Ar-Ra'd الرعد

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. الٓمٓر (الف لام میم را).

بِسۡمِ اِ۬للَّهِ اِ۬لرَّحۡمَٰنِ اِ۬لرَّحِيمِ الٓمٓر۪ۚ

اینها نشانه‌های نوشتار است.

تِلۡكَ ءَايَٰتُ اُ۬لۡكِتَٰبِۗ

و آنچه از سرپرستت بر تو فرود آورده شد حقیقت است،

وَاَلَّذِيٓ أُنزِلَ إِلَيۡكَ مِن رَّبِّكَ اَ۬لۡحَقُّ

خدا آن است که آسمان‌ها را بی‌ستون‌هایی برافراشت

اَ۬للَّهُ اُ۬لَّذِي رَفَعَ اَ۬لسَّمَٰوَٰتِ بِغَيۡرِ عَمَدٖ

که بتوانید آن‌ها را ببینید؛

تَرَوۡنَهَاۖ

سپس بر بنا جا گرفت؛

ثُمَّ اَ۪سۡتَوَىٰ عَلَى اَ۬لۡعَرۡشِۖ

و خورشید و ماه را رام کرد،

وَسَخَّرَ اَ۬لشَّمۡسَ وَاَلۡقَمَرَۖ

هر یک به سوی سرآمدی نام‌برده روان است.

كُلّٞ يَجۡرِي لِأَجَلٖ مُّسَمّٗىۚ

او دستور را سامان می‌دهد،

يُدَبِّرُ اُ۬لۡأَمۡرَ

و اوست که زمین را گسترد، و در آن لنگرهای استوار و رودها نهاد؛

وَهۡوَ اَ۬لَّذِي مَدَّ اَ۬لۡأَرۡضَ وَجَعَلَ فِيهَا رَوَٰسِيَ وَأَنۡهَٰرٗاۖ

و از همهٔ میوه‌ها، در آن دو عنصر از یک جفت نهاد،

وَمِن كُلِّ اِ۬لثَّمَرَٰتِ جَعَلَ فِيهَا زَوۡجَيۡنِ اِ۪ثۡنَيۡنِۖ

روز را با شب می‌پوشاند.

يُغۡشِي اِ۬لَّيۡلَ اَ۬لنَّهَارَۚ

و بر زمین پاره‌هایی است همسایهٔ یکدیگر، باغ‌هایی از انگور، کشت‌ها، نخل‌هایی خوشه‌ای یا تکی، که از یک آب آبیاری می‌شوند،

وَفِي اِ۬لۡأَرۡضِ قِطَعٞ مُّتَجَٰوِرَٰتٞ وَجَنَّٰتٞ مِّنۡ أَعۡنَٰبٖ وَزَرۡعٞ وَنَخِيلٞ صِنۡوَانٞ وَغَيۡرُ صِنۡوَانٖ تُسۡقَىٰ بِمَآءٖ وَٰحِدٖ

و ما برخی را بر برخی دیگر در خوراک‌ها برتری می‌دهیم.

وَنُفَضِّلُ بَعۡضَهَا عَلَىٰ بَعۡضٖ فِي اِ۬لۡأُكُلِۚ

و اگر در شگفت شوی، شگفت‌آور است سخن آنان: «آیا چون خاک خواهیم شد، به‌راستی در آفرینشی نو خواهیم بود؟»

وَإِن تَعۡجَب فَّعَجَبٞ قَوۡلُهُمۡ أَٰ۟ذَا كُنَّا تُرَٰبًا أَٰ۟نَّا لَفِي خَلۡقٖ جَدِيدٍ

اینان کسانی‌اند که سرپرست خود را انکار می‌کنند،

أُوْلَٰٓئِكَ اَ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِمۡۖ

اینان کسانی‌اند که بر گردن‌هایشان غل‌ها خواهند داشت،

وَأُوْلَٰٓئِكَ اَ۬لۡأَغۡلَٰلُ فِيٓ أَعۡنَاقِهِمۡۖ

و از تو می‌خواهند که بدی را پیش از نیکی بشتابانی، در حالی که پیش از آنان نمونه‌هایی پیشین گذشته است.

۞ وَيَسۡتَعۡجِلُونَكَ بِالسَّيِّئَةِ قَبۡلَ اَ۬لۡحَسَنَةِ وَقَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلِهِمِ اِ۬لۡمَثُلَٰتُۗ

و سرپرست تو بی‌گمان دارندهٔ بخشایش برای انسان‌ها است، با وجود ستمشان؛

وَإِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغۡفِرَةٖ لِّلنّ۪اسِ عَلَىٰ ظُلۡمِهِمۡۖ

و کسانی که انکار می‌کنند می‌گویند: «چرا نشانه‌ای از سرپرستش بر او فرود آورده نشده است!»

وَيَقُولُ اُ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ لَوۡلَآ أُنزِلَ عَلَيۡهِ ءَايَةٞ مِّن رَّبِّهِۦٓۗ

تو خود جز یک هشداردهنده نیستی،

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرٞۖ

خدا می‌داند هر ماده چه بار دارد، و آنچه زهدان‌ها فرو می‌برند و آنچه می‌افزایند؛

اِ۬للَّهُ يَعۡلَمُ مَا تَحۡمِلُ كُلُّ أُنثۭيٰ وَمَا تَغِيضُ اُ۬لۡأَرۡحَامُ وَمَا تَزۡدَادُۖ

او که آنچه فراتر از حواس است و آنچه گواهی‌شده است می‌داند،

عَٰلِمُ اُ۬لۡغَيۡبِ وَاَلشَّهَٰدَةِ

هر کس پیش روی خود و پشت سر خود نگهبانانی دارد که نوبتی یکدیگر را عوض می‌کنند، به دستور خدا او را پاس می‌دارند.

لَهُۥ مُعَقِّبَٰتٞ مِّنۢ بَيۡنِ يَدَيۡهِ وَمِنۡ خَلۡفِهِۦ يَحۡفَظُونَهُۥ مِنۡ أَمۡرِ اِ۬للَّهِۗ

خدا همانا آنچه را در قومی است تغییر نمی‌دهد تا آنان آنچه را در خودشان است تغییر دهند؛

إِنَّ اَ۬للَّهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوۡمٍ حَتَّىٰ يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنفُسِهِمۡۗ

و چون خدا برای قومی بدی بخواهد، هیچ‌چیز نمی‌تواند آن را لغو کند،

وَإِذَآ أَرَادَ اَ۬للَّهُ بِقَوۡمٖ سُوٓءٗا فَلَا مَرَدَّ لَهُۥۚ

اوست که برق را به شما نشان می‌دهد، ترس‌انگیز و امیدبخش، و ابرهای سنگین را پدید می‌آورد؛ و رعد با ستودن او، او را شکوه می‌سراید، و نیز کارگزاران، از ترس او؛

هُوَ اَ۬لَّذِي يُرِيكُمُ اُ۬لۡبَرۡقَ خَوۡفٗا وَطَمَعٗا وَيُنشِئُ اُ۬لسَّحَابَ اَ۬لثِّقَالَ وَيُسَبِّحُ اُ۬لرَّعۡدُ بِحَمۡدِهِۦ وَاَلۡمَلَٰٓئِكَةُ مِنۡ خِيفَتِهِۦ

فراخوان حقیقت از آنِ او است؛

۞ لَهُۥ دَعۡوَةُ اُ۬لۡحَقِّۚ

و کسانی که غیر از او فرا می‌خوانند، در هیچ چیز به آنان پاسخ نمی‌دهند، مگر چون کسی که کف دست‌ها را به سوی آب می‌گستراند تا به دهانش برسد، بی‌آن‌که هرگز به آن برسد.

وَاَلَّذِينَ يَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ لَا يَسۡتَجِيبُونَ لَهُم بِشَيۡءٍ إِلَّا كَبَٰسِطِ كَفَّيۡهِ إِلَى اَ۬لۡمَآءِ لِيَبۡلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَٰلِغِهِۦۚ

بگو: «سرپرست آسمان‌ها و زمین کیست؟» بگو: «خدا.»

قُلۡ مَن رَّبُّ اُ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَاَلۡأَرۡضِ قُلِ اِ۬للَّهُۚ

بگو: «آیا پس غیر از او متحدانی گرفته‌اید که برای خود نه سودی دارند و نه آسیبی؟»

قُلۡ أَفَاَتَّخَذتُّم مِّن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءَ لَا يَمۡلِكُونَ لِأَنفُسِهِمۡ نَفۡعٗا وَلَا ضَرّٗاۚ

بگو: «آیا نابینا و بینا برابرند؟

قُلۡ هَلۡ يَسۡتَوِي اِ۬لۡأَعۡمَىٰ وَاَلۡبَصِيرُ

یا تاریکی‌ها و نور برابرند؟»

أَمۡ هَلۡ تَسۡتَوِي اِ۬لظُّلُمَٰتُ وَاَلنُّورُ

یا برای خدا انبازهایی قرار داده‌اند که همچون آفرینش او آفریده بودند، تا آن‌جا که آفرینش، در نظرشان، به شباهت می‌انجامید؟

أَمۡ جَعَلُواْ لِلَّهِ شُرَكَآءَ خَلَقُواْ كَخَلۡقِهِۦ فَتَشَٰبَهَ اَ۬لۡخَلۡقُ عَلَيۡهِمۡۚ

بگو: «خدا آفرینندهٔ هر چیز است،

قُلِ اِ۬للَّهُ خَٰلِقُ كُلِّ شَيۡءٖ

از آسمان آبی فرود آورد، و دره‌ها به اندازهٔ خود جاری شدند، و سیلاب کفی برآمده با خود برد؛

أَنزَلَ مِنَ اَ۬لسَّمَآءِ مَآءٗ فَسَالَتۡ أَوۡدِيَةُۢ بِقَدَرِهَا فَاَحۡتَمَلَ اَ۬لسَّيۡلُ زَبَدٗا رَّابِيٗاۖ

و از آنچه برای زیور یا کاربرد بر آتش می‌گدازند نیز کفی هست.

وَمِمَّا تُوقِدُونَ عَلَيۡهِ فِي اِ۬لنّ۪ارِ اِ۪بۡتِغَآءَ حِلۡيَةٍ أَوۡ مَتَٰعٖ زَبَدٞ مِّثۡلُهُۥۚ

بدین‌سان خدا حقیقت و ناراست را چند برابر می‌کند:

كَذَٰلِكَ يَضۡرِبُ اُ۬للَّهُ اُ۬لۡحَقَّ وَاَلۡبَٰطِلَۚ

کف به‌صورت دورریختنی می‌رود،

فَأَمَّا اَ۬لزَّبَدُ فَيَذۡهَبُ جُفَآءٗۖ

در حالی که آنچه برای انسان‌ها سودمند است بر زمین می‌ماند.

وَأَمَّا مَا يَنفَعُ اُ۬لنَّاسَ فَيَمۡكُثُ فِي اِ۬لۡأَرۡضِۚ

برای کسانی که به سرپرستشان پاسخ می‌دهند زیبا‌ترین از آنِ ایشان است؛

لِلَّذِينَ اَ۪سۡتَجَابُواْ لِرَبِّهِمِ اِ۬لۡحُسۡنۭيٰۚ

و کسانی که به او پاسخ نمی‌دهند، اگر هر آنچه بر زمین است و همانندش را با آن می‌داشتند، آن را فدیه می‌دادند.

وَاَلَّذِينَ لَمۡ يَسۡتَجِيبُواْ لَهُۥ لَوۡ أَنَّ لَهُم مَّا فِي اِ۬لۡأَرۡضِ جَمِيعٗا وَمِثۡلَهُۥ مَعَهُۥ لَاَفۡتَدَوۡاْ بِهِۦٓۚ

اینان کسانی‌اند که حسابی بد خواهند داشت،

أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ سُوٓءُ اُ۬لۡحِسَابِ

و پناهگاهشان جهنم خواهد بود:

وَمَأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُۖ

تنها دارندگان هوش به یاد می‌آورند، آنان که به پیمان خدا وفادارند و پیمان استوار را نمی‌شکنند، آنان که آنچه را خدا دستور داده است پیوند داده شود پیوند می‌دهند، از سرپرستشان بیم دارند و از حساب بد می‌ترسند، آنان که در طلب سوی سرپرستشان شکیبایی کردند، تماس را پابرجا نگه داشتند، از آنچه ما روزی‌شان دادیم پنهانی و آشکارا هزینه کردند، و بدی را با نیکی دفع می‌کنند.

إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُوْلُواْ اُ۬لۡأَلۡبَٰبِ اِ۬لَّذِينَ يُوفُونَ بِعَهۡدِ اِ۬للَّهِ وَلَا يَنقُضُونَ اَ۬لۡمِيثَٰقَ وَاَلَّذِينَ يَصِلُونَ مَآ أَمَرَ اَ۬للَّهُ بِهِۦٓ أَن يُوصَلَ وَيَخۡشَوۡنَ رَبَّهُمۡ وَيَخَافُونَ سُوٓءَ اَ۬لۡحِسَابِ وَاَلَّذِينَ صَبَرُواْ اُ۪بۡتِغَآءَ وَجۡهِ رَبِّهِمۡ وَأَقَامُواْ اُ۬لصَّلَوٰةَ وَأَنفَقُواْ مِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ سِرّٗا وَعَلَانِيَةٗ وَيَدۡرَءُونَ بِالۡحَسَنَةِ اِ۬لسَّيِّئَةَ

باغ‌های پایایی، که در آن‌ها وارد خواهند شد، و نیز کسانی از والدینشان و همسرانشان و اعقابشان که شایسته بودند،

جَنَّٰتُ عَدۡنٖ يَدۡخُلُونَهَا وَمَن صَلَحَ مِنۡ ءَابَآئِهِمۡ وَأَزۡوَٰجِهِمۡ وَذُرِّيَّٰتِهِمۡۖ

«آرامش بر شما باد، برای آن‌که شکیبایی کردید!»

سَلَٰمٌ عَلَيۡكُم بِمَا صَبَرۡتُمۡۚ

خدا روزی را به هر که پسند او افتد می‌گستراند، و اندازه می‌کند:

اِ۬للَّهُ يَبۡسُطُ اُ۬لرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقۡدِرُۚ

و آنان به زندگی نزدیک شادمانند،

وَفَرِحُواْ بِالۡحَيَوٰةِ اِ۬لدُّنۡيۭا

و کسانی که انکار می‌کنند می‌گویند: «چرا نشانه‌ای از سرپرستش بر او فرود آورده نشده است!»

وَيَقُولُ اُ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ لَوۡلَآ أُنزِلَ عَلَيۡهِ ءَايَةٞ مِّن رَّبِّهِۦۗ

کسانی که باور می‌آورند و هسته‌هایشان با یادآوری خدا آرام می‌گیرند.

اَ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَطۡمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكۡرِ اِ۬للَّهِۗ

بدین‌سان تو را در میان جامعه‌ای فرستادیم که پیش از آن جامعه‌های دیگری گذشته‌اند، تا آنچه را به تو پرده برداشتیم بر آنان برخوانی، در حالی که بی‌اندازه مهربان را انکار می‌کنند.

۞ كَذَٰلِكَ أَرۡسَلۡنَٰكَ فِيٓ أُمَّةٖ قَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلِهَآ أُمَمٞ لِّتَتۡلُوَاْ عَلَيۡهِمِ اِ۬لَّذِيٓ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ وَهُمۡ يَكۡفُرُونَ بِالرَّحۡمَٰنِۚ

بگو: «او سرپرست من است؛

قُلۡ هُوَ رَبِّي

هیچ ایزدی نیست مگر او؛

لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ

و هرچند خوانشی بود که با آن کوه‌ها به جنبش درمی‌آمدند، یا زمین شکافته می‌شد، یا با آن با مردگان سخن گفته می‌شد…

وَلَوۡ أَنَّ قُرۡءَانٗا سُيِّرَتۡ بِهِ اِ۬لۡجِبَالُ أَوۡ قُطِّعَتۡ بِهِ اِ۬لۡأَرۡضُ أَوۡ كُلِّمَ بِهِ اِ۬لۡمَوۡتۭيٰۗ

اما همهٔ دستور از آنِ خدا است:

بَل لِّلَّهِ اِ۬لۡأَمۡرُ جَمِيعًاۗ

آیا کسانی که باور می‌آورند پس نیافته‌اند که اگر خدا را پسند می‌افتاد، همهٔ انسان‌ها را راه می‌نمود؟

أَفَلَمۡ يَاْيۡـَٔسِ اِ۬لَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَن لَّوۡ يَشَآءُ اُ۬للَّهُ لَهَدَى اَ۬لنَّاسَ جَمِيعٗاۗ

و بر کسانی که انکار می‌کنند، به سبب آنچه کرده‌اند، پیوسته کوبه‌ای ناگهانی پیش خواهد آمد، یا نزدیک سرایشان فرو خواهد افتاد، تا آن‌گاه که وعدهٔ خدا بیاید،

وَلَا يَزَالُ اُ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ تُصِيبُهُم بِمَا صَنَعُواْ قَارِعَةٌ أَوۡ تَحُلُّ قَرِيبٗا مِّن د۪ارِهِمۡ حَتَّىٰ يَأۡتِيَ وَعۡدُ اُ۬للَّهِۚ

و همانا پیش از تو فرستادگانی به مسخره گرفته شدند؛ آنگاه من به کسانی که انکار می‌کردند مهلت دادم، سپس آنان را فرا گرفتم:

وَلَقَدِ اِ۟سۡتُهۡزِئَ بِرُسُلٖ مِّن قَبۡلِكَ فَأَمۡلَيۡتُ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ ثُمَّ أَخَذتُّهُمۡۖ

آیا کسی که بر هر خویشتن، بر پایهٔ آنچه کسب کرده، نگاهبان است؟

أَفَمَنۡ هُوَ قَآئِمٌ عَلَىٰ كُلِّ نَفۡسِۢ بِمَا كَسَبَتۡۗ

و برای خدا انبازهایی قرار داده‌اند. بگو: «آنان را نام ببرید!

وَجَعَلُواْ لِلَّهِ شُرَكَآءَ قُلۡ سَمُّوهُمۡۚ

یا او را از آنچه بر زمین نمی‌داند، یا از آنچه در سخن آشکار است، اطلاع می‌دهید؟»

أَمۡ تُنَبِّـُٔونَهُۥ بِمَا لَا يَعۡلَمُ فِي اِ۬لۡأَرۡضِ أَم بِظَٰهِرٖ مِّنَ اَ۬لۡقَوۡلِۗ

چنین نیست: دسیسه‌شان برای کسانی که انکار می‌کنند آراسته شده است، و راه بر آنان بسته شده است.

بَلۡ زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ مَكۡرُهُمۡ وَصَدُّواْ عَنِ اِ۬لسَّبِيلِۗ

برای آنان در زندگی نزدیک کیفری هست،

لَّهُمۡ عَذَابٞ فِي اِ۬لۡحَيَوٰةِ اِ۬لدُّنۡيۭاۖ

اما کیفر زندگی واپسین سخت‌تر است،

وَلَعَذَابُ اُ۬لۡأٓخِرَةِ أَشَقُّۖ

مثال باغی که به محتاطان وعده داده شده: رودها از زیر آن جاری است، خوراک‌هایش پیوسته است، و نیز سایه‌اش —

۞ مَّثَلُ اُ۬لۡجَنَّةِ اِ۬لَّتِي وُعِدَ اَ۬لۡمُتَّقُونَۖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا اَ۬لۡأَنۡهَٰرُۖ أُكۡلُهَا دَآئِمٞ وَظِلُّهَاۚ

این است فرجام کسانی که محتاط بوده‌اند،

تِلۡكَ عُقۡبَى اَ۬لَّذِينَ اَ۪تَّقَواْۚ

و کسانی که نوشتار به آنان داده‌ایم از آنچه بر تو فرود آورده شده شادمانند،

وَاَلَّذِينَ ءَاتَيۡنَٰهُمُ اُ۬لۡكِتَٰبَ يَفۡرَحُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَۖ

اما از میان گروه‌ها کسانی هستند که بخشی از آن را مردود می‌دانند.

وَمِنَ اَ۬لۡأَحۡزَابِ مَن يُنكِرُ بَعۡضَهُۥۚ

بگو: «تنها به من دستور داده شده است که از خدا فرمان ببرم، و چیزی را با او انباز نگیرم:

قُلۡ إِنَّمَآ أُمِرۡتُ أَنۡ أَعۡبُدَ اَ۬للَّهَ وَلَآ أُشۡرِكَ بِهِۦٓۚ

به سوی او فرا می‌خوانم،

إِلَيۡهِ أَدۡعُواْ

و بدین‌سان آن را فرود آوردیم، همچون داوری بی‌عیب:

وَكَذَٰلِكَ أَنزَلۡنَٰهُ حُكۡمًا عَرَبِيّٗاۚ

ما همانا پیش از تو فرستادگانی فرستادیم، و برای آنان همسران و اعقاب قرار دادیم؛

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا رُسُلٗا مِّن قَبۡلِكَ وَجَعَلۡنَا لَهُمۡ أَزۡوَٰجٗا وَذُرِّيَّةٗۚ

و هیچ فرستاده‌ای را نرسد که نشانه‌ای بیاورد مگر با اجازهٔ خدا.

وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَن يَأۡتِيَ بِـَٔايَةٍ إِلَّا بِإِذۡنِ اِ۬للَّهِۗ

خدا آنچه را پسندش افتد محو می‌کند، و استوار می‌سازد،

يَمۡحُواْ اُ۬للَّهُ مَا يَشَآءُ وَيُثۡبِتُۖ

آیا ندیده‌اند که ما به زمین می‌آییم و از کرانه‌هایش می‌کاهیم؟

أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّا نَأۡتِي اِ۬لۡأَرۡضَ نَنقُصُهَا مِنۡ أَطۡرَافِهَاۚ

خدا داوری می‌کند، و هیچ‌کس نمی‌تواند داوری او را بازبینی کند:

وَاَللَّهُ يَحۡكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكۡمِهِۦۚ

و کسانی که پیش از آنان بودند پیش‌تر دسیسه چیدند، اما همهٔ دسیسه از آنِ خدا است:

وَقَدۡ مَكَرَ اَ۬لَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ فَلِلَّهِ اِ۬لۡمَكۡرُ جَمِيعٗاۖ

او می‌داند هر خویشتن چه کسب می‌کند،

يَعۡلَمُ مَا تَكۡسِبُ كُلُّ نَفۡسٖۗ

و کسانی که انکار می‌کنند می‌گویند: «تو فرستاده‌شده نیستی.»

وَيَقُولُ اُ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ لَسۡتَ مُرۡسَلٗاۚ