontkennen!
وٮل ٮومٮد للمكدٮٮں
Hebben Wij jullie niet geschapen uit een veracht water? Daarna hebben Wij het geplaatst in een veilige en stabiele plaats, tot een bekende maat; Wij hebben bepaald –
الم ٮحلڡكم مں ما مهٮں ڡحعلٮه ڡى ڡرار مكٮں الى ڡدر معلوم ڡڡدرٮا
en Wij zijn uitstekend in het bepalen!
ڡٮعم الڡدروں
Wee, op die dag, hen die ontkennen!
وٮل ٮومٮد للمكدٮٮں
Hebben Wij van de aarde niet een bergplaats gemaakt voor de levenden en de doden? En hebben Wij daarin niet vaste en verheven ankers geplaatst, en hebben Wij jullie niet gelaafd met een dorstlessend water?
الم ٮحعل الارص كڡاٮا احٮا واموٮا وحعلٮا ڡٮها روسى سمحٮ واسڡٮٮكم ما ڡراٮا
Wee, op die dag, hen die ontkennen!
وٮل ٮومٮد للمكدٮٮں
“Ga naar wat jullie ontkenden! Ga naar een schaduw met drie takken, die geen schaduw geeft en tot niets dient tegen de vlam.”
اٮطلڡوا الى ما كٮٮم ٮه ٮكدٮوں اٮطلڡوا الى طل دى ٮلٮ سعٮ لا طلٮل ولا ٮعٮى مں اللهٮ
Zij werpt vonken uit zo groot als paleizen, alsof het gele kamelen waren.
اٮها ٮرمى ٮسرر كالڡصر كاٮه حملٮ صڡر
Wee, op die dag, hen die ontkennen!
وٮل ٮومٮد للمكدٮٮں
Dit is de dag waarop zij niets zullen uitspreken, en waarop het hun niet toegestaan zal zijn zich te verontschuldigen.
هدا ٮوم لا ٮٮطڡوں ولا ٮودں لهم ڡٮعٮدروں
Wee, op die dag, hen die ontkennen!
وٮل ٮومٮد للمكدٮٮں
Dit is de Dag van de Scheiding; Wij hebben jullie bijeengebracht, jullie en de eersten. Als jullie over een list beschikken, gebruik haar dan tegen Mij!
هدا ٮوم الڡصل حمعٮكم والاولٮں ڡاں كاں لكم كٮد ڡكٮدوں
Wee, op die dag, hen die ontkennen!
وٮل ٮومٮد للمكدٮٮں
Zij die zich behoed hebben zullen gewis te midden van schaduwen en bronnen zijn, en van smaken naar hun verlangens:
اں المٮڡٮں ڡى طلل وعٮوں وڡوكه مما ٮسٮهوں
“Eet en drink
كلوا واسرٮوا
met smaak, om wat jullie deden.”
هٮٮا ٮما كٮٮم ٮعملوں
Zo vergelden Wij hen die het goede doen.
اٮا كدلك ٮحرى المحسٮٮں
Wee, op die dag, hen die ontkennen!
وٮل ٮومٮد للمكدٮٮں
“Eet en geniet een weinig, want jullie zijn afgezonderden.”
كلوا وٮمٮعوا ڡلٮلا اٮكم محرموں
Wee, op die dag, hen die ontkennen!
وٮل ٮومٮد للمكدٮٮں
En wanneer hun gezegd wordt: “Kniel”, knielen zij niet.
وادا ڡٮل لهم اركعوا لا ٮركعوں
Wee, op die dag, hen die ontkennen!
وٮل ٮومٮد للمكدٮٮں
In welke rede, na deze, zullen zij dan geloven?
ڡٮاى حدٮٮ ٮعده ٮومٮوں