Al-Furqan الفرقان

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. خجسته باد آن‌که بازشناسی را بر فرمان‌بردار خود فرود آورد، تا برای همهٔ هستی‌ها هشداردهنده باشد،

بِسْمِ اِ۬للَّهِ اِ۬لرَّحْمَٰنِ اِ۬لرَّحِيمِ تَبَٰرَكَ اَ۬لذِے نَزَّلَ اَ۬لْفُرْقَانَ عَلَىٰ عَبْدِهِۦ لِيَكُونَ لِلْعَٰلَمِينَ نَذِيراًۖ

و هر چیز را آفرید و آن را با دقت اندازه گرفت.

وَخَلَقَ كُلَّ شَےْءٖ فَقَدَّرَهُۥ تَقْدِيراٗۖ

اما غیر از او ایزدانی برگرفتند که هیچ نمی‌آفرینند و خود آفریده‌اند، که برای خود نه آسیب و نه سود در اختیار دارند، و نه مرگ، نه زندگی و نه گسترش در اختیار دارند.

وَاتَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦ ءَالِهَةٗ لَّا يَخْلُقُونَ شَئْاٗ وَهُمْ يُخْلَقُونَ وَلَا يَمْلِكُونَ لِأَنفُسِهِمْ ضَرّاٗ وَلَا نَفْعاٗ وَلَا يَمْلِكُونَ مَوْتاٗ وَلَا حَيَوٰةٗ وَلَا نُشُوراٗۖ

و انکارکنندگان می‌گویند: «این جز وارونه‌نمایی‌ای که او برساخته نیست، و گروهی دیگر او را در آن یاری کرده‌اند.»

وَقَالَ اَ۬لذِينَ كَفَرُواْ إِنْ هَٰذَا إِلَّا إِفْكٌ اِ۪فْتَرَيٰهُ وَأَعَانَهُۥ عَلَيْهِ قَوْمٌ ءَاخَرُونَۖ

بدین‌سان با ستم و جعل آمدند، می‌گویند: «این‌ها افسانه‌های پیشینیان است که خودش رونویسی کرده، و بامدادان و هنگام بازگشت به خانه بر او املا می‌شود.»

فَقَدْ جَآءُو ظُلْماٗ وَزُوراٗ وَقَالُواْ أَسَٰطِيرُ اُ۬لْأَوَّلِينَ اَ۪كْتَتَبَهَا فَهْيَ تُمْلَىٰ عَلَيْهِ بُكْرَةٗ وَأَصِيلاٗۖ

زیرا او بسیار بخشاینده و مهربان است.»

إِنَّهُۥ كَانَ غَفُوراٗ رَّحِيماٗۖ

و ستمگران می‌گویند: «شما جز از مردی چشم‌بندی‌شده پیروی نمی‌کنید.»

وَقَالَ اَ۬لظَّٰلِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلاٗ مَّسْحُوراًۖ

بنگر چگونه مثل‌ها را دربارهٔ تو چند برابر کردند، و چنین گمراه شدند: پس نمی‌توانند راهی بیابند.

اُ۟نظُرْ كَيْفَ ضَرَبُواْ لَكَ اَ۬لْأَمْثَٰلَ فَضَلُّواْ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ سَبِيلاٗۖ

خجسته باد آن‌که، اگر پسندش می‌افتاد، برای تو بهتر از این می‌کرد: باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است، و برای تو کاخ‌ها می‌ساخت.

۞ تَبَٰرَكَ اَ۬لذِے إِن شَآءَ جَعَلَ لَكَ خَيْراٗ مِّن ذَٰلِكَ جَنَّٰتٖ تَجْرِے مِن تَحْتِهَا اَ۬لْأَنْهَٰرُ وَيَجْعَل لَّكَ قُصُوراَۢۖ

اما بلکه آن لحظه را دروغ انگاشتند.

بَلْ كَذَّبُواْ بِالسَّاعَةِۖ

و برای هر که آن لحظه را دروغ انگارد، اخگرِ افروخته را آماده کرده‌ایم. چون اخگر آنان را از جایی دور ببیند، خروش آن و ناله‌ای را خواهند شنید.

وَأَعْتَدْنَا لِمَن كَذَّبَ بِالسَّاعَةِ سَعِيراً إِذَا رَأَتْهُم مِّن مَّكَانِۢ بَعِيدٖ سَمِعُواْ لَهَا تَغَيُّظاٗ وَزَفِيراٗۖ

و چون آنان را در جایی تنگ، به هم زنجیر شده، در آن افکنند، در آن‌جا نابودی خود را خواهند خواند.

وَإِذَا أُلْقُواْ مِنْهَا مَكَاناٗ ضَيِّقاٗ مُّقَرَّنِينَ دَعَوْاْ هُنَالِكَ ثُبُوراٗۖ

امروز یک نابودی را مخوانید، بلکه نابودی‌های بسیار را بخوانید.

لَّا تَدْعُواْ اُ۬لْيَوْمَ ثُبُوراٗ وَٰحِداٗ وَادْعُواْ ثُبُوراٗ كَثِيراٗۖ

برای آنان بازپرداخت و مقصد خواهد بود.»

كَانَتْ لَهُمْ جَزَآءٗ وَمَصِيراٗۖ

این از سوی سرپرست تو وعده‌ای است که مطالبه می‌شود.

كَانَ عَلَىٰ رَبِّكَ وَعْداٗ مَّسْـُٔولاٗۖ

و روزی که آنان را و آنچه را غیر از خدا فرمان می‌بردند گرد آورد، خواهد گفت: «آیا شما بودید که این فرمان‌برداران مرا گمراه کردید، یا خود از راه گمراه شدند؟»

وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ مِن دُونِ اِ۬للَّهِ فَيَقُولُ ءَٰا۬نتُمْ أَضْلَلْتُمْ عِبَادِے هَٰؤُلَآءِ اَ۬مْ هُمْ ضَلُّواْ اُ۬لسَّبِيلَۖ

اما تو آنان و نیاکانشان را برخوردار کردی تا آنکه یادآوری را فراموش کردند و قومی پژمرده شدند.»

وَلَٰكِن مَّتَّعْتَهُمْ وَءَابَآءَهُمْ حَتَّىٰ نَسُواْ اُ۬لذِّكْرَ وَكَانُواْ قَوْماَۢ بُوراٗۖ

و هر که از میان شما ستم کند، به او کیفری بزرگ خواهیم چشاند.

وَمَنْ يَّظْلِم مِّنكُمْ نُذِقْهُ عَذَاباٗ كَبِيراٗۖ

سرپرست تو بینا است.

وَكَانَ رَبُّكَ بَصِيراٗۖ

همانا در خویش سخت خودبزرگ‌بین شدند و گستاخی‌ای سترگ ورزیدند.

لَقَدِ اِ۪سْتَكْبَرُواْ فِے أَنفُسِهِمْ وَعَتَوْ عُتُوّاٗ كَبِيراٗۖ

گذرناپذیر!»

مَّحْجُوراٗۖ

و ما به سوی هر کرداری که انجام دادند پیش رفتیم و آن را گردی پراکنده ساختیم.

وَقَدِمْنَا إِلَىٰ مَا عَمِلُواْ مِنْ عَمَلٖ فَجَعَلْنَٰهُ هَبَآءٗ مَّنثُوراًۖ

همراهان باغ، در آن روز، قرارگاهی بهتر و استراحتگاهی نیمروزی زیباتر خواهند داشت.

أَصْحَٰبُ اُ۬لْجَنَّةِ يَوْمَئِذٍ خَيْرٞ مُّسْتَقَرّاٗ وَأَحْسَنُ مَقِيلاٗۖ

و روزی که آسمان با ابرها شکافته خواهد شد و کارگزاران فرود آورده خواهند شد، فرودی کامل،

وَيَوْمَ تَشَّقَّقُ اُ۬لسَّمَآءُ بِالْغَمَٰمِ وَنُزِّلَ اَ۬لْمَلَٰٓئِكَةُ تَنزِيلاًۖ

و برای انکارکنندگان روزی دشوار خواهد بود.

وَكَانَ يَوْماً عَلَى اَ۬لْكَٰفِرِينَ عَسِيراٗۖ

منحرف‌کننده برای انسان همواره رهاکننده است.

وَكَانَ اَ۬لشَّيْطَٰنُ لِلْإِنسَٰنِ خَذُولاٗۖ

و فرستاده گفت: «ای سرپرست من، قوم من همانا این خوانش را ترک کرده‌اند.»

وَقَالَ اَ۬لرَّسُولُ يَٰرَبِّ إِنَّ قَوْمِيَ اَ۪تَّخَذُواْ هَٰذَا اَ۬لْقُرْءَانَ مَهْجُوراٗۖ

و سرپرست تو به‌عنوان راهنما و یاری کافی است.

وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ هَادِياٗ وَنَصِيراٗۖ

و ما آن را به نظمی سنجیده ترتیب دادیم.

وَرَتَّلْنَٰهُ تَرْتِيلاٗۖ

و هیچ مثالی برای تو نمی‌آورند بی‌آنکه ما حقیقت و توضیحی زیباتر برای تو بیاوریم.

وَلَا يَأْتُونَكَ بِمَثَلٍ إِلَّا جِئْنَٰكَ بِالْحَقِّ وَأَحْسَنَ تَفْسِيراًۖ

کسانی که بر چهره‌های خود به سوی جهنم گردآوری خواهند شد، آنان بدترین جایگاه و گمراه‌ترین راه را دارند.

اِ۬لذِينَ يُحْشَرُونَ عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ إِلَىٰ جَهَنَّمَ أُوْلَٰٓئِكَ شَرّٞ مَّكَاناٗ وَأَضَلُّ سَبِيلاٗۖ

ما همانا به موسی نوشتار دادیم و برادرش هارون را همراه او دستیار قرار دادیم.

۞ وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى اَ۬لْكِتَٰبَ وَجَعَلْنَا مَعَهُۥ أَخَاهُ هَٰرُونَ وَزِيراٗۖ

و ما آنان را با نابودی‌ای کامل نابود کردیم.

فَدَمَّرْنَٰهُمْ تَدْمِيراٗۖ

و ما برای ستمگران کیفری دردناک آماده کردیم.

وَأَعْتَدْنَا لِلظَّٰلِمِينَ عَذَاباً أَلِيماٗۖ

و عاد و ثمود و همراهان رس، و نسل‌های بسیار میان این زمان‌ها،

وَعَاداٗ وَثَمُوداٗ وَأَصْحَٰبَ اَ۬لرَّسِّ وَقُرُوناَۢ بَيْنَ ذَٰلِكَ كَثِيراٗۖ

و هر یک را یکسره ویران کردیم.

وَكُلّاٗ تَبَّرْنَا تَتْبِيراٗۖ

اما هیچ گسترشی را امید نمی‌داشتند.

بَلْ كَانُواْ لَا يَرْجُونَ نُشُوراٗۖ

و چون تو را ببینند، تو را تنها به مسخره می‌گیرند:

وَإِذَا رَأَوْكَ إِنْ يَّتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُؤاًۖ

و چون کیفر را ببینند، خواهند دانست چه کسی از راه گمراه‌تر بود.

وَسَوْفَ يَعْلَمُونَ حِينَ يَرَوْنَ اَ۬لْعَذَابَ مَنْ أَضَلُّ سَبِيلاًۖ

آیا آن‌کس را دیده‌ای که هیجان خود را ایزد خود گرفته است؟ آیا پس تو وکیل او می‌بودی؟

أَرَٰ۬يْتَ مَنِ اِ۪تَّخَذَ إِلَٰهَهُۥ هَوَيٰهُ أَفَأَنتَ تَكُونُ عَلَيْهِ وَكِيلاًۖ

آنان تنها مانند دام‌اند — نه، از راه حتی گمراه‌ترند.

إِنْ هُمْ إِلَّا كَالْأَنْعَٰمِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلاًۖ

و اگر او را پسند افتاده بود، آن را ساکن می‌ساخت.

وَلَوْ شَآءَ لَجَعَلَهُۥ سَاكِناٗۖ

سپس خورشید را نشانگر آن قرار دادیم؛ سپس آن را با بازگرفتنی آسان به سوی خود بازگرفتیم.

ثُمَّ جَعَلْنَا اَ۬لشَّمْسَ عَلَيْهِ دَلِيلاٗ ثُمَّ قَبَضْنَٰهُ إِلَيْنَا قَبْضاٗ يَسِيراٗۖ

اوست که برای شما شب را پوشاکی، خواب را آسایشی و روز را زمان گسترش قرار داد.

وَهْوَ اَ۬لذِے جَعَلَ لَكُمُ اُ۬ليْلَ لِبَاساٗ وَالنَّوْمَ سُبَاتاٗ وَجَعَلَ اَ۬لنَّهَارَ نُشُوراٗۖ

اوست که بادها را فرستاد، گسترده در پیشاپیش مهر خود،

وَهْوَ اَ۬لذِے أَرْسَلَ اَ۬لرِّيَٰحَ نُشُراَۢ بَيْنَ يَدَےْ رَحْمَتِهِۦۖ

و ما از آسمان آبی پاک‌کننده فرود آوردیم، تا به‌وسیلهٔ آن سرزمینی مرده را دوباره زنده سازیم و از آنچه آفریده‌ایم، بسیاری از دام‌ها و انسان‌ها را از آن سیراب کنیم.

وَأَنزَلْنَا مِنَ اَ۬لسَّمَآءِ مَآءٗ طَهُوراٗ لِّنُحْـِۧيَ بِهِۦ بَلْدَةٗ مَّيْتاٗ وَنُسْقِيَهُۥ مِمَّا خَلَقْنَا أَنْعَٰماٗ وَأَنَاسِيَّ كَثِيراٗۖ

ما آن را همانا میان آنان گوناگون ساخته‌ایم تا به یاد آورند؛ اما بیشتر انسان‌ها همه‌چیز را نپذیرفتند، مگر انکار را.

وَلَقَدْ صَرَّفْنَٰهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُواْ فَأَبَىٰ أَكْثَرُ اُ۬لنَّاسِ إِلَّا كُفُوراٗۖ

و اگر ما را پسند افتاده بود، در هر شهر هشداردهنده‌ای برمی‌انگیختیم.

وَلَوْ شِئْنَا لَبَعَثْنَا فِے كُلِّ قَرْيَةٖ نَّذِيراٗۖ

و به‌وسیلهٔ آن با آنان مبارزه‌ای بزرگ کن.

وَجَٰهِدْهُم بِهِۦ جِهَاداٗ كَبِيراٗۖ

و میان آن دو حایلی و مرزی گذرناپذیر نهاد.

وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخاٗ وَحِجْراٗ مَّحْجُوراٗۖ

سرپرست تو توانا است.

وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيراٗۖ

و انکارکننده بر ضد سرپرست خود پشتیبانی برای خود می‌گیرد.

وَكَانَ اَ۬لْكَافِرُ عَلَىٰ رَبِّهِۦ ظَهِيراٗۖ

ما تو را نفرستادیم مگر به‌عنوان مژده‌دهنده و هشداردهنده.

وَمَا أَرْسَلْنَٰكَ إِلَّا مُبَشِّراٗ وَنَذِيراٗۖ

بگو: «من برای این از شما هیچ پاداشی درخواست نمی‌کنم، مگر اینکه هر که را پسند افتد راهی به سوی سرپرست خود در پیش گیرد.»

قُلْ مَا أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَن شَا أَنْ يَّتَّخِذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ سَبِيلاٗۖ

و او برای باخبر بودن از تقصیرهای فرمان‌برداران خود کافی است.

وَكَفَىٰ بِهِۦ بِذُنُوبِ عِبَادِهِۦ خَبِيراًۖ

پس دربارهٔ او از باخبری بپرس.

فَسْـَٔلْ بِهِۦ خَبِيراٗۖ

آیا ما برای آنچه تو به ما دستور می‌دهی پیشانی بر خاک نهیم؟» و این تنها نفرت آنان را می‌افزاید.

أَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُوراٗۖ۩

خجسته باد آنکه در آسمان صورت‌های فلکی نهاد و در آن چراغی و ماهی روشنایی‌بخش نهاد.

۞ تَبَٰرَكَ اَ۬لذِے جَعَلَ فِے اِ۬لسَّمَآءِ بُرُوجاٗ وَجَعَلَ فِيهَا سِرَٰجاٗ وَقَمَراٗ مُّنِيراٗۖ

اوست که شب و روز را جانشین یکدیگر قرار داد، برای هر که بخواهد به یاد آورد یا بخواهد سپاس‌گزار باشد.

وَهْوَ اَ۬لذِے جَعَلَ اَ۬ليْلَ وَالنَّهَارَ خِلْفَةٗ لِّمَنْ أَرَادَ أَنْ يَّذَّكَّرَ أَوْ أَرَادَ شُكُوراٗۖ

و فرمان‌برداران بی‌اندازه مهربان کسانی‌اند که بر زمین با متانت راه می‌روند و چون نادانان آنان را مخاطب سازند، می‌گویند: «آرامش.»

وَعِبَادُ اُ۬لرَّحْمَٰنِ اِ۬لذِينَ يَمْشُونَ عَلَى اَ۬لْأَرْضِ هَوْناٗ وَإِذَا خَاطَبَهُمُ اُ۬لْجَٰهِلُونَ قَالُواْ سَلَٰماٗۖ

و کسانی که شب را برای سرپرست خود پیشانی بر خاک نهاده و ایستاده سپری می‌کنند،

وَالذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداٗ وَقِيَٰماٗۖ

و کسانی که می‌گویند: «ای سرپرست ما، کیفر جهنم را از ما دور کن — زیرا کیفر آن باری پیش‌بینی‌نشده است؛

وَالذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اَ۪صْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَاماًۖ

همانا آن بد قرارگاه و بد جایگاهی برای ماندن است» —

إِنَّهَا سَآءَتْ مُسْتَقَرّاٗ وَمُقَاماٗۖ

و کسانی که چون هزینه می‌کنند، نه ولخرجی می‌کنند و نه خست می‌ورزند، و میان این دو با اندازهٔ درست ایستاده‌اند،

وَالذِينَ إِذَا أَنفَقُواْ لَمْ يُسْرِفُواْ وَلَمْ يُقْتِرُواْ وَكَانَ بَيْنَ ذَٰلِكَ قَوَاماٗۖ

و کسانی که با خدا هیچ ایزد دیگری را فرانمی‌خوانند، و خویشتنی را که خدا مصون از تعرّض گردانده است نمی‌کشند، مگر به حق، و زنا نمی‌کنند —

وَالذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اَ۬للَّهِ إِلَٰهاً ءَاخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ اَ۬لنَّفْسَ اَ۬لتِے حَرَّمَ اَ۬للَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَۖ

و خدا بسیار بخشاینده و مهربان است.

وَكَانَ اَ۬للَّهُ غَفُوراٗ رَّحِيماٗۖ

و هر که پشیمان شود و کرداری شایسته به‌جا آورد، همانا به سوی خدا بازمی‌گردد، با پشیمانی کامل.

وَمَن تَابَ وَعَمِلَ صَٰلِحاٗ فَإِنَّهُۥ يَتُوبُ إِلَى اَ۬للَّهِ مَتَاباٗۖ

و کسانی که بر جعل گواهی نمی‌دهند و چون بر بیهودگی‌ها می‌گذرند، با وقار می‌گذرند،

وَالذِينَ لَا يَشْهَدُونَ اَ۬لزُّورَ وَإِذَا مَرُّواْ بِاللَّغْوِ مَرُّواْ كِرَاماٗۖ

و کسانی که چون با نشانه‌های سرپرستشان به یادشان آورده شود، کر و کور بر آن‌ها نمی‌افتند،

وَالذِينَ إِذَا ذُكِّرُواْ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّواْ عَلَيْهَا صُمّاٗ وَعُمْيَاناٗۖ

و کسانی که می‌گویند: «ای سرپرست ما، به ما عطا کن، از همسران و نوادگان ما، خنکی نگاه را، و ما را راهنما برای محتاطان قرار ده» —

وَالذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَٰجِنَا وَذُرِّيَّٰتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٖ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَاماًۖ

چه قرارگاه نیکو و چه جایگاه نیکویی برای ماندن!

حَسُنَتْ مُسْتَقَرّاٗ وَمُقَاماٗۖ

شما پس دروغ انگاشتید و این ناگزیر خواهد شد.»

فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزَاماَۢۖ