رفتن به محتوا
القرآنal-quran.fr
فهرست
100%
القرآن
سورهٔ22

Al-Hajj الحج

Neither Their Flesh nor Their Blood لن ينال الله لحومها ولا دماؤها

كهيعصطه

78 بندبخش IVکاربست · ادامه

  1. 19
  2. 20
  3. 21
  4. 22
  5. 23
  6. 24
  7. 25
“A remembrance of your Guardian's benevolence”
The section and its links

The All-Benevolent and His obedient ones (19-20, then 21-25)

خواندن بخش از آغازش: سورهٔ 19

What was shown before: The All-Benevolent and His obedient ones are shown in 19 and 20. 19

22:1

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. ای انسان‌ها، در برابر سرپرست خود محتاط باشید،

بِسۡمِ اِ۬للَّهِ اِ۬لرَّحۡمَٰنِ اِ۬لرَّحِيمِ يَٰٓأَيُّهَا اَ۬لنَّاسُ اُ۪تَّقُواْ رَبَّكُمۡۚ

22:1

زیرا لرزش آن لحظه چیزی سترگ است.

إِنَّ زَلۡزَلَةَ اَ۬لسَّاعَةِ شَيۡءٌ عَظِيمٞ

22:2

روزی که آن را ببینید، هر زنی که کودکی را به عهده دارد از کودکی که به عهده داشت بی‌یاد خواهد شد، هر زن آبستن بارش را فرو خواهد نهاد، و انسان‌ها را مست خواهی دید بی‌آنکه مست باشند — اما کیفر خدا سخت است.

يَوۡمَ تَرَوۡنَهَا تَذۡهَلُ كُلُّ مُرۡضِعَةٍ عَمَّآ أَرۡضَعَتۡ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمۡلٍ حَمۡلَهَا وَتَرَى اَ۬لنَّاسَ سُكَٰر۪يٰ وَمَا هُم بِسُكَٰر۪يٰ وَلَٰكِنَّ عَذَابَ اَ۬للَّهِ شَدِيدٞ

22:3–4

و از میان انسان‌ها کسی هست که بی‌دانش دربارهٔ خدا جدل می‌کند و از هر منحرف‌کنندهٔ سرکش پیروی می‌کند، که بر او نگاشته شده است که هر که او را متحد خود گیرد، او را گمراه خواهد کرد و به کیفر اخگرِ افروخته راه خواهد نمود.

وَمِنَ اَ۬لنّ۪اسِ مَن يُجَٰدِلُ فِي اِ۬للَّهِ بِغَيۡرِ عِلۡمٖ وَيَتَّبِعُ كُلَّ شَيۡطَٰنٖ مَّرِيدٖ كُتِبَ عَلَيۡهِ أَنَّهُۥ مَن تَوَلَّاهُ فَأَنَّهُۥ يُضِلُّهُۥ وَيَهۡدِيهِ إِلَىٰ عَذَابِ اِ۬لسَّعِيرِ

22:5

ای انسان‌ها! اگر دربارهٔ برانگیخته شدن در تردیدید، آنگاه ما همانا شما را از خاک آفریدیم، سپس از نطفه‌ای، سپس از آویزه‌ای، سپس از جنینی، شکل‌یافته یا بی‌شکل، تا برای شما چیزها را روشن کنیم.

يَٰٓأَيُّهَا اَ۬لنَّاسُ إِن كُنتُمۡ فِي رَيۡبٖ مِّنَ اَ۬لۡبَعۡثِ فَإِنَّا خَلَقۡنَٰكُم مِّن تُرَابٖ ثُمَّ مِن نُّطۡفَةٖ ثُمَّ مِنۡ عَلَقَةٖ ثُمَّ مِن مُّضۡغَةٖ مُّخَلَّقَةٖ وَغَيۡرِ مُخَلَّقَةٖ لِّنُبَيِّنَ لَكُمۡۚ

22:5

و در زهدان‌ها آنچه را ما را پسند افتد تا سرآمدی نام‌برده استوار می‌داریم،

وَنُقِرُّ فِي اِ۬لۡأَرۡحَامِ مَا نَشَآءُ اِ۪لَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗى

22:5

سپس شما را کودکی از آن بیرون می‌آوریم، تا آنگاه به کمال خود برسید.

ثُمَّ نُخۡرِجُكُمۡ طِفۡلٗا ثُمَّ لِتَبۡلُغُوٓاْ أَشُدَّكُمۡۖ

22:5

و از میان شما کسی است که وفادارانه نگه داشته می‌شود، و از میان شما کسی است که به پست‌ترین سن بازگردانده می‌شود، تا پس از دانستن دیگر هیچ نداند.

وَمِنكُم مَّن يُتَوَفَّىٰ وَمِنكُم مَّن يُرَدُّ إِلَىٰٓ أَرۡذَلِ اِ۬لۡعُمُرِ لِكَيۡلَا يَعۡلَمَ مِنۢ بَعۡدِ عِلۡمٖ شَيۡـٔٗاۚ

22:5

و زمین را بی‌جان می‌بینی؛ سپس چون آب را بر آن فرود می‌آوریم، می‌لرزد، برمی‌آید و هر جفت پرشکوهی را می‌رویاند.

وَتَرَى اَ۬لۡأَرۡضَ هَامِدَةٗ فَإِذَآ أَنزَلۡنَا عَلَيۡهَا اَ۬لۡمَآءَ اَ۪هۡتَزَّتۡ وَرَبَتۡ وَأَنۢبَتَتۡ مِن كُلِّ زَوۡجِۢ بَهِيجٖ

این، چراکه خدا حقیقت است، مردگان را دوباره جان می‌دهد، بر هر چیز توانا است، آن لحظه می‌آید — هیچ تردیدی در آن نیست — و خدا کسانی را که در گورها هستند برخواهد انگیخت.

ذَٰلِكَ بِأَنَّ اَ۬للَّهَ هُوَ اَ۬لۡحَقُّ وَأَنَّهُۥ يُحۡيِ اِ۬لۡمَوۡتۭيٰ وَأَنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ وَأَنَّ اَ۬لسَّاعَةَ ءَاتِيَةٞ لَّا رَيۡبَ فِيهَا وَأَنَّ اَ۬للَّهَ يَبۡعَثُ مَن فِي اِ۬لۡقُبُورِ

22:8–9

و از میان انسان‌ها کسی هست که بی‌دانش، نه راهنمایی و نه نوشتاری روشنگر، دربارهٔ خدا جدل می‌کند، پهلوی خود را درهم می‌کشد تا از راه خدا گمراه کند.

وَمِنَ اَ۬لنّ۪اسِ مَن يُجَٰدِلُ فِي اِ۬للَّهِ بِغَيۡرِ عِلۡمٖ وَلَا هُدٗى وَلَا كِتَٰبٖ مُّنِيرٖ ثَانِيَ عِطۡفِهِۦ لِيَضِلَّ عَن سَبِيلِ اِ۬للَّهِۖ

او در زندگی نزدیک شرمساری دارد،

لَهُۥ فِي اِ۬لدُّنۡيۭا خِزۡيٞۖ

22:8–9

و در روز حضور کیفر آتش‌سوزی را به او خواهیم چشاند.

وَنُذِيقُهُۥ يَوۡمَ اَ۬لۡقِيَٰمَةِ عَذَابَ اَ۬لۡحَرِيقِ

این برای آنچه دستانت پیش بردند است؛ و خدا در هیچ چیز بر فرمان‌برداران از سر ناچاری ستمگر نیست.

ذَٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتۡ يَدَاكَ وَأَنَّ اَ۬للَّهَ لَيۡسَ بِظَلَّٰمٖ لِّلۡعَبِيدِ

22:11

و از میان انسان‌ها کسی هست که خدا را سوگیرانه فرمان می‌برد: اگر نیکی‌ای به او برسد، در آن آرامش می‌یابد، اما اگر آزمونی به او برسد، رو برمی‌گرداند — و بدین‌سان زندگی نزدیک و زندگی واپسین را از دست می‌دهد.

۞ وَمِنَ اَ۬لنّ۪اسِ مَن يَعۡبُدُ اُ۬للَّهَ عَلَىٰ حَرۡفٖۖ فَإِنۡ أَصَابَهُۥ خَيۡرٌ اِ۪طۡمَأَنَّ بِهِۦۖ وَإِنۡ أَصَابَتۡهُ فِتۡنَةٌ اِ۪نقَلَبَ عَلَىٰ وَجۡهِهِۦ خَسِرَ اَ۬لدُّنۡيۭا وَاَلۡأٓخِرَةَۚ

22:11

این است زیان آشکار.

ذَٰلِكَ هُوَ اَ۬لۡخُسۡرَانُ اُ۬لۡمُبِينُ

22:12

غیر از خدا چیزی را می‌خواند که نه به او آسیب می‌رساند و نه به او سود می‌دهد.

يَدۡعُواْ مِن دُونِ اِ۬للَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُۥ وَمَا لَا يَنفَعُهُۥۚ

22:13

این است گمراهی دور — می‌خواند

ذَٰلِكَ هُوَ اَ۬لضَّلَٰلُ اُ۬لۡبَعِيدُ يَدۡعُواْ

22:13

آن‌که آسیبش از سودش نزدیک‌تر است. چه بد متحدی و چه بد همنشینی!

لَمَن ضَرُّهُۥٓ أَقۡرَبُ مِن نَّفۡعِهِۦۚ لَبِئۡسَ اَ۬لۡمَوۡلَىٰ وَلَبِئۡسَ اَ۬لۡعَشِيرُ

همانا خدا کسانی را که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند، در باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است درمی‌آورد،

إِنَّ اَ۬للَّهَ يُدۡخِلُ اُ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ اُ۬لصَّٰلِحَٰتِ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا اَ۬لۡأَنۡهَٰرُۚ

زیرا خدا آنچه را می‌خواهد می‌کند.

إِنَّ اَ۬للَّهَ يَفۡعَلُ مَا يُرِيدُ

22:15

هر که می‌پندارد خدا هرگز او را در زندگی نزدیک و زندگی واپسین یاری نخواهد کرد، رشته‌ای به آسمان بکشد، سپس خود را از آن بیرون کشد، سپس منتظر بماند و بنگرد که آیا نیرنگش آنچه را خشمگینش کرده می‌برد.

مَن كَانَ يَظُنُّ أَن لَّن يَنصُرَهُ اُ۬للَّهُ فِي اِ۬لدُّنۡيۭا وَاَلۡأٓخِرَةِ فَلۡيَمۡدُدۡ بِسَبَبٍ إِلَى اَ۬لسَّمَآءِ ثُمَّ لِيَقۡطَعۡ فَلۡيَنظُرۡ هَلۡ يُذۡهِبَنَّ كَيۡدُهُۥ مَا يَغِيظُ

چنین آن را در نشانه‌های روشن فرود آوردیم،

وَكَذَٰلِكَ أَنزَلۡنَٰهُ ءَايَٰتِۢ بَيِّنَٰتٖ

و چراکه خدا هر که را بخواهد راه می‌نماید.

وَأَنَّ اَ۬للَّهَ يَهۡدِي مَن يُرِيدُ

22:17

کسانی که باور آوردند، بازگرایان، آرزومندان، یاری‌رسانان، مغان، و کسانی که برای خدا انباز می‌گیرند — خدا همانا در روز حضور میان آنان جدایی خواهد افکند؛

إِنَّ اَ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ وَاَلَّذِينَ هَادُواْ وَاَلصَّٰبِـِٔينَ وَاَلنَّصَٰر۪يٰ وَاَلۡمَجُوسَ وَاَلَّذِينَ أَشۡرَكُوٓاْ إِنَّ اَ۬للَّهَ يَفۡصِلُ بَيۡنَهُمۡ يَوۡمَ اَ۬لۡقِيَٰمَةِۚ

22:17

زیرا خدا بر هر چیز گواه است.

إِنَّ اَ۬للَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ شَهِيدٌ

22:18

آیا ندیده‌ای که در برابر خدا پیشانی بر خاک می‌نهند همهٔ آنان که در آسمان‌ها و بر زمین‌اند، خورشید، ماه، ستارگان، کوه‌ها، درختان، جنبندگان، و بسیاری از انسان‌ها؟

أَلَمۡ تَرَ أَنَّ اَ۬للَّهَ يَسۡجُدُۤ لَهُۥۤ مَن فِي اِ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَمَن فِي اِ۬لۡأَرۡضِ وَاَلشَّمۡسُ وَاَلۡقَمَرُ وَاَلنُّجُومُ وَاَلۡجِبَالُ وَاَلشَّجَرُ وَاَلدَّوَآبُّ وَكَثِيرٞ مِّنَ اَ۬لنّ۪اسِۖ

22:18

و بر بسیاری کیفر به حقیقت پیوسته است.

وَكَثِيرٌ حَقَّ عَلَيۡهِ اِ۬لۡعَذَابُۗ

22:18

و آن‌که خدا خوارش کند، کسی را ندارد که گرامی‌اش دارد،

وَمَن يُهِنِ اِ۬للَّهُ فَمَا لَهُۥ مِن مُّكۡرِمٍۚ

زیرا خدا آنچه را پسندش افتد می‌کند.

إِنَّ اَ۬للَّهَ يَفۡعَلُ مَا يَشَآءُ۩

22:19

اینان دو طرف ستیزه‌اند، که دربارهٔ سرپرست خود با هم ستیزیدند.

۞ هَٰذَانِ خَصۡمَانِ اِ۪خۡتَصَمُواْ فِي رَبِّهِمۡۖ

برای انکارکنندگان جامه‌هایی از آتش بریده خواهد شد؛ بر سرهایشان آبی جوشان ریخته خواهد شد، که آنچه در شکم‌هایشان است و پوست‌هایشان را آب خواهد کرد.

فَاَلَّذِينَ كَفَرُواْ قُطِّعَتۡ لَهُمۡ ثِيَابٞ مِّن نّ۪ارٖ يُصَبُّ مِن فَوۡقِ رُءُوسِهِمِ اِ۬لۡحَمِيمُۚ يُصۡهَرُ بِهِۦ مَا فِي بُطُونِهِمۡ وَاَلۡجُلُودُۚ

و برای آنان گرزهای آهنین.

وَلَهُم مَّقَٰمِعُ مِنۡ حَدِيدٖ

هرگاه بخواهند از آن بیرون روند، سرشار از دلهره، به آن بازگردانده خواهند شد:

كُلَّمَآ أَرَادُوٓاْ أَن يَخۡرُجُواْ مِنۡهَا مِنۡ غَمٍّ أُعِيدُواْ فِيهَا

22:22

«کیفر آتش‌سوزی را بچشید!»

وَذُوقُواْ عَذَابَ اَ۬لۡحَرِيقِ

22:23

همانا خدا کسانی را که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند در باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است درمی‌آورد؛ در آن‌جا با دست‌بندهایی از زر و مروارید آراسته خواهند شد،

إِنَّ اَ۬للَّهَ يُدۡخِلُ اُ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ اُ۬لصَّٰلِحَٰتِ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا اَ۬لۡأَنۡهَٰرُ يُحَلَّوۡنَ فِيهَا مِنۡ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٖ وَلُؤۡلُوٕٖاْۖ

و پوشاک‌شان در آن‌جا از ابریشم خواهد بود.

وَلِبَاسُهُمۡ فِيهَا حَرِيرٞ

و به آنچه در سخن نیکوست راه نموده شده خواهند بود،

وَهُدُوٓاْ إِلَى اَ۬لطَّيِّبِ مِنَ اَ۬لۡقَوۡلِ

و به جادهٔ ستوده راه نموده شده خواهند بود.

وَهُدُوٓاْ إِلَىٰ صِرَٰطِ اِ۬لۡحَمِيدِ

22:25

همانا کسانی که انکار می‌کنند و راه خدا و جای پیشانی بر خاک نهادنِ مصون از تعرّض را که برای انسان‌ها نهادیم، همه برابر، چه مقیم در آن‌جا چه رهگذر، می‌بندند —

إِنَّ اَ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اِ۬للَّهِ وَاَلۡمَسۡجِدِ اِ۬لۡحَرَامِ اِ۬لَّذِي جَعَلۡنَٰهُ لِلنّ۪اسِ سَوَآءٌ اِ۬لۡعَٰكِفُ فِيهِ وَاَلۡبَادِۦۚ

22:25

و هر که بخواهد در آن انحرافی ستمگرانه بکند، کیفری دردناک به او خواهیم چشاند.

وَمَن يُرِدۡ فِيهِ بِإِلۡحَادِۢ بِظُلۡمٖ نُّذِقۡهُ مِنۡ عَذَابٍ أَلِيمٖ

22:26

و آنگاه که جای خانه را برای ابراهیم آماده کردیم: «هیچ چیز را انباز من مگیر،

وَإِذۡ بَوَّأۡنَا لِإِبۡرَٰهِيمَ مَكَانَ اَ۬لۡبَيۡتِ أَن لَّا تُشۡرِكۡ بِي شَيۡـٔٗا

22:26

و خانهٔ مرا برای رفت‌وآمدکنندگان، پابرجا نگه‌دارندگان، و خم‌شوندگان در خدمت و پیشانی‌برخاک‌نهندگان در وفاداری پاک کن.»

وَطَهِّرۡ بَيۡتِي لِلطَّآئِفِينَ وَاَلۡقَآئِمِينَ وَاَلرُّكَّعِ اِ۬لسُّجُودِ

22:27–28

و حج را در میان انسان‌ها اعلام کن: پیاده نزد تو خواهند آمد، و بر هر مرکب لاغر، از هر راه گود و دور، تا بر سودهایی که برایشان است گواهی دهند، و در روزهایی شناخته‌شده نام خدا را بر چارپایانی که روزی‌شان داده است یادآوری کنند.

وَأَذِّن فِي اِ۬لنّ۪اسِ بِالۡحَجِّ يَأۡتُوكَ رِجَالٗا وَعَلَىٰ كُلِّ ضَامِرٖ يَأۡتِينَ مِن كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٖ لِّيَشۡهَدُواْ مَنَٰفِعَ لَهُمۡ وَيَذۡكُرُواْ اُ۪سۡمَ اَ۬للَّهِ فِيٓ أَيَّامٖ مَّعۡلُومَٰتٍ عَلَىٰ مَا رَزَقَهُم مِّنۢ بَهِيمَةِ اِ۬لۡأَنۡعَٰمِۖ

22:27–28

پس از آن‌ها بخورید، و تنگ‌دست، بینوا را از آن‌ها بخورانید.

فَكُلُواْ مِنۡهَا وَأَطۡعِمُواْ اُ۬لۡبَآئِسَ اَ۬لۡفَقِيرَ

22:29

سپس ژولیدگی خود را پایان دهند، به نذرهای خود وفا کنند، و گرد خانهٔ آزاد رفت‌وآمد کنند.

ثُمَّ لِيَقۡضُواْ تَفَثَهُمۡ وَلۡيُوفُواْ نُذُورَهُمۡ وَلۡيَطَّوَّفُواْ بِالۡبَيۡتِ اِ۬لۡعَتِيقِ

چنین است.

۞ ذَٰلِكَۖ

و هر که چیزهای مصون از تعرّض خدا را بزرگ دارد، این نزد سرپرستش برای او بهتر است.

وَمَن يُعَظِّمۡ حُرُمَٰتِ اِ۬للَّهِ فَهۡوَ خَيۡرٞ لَّهُۥ عِندَ رَبِّهِۦۗ

و چارپایان برای شما آزاد شده است، مگر آنچه بر شما برخوانده می‌شود:

وَأُحِلَّتۡ لَكُمُ اُ۬لۡأَنۡعَٰمُ إِلَّا مَا يُتۡلَىٰ عَلَيۡكُمۡۖ

22:31

پس از پلیدی ساختگی‌ها دوری کنید، و از سخن جعل دوری کنید، یکسره روی‌آورندگان به خدا، بی‌آنکه چیزی را با او انباز گیرید.

فَاَجۡتَنِبُواْ اُ۬لرِّجۡسَ مِنَ اَ۬لۡأَوۡثَٰنِ وَاَجۡتَنِبُواْ قَوۡلَ اَ۬لزُّورِ حُنَفَآءَ لِلَّهِ غَيۡرَ مُشۡرِكِينَ بِهِۦۚ

22:31

و هر که برای خدا انباز می‌گیرد، گویی از آسمان می‌افتد: پرندگان او را می‌ربایند، یا باد او را در جایی دور فرو می‌افکند.

وَمَن يُشۡرِكۡ بِاللَّهِ فَكَأَنَّمَا خَرَّ مِنَ اَ۬لسَّمَآءِ فَتَخۡطَفُهُ اُ۬لطَّيۡرُ أَوۡ تَهۡوِي بِهِ اِ۬لرِّيحُ فِي مَكَانٖ سَحِيقٖ

چنین است.

ذَٰلِكَۖ

22:32

و هر که شاخص‌های محسوس خدا را بزرگ دارد، این همانا از احتیاط هسته‌ها است.

وَمَن يُعَظِّمۡ شَعَٰٓئِرَ اَ۬للَّهِ فَإِنَّهَا مِن تَقۡوَى اَ۬لۡقُلُوبِ

22:33

از آن‌ها تا سرآمدی نام‌برده سودها می‌برید؛ سپس جای رهایی‌شان نزد خانهٔ آزاد است.

لَكُمۡ فِيهَا مَنَٰفِعُ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗى ثُمَّ مَحِلُّهَآ إِلَى اَ۬لۡبَيۡتِ اِ۬لۡعَتِيقِ

22:34

و برای هر جامعه‌ای شیوه‌ای سودمند نهادیم، تا نام خدا را بر چارپایانی که روزی‌شان داده است یادآوری کنند.

وَلِكُلِّ أُمَّةٖ جَعَلۡنَا مَنسَكٗا لِّيَذۡكُرُواْ اُ۪سۡمَ اَ۬للَّهِ عَلَىٰ مَا رَزَقَهُم مِّنۢ بَهِيمَةِ اِ۬لۡأَنۡعَٰمِۗ

ایزد شما ایزدی یگانه است.

فَإِلَٰهُكُمۡ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞ

پس در برابر او بی‌خدشه باشید.

فَلَهُۥٓ أَسۡلِمُواْۗ

و کسانی را مژده ده که خم می‌شوند، آنان که چون خدا یادآوری شود هسته‌هایشان می‌لرزد، شکیبایان در برابر آنچه به آنان می‌رسد، پابرجا نگه‌دارندگان تماس، و کسانی که از آنچه روزی‌شان داده‌ایم خرج می‌کنند.

وَبَشِّرِ اِ۬لۡمُخۡبِتِينَ اَ۬لَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اَ۬للَّهُ وَجِلَتۡ قُلُوبُهُمۡ وَاَلصَّٰبِرِينَ عَلَىٰ مَآ أَصَابَهُمۡ وَاَلۡمُقِيمِي اِ۬لصَّلَوٰةِ وَمِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ يُنفِقُونَ

22:36

و چارپایان پیشکشی را از شاخص‌های محسوس خدا برای شما قرار دادیم؛ در آن‌ها نیکی‌ای می‌یابید.

وَاَلۡبُدۡنَ جَعَلۡنَٰهَا لَكُم مِّن شَعَٰٓئِرِ اِ۬للَّهِ لَكُمۡ فِيهَا خَيۡرٞۖ

22:36

پس نام خدا را بر آن‌ها یادآوری کنید، در حالی که ردیف شده‌اند؛

فَاَذۡكُرُواْ اُ۪سۡمَ اَ۬للَّهِ عَلَيۡهَا صَوَآفَّۖ

22:36

سپس چون پهلوهایشان فرو افتد، از آن‌ها بخورید و آن‌که قناعت می‌کند بی‌آنکه بخواهد و آن‌که پیش می‌آید را از آن‌ها بخورانید.

فَإِذَا وَجَبَت جُّنُوبُهَا فَكُلُواْ مِنۡهَا وَأَطۡعِمُواْ اُ۬لۡقَانِعَ وَاَلۡمُعۡتَرَّۚ

22:36

چنین آن‌ها را برای شما رام کردیم، شاید سپاس‌گزار شوید.

كَذَٰلِكَ سَخَّرۡنَٰهَا لَكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ

22:37

نه گوشت آن‌ها و نه خون آن‌ها به خدا می‌رسد، بلکه احتیاطی که از شما است به او می‌رسد.

لَن يَنَالَ اَ۬للَّهَ لُحُومُهَا وَلَا دِمَآؤُهَا وَلَٰكِن يَنَالُهُ اُ۬لتَّقۡوۭيٰ مِنكُمۡۚ

22:37

چنین آن‌ها را برای شما رام کرد، تا بزرگی خدا را اعلام کنید برای آنکه شما را راه نمود.

كَذَٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمۡ لِتُكَبِّرُواْ اُ۬للَّهَ عَلَىٰ مَا هَدَىٰكُمۡۗ

و کسانی را که نیکی می‌کنند مژده ده،

وَبَشِّرِ اِ۬لۡمُحۡسِنِينَ

22:38

زیرا خدا از کسانی که باور آوردند دور می‌راند.

۞ إِنَّ اَ۬للَّهَ يَدۡفَعُ عَنِ اِ۬لَّذِينَ ءَامَنُوٓاْۗ

خدا هیچ خیانت‌کار بزرگ و انکارگر بزرگ را دوست ندارد.

إِنَّ اَ۬للَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٖ كَفُورٍ

22:39

به کسانی که با آنان نبرد می‌شود اجازه داده شده است، چراکه ستم دیده‌اند —

أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَٰتِلُونَ بِأَنَّهُمۡ ظُلِمُواْۚ

و خدا بی‌گمان بر یاری آنان توانا است —

وَإِنَّ اَ۬للَّهَ عَلَىٰ نَصۡرِهِمۡ لَقَدِيرٌ

22:40

آنان که بی‌هیچ حقی از خانه‌هایشان رانده شدند، تنها برای آنکه می‌گفتند: «سرپرست ما خدا است.»

اِ۬لَّذِينَ أُخۡرِجُواْ مِن دِيٰ۪رِهِم بِغَيۡرِ حَقٍّ إِلَّآ أَن يَقُولُواْ رَبُّنَا اَ۬للَّهُۗ

22:40

و اگر خدا برخی از انسان‌ها را با برخی دیگر دفع نمی‌کرد، گوشه‌نشین‌گاه‌ها، کنیسه‌ها، جاهای تماس و جاهای پیشانی بر خاک نهادن که نام خدا در آن‌ها بسیار یادآوری می‌شود ویران می‌شدند.

وَلَوۡلَا دَفۡعُ اُ۬للَّهِ اِ۬لنَّاسَ بَعۡضَهُم بِبَعۡضٖ لَّهُدِّمَت صَّوَٰمِعُ وَبِيَعٞ وَصَلَوَٰتٞ وَمَسَٰجِدُ يُذۡكَرُ فِيهَا اَ۪سۡمُ اُ۬للَّهِ كَثِيرٗاۗ

و خدا بی‌گمان هر که او را یاری کند یاری خواهد کرد —

وَلَيَنصُرَنَّ اَ۬للَّهُ مَن يَنصُرُهُۥٓۗ

خدا بی‌گمان توانمند است، نیرومند —

إِنَّ اَ۬للَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ

22:41

کسانی که اگر آنان را بر زمین پایدار سازیم، تماس را پابرجا نگه می‌دارند، گشاده‌دستی ناب می‌دهند، شناخته‌شده را دستور می‌دهند و مردود را منع می‌کنند.

اِ۬لَّذِينَ إِن مَّكَّنَّٰهُمۡ فِي اِ۬لۡأَرۡضِ أَقَامُواْ اُ۬لصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُاْ اُ۬لزَّكَوٰةَ وَأَمَرُواْ بِالۡمَعۡرُوفِ وَنَهَوۡاْ عَنِ اِ۬لۡمُنكَرِۗ

و فرجام کارها از آنِ خدا است.

وَلِلَّهِ عَٰقِبَةُ اُ۬لۡأُمُورِ

22:42–44

و اگر تو را دروغ بینگارند، پیش از آنان قوم نوح، عاد، ثمود، قوم ابراهیم، قوم لوط و همنشینان مدین پیش‌تر دروغ انگاشته‌اند —

وَإِن يُكَذِّبُوكَ فَقَدۡ كَذَّبَتۡ قَبۡلَهُمۡ قَوۡمُ نُوحٖ وَعَادٞ وَثَمُودُ وَقَوۡمُ إِبۡرَٰهِيمَ وَقَوۡمُ لُوطٖ وَأَصۡحَٰبُ مَدۡيَنَۖ

22:42–44

و موسی نیز دروغ انگاشته شد.

وَكُذِّبَ مُوسۭيٰۖ

پس به انکارکنندگان مهلت دادم، سپس آنان را گرفتم:

فَأَمۡلَيۡتُ لِلۡكٰ۪فِرِينَ ثُمَّ أَخَذتُّهُمۡۖ

و چه بود مردود کردن من!

فَكَيۡفَ كَانَ نَكِيرِ

22:45

چه بسیار شهرها را نابود کردم، در حالی که ستم می‌کردند: اکنون با وجود بناهایشان تهی‌اند، با چاهی که دیگر کسی از آن آب نمی‌کشد و کاخی بلند!

فَكَأَيِّن مِّن قَرۡيَةٍ أَهۡلَكۡتُهَا وَهۡيَ ظَالِمَةٞ فَهۡيَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا وَبِئۡرٖ مُّعَطَّلَةٖ وَقَصۡرٖ مَّشِيدٍ

22:46

آیا پس بر زمین نگشته‌اند تا هسته‌هایی داشته باشند که با آن‌ها خرد ورزند، یا گوش‌هایی که با آن‌ها بشنوند؟

أَفَلَمۡ يَسِيرُواْ فِي اِ۬لۡأَرۡضِ فَتَكُونَ لَهُمۡ قُلُوبٞ يَعۡقِلُونَ بِهَآ أَوۡ ءَاذَانٞ يَسۡمَعُونَ بِهَاۖ

22:46

زیرا بینایی‌ها نیستند که کور می‌شوند، بلکه هسته‌هایی که در سینه‌هایند.

فَإِنَّهَا لَا تَعۡمَى اَ۬لۡأَبۡصَٰرُ وَلَٰكِن تَعۡمَى اَ۬لۡقُلُوبُ اُ۬لَّتِي فِي اِ۬لصُّدُورِ

22:47

و از تو می‌خواهند که کیفر را شتاب دهی،

وَيَسۡتَعۡجِلُونَكَ بِالۡعَذَابِ

22:47

در حالی که خدا هرگز از وعدهٔ خود تخلف نخواهد کرد،

وَلَن يُخۡلِفَ اَ۬للَّهُ وَعۡدَهُۥۚ

22:47

زیرا یک روز نزد سرپرست تو برابر هزار سال از آن‌هایی است که می‌شمارند.

وَإِنَّ يَوۡمًا عِندَ رَبِّكَ كَأَلۡفِ سَنَةٖ مِّمَّا تَعُدُّونَ

22:48

چه بسیار شهرها که به آنان مهلت دادم در حالی که ستم می‌کردند، پیش از آنکه آنان را بگیرم —

وَكَأَيِّن مِّن قَرۡيَةٍ أَمۡلَيۡتُ لَهَا وَهۡيَ ظَالِمَةٞ ثُمَّ أَخَذتُّهَا

و به سوی من است مقصد.

وَإِلَيَّ اَ۬لۡمَصِيرُ

بگو: «ای انسان‌ها، من برای شما جز هشداردهنده‌ای آشکار نیستم.»

۞ قُلۡ يَٰٓأَيُّهَا اَ۬لنَّاسُ إِنَّمَآ أَنَا۠ لَكُمۡ نَذِيرٞ مُّبِينٞ

کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند، بخشایشی و روزی‌ای سخاوتمندانه خواهند داشت.

فَاَلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ اُ۬لصَّٰلِحَٰتِ لَهُم مَّغۡفِرَةٞ وَرِزۡقٞ كَرِيمٞ

22:51

و کسانی که علیه نشانه‌های ما کوشیدند تا ما را ناتوان کنند، اینان همنشینان کوره‌اند.

وَاَلَّذِينَ سَعَوۡاْ فِيٓ ءَايَٰتِنَا مُعَجِّزِينَ أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ اُ۬لۡجَحِيمِ

22:52–53

و پیش از تو هیچ فرستاده‌ای و هیچ اطلاع‌دهنده‌ای نفرستادیم مگر آنکه چون آرزویی می‌کرد، منحرف‌کننده در آن چیزی می‌افکند. پس خدا آنچه را منحرف‌کننده می‌افکند رونویسی می‌کند، سپس نشانه‌های خود را یک‌معنا می‌گرداند — خدا همه‌چیزدان و فرزانه است — تا آنچه منحرف‌کننده می‌افکند آزمونی گرداند برای کسانی که هسته‌هایشان بیمار است و کسانی که هسته‌هایشان سخت است.

وَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ مِن رَّسُولٖ وَلَا نَبِيٍّ إِلَّآ إِذَا تَمَنَّىٰٓ أَلۡقَى اَ۬لشَّيۡطَٰنُ فِيٓ أُمۡنِيَّتِهِۦ فَيَنسَخُ اُ۬للَّهُ مَا يُلۡقِي اِ۬لشَّيۡطَٰنُ ثُمَّ يُحۡكِمُ اُ۬للَّهُ ءَايَٰتِهِۦۗ وَاَللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٞ لِّيَجۡعَلَ مَا يُلۡقِي اِ۬لشَّيۡطَٰنُ فِتۡنَةٗ لِّلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ وَاَلۡقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمۡۗ

و بی‌گمان ستمگران در گسستی دورند.

وَإِنَّ اَ۬لظَّٰلِمِينَ لَفِي شِقَاقِۢ بَعِيدٖ

و تا کسانی که به آنان دانش داده شده است بدانند که این حقیقتی است از سرپرست تو، به آن باور آورند، و هسته‌هایشان در برابر آن خم شود.

وَلِيَعۡلَمَ اَ۬لَّذِينَ أُوتُواْ اُ۬لۡعِلۡمَ أَنَّهُ اُ۬لۡحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَيُؤۡمِنُواْ بِهِۦ فَتُخۡبِتَ لَهُۥ قُلُوبُهُمۡۗ

و بی‌گمان خدا کسانی را که باور آوردند به جادهٔ راست راه می‌نماید.

وَإِنَّ اَ۬للَّهَ لَهَادِ اِ۬لَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ

و انکارکنندگان همچنان دربارهٔ آن در کشمکش خواهند بود تا آن لحظه ناگهانی بر آنان بیاید، یا کیفر روزی نازا بر آنان بیاید.

وَلَا يَزَالُ اُ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ فِي مِرۡيَةٖ مِّنۡهُ حَتَّىٰ تَأۡتِيَهُمُ اُ۬لسَّاعَةُ بَغۡتَةً أَوۡ يَأۡتِيَهُمۡ عَذَابُ يَوۡمٍ عَقِيمٍ

در آن روز پادشاهی از آنِ خدا است.

اِ۬لۡمُلۡكُ يَوۡمَئِذٖ لِّلَّهِ

میان آنان داوری خواهد کرد.

يَحۡكُمُ بَيۡنَهُمۡۚ

کسانی که باور آورده باشند و کردارهای شایسته به‌جا آورده باشند، در باغ‌های دهش خواهند بود.

فَاَلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ اُ۬لصَّٰلِحَٰتِ فِي جَنَّٰتِ اِ۬لنَّعِيمِ

و کسانی که انکار کرده و نشانه‌های ما را دروغ انگاشته باشند، اینان کیفری خوارکننده خواهند داشت.

وَاَلَّذِينَ كَفَرُواْ وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا فَأُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ عَذَابٞ مُّهِينٞ

و کسانی که در راه خدا مهاجرت کردند، سپس کشته شدند یا مردند، خدا بی‌گمان روزی‌ای نیکو به آنان خواهد داد.

وَاَلَّذِينَ هَاجَرُواْ فِي سَبِيلِ اِ۬للَّهِ ثُمَّ قُتِلُوٓاْ أَوۡ مَاتُواْ لَيَرۡزُقَنَّهُمُ اُ۬للَّهُ رِزۡقًا حَسَنٗاۚ

و خدا بی‌گمان بهترین روزی‌دهندگان است.

وَإِنَّ اَ۬للَّهَ لَهۡوَ خَيۡرُ اُ۬لرَّٰزِقِينَ

22:59

او بی‌گمان آنان را به درآمدنی درخواهد آورد که از آن خرسند خواهند بود.

لَيُدۡخِلَنَّهُم مُّدۡخَلٗا يَرۡضَوۡنَهُۥۚ

و بی‌گمان خدا همه‌چیزدان است، بردبار.

وَإِنَّ اَ۬للَّهَ لَعَلِيمٌ حَلِيمٞ

چنین است.

۞ ذَٰلِكَۖ

22:60

و هر که به اندازهٔ دقیق آنچه بر او رفته تلافی کند، سپس تعدی ببیند، خدا بی‌گمان او را یاری خواهد کرد.

وَمَنۡ عَاقَبَ بِمِثۡلِ مَا عُوقِبَ بِهِۦ ثُمَّ بُغِيَ عَلَيۡهِ لَيَنصُرَنَّهُ اُ۬للَّهُۚ

22:60

خدا بی‌گمان چشم‌پوش است، بسیار بخشاینده.

إِنَّ اَ۬للَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٞ

این، چراکه خدا شب را در روز فرو می‌برد و روز را در شب فرو می‌برد، و چراکه خدا شنوا، بینا است.

ذَٰلِكَ بِأَنَّ اَ۬للَّهَ يُولِجُ اُ۬لَّيۡلَ فِي اِ۬لنَّه۪ارِ وَيُولِجُ اُ۬لنَّهَارَ فِي اِ۬لَّيۡلِ وَأَنَّ اَ۬للَّهَ سَمِيعُۢ بَصِيرٞ

22:62

این، چراکه خدا حقیقت است، و آنچه غیر از او می‌خوانید باطل است، و چراکه خدا بالاتر است، بزرگ.

ذَٰلِكَ بِأَنَّ اَ۬للَّهَ هُوَ اَ۬لۡحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ هُوَ اَ۬لۡبَٰطِلُ وَأَنَّ اَ۬للَّهَ هُوَ اَ۬لۡعَلِيُّ اُ۬لۡكَبِيرُ

آیا ندیده‌ای که خدا از آسمان آبی فرود می‌آورد، و آنگاه زمین سبز می‌شود؟

أَلَمۡ تَرَ أَنَّ اَ۬للَّهَ أَنزَلَ مِنَ اَ۬لسَّمَآءِ مَآءٗ فَتُصۡبِحُ اُ۬لۡأَرۡضُ مُخۡضَرَّةًۚ

زیرا خدا لطیف است، باخبر.

إِنَّ اَ۬للَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٞ

آنچه در آسمان‌ها و آنچه بر زمین است از آنِ او است.

لَّهُۥ مَا فِي اِ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي اِ۬لۡأَرۡضِۚ

و خدا بی‌گمان بی‌نیاز است، ستوده.

وَإِنَّ اَ۬للَّهَ لَهۡوَ اَ۬لۡغَنِيُّ اُ۬لۡحَمِيدُ

22:65

آیا ندیده‌ای که خدا آنچه را بر زمین است برای شما رام کرد، و ناوی را که به دستور او در دریا روان است؟

أَلَمۡ تَرَ أَنَّ اَ۬للَّهَ سَخَّرَ لَكُم مَّا فِي اِ۬لۡأَرۡضِ وَاَلۡفُلۡكَ تَجۡرِي فِي اِ۬لۡبَحۡرِ بِأَمۡرِهِۦ

22:65

و آسمان را نگه می‌دارد تا بر زمین فرو نیفتد، مگر به اجازهٔ او.

وَيُمۡسِكُ اُ۬لسَّمَآ أَن تَقَعَ عَلَى اَ۬لۡأَرۡضِ إِلَّا بِإِذۡنِهِۦٓۚ

22:65

خدا بی‌گمان نسبت به انسان‌ها سرشار از نیکی و مهربان است.

إِنَّ اَ۬للَّهَ بِالنّ۪اسِ لَرَؤُفٞ رَّحِيمٞ

و اوست که شما را زنده کرد، سپس شما را خواهد میراند،

وَهۡوَ اَ۬لَّذِيٓ أَحۡيَاكُمۡ ثُمَّ يُمِيتُكُمۡ

سپس به شما دوباره جان خواهد داد.

ثُمَّ يُحۡيِيكُمۡۗ

انسان بی‌گمان انکارگری بزرگ است.

إِنَّ اَ۬لۡإِنسَٰنَ لَكَفُورٞ

22:67

برای هر جامعه‌ای شیوه‌ای سودمند نهادیم که آن را به‌کار می‌بندد.

لِّكُلِّ أُمَّةٖ جَعَلۡنَا مَنسَكًا هُمۡ نَاسِكُوهُۖ

22:67

پس مبادا در این باره با تو ستیزه کنند،

فَلَا يُنَٰزِعُنَّكَ فِي اِ۬لۡأَمۡرِۚ

22:67

و به سوی سرپرست خود فراخوان،

وَاَدۡعُ إِلَىٰ رَبِّكَۖ

22:67

زیرا تو بی‌گمان بر راهنمایی راست هستی.

إِنَّكَ لَعَلَىٰ هُدٗى مُّسۡتَقِيمٖ

22:68

و اگر با تو جدل کنند، بگو: «خدا بهتر می‌داند آنچه می‌کنید.

وَإِن جَٰدَلُوكَ فَقُلِ اِ۬للَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا تَعۡمَلُونَ

22:69

خدا در روز حضور میان شما دربارهٔ آنچه در آن اختلاف می‌کردید داوری خواهد کرد.»

اَ۬للَّهُ يَحۡكُمُ بَيۡنَكُمۡ يَوۡمَ اَ۬لۡقِيَٰمَةِ فِيمَا كُنتُمۡ فِيهِ تَخۡتَلِفُونَ

آیا نمی‌دانی که خدا آنچه را در آسمان و بر زمین است می‌داند؟

أَلَمۡ تَعۡلَمۡ أَنَّ اَ۬للَّهَ يَعۡلَمُ مَا فِي اِ۬لسَّمَآءِ وَاَلۡأَرۡضِۗ

22:70

این در دفتری است:

إِنَّ ذَٰلِكَ فِي كِتَٰبٍۚ

این همانا بر خدا آسان است.

إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى اَ۬للَّهِ يَسِيرٞ

22:71

و غیر از خدا از چیزی فرمان می‌برند که او هیچ حجتی برای آن فرود نیاورده است و دربارهٔ آن هیچ دانشی ندارند.

۞ وَيَعۡبُدُونَ مِن دُونِ اِ۬للَّهِ مَا لَمۡ يُنزِلۡ بِهِۦ سُلۡطَٰنٗا وَمَا لَيۡسَ لَهُم بِهِۦ عِلۡمٞۗ

و ستمگران هیچ یاری‌ای ندارند.

وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِن نَّصِيرٖ

و چون نشانه‌های روشن ما بر آنان برخوانده می‌شود، مردود کردن را بر چهره‌های انکارکنندگان می‌شناسی؛ نزدیک است بر کسانی که نشانه‌های ما را بر آنان برمی‌خوانند با خشونت بتازند.

وَإِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتُنَا بَيِّنَٰتٖ تَعۡرِفُ فِي وُجُوهِ اِ۬لَّذِينَ كَفَرُواْ اُ۬لۡمُنكَرَۖ يَكَادُونَ يَسۡطُونَ بِالَّذِينَ يَتۡلُونَ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتِنَاۗ

بگو: «آیا شما را از چیزی بدتر از این اطلاع دهم؟

قُلۡ أَفَأُنَبِّئُكُم بِشَرّٖ مِّن ذَٰلِكُمُۚ

آتش، که خدا به انکارکنندگان وعده داده است —

اُ۬لنَّارُ وَعَدَهَا اَ۬للَّهُ اُ۬لَّذِينَ كَفَرُواْۖ

و چه مقصد زشتی!»

وَبِئۡسَ اَ۬لۡمَصِيرُ

22:73

ای انسان‌ها! مثلی چند برابر شده است، پس به آن گوش دهید:

يَٰٓأَيُّهَا اَ۬لنَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٞ فَاَسۡتَمِعُواْ لَهُۥٓۚ

22:73

کسانی که غیر از خدا می‌خوانید هرگز مگسی نخواهند آفرید، هرچند برای آن گرد هم آیند.

إِنَّ اَ۬لَّذِينَ تَدۡعُونَ مِن دُونِ اِ۬للَّهِ لَن يَخۡلُقُواْ ذُبَابٗا وَلَوِ اِ۪جۡتَمَعُواْ لَهُۥۖ

22:73

و اگر مگس چیزی از آنان می‌ربود، نمی‌توانستند آن را از او بازپس بگیرند.

وَإِن يَسۡلُبۡهُمُ اُ۬لذُّبَابُ شَيۡـٔٗا لَّا يَسۡتَنقِذُوهُ مِنۡهُۚ

22:73

ناتوان است درخواست‌کننده، همان‌قدر که درخواست‌شده!

ضَعُفَ اَ۬لطَّالِبُ وَاَلۡمَطۡلُوبُ

22:74

خدا را چنان‌که سزاوار اندازهٔ اوست نسنجیده‌اند.

مَا قَدَرُواْ اُ۬للَّهَ حَقَّ قَدۡرِهِۦٓۗ

خدا بی‌گمان توانمند است، نیرومند.

إِنَّ اَ۬للَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ

22:75

خدا از میان کارگزاران و از میان انسان‌ها فرستادگانی برمی‌گزیند،

اِ۬للَّهُ يَصۡطَفِي مِنَ اَ۬لۡمَلَٰٓئِكَةِ رُسُلٗا وَمِنَ اَ۬لنّ۪اسِۚ

زیرا خدا شنوا، بینا است.

إِنَّ اَ۬للَّهَ سَمِيعُۢ بَصِيرٞ

آنچه را پیش روی آنان است و آنچه را پشت سر آنان است می‌داند.

يَعۡلَمُ مَا بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُمۡۗ

و کارها همگی به سوی خدا بازمی‌گردند.

وَإِلَى اَ۬للَّهِ تُرۡجَعُ اُ۬لۡأُمُورُ

ای کسانی که باور آوردید! خم شوید، پیشانی بر خاک نهید، سرپرست خود را فرمان برید، و نیکی کنید، شاید کامیاب شوید.

يَٰٓأَيُّهَا اَ۬لَّذِينَ ءَامَنُواْ اُ۪رۡكَعُواْ وَاَسۡجُدُواْۤ وَاَعۡبُدُواْ رَبَّكُمۡ وَاَفۡعَلُواْ اُ۬لۡخَيۡرَ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ۩

22:78

و برای خدا مبارزه کنید، مبارزه‌ای که سزاوار اوست.

وَجَٰهِدُواْ فِي اِ۬للَّهِ حَقَّ جِهَادِهِۦۚ

22:78

اوست که شما را برگزید،

هُوَ اَ۪جۡتَبَىٰكُمۡ

22:78

و در قانون هیچ تنگی‌ای بر شما ننهاد —

وَمَا جَعَلَ عَلَيۡكُمۡ فِي اِ۬لدِّينِ مِنۡ حَرَجٖۚ

22:78

مکتب پدرتان ابراهیم.

مِّلَّةَ أَبِيكُمۡ إِبۡرَٰهِيمَۚ

22:78

اوست که شما را بی‌خدشه‌ها نامید، پیش‌تر و در این، تا فرستاده بر شما گواه باشد، و شما بر انسان‌ها گواه باشید.

هُوَ سَمَّىٰكُمُ اُ۬لۡمُسۡلِمِينَ مِن قَبۡلُ وَفِي هَٰذَا لِيَكُونَ اَ۬لرَّسُولُ شَهِيدًا عَلَيۡكُمۡ وَتَكُونُواْ شُهَدَآءَ عَلَى اَ۬لنّ۪اسِۚ

22:78

پس تماس را پابرجا نگه دارید، و گشاده‌دستی ناب بدهید،

فَأَقِيمُواْ اُ۬لصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ اُ۬لزَّكَوٰةَ

و به خدا چنگ زنید:

وَاَعۡتَصِمُواْ بِاللَّهِ

او متحد شما است —

هُوَ مَوۡلَىٰكُمۡۖ

چه متحد نیکویی،

فَنِعۡمَ اَ۬لۡمَوۡلَىٰ

و چه یاری‌رسانی نیکو!

وَنِعۡمَ اَ۬لنَّصِيرُ

→ فهرست سوره‌ها