Al-Jathiya الجاثية
A legislated way على شريعة
The section and its links
Facing those who contest it, then the messenger's community (40-46, then 47-49)
Read with: the suras of the same shelf mark
- 39 Devoting the Law exclusively to Himthe threshold: the Law devoted to God alone
- 40 My Guardian Is Godthose who argue; the believing man of Fir'awn's clan
- 41 Their Skins Will Testifythose who turn away; the Aad and the Thamud
- 42 Uphold the Lawthe one Law revealed to all the messengers
- 43 In their footstepsthe footsteps of the fathers, and appearances
- 44 In a blessed nightthe blessed night, and the trial
- 46 Not a novelty among the messengersal-Ahqaf: the Aad, the Occulted who listen
به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. حمٓ (حا میم).
بِسْمِ اِ۬للَّهِ اِ۬لرَّحْمَٰنِ اِ۬لرَّحِيمِ ح۪مِٓۖ
فرود نوشتار از جانب خدا است، نیرومند، فرزانه.
تَنزِيلُ اُ۬لْكِتَٰبِ مِنَ اَ۬للَّهِ اِ۬لْعَزِيزِ اِ۬لْحَكِيمِۖ
در آسمان‌ها و زمین بی‌گمان نشانه‌هایی است برای کسانی که باور می‌آورند.
إِنَّ فِے اِ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَالَارْضِ لَأٓيَٰتٖ لِّلْمُومِنِينَۖ
و در آفرینش شما، و در جنبندگانی که پراکنده می‌کند، نشانه‌هایی است برای قومی که یقین دارد؛ و در پی‌هم‌آمدن شب و روز، در روزی‌ای که خدا از آسمان فرود می‌آورد و با آن به زمین پس از مرگش دوباره زندگی می‌دهد، و در گوناگونی بادها، نشانه‌هایی است برای قومی که خرد می‌ورزد.
وَفِے خَلْقِكُمْ وَمَا يَبُثُّ مِن دَآبَّةٍ اٰيَٰتٞ لِّقَوْمٖ يُوقِنُونَ وَاخْتِلَٰفِ اِ۬ليْلِ وَالنَّه۪ارِ وَمَآ أَنزَلَ اَ۬للَّهُ مِنَ اَ۬لسَّمَآءِ مِن رِّزْقٖ فَأَحْي۪ا بِهِ اِ۬لَارْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَتَصْرِيفِ اِ۬لرِّيَٰحِ ءَايَٰتٞ لِّقَوْمٖ يَعْقِلُونَۖ
اینها نشانه‌های خدا است، که ما به حقیقت بر تو برمی‌خوانیم.
تِلْكَ ءَايَٰتُ اُ۬للَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّۖ
پس بعد از خدا و نشانه‌های او، به کدام گفتار باور خواهند آورد؟
فَبِأَيِّ حَدِيثِۢ بَعْدَ اَ۬للَّهِ وَءَايَٰتِهِۦ يُومِنُونَۖ
وای بر هر جعل‌گر کهنه‌کار و سرپیچی‌کننده، که نشانه‌های خدا را می‌شنود که بر او برخوانده می‌شوند، سپس خودبزرگ‌بینی‌کنان پافشاری می‌کند، گویی آن‌ها را نشنیده است.
وَيْلٞ لِّكُلِّ أَفَّاكٍ اَثِيمٖ يَسْمَعُ ءَايَٰتِ اِ۬للَّهِ تُتْل۪ىٰ عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِراٗ كَأَن لَّمْ يَسْمَعْهَاۖ
پس او را به کیفری دردناک مژده بده.
فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ اَلِيمٖۖ
و چون از نشانه‌های ما چیزی درمی‌یابد، آن‌ها را به ریشخند می‌گیرد.
وَإِذَا عَلِمَ مِنَ اٰيَٰتِنَا شَئْاً اِ۪تَّخَذَهَا هُزُؤاًۖ
اینانند که کیفری خوارکننده خواهند داشت.
ا۟وْلَٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٞ مُّهِينٞۖ
در پس آنان، جهنم؛ و آنچه به دست آورده‌اند آنان را به کاری نخواهد آمد، و نه متحدانی که غیر از خدا برگرفته‌اند.
مِّنْ وَّرَآئِهِمْ جَهَنَّمُ وَلَا يُغْنِے عَنْهُم مَّا كَسَبُواْ شَئْاٗ وَلَا مَا اَ۪تَّخَذُواْ مِن دُونِ اِ۬للَّهِ أَوْلِيَآءَۖ
و کیفری سترگ خواهند داشت.
وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌۖ
این راهنمایی است،
هَٰذَا هُدىٗۖ
و کسانی که نشانه‌های سرپرست خود را انکار می‌کنند کیفری خواهند داشت از آلودگی‌ای دردناک.
وَالذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمْ لَهُمْ عَذَابٞ مِّن رِّجْزٍ اَلِيمٍۖ
خدا است که دریا را برای شما رام کرد، تا کشتی‌ها به دستور او در آن روان شوند، و تا از لطف او بجویید، و شاید سپاس‌گزار باشید.
اِ۬للَّهُ اُ۬لذِے سَخَّرَ لَكُمُ اُ۬لْبَحْرَ لِتَجْرِيَ اَ۬لْفُلْكُ فِيهِ بِأَمْرِهِۦ وَلِتَبْتَغُواْ مِن فَضْلِهِۦ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَۖ
و هر آنچه در آسمان‌ها و هر آنچه بر زمین است را برای شما رام کرد، همه از جانب او.
وَسَخَّرَ لَكُم مَّا فِے اِ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِے اِ۬لَارْضِ جَمِيعاٗ مِّنْهُۖ
در این بی‌گمان نشانه‌هایی است برای قومی که می‌اندیشند.
إِنَّ فِے ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوْمٖ يَتَفَكَّرُونَۖ
به کسانی که باور می‌آورند بگو که کسانی را که روزهای خدا را امید ندارند ببخشایند، تا او قومی را برابر آنچه به دست می‌آوردند بازپرداخت کند.
۞ قُل لِّلذِينَ ءَامَنُواْ يَغْفِرُواْ لِلذِينَ لَا يَرْجُونَ أَيَّامَ اَ۬للَّهِ لِيَجْزِيَ قَوْماَۢ بِمَا كَانُواْ يَكْسِبُونَۖ
هر که کرداری شایسته به‌جا آورد، برای خود او است،
مَنْ عَمِلَ صَٰلِحاٗ فَلِنَفْسِهِۦۖ
و هر که بد کند، علیه خود او است،
وَمَنَ اَسَآءَ فَعَلَيْهَاۖ
سپس به سوی سرپرست شما بازگردانده خواهید شد.
ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَۖ
ما همانا به فرزندان اسرائیل نوشتار، داوری و کارکرد اطلاع‌دهی دادیم؛ آنان را از چیزهای نیکو روزی دادیم و بر همهٔ هستی‌ها برتری دادیم؛ و دلیل‌های روشن دربارهٔ دستور به آنان دادیم.
وَلَقَدَ اٰتَيْنَا بَنِےٓ إِسْرَآءِيلَ اَ۬لْكِتَٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوٓءَةَ وَرَزَقْنَٰهُم مِّنَ اَ۬لطَّيِّبَٰتِ وَفَضَّلْنَٰهُمْ عَلَى اَ۬لْعَٰلَمِينَ وَءَاتَيْنَٰهُم بَيِّنَٰتٖ مِّنَ اَ۬لَامْرِۖ
آنان جز پس از آنکه دانش به ایشان رسید اختلاف نکردند،
فَمَا اَ۪خْتَلَفُوٓاْ إِلَّا مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَهُمُ اُ۬لْعِلْمُۖ
از روی زورگویی میان خودشان.
بَغْياَۢ بَيْنَهُمُۥٓۖ
سرپرست تو همانا در روز حضور میان آنان فیصله خواهد داد، دربارهٔ آنچه در آن اختلاف داشتند.
إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِے بَيْنَهُمْ يَوْمَ اَ۬لْقِيَٰمَةِ فِيمَا كَانُواْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَۖ
سپس تو را بر راهی قانون‌گذاری‌شده از دستور نهادیم: از آن پیروی کن،
ثُمَّ جَعَلْنَٰكَ عَلَىٰ شَرِيعَةٖ مِّنَ اَ۬لَامْرِ فَاتَّبِعْهَاۖ
و از هیجان‌های کسانی که نمی‌دانند پیروی مکن،
وَلَا تَتَّبِعَ اَهْوَآءَ اَ۬لذِينَ لَا يَعْلَمُونَۖ
زیرا آنان در برابر خدا هیچ سودی به تو نخواهند رساند،
إِنَّهُمْ لَنْ يُّغْنُواْ عَنكَ مِنَ اَ۬للَّهِ شَئْاٗۖ
و ستمگران متحدان یکدیگرند،
وَإِنَّ اَ۬لظَّٰلِمِينَ بَعْضُهُمُۥٓ أَوْلِيَآءُ بَعْضٖۖ
در حالی که خدا متحد محتاطان است.
وَاللَّهُ وَلِيُّ اُ۬لْمُتَّقِينَۖ
اینها روشن‌بینی‌هایی است برای انسان‌ها، و راهنمایی و مهر برای قومی که یقین دارد.
هَٰذَا بَصَٰٓئِرُ لِلنَّاسِ وَهُدىٗ وَرَحْمَةٞ لِّقَوْمٖ يُوقِنُونَۖ
یا کسانی که کارهای بد مرتکب شده‌اند می‌پندارند که ما با آنان چون کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند رفتار خواهیم کرد، زندگی و مرگشان برابر باشد؟
أَمْ حَسِبَ اَ۬لذِينَ اَ۪جْتَرَحُواْ اُ۬لسَّيِّـَٔاتِ أَن نَّجْعَلَهُمْ كَالذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ اُ۬لصَّٰلِحَٰتِ سَوَآءٞ مَّحْي۪اهُمْ وَمَمَاتُهُمْۖ
چه بد است داوری‌شان!
سَآءَ مَا يَحْكُمُونَۖ
و خدا آسمان‌ها و زمین را به حقیقت آفرید،
وَخَلَقَ اَ۬للَّهُ اُ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَالَارْضَ بِالْحَقِّۖ
و تا هر خویشتن بر حسب آنچه به دست آورده است بازپرداخت شود، بی آنکه ستم ببینند.
وَلِتُجْز۪ىٰ كُلُّ نَفْسِۢ بِمَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَۖ
آیا دیده‌ای آنکه هیجان خود را ایزد خود گرفته است؟ خدا او را با دانش کامل گمراه کرد، بر شنوایی و هستهٔ او مهر نهاد، و بر بینایی او آنچه آن را می‌پوشاند نهاد. پس چه کسی او را پس از خدا راه خواهد نمود؟
أَفَرَٰٓيْتَ مَنِ اِ۪تَّخَذَ إِلَٰهَهُۥ هَو۪يٰهُ وَأَضَلَّهُ اُ۬للَّهُ عَلَىٰ عِلْمٖ وَخَتَمَ عَلَىٰ سَمْعِهِۦ وَقَلْبِهِۦ وَجَعَلَ عَلَىٰ بَصَرِهِۦ غِشَٰوَةٗ فَمَنْ يَّهْدِيهِ مِنۢ بَعْدِ اِ۬للَّهِۖ
پس به یاد نمی‌آورید؟
أَفَلَا تَذَّكَّرُونَۖ
و گفتند: «جز زندگی نزدیک ما نیست، می‌میریم و زندگی می‌کنیم، و هیچ چیز ما را نابود نمی‌کند مگر زمان.»
وَقَالُواْ مَا هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا اَ۬لدُّنْي۪ا نَمُوتُ وَنَحْي۪ا وَمَا يُهْلِكُنَآ إِلَّا اَ۬لدَّهْرُۖ
آنان از آن هیچ دانشی ندارند،
وَمَا لَهُم بِذَٰلِكَ مِنْ عِلْمٍۖ
آنان جز پنداشتن نمی‌کنند.
اِنْ هُمُۥٓ إِلَّا يَظُنُّونَۖ
و چون نشانه‌های ما بر آنان برخوانده می‌شود، روشن، تنها برهانشان این است که می‌گویند: «نیاکان ما را بازگردانید، اگر راست‌گویید.»
۞ وَإِذَا تُتْل۪ىٰ عَلَيْهِمُۥٓ ءَايَٰتُنَا بَيِّنَٰتٖ مَّا كَانَ حُجَّتَهُمُۥٓ إِلَّآ أَن قَالُواْ اُ۪يتُواْ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَۖ
بگو: «خدا شما را زنده می‌کند، سپس شما را می‌میراند، سپس شما را در روز حضور گرد خواهد آورد، که هیچ تردیدی در آن نیست،
قُلِ اِ۬للَّهُ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يَجْمَعُكُمُۥٓ إِلَىٰ يَوْمِ اِ۬لْقِيَٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيهِۖ
اما بیشتر انسان‌ها نمی‌دانند.»
وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ اَ۬لنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَۖ
و پادشاهی آسمان‌ها و زمین از آنِ خدا است،
وَلِلهِ مُلْكُ اُ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَالَارْضِۖ
و روزی که آن لحظه بر خواهد خاست، آن روز، سازندگان نادرستی زیان‌کار خواهند بود.
وَيَوْمَ تَقُومُ اُ۬لسَّاعَةُ يَوْمَئِذٖ يَخْسَرُ اُ۬لْمُبْطِلُونَۖ
و هر جامعه‌ای را بر زانو خواهی دید،
وَتَر۪ىٰ كُلَّ أُمَّةٖ جَاثِيَةٗۖ
هر جامعه‌ای به دفتر خود فراخوانده خواهد شد.
كُلُّ أُمَّةٖ تُدْع۪ىٰٓ إِلَىٰ كِتَٰبِهَاۖ
«امروز بر حسب آنچه می‌کردید بازپرداخت می‌شوید.»
اَ۬لْيَوْمَ تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَۖ
«این است دفتر ما، دربارهٔ شما همهٔ حقیقت را می‌گوید،
هَٰذَا كِتَٰبُنَا يَنطِقُ عَلَيْكُم بِالْحَقِّۖ
زیرا ما آنچه را می‌کردید رونویسی می‌کردیم.»
إِنَّا كُنَّا نَسْتَنسِخُ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَۖ
اما کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند، سرپرستشان آنان را در مهر خود وارد خواهد کرد؛
فَأَمَّا اَ۬لذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ اُ۬لصَّٰلِحَٰتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِے رَحْمَتِهِۦۖ
این است کامیابی آشکار.
ذَٰلِكَ هُوَ اَ۬لْفَوْزُ اُ۬لْمُبِينُۖ
و اما کسانی که انکار می‌کنند: «آیا نشانه‌های من بر شما برخوانده نمی‌شدند؟ اما شما خودبزرگ‌بینی کردید و قومی از کنارگذاشته‌شدگان بودید.»
وَأَمَّا اَ۬لذِينَ كَفَرُوٓاْ أَفَلَمْ تَكُنَ اٰيَٰتِے تُتْل۪ىٰ عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَكُنتُمْ قَوْماٗ مُّجْرِمِينَۖ
و چون گفته می‌شد: «وعدهٔ خدا همانا حقیقت است، و آن لحظه، هیچ تردیدی دربارهٔ آن نیست»، می‌گفتید: «ما نمی‌دانیم آن لحظه چیست، ما جز گمان نمی‌بریم، و از آن یقین نداریم.»
وَإِذَا قِيلَ إِنَّ وَعْدَ اَ۬للَّهِ حَقّٞ وَالسَّاعَةُ لَا رَيْبَ فِيهَا قُلْتُم مَّا نَدْرِے مَا اَ۬لسَّاعَةُ إِن نَّظُنُّ إِلَّا ظَنّاٗ وَمَا نَحْنُ بِمُسْتَيْقِنِينَۖ
و پیامدهای بد آنچه کرده‌اند بر آنان آشکار خواهد شد،
وَبَدَا لَهُمْ سَيِّـَٔاتُ مَا عَمِلُواْۖ
و آنچه را به مسخره می‌گرفتند بر آنان واقع خواهد شد.
وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَۖ
و گفته خواهد شد: «امروز شما را فراموش می‌کنیم، چنان که روبه‌رویی این روز خود را فراموش کردید؛ پناهگاه شما آتش است، و هیچ یاری نخواهید داشت.»
وَقِيلَ اَ۬لْيَوْمَ نَنس۪يٰكُمْ كَمَا نَسِيتُمْ لِقَآءَ يَوْمِكُمْ هَٰذَا وَمَأْو۪يٰكُمُ اُ۬لنَّارُ وَمَا لَكُم مِّن نَّٰصِرِينَۖ
«این، از آن روست که نشانه‌های خدا را به ریشخند گرفتید، و زندگی نزدیک شما را فریفت.»
ذَٰلِكُم بِأَنَّكُمُ اُ۪تَّخَذتُّمُۥٓ ءَايَٰتِ اِ۬للَّهِ هُزُؤاٗ وَغَرَّتْكُمُ اُ۬لْحَيَوٰةُ اُ۬لدُّنْي۪اۖ
پس امروز آنان را از آن بیرون نخواهند آورد، و دیگر از آنان نخواهند خواست که عذرخواهی کنند.
فَالْيَوْمَ لَا يُخْرَجُونَ مِنْهَا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَۖ
پس ستایش از آنِ خدا است، سرپرست آسمان‌ها و سرپرست زمین، سرپرست همهٔ هستی‌ها.
فَلِلهِ اِ۬لْحَمْدُ رَبِّ اِ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَرَبِّ اِ۬لَارْضِ رَبِّ اِ۬لْعَٰلَمِينَۖ
و بزرگی در آسمان‌ها و بر زمین از آنِ او است،
وَلَهُ اُ۬لْكِبْرِيَآءُ فِے اِ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَالَارْضِۖ
و او نیرومند است، فرزانه.
وَهُوَ اَ۬لْعَزِيزُ اُ۬لْحَكِيمُۖ