Ar-Ra'd الرعد

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. الٓمٓر (الف لام میم را).

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ الٓمٓرۚ

اینها نشانه‌های نوشتار است.

تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِۗ

و آنچه از سرپرستت بر تو فرود آورده شد حقیقت است،

وَٱلَّذِي أُنزِلَ إِلَيۡكَ مِن رَّبِّكَ ٱلۡحَقُّ

خدا آن است که آسمان‌ها را بی‌ستون‌هایی برافراشت

ٱللَّهُ ٱلَّذِي رَفَعَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ بِغَيۡرِ عَمَدٖ

که بتوانید آن‌ها را ببینید؛

تَرَوۡنَهَاۖ

سپس بر بنا جا گرفت؛

ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِۖ

و خورشید و ماه را رام کرد،

وَسَخَّرَ ٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَۖ

هر یک به سوی سرآمدی نام‌برده روان است.

كُلّٞ يَجۡرِي لِأَجَلٖ مُّسَمّٗىۚ

او دستور را سامان می‌دهد،

يُدَبِّرُ ٱلۡأَمۡرَ

و اوست که زمین را گسترد، و در آن لنگرهای استوار و رودها نهاد؛

وَهُوَ ٱلَّذِي مَدَّ ٱلۡأَرۡضَ وَجَعَلَ فِيهَا رَوَٰسِيَ وَأَنۡهَٰرٗاۖ

و از همهٔ میوه‌ها، در آن دو عنصر از یک جفت نهاد،

وَمِن كُلِّ ٱلثَّمَرَٰتِ جَعَلَ فِيهَا زَوۡجَيۡنِ ٱثۡنَيۡنِۖ

و بر زمین پاره‌هایی است همسایهٔ یکدیگر، باغ‌هایی از انگور، کشت‌ها، نخل‌هایی خوشه‌ای یا تکی، که از یک آب آبیاری می‌شوند،

وَفِي ٱلۡأَرۡضِ قِطَعٞ مُّتَجَٰوِرَٰتٞ وَجَنَّٰتٞ مِّنۡ أَعۡنَٰبٖ وَزَرۡعٞ وَنَخِيلٞ صِنۡوَانٞ وَغَيۡرُ صِنۡوَانٖ تُسۡقَىٰ بِمَآءٖ وَٰحِدٖ

و ما برخی را بر برخی دیگر در خوراک‌ها برتری می‌دهیم.

وَنُفَضِّلُ بَعۡضَهَا عَلَىٰ بَعۡضٖ فِي ٱلۡأُكۡلِۚ

و اگر در شگفت شوی، شگفت‌آور است سخن آنان: «آیا چون خاک خواهیم شد، به‌راستی در آفرینشی نو خواهیم بود؟»

۞ وَإِن تَعۡجَبۡ فَعَجَبٞ قَوۡلُهُمُۥ أَ۟ذَا كُنَّا تُرَٰبًا أَ۟نَّا لَفِي خَلۡقٖ جَدِيدٍ

اینان کسانی‌اند که سرپرست خود را انکار می‌کنند،

أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِمُۥۖ

اینان کسانی‌اند که بر گردن‌هایشان غل‌ها خواهند داشت،

وَأُوْلَٰٓئِكَ ٱلۡأَغۡلَٰلُ فِي أَعۡنَاقِهِمُۥۖ

و از تو می‌خواهند که بدی را پیش از نیکی بشتابانی، در حالی که پیش از آنان نمونه‌هایی پیشین گذشته است.

وَيَسۡتَعۡجِلُونَكَ بِٱلسَّيِّئَةِ قَبۡلَ ٱلۡحَسَنَةِ وَقَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلِهِمُ ٱلۡمَثُلَٰتُۗ

و سرپرست تو بی‌گمان دارندهٔ بخشایش برای انسان‌ها است، با وجود ستمشان؛

وَإِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغۡفِرَةٖ لِّلنَّاسِ عَلَىٰ ظُلۡمِهِمُۥۖ

و کسانی که انکار می‌کنند می‌گویند: «چرا نشانه‌ای از سرپرستش بر او فرود آورده نشده است!»

وَيَقُولُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَوۡلَا أُنزِلَ عَلَيۡهِۦ ءَايَةٞ مِّن رَّبِّهِۦۗ

تو خود جز یک هشداردهنده نیستی،

إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرٞۖ

خدا می‌داند هر ماده چه بار دارد، و آنچه زهدان‌ها فرو می‌برند و آنچه می‌افزایند؛

ٱللَّهُ يَعۡلَمُ مَا تَحۡمِلُ كُلُّ أُنثَىٰ وَمَا تَغِيضُ ٱلۡأَرۡحَامُ وَمَا تَزۡدَادُۚ

او که آنچه فراتر از حواس است و آنچه گواهی‌شده است می‌داند،

عَٰلِمُ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ

هر کس پیش روی خود و پشت سر خود نگهبانانی دارد که نوبتی یکدیگر را عوض می‌کنند، به دستور خدا او را پاس می‌دارند.

لَهُۥ مُعَقِّبَٰتٞ مِّنۢ بَيۡنِ يَدَيۡهِۦ وَمِنۡ خَلۡفِهِۦ يَحۡفَظُونَهُۥ مِنۡ أَمۡرِ ٱللَّهِۗ

خدا همانا آنچه را در قومی است تغییر نمی‌دهد تا آنان آنچه را در خودشان است تغییر دهند؛

إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوۡمٍ حَتَّىٰ يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنفُسِهِمُۥۗ

و چون خدا برای قومی بدی بخواهد، هیچ‌چیز نمی‌تواند آن را لغو کند،

وَإِذَا أَرَادَ ٱللَّهُ بِقَوۡمٖ سُوٓءٗا فَلَا مَرَدَّ لَهُۥۚ

اوست که برق را به شما نشان می‌دهد، ترس‌انگیز و امیدبخش، و ابرهای سنگین را پدید می‌آورد؛ و رعد با ستودن او، او را شکوه می‌سراید، و نیز کارگزاران، از ترس او؛

هُوَ ٱلَّذِي يُرِيكُمُ ٱلۡبَرۡقَ خَوۡفٗا وَطَمَعٗا وَيُنشِئُ ٱلسَّحَابَ ٱلثِّقَالَ وَيُسَبِّحُ ٱلرَّعۡدُ بِحَمۡدِهِۦ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ مِنۡ خِيفَتِهِۦ

فراخوان حقیقت از آنِ او است؛

لَهُۥ دَعۡوَةُ ٱلۡحَقِّۚ

و کسانی که غیر از او فرا می‌خوانند، در هیچ چیز به آنان پاسخ نمی‌دهند، مگر چون کسی که کف دست‌ها را به سوی آب می‌گستراند تا به دهانش برسد، بی‌آن‌که هرگز به آن برسد.

وَٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ لَا يَسۡتَجِيبُونَ لَهُمُۥ بِشَيۡءٍ إِلَّا كَبَٰسِطِ كَفَّيۡهِۦ إِلَى ٱلۡمَآءِ لِيَبۡلُغَ فَاهُۥ وَمَا هُوَ بِبَٰلِغِهِۦۚ

بگو: «سرپرست آسمان‌ها و زمین کیست؟» بگو: «خدا.»

قُلۡ مَن رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ قُلِ ٱللَّهُۚ

بگو: «آیا پس غیر از او متحدانی گرفته‌اید که برای خود نه سودی دارند و نه آسیبی؟»

قُلۡ أَفَٱتَّخَذۡتُمُۥ مِن دُونِهِۦ أَوۡلِيَآءَ لَا يَمۡلِكُونَ لِأَنفُسِهِمُۥ نَفۡعٗا وَلَا ضَرّٗاۚ

بگو: «آیا نابینا و بینا برابرند؟

قُلۡ هَلۡ يَسۡتَوِي ٱلۡأَعۡمَىٰ وَٱلۡبَصِيرُ

یا تاریکی‌ها و نور برابرند؟»

أَمۡ هَلۡ تَسۡتَوِي ٱلظُّلُمَٰتُ وَٱلنُّورُ

یا برای خدا انبازهایی قرار داده‌اند که همچون آفرینش او آفریده بودند، تا آن‌جا که آفرینش، در نظرشان، به شباهت می‌انجامید؟

أَمۡ جَعَلُواْ لِلَّهِ شُرَكَآءَ خَلَقُواْ كَخَلۡقِهِۦ فَتَشَٰبَهَ ٱلۡخَلۡقُ عَلَيۡهِمُۥۚ

بگو: «خدا آفرینندهٔ هر چیز است،

قُلِ ٱللَّهُ خَٰلِقُ كُلِّ شَيۡءٖ

از آسمان آبی فرود آورد، و دره‌ها به اندازهٔ خود جاری شدند، و سیلاب کفی برآمده با خود برد؛

أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَسَالَتۡ أَوۡدِيَةُۢ بِقَدَرِهَا فَٱحۡتَمَلَ ٱلسَّيۡلُ زَبَدٗا رَّابِيٗاۖ

و از آنچه برای زیور یا کاربرد بر آتش می‌گدازند نیز کفی هست.

وَمِمَّا تُوقِدُونَ عَلَيۡهِۦ فِي ٱلنَّارِ ٱبۡتِغَآءَ حِلۡيَةٍ أَوۡ مَتَٰعٖ زَبَدٞ مِّثۡلُهُۥۚ

بدین‌سان خدا حقیقت و ناراست را چند برابر می‌کند:

كَذَٰلِكَ يَضۡرِبُ ٱللَّهُ ٱلۡحَقَّ وَٱلۡبَٰطِلَۚ

کف به‌صورت دورریختنی می‌رود،

فَأَمَّا ٱلزَّبَدُ فَيَذۡهَبُ جُفَآءٗۖ

در حالی که آنچه برای انسان‌ها سودمند است بر زمین می‌ماند.

وَأَمَّا مَا يَنفَعُ ٱلنَّاسَ فَيَمۡكُثُ فِي ٱلۡأَرۡضِۚ

برای کسانی که به سرپرستشان پاسخ می‌دهند زیبا‌ترین از آنِ ایشان است؛

لِلَّذِينَ ٱسۡتَجَابُواْ لِرَبِّهِمُ ٱلۡحُسۡنَىٰۚ

و کسانی که به او پاسخ نمی‌دهند، اگر هر آنچه بر زمین است و همانندش را با آن می‌داشتند، آن را فدیه می‌دادند.

وَٱلَّذِينَ لَمۡ يَسۡتَجِيبُواْ لَهُۥ لَوۡ أَنَّ لَهُمُۥ مَا فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا وَمِثۡلَهُۥ مَعَهُۥ لَٱفۡتَدَوۡاْ بِهِۦۚ

اینان کسانی‌اند که حسابی بد خواهند داشت،

أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمُۥ سُوٓءُ ٱلۡحِسَابِ

و پناهگاهشان جهنم خواهد بود:

وَمَأۡوَىٰهُمُۥ جَهَنَّمُۖ

تنها دارندگان هوش به یاد می‌آورند، آنان که به پیمان خدا وفادارند و پیمان استوار را نمی‌شکنند، آنان که آنچه را خدا دستور داده است پیوند داده شود پیوند می‌دهند، از سرپرستشان بیم دارند و از حساب بد می‌ترسند، آنان که در طلب سوی سرپرستشان شکیبایی کردند، تماس را پابرجا نگه داشتند، از آنچه ما روزی‌شان دادیم پنهانی و آشکارا هزینه کردند، و بدی را با نیکی دفع می‌کنند.

إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ ٱلَّذِينَ يُوفُونَ بِعَهۡدِ ٱللَّهِ وَلَا يَنقُضُونَ ٱلۡمِيثَٰقَ وَٱلَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ ٱللَّهُ بِهِۦ أَن يُوصَلَ وَيَخۡشَوۡنَ رَبَّهُمُۥ وَيَخَافُونَ سُوٓءَ ٱلۡحِسَابِ وَٱلَّذِينَ صَبَرُواْ ٱبۡتِغَآءَ وَجۡهِ رَبِّهِمُۥ وَأَقَامُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَأَنفَقُواْ مِمَّا رَزَقۡنَٰهُمُۥ سِرّٗا وَعَلَانِيَةٗ وَيَدۡرَءُونَ بِٱلۡحَسَنَةِ ٱلسَّيِّئَةَ

باغ‌های پایایی، که در آن‌ها وارد خواهند شد، و نیز کسانی از والدینشان و همسرانشان و اعقابشان که شایسته بودند،

جَنَّٰتُ عَدۡنٖ يَدۡخُلُونَهَا وَمَن صَلَحَ مِنۡ ءَابَآئِهِمُۥ وَأَزۡوَٰجِهِمُۥ وَذُرِّيَّٰتِهِمُۥۖ

«آرامش بر شما باد، برای آن‌که شکیبایی کردید!»

سَلَٰمٌ عَلَيۡكُمُۥ بِمَا صَبَرۡتُمُۥۚ

خدا روزی را به هر که پسند او افتد می‌گستراند، و اندازه می‌کند:

ٱللَّهُ يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقۡدِرُۚ

و آنان به زندگی نزدیک شادمانند،

وَفَرِحُواْ بِٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا

و کسانی که انکار می‌کنند می‌گویند: «چرا نشانه‌ای از سرپرستش بر او فرود آورده نشده است!»

وَيَقُولُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَوۡلَا أُنزِلَ عَلَيۡهِۦ ءَايَةٞ مِّن رَّبِّهِۦۚ

کسانی که باور می‌آورند و هسته‌هایشان با یادآوری خدا آرام می‌گیرند.

ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَطۡمَئِنُّ قُلُوبُهُمُۥ بِذِكۡرِ ٱللَّهِۗ

بدین‌سان تو را در میان جامعه‌ای فرستادیم که پیش از آن جامعه‌های دیگری گذشته‌اند، تا آنچه را به تو پرده برداشتیم بر آنان برخوانی، در حالی که بی‌اندازه مهربان را انکار می‌کنند.

كَذَٰلِكَ أَرۡسَلۡنَٰكَ فِي أُمَّةٖ قَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلِهَا أُمَمٞ لِّتَتۡلُوَاْ عَلَيۡهِمُ ٱلَّذِي أَوۡحَيۡنَا إِلَيۡكَ وَهُمُۥ يَكۡفُرُونَ بِٱلرَّحۡمَٰنِۚ

بگو: «او سرپرست من است؛

قُلۡ هُوَ رَبِّي

هیچ ایزدی نیست مگر او؛

لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ

و هرچند خوانشی بود که با آن کوه‌ها به جنبش درمی‌آمدند، یا زمین شکافته می‌شد، یا با آن با مردگان سخن گفته می‌شد…

وَلَوۡ أَنَّ قُرَانٗا سُيِّرَتۡ بِهِ ٱلۡجِبَالُ أَوۡ قُطِّعَتۡ بِهِ ٱلۡأَرۡضُ أَوۡ كُلِّمَ بِهِ ٱلۡمَوۡتَىٰۗ

اما همهٔ دستور از آنِ خدا است:

بَل لِّلَّهِ ٱلۡأَمۡرُ جَمِيعًاۗ

آیا کسانی که باور می‌آورند پس نیافته‌اند که اگر خدا را پسند می‌افتاد، همهٔ انسان‌ها را راه می‌نمود؟

أَفَلَمۡ يَاْيۡـَٔسِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ أَن لَّوۡ يَشَآءُ ٱللَّهُ لَهَدَى ٱلنَّاسَ جَمِيعٗاۗ

و بر کسانی که انکار می‌کنند، به سبب آنچه کرده‌اند، پیوسته کوبه‌ای ناگهانی پیش خواهد آمد، یا نزدیک سرایشان فرو خواهد افتاد، تا آن‌گاه که وعدهٔ خدا بیاید،

وَلَا يَزَالُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ تُصِيبُهُمُۥ بِمَا صَنَعُواْ قَارِعَةٌ أَوۡ تَحُلُّ قَرِيبٗا مِّن دَارِهِمُۥ حَتَّىٰ يَأۡتِيَ وَعۡدُ ٱللَّهِۚ

و همانا پیش از تو فرستادگانی به مسخره گرفته شدند؛ آنگاه من به کسانی که انکار می‌کردند مهلت دادم، سپس آنان را فرا گرفتم:

وَلَقَدُ ٱسۡتُهۡزِئَ بِرُسُلٖ مِّن قَبۡلِكَ فَأَمۡلَيۡتُ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ ثُمَّ أَخَذۡتُهُمُۥۖ

آیا کسی که بر هر خویشتن، بر پایهٔ آنچه کسب کرده، نگاهبان است؟

أَفَمَنۡ هُوَ قَآئِمٌ عَلَىٰ كُلِّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡۗ

و برای خدا انبازهایی قرار داده‌اند. بگو: «آنان را نام ببرید!

وَجَعَلُواْ لِلَّهِ شُرَكَآءَ قُلۡ سَمُّوهُمُۥۚ

یا او را از آنچه بر زمین نمی‌داند، یا از آنچه در سخن آشکار است، اطلاع می‌دهید؟»

أَمۡ تُنَبِّـُٔونَهُۥ بِمَا لَا يَعۡلَمُ فِي ٱلۡأَرۡضِ أَم بِظَٰهِرٖ مِّنَ ٱلۡقَوۡلِۗ

چنین نیست: دسیسه‌شان برای کسانی که انکار می‌کنند آراسته شده است، و راه بر آنان بسته شده است.

بَلۡ زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ مَكۡرُهُمُۥ وَصَدُّواْ عَنِ ٱلسَّبِيلِۗ

برای آنان در زندگی نزدیک کیفری هست،

لَّهُمُۥ عَذَابٞ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ

اما کیفر زندگی واپسین سخت‌تر است،

وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَشَقُّۖ

مثال باغی که به محتاطان وعده داده شده: رودها از زیر آن جاری است، خوراک‌هایش پیوسته است، و نیز سایه‌اش —

۞ مَّثَلُ ٱلۡجَنَّةِ ٱلَّتِي وُعِدَ ٱلۡمُتَّقُونَۖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُۖ أُكۡلُهَا دَآئِمٞ وَظِلُّهَاۚ

این است فرجام کسانی که محتاط بوده‌اند،

تِلۡكَ عُقۡبَى ٱلَّذِينَ ٱتَّقَواْۚ

و کسانی که نوشتار به آنان داده‌ایم از آنچه بر تو فرود آورده شده شادمانند،

وَٱلَّذِينَ ءَاتَيۡنَٰهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ يَفۡرَحُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيۡكَۖ

اما از میان گروه‌ها کسانی هستند که بخشی از آن را مردود می‌دانند.

وَمِنَ ٱلۡأَحۡزَابِ مَن يُنكِرُ بَعۡضَهُۥۚ

بگو: «تنها به من دستور داده شده است که از خدا فرمان ببرم، و چیزی را با او انباز نگیرم:

قُلۡ إِنَّمَا أُمِرۡتُ أَنۡ أَعۡبُدَ ٱللَّهَ وَلَا أُشۡرِكَ بِهِۦۚ

به سوی او فرا می‌خوانم،

إِلَيۡهِۦ أَدۡعُواْ

و بدین‌سان آن را فرود آوردیم، همچون داوری بی‌عیب:

وَكَذَٰلِكَ أَنزَلۡنَٰهُۥ حُكۡمًا عَرَبِيّٗاۚ

ما همانا پیش از تو فرستادگانی فرستادیم، و برای آنان همسران و اعقاب قرار دادیم؛

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا رُسُلٗا مِّن قَبۡلِكَ وَجَعَلۡنَا لَهُمُۥ أَزۡوَٰجٗا وَذُرِّيَّةٗۚ

و هیچ فرستاده‌ای را نرسد که نشانه‌ای بیاورد مگر با اجازهٔ خدا.

وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَن يَأۡتِيَ بِـَٔايَةٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۗ

خدا آنچه را پسندش افتد محو می‌کند، و استوار می‌سازد،

يَمۡحُواْ ٱللَّهُ مَا يَشَآءُ وَيُثۡبِتُۖ

آیا ندیده‌اند که ما به زمین می‌آییم و از کرانه‌هایش می‌کاهیم؟

أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّا نَأۡتِي ٱلۡأَرۡضَ نَنقُصُهَا مِنۡ أَطۡرَافِهَاۚ

خدا داوری می‌کند، و هیچ‌کس نمی‌تواند داوری او را بازبینی کند:

وَٱللَّهُ يَحۡكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكۡمِهِۦۚ

و کسانی که پیش از آنان بودند پیش‌تر دسیسه چیدند، اما همهٔ دسیسه از آنِ خدا است:

وَقَدۡ مَكَرَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمُۥ فَلِلَّهِ ٱلۡمَكۡرُ جَمِيعٗاۖ

او می‌داند هر خویشتن چه کسب می‌کند،

يَعۡلَمُ مَا تَكۡسِبُ كُلُّ نَفۡسٖۗ

و کسانی که انکار می‌کنند می‌گویند: «تو فرستاده‌شده نیستی.»

وَيَقُولُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَسۡتَ مُرۡسَلٗاۚ