Ar-Rum الروم

رومیان در نزدیک‌ترین زمین پیروز شده‌اند؛ اما پس از پیروزی‌شان، چند سال دیگر شکست داده خواهند شد.

غُلِبَتِ اِ۬لرُّومُ فِے أَدْنَى اَ۬لْأَرْضِ وَهُم مِّنۢ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ فِے بِضْعِ سِنِينَۖ

و در آن روز، باورمندان از یاری خدا شادمان خواهند شد —

وَيَوْمَئِذٖ يَفْرَحُ اُ۬لْمُؤْمِنُونَ بِنَصْرِ اِ۬للَّهِۖ

هر که را او را پسند افتد یاری می‌رساند؛

يَنصُرُ مَنْ يَّشَآءُۖ

وعدهٔ خدا: خدا از وعدهٔ خود خلاف نمی‌ورزد،

وَعْدَ اَ۬للَّهِ لَا يُخْلِفُ اُ۬للَّهُ وَعْدَهُۥۖ

آیا پس در خود نیندیشیده‌اند؟

أَوَلَمْ يَتَفَكَّرُواْ فِے أَنفُسِهِمۖ

خدا آسمان‌ها و زمین و آنچه را میان آن‌هاست نیافرید مگر با حقیقت و برای مدتی نام‌برده؛

مَّا خَلَقَ اَ۬للَّهُ اُ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَأَجَلٖ مُّسَمّىٗۖ

آیا پس در زمین نگشته‌اند تا بنگرند که فرجام کسانی که پیش از آنان بودند چگونه بود؟ آنان از ایشان در نیرو برتر بودند، زمین را برکنده بودند

۞ أَوَلَمْ يَسِيرُواْ فِے اِ۬لْأَرْضِ فَيَنظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ اُ۬لذِينَ مِن قَبْلِهِمْ كَانُواْ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةٗ وَأَثَارُواْ اُ۬لْأَرْضَۖ

و آن را بیش از آنچه ایشان آباد کرده‌اند آباد کرده بودند؛ و فرستادگانشان با دلیل‌های روشن نزدشان آمدند،

وَعَمَرُوهَا أَكْثَرَ مِمَّا عَمَرُوهَا وَجَآءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَٰتِۖ

و خدا نمی‌خواست بر آنان ستم کند،

فَمَا كَانَ اَ۬للَّهُ لِيَظْلِمَهُمْۖ

زنده را از مرده بیرون می‌آورد، و مرده را از زنده بیرون می‌آورد، و زمین را پس از مرگش دوباره زنده می‌کند؛

يُخْرِجُ اُ۬لْحَيَّ مِنَ اَ۬لْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ اُ۬لْمَيِّتَ مِنَ اَ۬لْحَيِّ وَيُحْيِ اِ۬لْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۖ

و از نشانه‌های او این است که از خودتان همسرانی برای شما آفرید، تا در آنان آرامش بیابید، و میان شما دلبستگی و مهر نهاد؛

وَمِنْ ءَايَٰتِهِۦ أَنْ خَلَقَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَٰجاٗ لِّتَسْكُنُواْ إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُم مَّوَدَّةٗ وَرَحْمَةًۖ

و از نشانه‌های او آفرینش آسمان‌ها و زمین است، و گوناگونی زبان‌ها و رنگ‌های شما؛

۞ وَمِنْ ءَايَٰتِهِۦ خَلْقُ اُ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَٰفُ أَلْسِنَتِكُمْ وَأَلْوَٰنِكُمْۖ

و از نشانه‌های او خواب شما در شب و روز است، و جستجوی شما از لطف او؛

وَمِنْ ءَايَٰتِهِۦ مَنَامُكُم بِاليْلِ وَالنَّهَارِ وَابْتِغَآؤُكُم مِّن فَضْلِهِۦۖ

و از نشانه‌های او این است که برق را به شما می‌نمایاند، که از آن ترسیده و به آن امید بسته می‌شود، و از آسمان آبی فرود می‌آورد که با آن زمین را پس از مرگش دوباره زنده می‌کند؛

وَمِنْ ءَايَٰتِهِۦ يُرِيكُمُ اُ۬لْبَرْقَ خَوْفاٗ وَطَمَعاٗ وَيُنَزِّلُ مِنَ اَ۬لسَّمَآءِ مَآءٗ فَيُحْيِۦ بِهِ اِ۬لْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۖ

و از نشانه‌های او این است که آسمان و زمین به دستور او پابرجا می‌مانند؛

وَمِنْ ءَايَٰتِهِۦ أَن تَقُومَ اَ۬لسَّمَآءُ وَالْأَرْضُ بِأَمْرِهِۦۖ

و هر که در آسمان‌ها و بر زمین است از آنِ اوست؛

وَلَهُۥ مَن فِے اِ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَالْأَرْضِۖ

و اوست که آفرینش را آغاز می‌کند، سپس آن را دوباره می‌سازد — چیزی که برای او آسان‌تر هم هست؛

وَهْوَ اَ۬لذِے يَبْدَؤُاْ اُ۬لْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ وَهْوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِۖ

و بالاترین مثال از آنِ اوست، در آسمان‌ها و بر زمین؛

وَلَهُ اُ۬لْمَثَلُ اُ۬لْأَعْلَىٰ فِے اِ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَالْأَرْضِۖ

برای شما مثالی از خودتان آورد: آیا در میان بسته‌شدگان به سوگند شما انبازانی در آنچه به شما روزی دادیم هستند، چنان‌که در آن برابر باشید و از آنان بترسید چنان‌که از یکدیگر می‌ترسید؟

ضَرَبَ لَكُم مَّثَلاٗ مِّنْ أَنفُسِكُمْ هَل لَّكُم مِّن مَّا مَلَكَتْ أَيْمَٰنُكُم مِّن شُرَكَآءَ فِے مَا رَزَقْنَٰكُمْ فَأَنتُمْ فِيهِ سَوَآءٞ تَخَافُونَهُمْ كَخِيفَتِكُمْ أَنفُسَكُمْۖ

ستمگران بلکه بی‌دانش از هیجان‌های خود پیروی کرده‌اند.

بَلِ اِ۪تَّبَعَ اَ۬لذِينَ ظَلَمُواْ أَهْوَآءَهُم بِغَيْرِ عِلْمٖۖ

پس چه کسی راه خواهد نمود آن را که خدا گمراه کرده است؟

فَمَنْ يَّهْدِے مَنْ أَضَلَّ اَ۬للَّهُۖ

پس سوی خود را به قانون پابرجا نگه دار، یکسره روی‌آورندهٔ به خدا — سرشتی نخستین که خدا به انسان‌ها داده است، چنان‌که آنان را از آغاز آفرید. در آفرینش خدا دگرگونی نیست: این است قانون راست، اما بیشتر انسان‌ها نمی‌دانند — در حالی که پیوسته به او روی می‌آورید، در برابر او محتاط باشید، تماس را پابرجا نگه دارید، و از انبازگیرندگان نباشید، از آنان که قانون خود را چنددسته کرده‌اند و جناح‌جناح شده‌اند،

۞ فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاٗ فِطْرَتَ اَ۬للَّهِ اِ۬لتِے فَطَرَ اَ۬لنَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اِ۬للَّهِۖ ذَٰلِكَ اَ۬لدِّينُ اُ۬لْقَيِّمُ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ اَ۬لنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ مُنِيبِينَ إِلَيْهِ وَاتَّقُوهُ وَأَقِيمُواْ اُ۬لصَّلَوٰةَ وَلَا تَكُونُواْ مِنَ اَ۬لْمُشْرِكِينَ مِنَ اَ۬لذِينَ فَرَّقُواْ دِينَهُمْ وَكَانُواْ شِيَعاٗۖ

و چون آسیبی به انسان‌ها برسد، سرپرست خود را فرامی‌خوانند، به او روی‌آورنده؛

وَإِذَا مَسَّ اَ۬لنَّاسَ ضُرّٞ دَعَوْاْ رَبَّهُم مُّنِيبِينَ إِلَيْهِۖ

تا آنچه را به آنان دادیم انکار کنند.

لِيَكْفُرُواْ بِمَا ءَاتَيْنَٰهُمْۖ

و چون به انسان‌ها مهری بچشانیم، از آن شادمان می‌شوند؛

وَإِذَا أَذَقْنَا اَ۬لنَّاسَ رَحْمَةٗ فَرِحُواْ بِهَاۖ

آیا پس ندیده‌اند که خدا روزی را برای هر که او را پسند افتد می‌گستراند، و اندازه می‌کند؟

أَوَلَمْ يَرَوْاْ أَنَّ اَ۬للَّهَ يَبْسُطُ اُ۬لرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَآءُ وَيَقْدِرُۖ

پس آنچه را سزاوار اوست به خویشاوند بده، و به تنگ‌دست و مسافر در راه‌مانده؛

فَـَٔاتِ ذَا اَ۬لْقُرْبَىٰ حَقَّهُۥ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ اَ۬لسَّبِيلِۖ

این برای کسانی که سوی خدا را می‌خواهند بهتر است،

ذَٰلِكَ خَيْرٞ لِّلذِينَ يُرِيدُونَ وَجْهَ اَ۬للَّهِۖ

و آنچه به‌عنوان وامی فزاینده می‌دهید، تا در مال مردم بیفزاید، نزد خدا نمی‌افزاید؛

وَمَا ءَاتَيْتُم مِّن رِّباٗ لِّتُرْبُواْ فِے أَمْوَٰلِ اِ۬لنَّاسِ فَلَا يَرْبُواْ عِندَ اَ۬للَّهِۖ

خدا آن است که شما را آفرید، سپس به شما روزی داد، سپس شما را می‌میراند، سپس شما را دوباره زنده می‌کند.

اَ۬للَّهُ اُ۬لذِے خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْۖ

آیا در میان انبازان شما کسی هست که از همهٔ این‌ها چیزی انجام دهد؟

هَلْ مِن شُرَكَآئِكُم مَّنْ يَّفْعَلُ مِن ذَٰلِكُم مِّن شَےْءٖۖ

بگو: «در زمین بگردید و بنگرید که فرجام کسانی که پیش‌تر بودند چگونه بود.»

قُلْ سِيرُواْ فِے اِ۬لْأَرْضِ فَانظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ اُ۬لذِينَ مِن قَبْلُۖ

پس سوی خود را به قانون راست پابرجا نگه دار، پیش از آنکه از جانب خدا روزی بیاید که نمی‌توان آن را لغو کرد:

فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ اِ۬لْقَيِّمِ مِن قَبْلِ أَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٞ لَّا مَرَدَّ لَهُۥ مِنَ اَ۬للَّهِۖ

و هر که کرداری شایسته به‌جا آورد، آنان برای خود بستری می‌گسترند — تا او، از لطف خود، باورآورندگانی را که کردارهای شایسته به‌جا آوردند بازپرداخت کند،

وَمَنْ عَمِلَ صَٰلِحاٗ فَلِأَنفُسِهِمْ يَمْهَدُونَ لِيَجْزِيَ اَ۬لذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ اُ۬لصَّٰلِحَٰتِ مِن فَضْلِهِۦۖ

و ما پیش از تو همانا فرستادگانی به سوی قومشان فرستادیم؛ با دلیل‌های روشن نزد آنان آمدند، و ما از کنارگذاشته‌شدگان انتقام گرفتیم؛

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ رُسُلاً إِلَىٰ قَوْمِهِمْ فَجَآءُوهُم بِالْبَيِّنَٰتِ فَانتَقَمْنَا مِنَ اَ۬لذِينَ أَجْرَمُواْۖ

خدا آن است که بادها را می‌فرستد؛ ابرهایی برمی‌خیزانند، که او در آسمان به هر گونه که او را پسند افتد می‌گستراند، و آن‌ها را پاره‌پاره می‌کند؛ آنگاه می‌بینی که رگبار از درون آن‌ها بیرون می‌آید.

اَ۬للَّهُ اُ۬لذِے يُرْسِلُ اُ۬لرِّيَٰحَ فَتُثِيرُ سَحَاباٗ فَيَبْسُطُهُۥ فِے اِ۬لسَّمَآءِ كَيْفَ يَشَآءُ وَيَجْعَلُهُۥ كِسَفاٗ فَتَرَى اَ۬لْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلَٰلِهِۦۖ

پس بنگر به اثر مهر خدا: چگونه زمین را پس از مرگش دوباره زنده می‌کند؛

فَانظُرْ إِلَىٰ أَثَرِ رَحْمَتِ اِ۬للَّهِ كَيْفَ يُحْيِ اِ۬لْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۖ

این است آنکه مردگان را بی‌گمان زنده خواهد کرد،

إِنَّ ذَٰلِكَ لَمُحْيِ اِ۬لْمَوْتَىٰۖ

و تو راهنمای کوران از گمراهی‌شان نیستی؛

وَمَا أَنتَ بِهَٰدِ اِ۬لْعُمْيِ عَن ضَلَٰلَتِهِمْۖ

خدا آن است که شما را از ناتوانی آفرید، سپس پس از ناتوانی نیرویی نهاد، سپس پس از نیرو ناتوانی و موی سپید نهاد؛

۞ اَ۬للَّهُ اُ۬لذِے خَلَقَكُم مِّن ضُعْفٖ ثُمَّ جَعَلَ مِنۢ بَعْدِ ضُعْفٖ قُوَّةٗ ثُمَّ جَعَلَ مِنۢ بَعْدِ قُوَّةٖ ضُعْفاٗ وَشَيْبَةٗۖ

هر چه را او را پسند افتد می‌آفریند،

يَخْلُقُ مَا يَشَآءُۖ

و روزی که آن لحظه برخیزد، کنارگذاشته‌شدگان سوگند خواهند خورد که تنها یک ساعت گذرانده‌اند؛

وَيَوْمَ تَقُومُ اُ۬لسَّاعَةُ يُقْسِمُ اُ۬لْمُجْرِمُونَ مَا لَبِثُواْ غَيْرَ سَاعَةٖۖ

و کسانی که به آنان دانش و باور داده شده است خواهند گفت: «شما همانا زمان خود را، در ضابطهٔ خدا، تا روز برانگیخته شدن گذرانده‌اید؛

وَقَالَ اَ۬لذِينَ أُوتُواْ اُ۬لْعِلْمَ وَالْإِيمَٰنَ لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِے كِتَٰبِ اِ۬للَّهِ إِلَىٰ يَوْمِ اِ۬لْبَعْثِۖ

و ما همانا برای انسان‌ها، در این خوانش، از هر گونه مثال چند برابر کردیم؛

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِے هَٰذَا اَ۬لْقُرْءَانِ مِن كُلِّ مَثَلٖۖ

پس شکیبایی کن،

فَاصْبِرْۖ

زیرا وعدهٔ خدا حقیقت است؛

إِنَّ وَعْدَ اَ۬للَّهِ حَقّٞۖ