As-Sajda السجدة
The day of the opening يوم الفتح
Summary and links in the frieze
In the frieze Warner of a people without a warner, he glimpses the severed bowing their heads, and must wait for the opening.
Read just before, 33 leads here: The human being bears the trust, wrongdoer and ignorant; sura 32 goes back to his creation from clay and the Influx breathed into him. 33
It leads to 31: Those who believe fall down in prostration without growing proud; sura 31 shows the one who turns his back, proud, as if deaf. 31
Closes on “Do men think that they will be left”
Read with: the suras of the same shelf mark
- 2 Guidance for those who guard themselvesthe threshold: the Scripture, those who receive it, the law
- 3 The clan of Imran, then the woundthe twin of 2: the dispute and the combat lived through
- 29 The house of the spiderthe trial of those who say “We believe”
- 30 Before and afterthe signs, and the Law that does not change
- 31 The wisdom of Luqmanwisdom passed on from a father to his son
به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. الٓمٓ (الف لام میم).
بِسْمِ اِ۬للَّهِ اِ۬لرَّحْمَٰنِ اِ۬لرَّحِيمِ أَلَٓمِّٓۖ
فرود نوشتار — هیچ تردیدی نیست — از سرپرست همهٔ هستی‌هاست.
تَنزِيلُ اُ۬لْكِتَٰبِ لَا رَيْبَ فِيهِ مِن رَّبِّ اِ۬لْعَٰلَمِينَۖ
یا خواهند گفت: «او آن را برساخته است»؟
أَمْ يَقُولُونَ اَ۪فْتَرَيٰهُۖ
بلکه حقیقتی است از سرپرست تو، تا قومی را هشدار دهی که پیش از تو هیچ هشداردهنده‌ای به سوی آنان نیامده بود، به این امید که راهنمایی خواهند پذیرفت.
بَلْ هُوَ اَ۬لْحَقُّ مِن رَّبِّكَ لِتُنذِرَ قَوْماٗ مَّا أَتَيٰهُم مِّن نَّذِيرٖ مِّن قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَۖ
خدا آن است که آسمان‌ها و زمین و آنچه را میان آن‌هاست در شش روز آفرید، سپس بر بنا مستقر شد؛
اَ۬للَّهُ اُ۬لذِے خَلَقَ اَ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِے سِتَّةِ أَيَّامٖ ثُمَّ اَ۪سْتَوَىٰ عَلَى اَ۬لْعَرْشِۖ
شما غیر از او نه متحدی دارید و نه میانجی‌ای.
مَا لَكُم مِّن دُونِهِۦ مِنْ وَّلِيّٖ وَلَا شَفِيعٍۖ
پس به یاد نمی‌آورید؟
أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَۖ
او دستور را از آسمان تا زمین اداره می‌کند، سپس در روزی که اندازهٔ آن هزار سال از آنچه شما می‌شمارید است به سوی او بالا می‌رود.
يُدَبِّرُ اُ۬لْأَمْرَ مِنَ اَ۬لسَّمَآ۟ إِلَى اَ۬لْأَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ إِلَيْهِ فِے يَوْمٖ كَانَ مِقْدَارُهُۥ أَلْفَ سَنَةٖ مِّمَّا تَعُدُّونَۖ
این است آنکه فراتر از حواس و آنچه را گواهی‌شده است می‌داند، نیرومند، مهربان،
ذَٰلِكَ عَٰلِمُ اُ۬لْغَيْبِ وَالشَّهَٰدَةِ اِ۬لْعَزِيزُ اُ۬لرَّحِيمُۖ
آنکه آفرینش هر چیز را زیبا ساخت، و آفرینش انسان را از خاک رس آغاز کرد،
اُ۬لذِے أَحْسَنَ كُلَّ شَےْءٍ خَلَقَهُۥ وَبَدَأَ خَلْقَ اَ۬لْإِنسَٰنِ مِن طِينٖۖ
سپس نسل او را از عصارهٔ آبی خوارشمرده پدید آورد،
ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهُۥ مِن سُلَٰلَةٖ مِّن مَّآءٖ مَّهِينٖۖ
سپس او را شکل داد، و از جریان خود در او دمید،
ثُمَّ سَوَّيٰهُ وَنَفَخَ فِيهِ مِن رُّوحِهِۦۖ
و برای شما شنوایی، بینایی‌ها و آگاهی‌ها نهاد —
وَجَعَلَ لَكُمُ اُ۬لسَّمْعَ وَالْأَبْصَٰرَ وَالْأَفْـِٕدَةَۖ
چه اندک سپاس‌گزارید!
قَلِيلاٗ مَّا تَشْكُرُونَۖ
و گفتند: «چون در زمین گم شده باشیم، آیا به‌راستی در آفرینشی تازه خواهیم بود؟»
وَقَالُواْ أَٰ۟ذَا ضَلَلْنَا فِے اِ۬لْأَرْضِ إِنَّا لَفِے خَلْقٖ جَدِيدِۢۖ
بلکه آنان روبه‌رویی با سرپرست خود را انکار می‌کنند.
بَلْ هُم بِلِقَآءِ رَبِّهِمْ كَٰفِرُونَۖ
بگو: «کارگزارِ مرگ، که برای شما گماشته شده است، شما را به‌تمامی نگه خواهد داشت؛ سپس به سوی سرپرست شما بازگردانده خواهید شد.»
۞ قُلْ يَتَوَفَّيٰكُم مَّلَكُ اُ۬لْمَوْتِ اِ۬لذِے وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَۖ
و اگر ببینی، چون کنارگذاشته‌شدگان نزد سرپرست خود سرافکنده خواهند بود: «ای سرپرست ما، دیدیم و شنیدیم؛ پس ما را بازگردان، کردارهای شایسته به‌جا خواهیم آورد، زیرا اینک ما یقین یافته‌ایم.»
وَلَوْ تَرَىٰ إِذِ اِ۬لْمُجْرِمُونَ نَاكِسُواْ رُءُوسِهِمْ عِندَ رَبِّهِمْ رَبَّنَا أَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَٰلِحاً إِنَّا مُوقِنُونَۖ
و اگر ما را پسند افتاده بود، به هر خویشتنی راهنمایی‌اش را می‌دادیم؛
وَلَوْ شِئْنَا لَأٓتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدَيٰهَاۖ
اما سخن من به حقیقت پیوست: «جهنم را بی‌گمان از نهانیان و انسان‌ها، همگی با هم، پر خواهم کرد.»
وَلَٰكِنْ حَقَّ اَ۬لْقَوْلُ مِنِّے لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ اَ۬لْجِنَّةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَۖ
پس بچشید، به‌سبب فراموش کردن روبه‌رویی با این روز خود — زیرا ما شما را فراموش کردیم —
فَذُوقُواْ بِمَا نَسِيتُمْ لِقَآءَ يَوْمِكُمْ هَٰذَا إِنَّا نَسِينَٰكُمْۖ
و کیفر جاودانه را بچشید برای آنچه می‌کردید.
وَذُوقُواْ عَذَابَ اَ۬لْخُلْدِ بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَۖ
تنها کسانی به نشانه‌های ما باور دارند که چون به آنان یادآوری شود، پیشانی بر خاک نهاده می‌افتند و با ستودن سرپرست خود شکوه او را می‌سرایند، بی‌آنکه خودبزرگ‌بین شوند.
إِنَّمَا يُؤْمِنُ بِـَٔايَٰتِنَا اَ۬لذِينَ إِذَا ذُكِّرُواْ بِهَا خَرُّواْ سُجَّداٗ وَسَبَّحُواْ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَۖ۩
پهلوهایشان از بسترها جدا می‌شود، سرپرست خود را از ترس و از امید فرامی‌خوانند، و از آنچه روزی‌شان دادیم هزینه می‌کنند.
تَتَجَافَىٰ جُنُوبُهُمْ عَنِ اِ۬لْمَضَاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاٗ وَطَمَعاٗ وَمِمَّا رَزَقْنَٰهُمْ يُنفِقُونَۖ
و هیچ خویشتنی نمی‌داند آنچه برای آنان نهان داشته شده است، خنکی نگاه، در بازپرداخت آنچه می‌کردند.
فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٞ مَّا أُخْفِيَ لَهُم مِّن قُرَّةِ أَعْيُنٖ جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَعْمَلُونَۖ
آیا پس آنکه باورمند است همچون آنکه تجاوزگر است؟
أَفَمَن كَانَ مُؤْمِناٗ كَمَن كَانَ فَاسِقاٗۖ
آنان برابر نیستند.
لَّا يَسْتَوُۥنَۖ
اما کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند، باغ‌های پناهگاه دارند، به‌عنوان پذیرایی، برای آنچه می‌کردند؛
أَمَّا اَ۬لذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ اُ۬لصَّٰلِحَٰتِ فَلَهُمْ جَنَّٰتُ اُ۬لْمَأْوَىٰ نُزُلاَۢ بِمَا كَانُواْ يَعْمَلُونَۖ
و اما کسانی که از حدها گذشتند، پناهگاه آنان آتش است:
وَأَمَّا اَ۬لذِينَ فَسَقُواْ فَمَأْوَيٰهُمُ اُ۬لنَّارُۖ
هرگاه بخواهند از آن بیرون آیند، به آن بازبرده خواهند شد، و به آنان گفته خواهد شد: «کیفر آتشی را که دروغ می‌انگاشتید بچشید.»
كُلَّمَا أَرَادُواْ أَنْ يَّخْرُجُواْ مِنْهَا أُعِيدُواْ فِيهَا وَقِيلَ لَهُمْ ذُوقُواْ عَذَابَ اَ۬لنَّارِ اِ۬لذِے كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَۖ
و ما بی‌گمان از کیفر نزدیک‌تر، فروتر از کیفر بزرگ‌تر، به آنان خواهیم چشاند، شاید بازگردند.
۞ وَلَنُذِيقَنَّهُم مِّنَ اَ۬لْعَذَابِ اِ۬لْأَدْنَىٰ دُونَ اَ۬لْعَذَابِ اِ۬لْأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَۖ
و کیست پس ستمگرتر از آنکه نشانه‌های سرپرستش به او یادآوری شود و سپس از آن‌ها روی برتابد؟
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِۦ ثُمَّ أَعْرَضَ عَنْهَاۖ
ما از کنارگذاشته‌شدگان همانا انتقام خواهیم گرفت.
إِنَّا مِنَ اَ۬لْمُجْرِمِينَ مُنتَقِمُونَۖ
و ما به موسی همانا نوشتار دادیم —
وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى اَ۬لْكِتَٰبَۖ
پس دربارهٔ روبه‌رویی با آن در مجادله مباش —
فَلَا تَكُن فِے مِرْيَةٖ مِّن لِّقَآئِهِۦۖ
و ما آن را راهنمایی برای پسران اسرائیل ساختیم.
وَجَعَلْنَٰهُ هُدىٗ لِّبَنِے إِسْرَآءِيلَۖ
و ما از میان آنان راهنمایانی نهادیم که به دستور ما رهبری می‌کردند، از آن رو که شکیبایی کرده بودند،
وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةٗ يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُواْۖ
و به نشانه‌های ما یقین داشتند.
وَكَانُواْ بِـَٔايَٰتِنَا يُوقِنُونَۖ
سرپرست تو آن است که در روز حضور میان آنان جدایی خواهد افکند، در آنچه در آن اختلاف داشتند.
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ اَ۬لْقِيَٰمَةِ فِيمَا كَانُواْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَۖ
آیا پس به شمار نسل‌هایی که پیش از آنان نابود کردیم، که در سکونتگاه‌هایشان راه می‌روند، راهنمایی نشده‌اند؟
أَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّنَ اَ۬لْقُرُونِ يَمْشُونَ فِے مَسَٰكِنِهِمْۖ
بی‌گمان در این نشانه‌هایی است.
إِنَّ فِے ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٍۖ
آیا پس نمی‌شنوند؟
أَفَلَا يَسْمَعُونَۖ
آیا پس ندیده‌اند که ما آب را به سوی زمین خشک می‌رانیم، و بدین‌سان کشتزاری بیرون می‌آوریم که دام‌هایشان و خودشان از آن می‌خورند؟
أَوَلَمْ يَرَوْاْ أَنَّا نَسُوقُ اُ۬لْمَآءَ ا۪لَى اَ۬لْأَرْضِ اِ۬لْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِۦ زَرْعاٗ تَأْكُلُ مِنْهُ أَنْعَٰمُهُمْ وَأَنفُسُهُمْۖ
آیا پس روشن نمی‌بینند؟
أَفَلَا يُبْصِرُونَۖ
و می‌گویند: «این گشایش کی خواهد بود، اگر راست‌گویید؟»
وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا اَ۬لْفَتْحُ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَۖ
بگو: «در روز گشایش، باور دیگر برای کسانی که انکار کردند سود نخواهد رساند، و هیچ مهلتی نخواهند داشت.»
قُلْ يَوْمَ اَ۬لْفَتْحِ لَا يَنفَعُ اُ۬لذِينَ كَفَرُواْ إِيمَٰنُهُمْ وَلَا هُمْ يُنظَرُونَۖ
پس از آنان روی بتاب، و منتظر باش،
فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَانتَظِرْۖ
زیرا آنان در انتظارند.
إِنَّهُم مُّنتَظِرُونَۖ