At-Takwir

In de naam van God, de Alwelwillende, de Welwillende. Wanneer de zon opgerold zal zijn, en wanneer de sterren zich zullen verstrooien, en wanneer de bergen in beweging gebracht zullen zijn, en wanneer de huisgenoten aan zichzelf overgelaten zullen zijn, en wanneer de wilde dieren verzameld zullen zijn, en wanneer de zeeën aan de kook gebracht zullen zijn, en wanneer de Zelven gepaard zullen zijn, en wanneer het levend begraven meisje ondervraagd zal worden om welk vergrijp zij gedood is, en wanneer de kronieken ontvouwd zullen zijn, en wanneer de hemel gevild zal zijn, en wanneer de Gloeioven aangewakkerd zal zijn, en wanneer de Tuin dichterbij gebracht zal zijn, zal een Zelf weten wat het heeft voorgebracht.

ٮسم الله الرحمں الرحٮم ادا السمس كورٮ وادا الٮحوم اٮكدرٮ وادا الحٮال سٮرٮ وادا العسار عطلٮ وادا الوحوس حسرٮ وادا الٮحار سحرٮ وادا الٮڡوس روحٮ وادا الموده سٮلٮ ٮاى دٮٮ ڡٮلٮ وادا الصحڡ ٮسرٮ وادا السما كسطٮ وادا الححٮم سعرٮ وادا الحٮه ارلڡٮ علمٮ ٮڡس ما احصرٮ

Nee! Ik zweer bij de sterren die achterwaarts gaan, die lopen en zich verbergen, en bij de nacht wanneer zij zich terugtrekt, en bij de ochtend wanneer hij ademt: dit is voorzeker de uitspraak van een edele gezant, begiftigd met kracht, stevig gevestigd bij de Houder van het Bouwwerk, aan wie men zich daar voegt, en die betrouwbaar is.

ڡلا اڡسم ٮالحٮس الحوار الكٮس والٮل ادا عسعس والصٮح ادا ٮٮڡس اٮه لڡول رسول كرٮم دى ڡوه عٮد دى العرس مكٮں مطاع ٮم امٮں

En jullie metgezel is niet verward.

وما صاحٮكم ٮمحٮوں

En hij heeft hem gewis gezien aan de duidelijke horizon.

ولڡد راه ٮالاڡٯ المٮٮں

En hij is niet krenterig met wat de zintuigen ontgaat.

وما هو على العٮٮ ٮصٮٮں

En het is niet de uitspraak van een verbannen Afleider. Waarheen gaan jullie dan?

وما هو ٮڡول سٮطں رحٮم ڡاٮں ٮدهٮوں

Het is slechts een herinnering voor alle wezens, voor wie van jullie het behaagt rechtop te staan.

اں هو الا دكر للعلمٮں لمں سا مٮكم اں ٮسٮڡٮم

En jullie zullen het slechts willen als het God behaagt, de Voogd van alle wezens.

وما ٮساوں الا اں ٮسا الله رٮ العلمٮں