Al-Qiyama

Tanrı'nın adıyla, Tümüyle Esirgeyen, Esirgeyen. Hayır! Ben Huzura Çıkış Günü'ne yemin ederim; ve hayır! Ben kendini kınayan Öze yemin ederim.

ٮسم الله الرحمں الرحٮم لا اڡسم ٮٮوم الڡٮمه ولا اڡسم ٮالٮڡس اللوامه

Biz onun parmak boğumlarını bile dengelemeye gücü yetenleriz.

ڡدرٮں على اں ٮسوى ٮٮاٮه

İnsan daha doğrusu, tam önünde, yozlaşmada ısrar etmeyi diler.

ٮل ٮرٮد الاٮسں لٮڡحر امامه

Sorar: “Huzura Çıkış Günü ne zaman?”

ٮسل اٮاں ٮوم الڡٮمه

Görme yetisi parıltıdan kamaştığında, ay tutulduğunda ve güneşle ay bir araya getirildiğinde, insan o gün şöyle diyecek: “Nereye kaçmalı?”

ڡادا ٮرٯ الٮصر وحسڡ الڡمر وحمع السمس والڡمر ٮڡول الاٮسں ٮومٮد اٮں المڡر

Asla! Hiçbir hisar yoktur.

كلا لا ورر

O gün durağan yer yalnızca Vasinedir.

الى رٮك ٮومٮد المسٮڡر

İnsana, o gün, önden gönderdiği ve geciktirdiği şey aktarılacak.

ٮٮٮوا الاٮسں ٮومٮد ٮما ڡدم واحر

Hatta insan, kendine karşı açık gören biridir, mazeretlerini ileri sürse de.

ٮل الاٮسں على ٮڡسه ٮصٮره ولو الڡى معادٮره

Onu çabuklaştırmak için dilini kıpırdatma;

لا ٮحرك ٮه لساٮك لٮعحل ٮه

çünkü onu bir araya getirmek ve okutmak Bize düşer.

اں علٮٮا حمعه وڡراٮه

sonra Biz onu okuduğumuzda, onun okumasını izle; ardından onu açıklığa kavuşturmak şüphesiz Bize düşer.

ڡادا ڡراٮه ڡاٮٮع ڡراٮه ٮم اں علٮٮا ٮٮاٮه

Asla! Daha doğrusu onlar anlık yaşamı seviyorlar ve son yaşamı terk ediyorlar.

كلا ٮل ٮحٮوں العاحله وٮدروں الاحره

O gün bazı yüzler ışıl ışıl olacak, Vasilerine bakarak.

وحوه ٮومٮد ٮاصره الى رٮها ٮاطره

Ve o gün bazı yüzler kararmış olacak, başlarına bir felaket çökeceğini varsayarak.

ووحوه ٮومٮد ٮاسره ٮطں اں ٮڡعل ٮها ڡاڡره

Asla! O, köprücük kemiklerine ulaştığında ve “Kim yükseltecek?” denildiğinde ve o, bunun ayrılık olduğunu varsaydığında ve bacak bacağa dolandığında: o gün, sevk Vasinedir.

كلا ادا ٮلعٮ الٮراڡى وڡٮل مں راٯ وطں اٮه الڡراٯ والٮڡٮ الساٯ ٮالساٯ الى رٮك ٮومٮد المساٯ

O ne doğru saydı ne de Temas kurdu,

ڡلا صدٯ ولا صلى

ama yalanladı ve sırt çevirdi,

ولكں كدٮ وٮولى

sonra kasılarak kendi yakınlarına gitti.

ٮم دهٮ الى اهله ٮٮمطى

Sana daha yakın, hem de daha yakın! Sonra yine sana daha yakın, hem de daha yakın!

اولى لك ڡاولى ٮم اولى لك ڡاولى

İnsan, amaçsız bırakılacağını mı sanıyor?

اٮحسٮ الاٮسں اں ٮٮرك سدى

O, boşalan bir meni damlası değil miydi? Sonra bir yapışma oldu; O da onu yarattı ve ona biçim verdi ve ondan çiftin iki öğesini, erkeği ve dişiyi kıldı.

الم ٮك ٮطڡه مں مٮى ٮمٮى ٮم كاں علڡه ڡحلٯ ڡسوى ڡحعل مٮه الروحٮں الدكر والاٮٮى

Bunu yapan O, ölüleri yeniden canlandırmaya gücü yeten değil midir?

الٮس دلك ٮڡدر على اں ٮحى الموٮى