Al-Hajj الحج

ای انسان‌ها، در برابر سرپرست خود محتاط باشید،

يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱتَّقُوا۟ رَبَّكُمْ

ای انسان‌ها! اگر دربارهٔ برانگیخته شدن در تردیدید، آنگاه ما همانا شما را از خاک آفریدیم، سپس از نطفه‌ای، سپس از آویزه‌ای، سپس از جنینی، شکل‌یافته یا بی‌شکل، تا برای شما چیزها را روشن کنیم.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِن كُنتُمْ فِى رَيْبٍۢ مِّنَ ٱلْبَعْثِ فَإِنَّا خَلَقْنَٰكُم مِّن تُرَابٍۢ ثُمَّ مِن نُّطْفَةٍۢ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍۢ ثُمَّ مِن مُّضْغَةٍۢ مُّخَلَّقَةٍۢ وَغَيْرِ مُخَلَّقَةٍۢ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْ

و در زهدان‌ها آنچه را ما را پسند افتد تا سرآمدی نام‌برده استوار می‌داریم،

وَنُقِرُّ فِى ٱلْأَرْحَامِ مَا نَشَآءُ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى

سپس شما را کودکی از آن بیرون می‌آوریم، تا آنگاه به کمال خود برسید.

ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًۭا ثُمَّ لِتَبْلُغُوٓا۟ أَشُدَّكُمْ

و از میان شما کسی است که وفادارانه نگه داشته می‌شود، و از میان شما کسی است که به پست‌ترین سن بازگردانده می‌شود، تا پس از دانستن دیگر هیچ نداند.

وَمِنكُم مَّن يُتَوَفَّىٰ وَمِنكُم مَّن يُرَدُّ إِلَىٰٓ أَرْذَلِ ٱلْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنۢ بَعْدِ عِلْمٍۢ شَيْـًۭٔا

و از میان انسان‌ها کسی هست که بی‌دانش، نه راهنمایی و نه نوشتاری روشنگر، دربارهٔ خدا جدل می‌کند، پهلوی خود را درهم می‌کشد تا از راه خدا گمراه کند.

وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يُجَٰدِلُ فِى ٱللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍۢ وَلَا هُدًۭى وَلَا كِتَٰبٍۢ مُّنِيرٍۢ ثَانِىَ عِطْفِهِۦ لِيُضِلَّ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ

او در زندگی نزدیک شرمساری دارد،

لَهُۥ فِى ٱلدُّنْيَا خِزْىٌۭ

و از میان انسان‌ها کسی هست که خدا را سوگیرانه فرمان می‌برد: اگر نیکی‌ای به او برسد، در آن آرامش می‌یابد، اما اگر آزمونی به او برسد، رو برمی‌گرداند — و بدین‌سان زندگی نزدیک و زندگی واپسین را از دست می‌دهد.

وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَعْبُدُ ٱللَّهَ عَلَىٰ حَرْفٍۢ فَإِنْ أَصَابَهُۥ خَيْرٌ ٱطْمَأَنَّ بِهِۦ وَإِنْ أَصَابَتْهُ فِتْنَةٌ ٱنقَلَبَ عَلَىٰ وَجْهِهِۦ خَسِرَ ٱلدُّنْيَا وَٱلْءَاخِرَةَ

این است گمراهی دور — می‌خواند

ذَٰلِكَ هُوَ ٱلضَّلَٰلُ ٱلْبَعِيدُ يَدْعُوا۟

همانا خدا کسانی را که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند، در باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است درمی‌آورد،

إِنَّ ٱللَّهَ يُدْخِلُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ جَنَّٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ

چنین آن را در نشانه‌های روشن فرود آوردیم،

وَكَذَٰلِكَ أَنزَلْنَٰهُ ءَايَٰتٍۭ بَيِّنَٰتٍۢ

کسانی که باور آوردند، بازگرایان، آرزومندان، یاری‌رسانان، مغان، و کسانی که برای خدا انباز می‌گیرند — خدا همانا در روز حضور میان آنان جدایی خواهد افکند؛

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَٱلَّذِينَ هَادُوا۟ وَٱلصَّٰبِـِٔينَ وَٱلنَّصَٰرَىٰ وَٱلْمَجُوسَ وَٱلَّذِينَ أَشْرَكُوٓا۟ إِنَّ ٱللَّهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ

آیا ندیده‌ای که در برابر خدا پیشانی بر خاک می‌نهند همهٔ آنان که در آسمان‌ها و بر زمین‌اند، خورشید، ماه، ستارگان، کوه‌ها، درختان، جنبندگان، و بسیاری از انسان‌ها؟

أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ يَسْجُدُ لَهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ وَٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ وَٱلنُّجُومُ وَٱلْجِبَالُ وَٱلشَّجَرُ وَٱلدَّوَآبُّ وَكَثِيرٌۭ مِّنَ ٱلنَّاسِ

و بر بسیاری کیفر به حقیقت پیوسته است.

وَكَثِيرٌ حَقَّ عَلَيْهِ ٱلْعَذَابُ

و آن‌که خدا خوارش کند، کسی را ندارد که گرامی‌اش دارد،

وَمَن يُهِنِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِن مُّكْرِمٍ

هرگاه بخواهند از آن بیرون روند، سرشار از دلهره، به آن بازگردانده خواهند شد:

كُلَّمَآ أَرَادُوٓا۟ أَن يَخْرُجُوا۟ مِنْهَا مِنْ غَمٍّ أُعِيدُوا۟ فِيهَا

همانا خدا کسانی را که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند در باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است درمی‌آورد؛ در آن‌جا با دست‌بندهایی از زر و مروارید آراسته خواهند شد،

إِنَّ ٱللَّهَ يُدْخِلُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ جَنَّٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍۢ وَلُؤْلُؤًۭا

و به آنچه در سخن نیکوست راه نموده شده خواهند بود،

وَهُدُوٓا۟ إِلَى ٱلطَّيِّبِ مِنَ ٱلْقَوْلِ

همانا کسانی که انکار می‌کنند و راه خدا و جای پیشانی بر خاک نهادنِ مصون از تعرّض را که برای انسان‌ها نهادیم، همه برابر، چه مقیم در آن‌جا چه رهگذر، می‌بندند —

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ ٱلَّذِى جَعَلْنَٰهُ لِلنَّاسِ سَوَآءً ٱلْعَٰكِفُ فِيهِ وَٱلْبَادِ

و آنگاه که جای خانه را برای ابراهیم آماده کردیم: «هیچ چیز را انباز من مگیر،

وَإِذْ بَوَّأْنَا لِإِبْرَٰهِيمَ مَكَانَ ٱلْبَيْتِ أَن لَّا تُشْرِكْ بِى شَيْـًۭٔا

و حج را در میان انسان‌ها اعلام کن: پیاده نزد تو خواهند آمد، و بر هر مرکب لاغر، از هر راه گود و دور، تا بر سودهایی که برایشان است گواهی دهند، و در روزهایی شناخته‌شده نام خدا را بر چارپایانی که روزی‌شان داده است یادآوری کنند.

وَأَذِّن فِى ٱلنَّاسِ بِٱلْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجَالًۭا وَعَلَىٰ كُلِّ ضَامِرٍۢ يَأْتِينَ مِن كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍۢ لِّيَشْهَدُوا۟ مَنَٰفِعَ لَهُمْ وَيَذْكُرُوا۟ ٱسْمَ ٱللَّهِ فِىٓ أَيَّامٍۢ مَّعْلُومَٰتٍ عَلَىٰ مَا رَزَقَهُم مِّنۢ بَهِيمَةِ ٱلْأَنْعَٰمِ

چنین است.

ذَٰلِكَ

و هر که چیزهای مصون از تعرّض خدا را بزرگ دارد، این نزد سرپرستش برای او بهتر است.

وَمَن يُعَظِّمْ حُرُمَٰتِ ٱللَّهِ فَهُوَ خَيْرٌۭ لَّهُۥ عِندَ رَبِّهِۦ

پس از پلیدی ساختگی‌ها دوری کنید، و از سخن جعل دوری کنید، یکسره روی‌آورندگان به خدا، بی‌آنکه چیزی را با او انباز گیرید.

فَٱجْتَنِبُوا۟ ٱلرِّجْسَ مِنَ ٱلْأَوْثَٰنِ وَٱجْتَنِبُوا۟ قَوْلَ ٱلزُّورِ حُنَفَآءَ لِلَّهِ غَيْرَ مُشْرِكِينَ بِهِۦ

چنین است.

ذَٰلِكَ

و برای هر جامعه‌ای شیوه‌ای سودمند نهادیم، تا نام خدا را بر چارپایانی که روزی‌شان داده است یادآوری کنند.

وَلِكُلِّ أُمَّةٍۢ جَعَلْنَا مَنسَكًۭا لِّيَذْكُرُوا۟ ٱسْمَ ٱللَّهِ عَلَىٰ مَا رَزَقَهُم مِّنۢ بَهِيمَةِ ٱلْأَنْعَٰمِ

ایزد شما ایزدی یگانه است.

فَإِلَٰهُكُمْ إِلَٰهٌۭ وَٰحِدٌۭ

و چارپایان پیشکشی را از شاخص‌های محسوس خدا برای شما قرار دادیم؛ در آن‌ها نیکی‌ای می‌یابید.

وَٱلْبُدْنَ جَعَلْنَٰهَا لَكُم مِّن شَعَٰٓئِرِ ٱللَّهِ لَكُمْ فِيهَا خَيْرٌۭ

پس نام خدا را بر آن‌ها یادآوری کنید، در حالی که ردیف شده‌اند؛

فَٱذْكُرُوا۟ ٱسْمَ ٱللَّهِ عَلَيْهَا صَوَآفَّ

سپس چون پهلوهایشان فرو افتد، از آن‌ها بخورید و آن‌که قناعت می‌کند بی‌آنکه بخواهد و آن‌که پیش می‌آید را از آن‌ها بخورانید.

فَإِذَا وَجَبَتْ جُنُوبُهَا فَكُلُوا۟ مِنْهَا وَأَطْعِمُوا۟ ٱلْقَانِعَ وَٱلْمُعْتَرَّ

نه گوشت آن‌ها و نه خون آن‌ها به خدا می‌رسد، بلکه احتیاطی که از شما است به او می‌رسد.

لَن يَنَالَ ٱللَّهَ لُحُومُهَا وَلَا دِمَآؤُهَا وَلَٰكِن يَنَالُهُ ٱلتَّقْوَىٰ مِنكُمْ

چنین آن‌ها را برای شما رام کرد، تا بزرگی خدا را اعلام کنید برای آنکه شما را راه نمود.

كَذَٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا۟ ٱللَّهَ عَلَىٰ مَا هَدَىٰكُمْ

زیرا خدا از کسانی که باور آوردند دور می‌راند.

إِنَّ ٱللَّهَ يُدَٰفِعُ عَنِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟

به کسانی که با آنان نبرد می‌شود اجازه داده شده است، چراکه ستم دیده‌اند —

أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَٰتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا۟

آنان که بی‌هیچ حقی از خانه‌هایشان رانده شدند، تنها برای آنکه می‌گفتند: «سرپرست ما خدا است.»

ٱلَّذِينَ أُخْرِجُوا۟ مِن دِيَٰرِهِم بِغَيْرِ حَقٍّ إِلَّآ أَن يَقُولُوا۟ رَبُّنَا ٱللَّهُ

و اگر خدا برخی از انسان‌ها را با برخی دیگر دفع نمی‌کرد، گوشه‌نشین‌گاه‌ها، کنیسه‌ها، جاهای تماس و جاهای پیشانی بر خاک نهادن که نام خدا در آن‌ها بسیار یادآوری می‌شود ویران می‌شدند.

وَلَوْلَا دَفْعُ ٱللَّهِ ٱلنَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍۢ لَّهُدِّمَتْ صَوَٰمِعُ وَبِيَعٌۭ وَصَلَوَٰتٌۭ وَمَسَٰجِدُ يُذْكَرُ فِيهَا ٱسْمُ ٱللَّهِ كَثِيرًۭا

و خدا بی‌گمان هر که او را یاری کند یاری خواهد کرد —

وَلَيَنصُرَنَّ ٱللَّهُ مَن يَنصُرُهُۥٓ

کسانی که اگر آنان را بر زمین پایدار سازیم، تماس را پابرجا نگه می‌دارند، گشاده‌دستی ناب می‌دهند، شناخته‌شده را دستور می‌دهند و مردود را منع می‌کنند.

ٱلَّذِينَ إِن مَّكَّنَّٰهُمْ فِى ٱلْأَرْضِ أَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُا۟ ٱلزَّكَوٰةَ وَأَمَرُوا۟ بِٱلْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا۟ عَنِ ٱلْمُنكَرِ

و اگر تو را دروغ بینگارند، پیش از آنان قوم نوح، عاد، ثمود، قوم ابراهیم، قوم لوط و همنشینان مدین پیش‌تر دروغ انگاشته‌اند —

وَإِن يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍۢ وَعَادٌۭ وَثَمُودُ وَقَوْمُ إِبْرَٰهِيمَ وَقَوْمُ لُوطٍۢ وَأَصْحَٰبُ مَدْيَنَ

و موسی نیز دروغ انگاشته شد.

وَكُذِّبَ مُوسَىٰ

پس به انکارکنندگان مهلت دادم، سپس آنان را گرفتم:

فَأَمْلَيْتُ لِلْكَٰفِرِينَ ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ

آیا پس بر زمین نگشته‌اند تا هسته‌هایی داشته باشند که با آن‌ها خرد ورزند، یا گوش‌هایی که با آن‌ها بشنوند؟

أَفَلَمْ يَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌۭ يَعْقِلُونَ بِهَآ أَوْ ءَاذَانٌۭ يَسْمَعُونَ بِهَا

و از تو می‌خواهند که کیفر را شتاب دهی،

وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِٱلْعَذَابِ

در حالی که خدا هرگز از وعدهٔ خود تخلف نخواهد کرد،

وَلَن يُخْلِفَ ٱللَّهُ وَعْدَهُۥ

چه بسیار شهرها که به آنان مهلت دادم در حالی که ستم می‌کردند، پیش از آنکه آنان را بگیرم —

وَكَأَيِّن مِّن قَرْيَةٍ أَمْلَيْتُ لَهَا وَهِىَ ظَالِمَةٌۭ ثُمَّ أَخَذْتُهَا

و پیش از تو هیچ فرستاده‌ای و هیچ اطلاع‌دهنده‌ای نفرستادیم مگر آنکه چون آرزویی می‌کرد، منحرف‌کننده در آن چیزی می‌افکند. پس خدا آنچه را منحرف‌کننده می‌افکند رونویسی می‌کند، سپس نشانه‌های خود را یک‌معنا می‌گرداند — خدا همه‌چیزدان و فرزانه است — تا آنچه منحرف‌کننده می‌افکند آزمونی گرداند برای کسانی که هسته‌هایشان بیمار است و کسانی که هسته‌هایشان سخت است.

وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رَّسُولٍۢ وَلَا نَبِىٍّ إِلَّآ إِذَا تَمَنَّىٰٓ أَلْقَى ٱلشَّيْطَٰنُ فِىٓ أُمْنِيَّتِهِۦ فَيَنسَخُ ٱللَّهُ مَا يُلْقِى ٱلشَّيْطَٰنُ ثُمَّ يُحْكِمُ ٱللَّهُ ءَايَٰتِهِۦ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌۭ لِّيَجْعَلَ مَا يُلْقِى ٱلشَّيْطَٰنُ فِتْنَةًۭ لِّلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ وَٱلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ

و تا کسانی که به آنان دانش داده شده است بدانند که این حقیقتی است از سرپرست تو، به آن باور آورند، و هسته‌هایشان در برابر آن خم شود.

وَلِيَعْلَمَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْعِلْمَ أَنَّهُ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَيُؤْمِنُوا۟ بِهِۦ فَتُخْبِتَ لَهُۥ قُلُوبُهُمْ

در آن روز پادشاهی از آنِ خدا است.

ٱلْمُلْكُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ

میان آنان داوری خواهد کرد.

يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ

و کسانی که در راه خدا مهاجرت کردند، سپس کشته شدند یا مردند، خدا بی‌گمان روزی‌ای نیکو به آنان خواهد داد.

وَٱلَّذِينَ هَاجَرُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ثُمَّ قُتِلُوٓا۟ أَوْ مَاتُوا۟ لَيَرْزُقَنَّهُمُ ٱللَّهُ رِزْقًا حَسَنًۭا

او بی‌گمان آنان را به درآمدنی درخواهد آورد که از آن خرسند خواهند بود.

لَيُدْخِلَنَّهُم مُّدْخَلًۭا يَرْضَوْنَهُۥ

چنین است.

ذَٰلِكَ

و هر که به اندازهٔ دقیق آنچه بر او رفته تلافی کند، سپس تعدی ببیند، خدا بی‌گمان او را یاری خواهد کرد.

وَمَنْ عَاقَبَ بِمِثْلِ مَا عُوقِبَ بِهِۦ ثُمَّ بُغِىَ عَلَيْهِ لَيَنصُرَنَّهُ ٱللَّهُ

آیا ندیده‌ای که خدا از آسمان آبی فرود می‌آورد، و آنگاه زمین سبز می‌شود؟

أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَتُصْبِحُ ٱلْأَرْضُ مُخْضَرَّةً

آنچه در آسمان‌ها و آنچه بر زمین است از آنِ او است.

لَّهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ

آیا ندیده‌ای که خدا آنچه را بر زمین است برای شما رام کرد، و ناوی را که به دستور او در دریا روان است؟

أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ سَخَّرَ لَكُم مَّا فِى ٱلْأَرْضِ وَٱلْفُلْكَ تَجْرِى فِى ٱلْبَحْرِ بِأَمْرِهِۦ

و آسمان را نگه می‌دارد تا بر زمین فرو نیفتد، مگر به اجازهٔ او.

وَيُمْسِكُ ٱلسَّمَآءَ أَن تَقَعَ عَلَى ٱلْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِۦٓ

و اوست که شما را زنده کرد، سپس شما را خواهد میراند،

وَهُوَ ٱلَّذِىٓ أَحْيَاكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ

سپس به شما دوباره جان خواهد داد.

ثُمَّ يُحْيِيكُمْ

برای هر جامعه‌ای شیوه‌ای سودمند نهادیم که آن را به‌کار می‌بندد.

لِّكُلِّ أُمَّةٍۢ جَعَلْنَا مَنسَكًا هُمْ نَاسِكُوهُ

پس مبادا در این باره با تو ستیزه کنند،

فَلَا يُنَٰزِعُنَّكَ فِى ٱلْأَمْرِ

و به سوی سرپرست خود فراخوان،

وَٱدْعُ إِلَىٰ رَبِّكَ

آیا نمی‌دانی که خدا آنچه را در آسمان و بر زمین است می‌داند؟

أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ ٱللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِى ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ

این در دفتری است:

إِنَّ ذَٰلِكَ فِى كِتَٰبٍ

و غیر از خدا از چیزی فرمان می‌برند که او هیچ حجتی برای آن فرود نیاورده است و دربارهٔ آن هیچ دانشی ندارند.

وَيَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِۦ سُلْطَٰنًۭا وَمَا لَيْسَ لَهُم بِهِۦ عِلْمٌۭ

و چون نشانه‌های روشن ما بر آنان برخوانده می‌شود، مردود کردن را بر چهره‌های انکارکنندگان می‌شناسی؛ نزدیک است بر کسانی که نشانه‌های ما را بر آنان برمی‌خوانند با خشونت بتازند.

وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ ءَايَٰتُنَا بَيِّنَٰتٍۢ تَعْرِفُ فِى وُجُوهِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ٱلْمُنكَرَ يَكَادُونَ يَسْطُونَ بِٱلَّذِينَ يَتْلُونَ عَلَيْهِمْ ءَايَٰتِنَا

بگو: «آیا شما را از چیزی بدتر از این اطلاع دهم؟

قُلْ أَفَأُنَبِّئُكُم بِشَرٍّۢ مِّن ذَٰلِكُمُ

آتش، که خدا به انکارکنندگان وعده داده است —

ٱلنَّارُ وَعَدَهَا ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟

ای انسان‌ها! مثلی چند برابر شده است، پس به آن گوش دهید:

يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌۭ فَٱسْتَمِعُوا۟ لَهُۥٓ

کسانی که غیر از خدا می‌خوانید هرگز مگسی نخواهند آفرید، هرچند برای آن گرد هم آیند.

إِنَّ ٱلَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ لَن يَخْلُقُوا۟ ذُبَابًۭا وَلَوِ ٱجْتَمَعُوا۟ لَهُۥ

و اگر مگس چیزی از آنان می‌ربود، نمی‌توانستند آن را از او بازپس بگیرند.

وَإِن يَسْلُبْهُمُ ٱلذُّبَابُ شَيْـًۭٔا لَّا يَسْتَنقِذُوهُ مِنْهُ

خدا را چنان‌که سزاوار اندازهٔ اوست نسنجیده‌اند.

مَا قَدَرُوا۟ ٱللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِۦٓ

خدا از میان کارگزاران و از میان انسان‌ها فرستادگانی برمی‌گزیند،

ٱللَّهُ يَصْطَفِى مِنَ ٱلْمَلَٰٓئِكَةِ رُسُلًۭا وَمِنَ ٱلنَّاسِ

آنچه را پیش روی آنان است و آنچه را پشت سر آنان است می‌داند.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ

و برای خدا مبارزه کنید، مبارزه‌ای که سزاوار اوست.

وَجَٰهِدُوا۟ فِى ٱللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِۦ

اوست که شما را برگزید،

هُوَ ٱجْتَبَىٰكُمْ

و در قانون هیچ تنگی‌ای بر شما ننهاد —

وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِى ٱلدِّينِ مِنْ حَرَجٍۢ

مکتب پدرتان ابراهیم.

مِّلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرَٰهِيمَ

اوست که شما را بی‌خدشه‌ها نامید، پیش‌تر و در این، تا فرستاده بر شما گواه باشد، و شما بر انسان‌ها گواه باشید.

هُوَ سَمَّىٰكُمُ ٱلْمُسْلِمِينَ مِن قَبْلُ وَفِى هَٰذَا لِيَكُونَ ٱلرَّسُولُ شَهِيدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُونُوا۟ شُهَدَآءَ عَلَى ٱلنَّاسِ

پس تماس را پابرجا نگه دارید، و گشاده‌دستی ناب بدهید،

فَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ

و به خدا چنگ زنید:

وَٱعْتَصِمُوا۟ بِٱللَّهِ

او متحد شما است —

هُوَ مَوْلَىٰكُمْ

چه متحد نیکویی،

فَنِعْمَ ٱلْمَوْلَىٰ