Al-Masad المسد

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. توانِ دوگانهٔ کنشِ پدرِ شعله از دست برود، و خود از دست رفته است.

بِسْمِ اِ۬للَّهِ اِ۬لرَّحْمَٰنِ اِ۬لرَّحِيمِ تَبَّتْ يَدَا أَبِے لَهَبٖ وَتَبَّۖ

مالش و آنچه به دست آورد او را به هیچ کار نیامد.

مَا أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَۖ

او در آتشی از شعله خواهد سوخت، و همسرش نیز،

سَيَصْلَىٰ نَاراٗ ذَاتَ لَهَبٖ وَامْرَأَتُهُۥۖ

آن‌که بی‌وقفه هیزم می‌برد، طنابی از لیفِ تابیده بر گردنش.

حَمَّالَةُ اُ۬لْحَطَبِ فِے جِيدِهَا حَبْلٞ مِّن مَّسَدِۢۖ