Ash-Shura الشورى

آنچه در آسمان‌ها و آنچه بر زمین است از آنِ او است،

لَهُۥ مَا فِے اِ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِے اِ۬لْأَرْضِۖ

نزدیک است که آسمان‌ها از بالا بشکافند،

۞ يَكَادُ اُ۬لسَّمَٰوَٰتُ يَتَفَطَّرْنَ مِن فَوْقِهِنَّۖ

در حالی که کارگزاران شکوه سرپرست خود را با ستایش او می‌سرایند و برای هر که بر زمین است بخشایش می‌خواهند.

وَالْمَلَٰٓئِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَن فِے اِ۬لْأَرْضِۖ

و اما کسانی که غیر از او متحدانی برمی‌گیرند، خدا بر آنان نگهبان است؛

وَالذِينَ اَ۪تَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦ أَوْلِيَآءَ اَ۬للَّهُ حَفِيظٌ عَلَيْهِمْۖ

چنین برای تو خوانشی بی‌عیب پرده برداشتیم، تا شهر مرکزی شهرها و کسانی را که پیرامون آن‌اند هشدار دهی، و از روز گردهمایی هشدار دهی، که هیچ تردیدی در آن نیست:

وَكَذَٰلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْءَاناً عَرَبِيّاٗ لِّتُنذِرَ أُمَّ اَ۬لْقُرَىٰ وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ يَوْمَ اَ۬لْجَمْعِ لَا رَيْبَ فِيهِۖ

گروهی در باغ،

فَرِيقٞ فِے اِ۬لْجَنَّةِۖ

و اگر خدا را پسند افتاده بود، آنان را یک جامعه می‌ساخت،

وَلَوْ شَآءَ اَ۬للَّهُ لَجَعَلَهُمْ أُمَّةٗ وَٰحِدَةٗۖ

اما هر که را پسند او افتد در مهر خود وارد می‌کند؛

وَلَٰكِنْ يُّدْخِلُ مَنْ يَّشَآءُ فِے رَحْمَتِهِۦۖ

یا غیر از او متحدانی برگرفته‌اند؟

أَمِ اِ۪تَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦ أَوْلِيَآءَۖ

با این همه خدا است که متحد است،

فَاللَّهُ هُوَ اَ۬لْوَلِيُّۖ

و اوست که مردگان را دوباره زندگی می‌دهد؛

وَهْوَ يُحْيِ اِ۬لْمَوْتَىٰۖ

و هر چیزی که در آن اختلاف دارید، داوری آن به خدا بازمی‌گردد.

وَمَا اَ۪خْتَلَفْتُمْ فِيهِ مِن شَےْءٖ فَحُكْمُهُۥ إِلَى اَ۬للَّهِۖ

این است خدا، سرپرست من؛

ذَٰلِكُمُ اُ۬للَّهُ رَبِّےۖ

به او وکالت می‌دهم،

عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُۖ

آغازگر آسمان‌ها و زمین، برای شما از خودتان جفت‌هایی ساخت، و از دام‌ها جفت‌هایی؛ بدین وسیله شما را پراکنده می‌کند.

فَاطِرُ اُ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَالْأَرْضِ جَعَلَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَٰجاٗ وَمِنَ اَ۬لْأَنْعَٰمِ أَزْوَٰجاٗ يَذْرَؤُكُمْ فِيهِۖ

هیچ چیز به او نمی‌ماند،

لَيْسَ كَمِثْلِهِۦ شَےْءٞۖ

سپرده‌های آسمان‌ها و زمین از آنِ او است؛

لَهُۥ مَقَالِيدُ اُ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَالْأَرْضِۖ

روزی را بر هر که پسند او افتد می‌گستراند و اندازه می‌کند،

يَبْسُطُ اُ۬لرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَآءُ وَيَقْدِرُۖ

او برای شما در قانون آنچه را به نوح سفارش کرده بود، آنچه را برای تو پرده برداشتیم، و آنچه را به ابراهیم، موسی و عیسی سفارش کردیم نهاد: «قانون را پابرجا نگه دارید، و در آن دچار چنددستگی نشوید.»

۞ شَرَعَ لَكُم مِّنَ اَ۬لدِّينِ مَا وَصَّىٰ بِهِۦ نُوحاٗ وَالذِے أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِۦ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَىٰ أَنْ أَقِيمُواْ اُ۬لدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُواْ فِيهِۖ

آنچه تو آنان را به آن فرامی‌خوانی بر انبازگیرندگان گران است.

كَبُرَ عَلَى اَ۬لْمُشْرِكِينَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِۖ

حال آنکه آنان جز پس از آنکه دانش به ایشان رسید دچار چنددستگی نشدند،

وَمَا تَفَرَّقُواْ إِلَّا مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَهُمُ اُ۬لْعِلْمُۖ

از روی زورگویی میان خودشان.

بَغْياَۢ بَيْنَهُمْۖ

و اگر سخنی پیشین از سرپرست تو تا سرآمدی نام‌برده نبود، میان آنان فصل می‌شد.

وَلَوْلَا كَلِمَةٞ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ إِلَىٰ أَجَلٖ مُّسَمّىٗ لَّقُضِيَ بَيْنَهُمْۖ

پس به همین سبب فراخوان ده و راست بایست چنان که به تو دستور داده شده است، و از هیجان‌های آنان پیروی مکن.

فَلِذَٰلِكَ فَادْعُ وَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَآءَهُمْۖ

و بگو: «به هر نوشتاری که خدا فرود آورده است باور دارم، و به من دستور داده شده است که میان شما دادگری کنم.

وَقُلْ ءَامَنتُ بِمَا أَنزَلَ اَ۬للَّهُ مِن كِتَٰبٖ وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُۖ

خدا سرپرست ما و سرپرست شما است؛

اُ۬للَّهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْۖ

کردارهای ما از آنِ ما، کردارهای شما از آنِ شما؛

لَنَا أَعْمَٰلُنَا وَلَكُمْ أَعْمَٰلُكُمْۖ

میان ما و شما هیچ برهانی نیست؛

لَا حُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُۖ

خدا ما را گرد خواهد آورد،

اُ۬للَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَاۖ

و کسانی که دربارهٔ خدا ستیزه می‌کنند پس از آنکه به او پاسخ داده شد، استدلالشان نزد سرپرستشان بی‌اعتبار است، و بر آنان خشمی است،

وَالذِينَ يُحَآجُّونَ فِے اِ۬للَّهِ مِنۢ بَعْدِ مَا اَ۟سْتُجِيبَ لَهُۥ حُجَّتُهُمْ دَاحِضَةٌ عِندَ رَبِّهِمْ وَعَلَيْهِمْ غَضَبٞۖ

خدا است که نوشتار را همراه با حقیقت فرود آورد، و نیز ترازو را.

اِ۬للَّهُ اُ۬لذِے أَنزَلَ اَ۬لْكِتَٰبَ بِالْحَقِّ وَالْمِيزَانَۖ

و چه چیز تو را از آن آگاه می‌کند؟

وَمَا يُدْرِيكَ

کسانی که به آن باور ندارند در شتاب‌دادن به آن می‌کوشند،

يَسْتَعْجِلُ بِهَا اَ۬لذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِهَاۖ

در حالی که کسانی که باور آورده‌اند از آن سرشار از هراس‌اند و می‌دانند که آن حقیقت است.

وَالذِينَ ءَامَنُواْ مُشْفِقُونَ مِنْهَا وَيَعْلَمُونَ أَنَّهَا اَ۬لْحَقُّۖ

خدا نسبت به فرمان‌برداران خود ظریف است؛

اِ۬للَّهُ لَطِيفُۢ بِعِبَادِهِۦۖ

هر که را پسند او افتد روزی می‌دهد،

يَرْزُقُ مَنْ يَّشَآءُۖ

هر که کشت زندگی واپسین را بخواهد، کشت او را برایش می‌افزاییم؛

۞ مَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ اَ۬لْأٓخِرَةِ نَزِدْ لَهُۥ فِے حَرْثِهِۦۖ

و هر که کشت زندگی نزدیک را بخواهد، از آن به او سهمی می‌دهیم،

وَمَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ اَ۬لدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَاۖ

یا انبازانی دارند که برای آنان در قانون آنچه را خدا اجازه نداده است نهاده‌اند؟

أَمْ لَهُمْ شُرَكَٰٓؤُاْ شَرَعُواْ لَهُم مِّنَ اَ۬لدِّينِ مَا لَمْ يَأْذَنۢ بِهِ اِ۬للَّهُۖ

و اگر سخن جداسازی نبود، میان آنان فصل شده بود؛

وَلَوْلَا كَلِمَةُ اُ۬لْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْۖ

ستمگران را خواهی دید که از آنچه به دست آورده‌اند هراسان‌اند، در حالی که بر آنان خواهد رسید؛

تَرَى اَ۬لظَّٰلِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا كَسَبُواْ وَهْوَ وَاقِعُۢ بِهِمْۖ

در حالی که کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند در گلزارهای باغ‌ها خواهند بود،

وَالذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ اُ۬لصَّٰلِحَٰتِ فِے رَوْضَاتِ اِ۬لْجَنَّاتِۖ

آنچه پسند آنان افتد نزد سرپرستشان خواهند داشت:

لَهُم مَّا يَشَآءُونَ عِندَ رَبِّهِمْۖ

این است آنچه خدا به فرمان‌برداران خود که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند مژده می‌دهد.

ذَٰلِكَ اَ۬لذِے يُبَشِّرُ اُ۬للَّهُ عِبَادَهُ اُ۬لذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ اُ۬لصَّٰلِحَٰتِۖ

بگو: «من از شما برای این هیچ پاداشی نمی‌خواهم، مگر دوستی در نزدیکی.»

قُل لَّا أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا اَ۬لْمَوَدَّةَ فِے اِ۬لْقُرْبَىٰۖ

و هر که کاری نیک به دست آورد، زیبایی آن را برایش می‌افزاییم؛

وَمَنْ يَّقْتَرِفْ حَسَنَةٗ نَّزِدْ لَهُۥ فِيهَا حُسْناًۖ

یا خواهند گفت که او بر خدا دروغی ساخته است؟

أَمْ يَقُولُونَ اَ۪فْتَرَىٰ عَلَى اَ۬للَّهِ كَذِباٗۖ

حال آنکه اگر خدا را پسند می‌افتاد، بر هستهٔ تو مهر می‌نهاد؛

فَإِنْ يَّشَإِ اِ۬للَّهُ يَخْتِمْ عَلَىٰ قَلْبِكَۖ

اما خدا نادرستی را می‌زداید و حقیقت را با سخنان خود تحقق می‌بخشد،

وَيَمْحُ اُ۬للَّهُ اُ۬لْبَٰطِلَ وَيُحِقُّ اُ۬لْحَقَّ بِكَلِمَٰتِهِۦۖ

و او به کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند پاسخ می‌دهد، و از لطف خود بیشتر به آنان می‌دهد؛

وَيَسْتَجِيبُ اُ۬لذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ اُ۬لصَّٰلِحَٰتِ وَيَزِيدُهُم مِّن فَضْلِهِۦۖ

و اگر خدا روزی را بر فرمان‌برداران خود می‌گستراند، در زمین به تعدی دست می‌زدند؛

۞ وَلَوْ بَسَطَ اَ۬للَّهُ اُ۬لرِّزْقَ لِعِبَادِهِۦ لَبَغَوْاْ فِے اِ۬لْأَرْضِۖ

اما آنچه را پسند او افتد با اندازه فرود می‌آورد،

وَلَٰكِنْ يُّنَزِّلُ بِقَدَرٖ مَّا يَشَآءُۖ

اوست که باران نجات‌بخش را فرود می‌آورد پس از آنکه ناامید شده‌اند، و مهر خود را می‌گستراند؛

وَهْوَ اَ۬لذِے يُنَزِّلُ اُ۬لْغَيْثَ مِنۢ بَعْدِ مَا قَنَطُواْ وَيَنشُرُ رَحْمَتَهُۥۖ

و از نشانه‌های او: آفرینش آسمان‌ها و زمین، و همهٔ جنبندگانی که در آن‌ها پراکنده است؛

وَمِنْ ءَايَٰتِهِۦ خَلْقُ اُ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَثَّ فِيهِمَا مِن دَآبَّةٖۖ

شما نمی‌توانید او را در زمین ناتوان کنید،

وَمَا أَنتُم بِمُعْجِزِينَ فِے اِ۬لْأَرْضِۖ

هر آنچه به شما داده شده است جز بهره‌مندی زندگی نزدیک نیست؛

فَمَا أُوتِيتُم مِّن شَےْءٖ فَمَتَٰعُ اُ۬لْحَيَوٰةِ اِ۬لدُّنْيَاۖ

و بازپرداخت بدی بدی‌ای همانند آن است؛

وَجَزَٰٓؤُا سَيِّئَةٖ سَيِّئَةٞ مِّثْلُهَاۖ

اما هر که چشم بپوشد و آشتی کند، پاداشش بر عهدهٔ خدا است،

فَمَنْ عَفَا وَأَصْلَحَ فَأَجْرُهُۥ عَلَى اَ۬للَّهِۖ

راه تنها بر کسانی گشوده است که به انسان‌ها ستم می‌کنند و در زمین بی حق به تعدی دست می‌زنند.

۞ إِنَّمَا اَ۬لسَّبِيلُ عَلَى اَ۬لذِينَ يَظْلِمُونَ اَ۬لنَّاسَ وَيَبْغُونَ فِے اِ۬لْأَرْضِ بِغَيْرِ اِ۬لْحَقِّۖ

و هر که را خدا گمراه کند، پس از آن دیگر هیچ متحدی ندارد.

وَمَنْ يُّضْلِلِ اِ۬للَّهُ فَمَا لَهُۥ مِنْ وَّلِيّٖ مِّنۢ بَعْدِهِۦۖ

و آنان را خواهی دید که در برابر آن عرضه شده‌اند، فروتن،

وَتَرَيٰهُمْ يُعْرَضُونَ عَلَيْهَا خَٰشِعِينَۖ

از گوشهٔ پلکی نهان می‌نگرند، از اثر خواری.

مِنَ اَ۬لذُّلِّ يَنظُرُونَ مِن طَرْفٍ خَفِيّٖۖ

و کسانی که باور آوردند خواهند گفت: «زیان‌کاران همانا کسانی‌اند که خویشتن خود و کسان خود را در روز حضور به زیان کشانده‌اند.»

وَقَالَ اَ۬لذِينَ ءَامَنُواْ إِنَّ اَ۬لْخَٰسِرِينَ اَ۬لذِينَ خَسِرُواْ أَنفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ اَ۬لْقِيَٰمَةِۖ

آنان هیچ متحدی نخواهند داشت که غیر از خدا یاری‌شان کند.

وَمَا كَانَ لَهُم مِّنْ أَوْلِيَآءَ يَنصُرُونَهُم مِّن دُونِ اِ۬للَّهِۖ

سرپرست خود را پاسخ دهید پیش از آنکه از جانب خدا روزی بیاید که بازگرداندنی نیست؛

اِ۪سْتَجِيبُواْ لِرَبِّكُم مِّن قَبْلِ أَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٞ لَّا مَرَدَّ لَهُۥ مِنَ اَ۬للَّهِۖ

شما در آن روز هیچ پناهگاهی نخواهید داشت،

مَا لَكُم مِّن مَّلْجَإٖ يَوْمَئِذٖۖ

اگر روی گردانند، ما تو را نگهبان بر آنان نفرستاده‌ایم؛

فَإِنْ أَعْرَضُواْ فَمَا أَرْسَلْنَٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاًۖ

بر تو جز ابلاغ نیست.

إِنْ عَلَيْكَ إِلَّا اَ۬لْبَلَٰغُۖ

و چون به انسان مهری از جانب خود بچشانیم، از آن شادی می‌کند؛

وَإِنَّا إِذَا أَذَقْنَا اَ۬لْإِنسَٰنَ مِنَّا رَحْمَةٗ فَرِحَ بِهَاۖ

پادشاهی آسمان‌ها و زمین از آنِ خدا است؛

لِّلهِ مُلْكُ اُ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَالْأَرْضِۖ

به هر که پسند او افتد دختران عطا می‌کند، و به هر که پسند او افتد پسران عطا می‌کند، یا پسران و دختران را جفت می‌کند، و هر که را پسند او افتد نازا می‌گرداند،

يَهَبُ لِمَنْ يَّشَآءُ اِ۪نَٰثاٗ وَيَهَبُ لِمَنْ يَّشَآءُ اُ۬لذُّكُورَ أَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْرَاناٗ وَإِنَٰثاٗ وَيَجْعَلُ مَنْ يَّشَآءُ عَقِيماًۖ

بر هیچ آدمی روا نیست که خدا با او سخن گوید، مگر با پرده‌برداری، یا از پشت پرده‌ای، یا با فرستادن فرستاده‌ای که به اجازهٔ او آنچه را پسند او افتد پرده برمی‌دارد؛

۞ وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُّكَلِّمَهُ اُ۬للَّهُ إِلَّا وَحْياً أَوْ مِنْ وَّرَآءِےْ حِجَابٍ أَوْ يُرْسِلُ رَسُولاٗ فَيُوحِے بِإِذْنِهِۦ مَا يَشَآءُۖ

چنین برای تو جریانی از دستور خود پرده برداشتیم؛

وَكَذَٰلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ رُوحاٗ مِّنْ أَمْرِنَاۖ

و تو بی‌گمان به جاده‌ای راست راه می‌نمایی — جادهٔ خدا، که آنچه در آسمان‌ها و آنچه بر زمین است از آنِ او است.

وَإِنَّكَ لَتَهْدِے إِلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسْتَقِيمٖ صِرَٰطِ اِ۬للَّهِ اِ۬لذِے لَهُۥ مَا فِے اِ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِے اِ۬لْأَرْضِۖ