Al-Fath الفتح

اوست که تسکین را در هسته‌های باورمندان فرود آورد، تا باوری بر باورشان بیفزایند.

هُوَ اَ۬لَّذِيٓ أَنزَلَ اَ۬لسَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ اِ۬لۡمُؤۡمِنِينَ لِيَزۡدَادُوٓاْ إِيمَٰنٗا مَّعَ إِيمَٰنِهِمۡۗ

خدا همه‌چیزدان و فرزانه است — تا باورمندان و زنان باورمند را به باغ‌هایی درآورد که رودها از زیر آن‌ها جاری است، که در آن جاودانه خواهند ماند، و کردارهای بدشان را از آنان بپوشاند؛ این نزد خدا کامیابی سترگ است — و تا دورویان، مردان و زنان، و انبازگیرندگان مرد و زن، کسانی که دربارهٔ خدا پنداری بد می‌بندند را کیفر دهد.

وَكَانَ اَ۬للَّهُ عَلِيمًا حَكِيمٗا لِّيُدۡخِلَ اَ۬لۡمُؤۡمِنِينَ وَاَلۡمُؤۡمِنَٰتِ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا اَ۬لۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَا وَيُكَفِّرَ عَنۡهُمۡ سَيِّـَٔاتِهِمۡۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عِندَ اَ۬للَّهِ فَوۡزًا عَظِيمٗا وَيُعَذِّبَ اَ۬لۡمُنَٰفِقِينَ وَاَلۡمُنَٰفِقَٰتِ وَاَلۡمُشۡرِكِينَ وَاَلۡمُشۡرِكَٰتِ اِ۬لظَّآنِّينَ بِاللَّهِ ظَنَّ اَ۬لسَّوۡءِۚ

بر آنان، چرخهٔ بدی.

عَلَيۡهِمۡ دَآئِرَةُ اُ۬لسُّوٓءِۖ

و خدا بر آنان خشم گرفت، آنان را نفرین کرد، و جهنم را برای آنان آماده ساخت.

وَغَضِبَ اَ۬للَّهُ عَلَيۡهِمۡ وَلَعَنَهُمۡ وَأَعَدَّ لَهُمۡ جَهَنَّمَۖ

و لشکرهای آسمان‌ها و زمین از آنِ خدا است.

وَلِلَّهِ جُنُودُ اُ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَاَلۡأَرۡضِۚ

کسانی که به تو وفاداری می‌سپارند، جز این نیست که به خدا وفاداری می‌سپارند.

إِنَّ اَ۬لَّذِينَ يُبَايِعُونَكَ إِنَّمَا يُبَايِعُونَ اَ۬للَّهَ

دست خدا بر فراز دست‌های آنان است.

يَدُ اُ۬للَّهِ فَوۡقَ أَيۡدِيهِمۡۚ

هر که آن را بشکند، آن را جز به زیان خود نمی‌شکند.

فَمَن نَّكَثَ فَإِنَّمَا يَنكُثُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦۖ

سرشناسانِ واپس‌مانده به تو خواهند گفت: «دارایی‌ها و خانواده‌هایمان ما را مشغول کردند؛ برای ما بخشایش بخواه.»

سَيَقُولُ لَكَ اَ۬لۡمُخَلَّفُونَ مِنَ اَ۬لۡأَعۡرَابِ شَغَلَتۡنَآ أَمۡوَٰلُنَا وَأَهۡلُونَا فَاَسۡتَغۡفِر لَّنَاۚ

آنان با زبان خود چیزی می‌گویند که در هسته‌هایشان نیست.

يَقُولُونَ بِأَلۡسِنَتِهِم مَّا لَيۡسَ فِي قُلُوبِهِمۡۚ

بگو: «پس چه کسی در برابر خدا توانی هرچند اندک به سود شما دارد، اگر او بخواهد به شما آسیب رساند یا بخواهد به شما سود رساند؟»

قُلۡ فَمَن يَمۡلِكُ لَكُم مِّنَ اَ۬للَّهِ شَيۡـًٔا إِنۡ أَرَادَ بِكُمۡ ضَرًّا أَوۡ أَرَادَ بِكُمۡ نَفۡعَۢاۚ

و پادشاهی آسمان‌ها و زمین از آنِ خدا است.

وَلِلَّهِ مُلۡكُ اُ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَاَلۡأَرۡضِۚ

هر که را او را پسند افتد می‌بخشاید، و هر که را او را پسند افتد کیفر می‌دهد.

يَغۡفِرُ لِمَن يَشَآءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَآءُۚ

کسانی که واپس گذاشته شده‌اند خواهند گفت، چون برای گرفتن غنیمت روانه شوید: «بگذارید از شما پیروی کنیم.»

سَيَقُولُ اُ۬لۡمُخَلَّفُونَ إِذَا اَ۪نطَلَقۡتُمۡ إِلَىٰ مَغَانِمَ لِتَأۡخُذُوهَا ذَرُونَا نَتَّبِعۡكُمۡۖ

می‌خواهند سخن خدا را دگرگون کنند.

يُرِيدُونَ أَن يُبَدِّلُواْ كَلَٰمَ اَ۬للَّهِۚ

بگو: «هرگز از ما پیروی نخواهید کرد.

قُل لَّن تَتَّبِعُونَا

خدا پیش‌تر چنین گفته است.»

كَذَٰلِكُمۡ قَالَ اَ۬للَّهُ مِن قَبۡلُۚ

آنگاه خواهند گفت: «نه، شما بر ما رشک می‌برید.»

فَسَيَقُولُونَ بَلۡ تَحۡسُدُونَنَاۚ

به سرشناسانی که واپس گذاشته شده‌اند بگو: «به سوی قومی با سخت‌گیری شدید فراخوانده خواهید شد؛ با آنان پیکار خواهید کرد، یا آنکه آنان بی‌خدشه نزد خدا خواهند شد.»

قُل لِّلۡمُخَلَّفِينَ مِنَ اَ۬لۡأَعۡرَابِ سَتُدۡعَوۡنَ إِلَىٰ قَوۡمٍ أُوْلِي بَأۡسٖ شَدِيدٖ تُقَٰتِلُونَهُمۡ أَوۡ يُسۡلِمُونَۖ

اگر گردن نهید، خدا به شما پاداشی نیکو خواهد داد.

فَإِن تُطِيعُواْ يُؤۡتِكُمُ اُ۬للَّهُ أَجۡرًا حَسَنٗاۖ

بر نابینا تنگنایی نیست، و بر لنگ تنگنایی نیست، و بر بیمار تنگنایی نیست.

لَّيۡسَ عَلَى اَ۬لۡأَعۡمَىٰ حَرَجٞ وَلَا عَلَى اَ۬لۡأَعۡرَجِ حَرَجٞ وَلَا عَلَى اَ۬لۡمَرِيضِ حَرَجٞۗ

و هر که به خدا و فرستادهٔ او گردن نهد، او را به باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است وارد خواهد کرد.

وَمَن يُطِعِ اِ۬للَّهَ وَرَسُولَهُۥ يُدۡخِلۡهُ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا اَ۬لۡأَنۡهَٰرُۖ

خدا همانا از باورمندان خشنود شد، آنگاه که زیر درخت به تو وفاداری می‌سپردند؛ او آنچه را در هسته‌هایشان بود دانست، تسکین را بر آنان فرود آورد، و در عوض به آنان گشایشی نزدیک و غنیمتی فراوان داد که خواهند گرفت.

۞ لَّقَدۡ رَضِيَ اَ۬للَّهُ عَنِ اِ۬لۡمُؤۡمِنِينَ إِذۡ يُبَايِعُونَكَ تَحۡتَ اَ۬لشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمۡ فَأَنزَلَ اَ۬لسَّكِينَةَ عَلَيۡهِمۡ وَأَثَٰبَهُمۡ فَتۡحٗا قَرِيبٗا وَمَغَانِمَ كَثِيرَةٗ يَأۡخُذُونَهَاۗ

و خدا به شما غنیمتی فراوان وعده داد که خواهید گرفت؛ او این یکی را برای شما شتاب بخشید و دست‌های مردمان را از شما بازداشت،

وَعَدَكُمُ اُ۬للَّهُ مَغَانِمَ كَثِيرَةٗ تَأۡخُذُونَهَا فَعَجَّلَ لَكُمۡ هَٰذِهِۦ وَكَفَّ أَيۡدِيَ اَ۬لنّ۪اسِ عَنكُمۡ

و دیگری را که بر آن دست نیافتید: خدا آن را از پیش فراگرفته است.

وَأُخۡر۪يٰ لَمۡ تَقۡدِرُواْ عَلَيۡهَا قَدۡ أَحَاطَ اَ۬للَّهُ بِهَاۚ

این است هنجارِ خدا، که پیش‌تر گذشته است.

سُنَّةَ اَ۬للَّهِ اِ۬لَّتِي قَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلُۖ

اوست که دست‌هایشان را از شما بازداشت و دست‌های شما را از آنان، در میانهٔ غوغا، پس از آنکه شما را بر آنان پیروزی داد.

وَهۡوَ اَ۬لَّذِي كَفَّ أَيۡدِيَهُمۡ عَنكُمۡ وَأَيۡدِيَكُمۡ عَنۡهُم بِبَطۡنِ مَكَّةَ مِنۢ بَعۡدِ أَنۡ أَظۡفَرَكُمۡ عَلَيۡهِمۡۚ

آنان‌اند که انکار کردند و راه را بر شما به جای پیشانی بر خاک نهادنِ مصون از تعرّض بستند، در حالی که مانع رسیدن هدیهٔ بازداشته‌شده به جای رهایی‌اش شدند.

هُمُ اُ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ وَصَدُّوكُمۡ عَنِ اِ۬لۡمَسۡجِدِ اِ۬لۡحَرَامِ وَاَلۡهَدۡيَ مَعۡكُوفًا أَن يَبۡلُغَ مَحِلَّهُۥۚ

و اگر مردان باورمند و زنان باورمندی نبودند که آنان را نمی‌شناختید و ممکن بود پایمالشان کنید، تا آنکه بی‌آنکه بدانید به سبب آنان ننگی به شما برسد — تا خدا هر که را پسند او افتد در مهر خود وارد کند.

وَلَوۡلَا رِجَالٞ مُّؤۡمِنُونَ وَنِسَآءٞ مُّؤۡمِنَٰتٞ لَّمۡ تَعۡلَمُوهُمۡ أَن تَطَـُٔوهُمۡ فَتُصِيبَكُم مِّنۡهُم مَّعَرَّةُۢ بِغَيۡرِ عِلۡمٖۖ لِّيُدۡخِلَ اَ۬للَّهُ فِي رَحۡمَتِهِۦ مَن يَشَآءُۚ

آنگاه که کسانی که انکار می‌کردند در هسته‌هایشان شور نهادند، شورِ روزگار نادانی.

۞ إِذ جَّعَلَ اَ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ فِي قُلُوبِهِمِ اِ۬لۡحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ اَ۬لۡجَٰهِلِيَّةِ

پس خدا تسکین خود را بر فرستادهٔ خود و بر باورمندان فرود آورد و سخنِ احتیاط را بر آنان نهاد، که به آن حق بیشتری داشتند و لایق آن بودند.

فَأَنزَلَ اَ۬للَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ وَعَلَى اَ۬لۡمُؤۡمِنِينَ وَأَلۡزَمَهُمۡ كَلِمَةَ اَ۬لتَّقۡوۭيٰ وَكَانُوٓاْ أَحَقَّ بِهَا وَأَهۡلَهَاۚ

خدا بی‌گمان رؤیای فرستادهٔ خود را به حقیقت راست‌گو گردانید: بی‌گمان به جای پیشانی بر خاک نهادنِ مصون از تعرّض وارد خواهید شد، اگر خدا را پسند افتد، در ایمنی، سر تراشیده یا موی کوتاه‌کرده، بی‌آنکه ترسی داشته باشید.

لَّقَد صَّدَقَ اَ۬للَّهُ رَسُولَهُ اُ۬لرُّءۡيۭا بِالۡحَقِّۖ لَتَدۡخُلُنَّ اَ۬لۡمَسۡجِدَ اَ۬لۡحَرَامَ إِن شَآءَ اَ۬للَّهُ ءَامِنِينَ مُحَلِّقِينَ رُءُوسَكُمۡ وَمُقَصِّرِينَ لَا تَخَافُونَۖ

اوست که فرستادهٔ خود را با راهنمایی و قانونِ حقیقت فرستاد، تا آن را بر هر قانونی چیره گرداند.

هُوَ اَ۬لَّذِيٓ أَرۡسَلَ رَسُولَهُۥ بِالۡهُدَىٰ وَدِينِ اِ۬لۡحَقِّ لِيُظۡهِرَهُۥ عَلَى اَ۬لدِّينِ كُلِّهِۦۚ

محمد فرستادهٔ خداست.

مُّحَمَّدٞ رَّسُولُ اُ۬للَّهِۚ

و کسانی که با اویند بر انکارکنندگان سخت‌گیرند و میان خود مهربان.

وَاَلَّذِينَ مَعَهُۥٓ أَشِدَّآءُ عَلَى اَ۬لۡكُفّ۪ارِ رُحَمَآءُ بَيۡنَهُمۡۖ

آنان را خم‌شده و پیشانی بر خاک نهاده می‌بینی، در حالی که لطفی از خدا و خشنودی او را می‌جویند.

تَر۪ىٰهُمۡ رُكَّعٗا سُجَّدٗا يَبۡتَغُونَ فَضۡلٗا مِّنَ اَ۬للَّهِ وَرِضۡوَٰنٗاۖ

نشانِ ویژهٔ آنان بر چهره‌هایشان است، اثرِ پیشانی بر خاک نهادن.

سِيمۭاهُمۡ فِي وُجُوهِهِم مِّنۡ أَثَرِ اِ۬لسُّجُودِۚ

این است نمونهٔ آنان در تورات.

ذَٰلِكَ مَثَلُهُمۡ فِي اِ۬لتَّوۡر۪ىٰةِۚ

و نمونهٔ آنان در انجیل نمونهٔ دانه‌ای است که جوانهٔ خود را بیرون می‌آورد، آن را نیرو می‌بخشد، ستبر می‌شود و بر ساقهٔ خود راست می‌ایستد، و کارندگان را خیره می‌کند — تا به سبب آنان انکارکنندگان را خشمگین کند.

وَمَثَلُهُمۡ فِي اِ۬لۡإِنجِيلِ كَزَرۡعٍ أَخۡرَجَ شَطۡـَٔهُۥ فَـَٔازَرَهُۥ فَاَسۡتَغۡلَظَ فَاَسۡتَوَىٰ عَلَىٰ سُوقِهِۦ يُعۡجِبُ اُ۬لزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمِ اِ۬لۡكُفَّارَۗ