Al-Fajr الفجر

سوگند به سپیده‌دم! سوگند به ده شب! سوگند به میانجی‌گری و به ناکامی! سوگند به شب چون می‌گذرد! آیا در این سوگندی نیست برای کسی که خویشتن‌داری دارد؟

وَٱلْفَجْرِ وَلَيَالٍ عَشْرٍۢ وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌۭ لِّذِى حِجْرٍ

آیا ندیده‌ای که سرپرستت با عاد چگونه رفتار کرد، ارم دارای ستون‌ها، که مانندش هرگز در سرزمین‌ها آفریده نشده بود؟ و با ثمود که صخره را در دره می‌تراشیدند؟ و با فرعون، مرد میخ‌ها؟ آنان که در سرزمین‌ها از هر حدی گذشته بودند، و در آن‌ها فساد را فراوان کرده بودند. پس سرپرستت تازیانهٔ کیفر را بر آنان ریخت.

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَٰدِ وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَٰدِ فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ

سرپرستت بی‌گمان همواره در کمین است.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ

اما انسان، چون سرپرستش او را می‌آزماید با گرامی داشتن و سرشار کردنش از دهش‌ها، می‌گوید: «سرپرستم مرا گرامی داشت.»

فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ

اما چون او را می‌آزماید با اندازه گرفتن روزی‌اش، می‌گوید: «سرپرستم مرا خوار کرد.» نه چنین!

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ كَلَّا

بلکه شما یتیم را گرامی نمی‌دارید، و به خوراک دادن به تنگ‌دست ترغیب نمی‌کنید، و میراث را با حرصی درنده می‌بلعید، و نیکی را با دوستی‌ای بی‌حد دوست دارید. نه چنین!

بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًۭا لَّمًّۭا وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّۭا جَمًّۭا كَلَّآ

چون زمین پیاپی هموار خواهد شد، و سرپرستت خواهد آمد، با کارگزار، صف‌به‌صف، و در آن روز جهنم آورده خواهد شد… در آن روز، انسان به یاد خواهد آورد. اما این یادآوری او را چه سود خواهد داشت؟

إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّۭا دَكًّۭا وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّۭا صَفًّۭا وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍۢ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ

خواهد گفت: «دریغا! ای کاش برای زندگی‌ام پیش برده بودم!»

يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى

در آن روز، هیچ‌کس همچون او کیفر داده نخواهد شد، و هیچ‌کس همچون او به زنجیر کشیده نخواهد شد.

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌۭ وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌۭ

ای خویشتنِ آسوده! به سوی سرپرستت بازگرد، خشنود و پسندیده. پس در میان فرمان‌برداران من وارد شو، و در باغ من وارد شو!

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةًۭ مَّرْضِيَّةًۭ فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى وَٱدْخُلِى جَنَّتِى