Al-Mumtahana الممتحنة

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. ای کسانی که باور آوردید! دشمن من و دشمن خود را متحد مگیرید،

بِسْمِ اِ۬للَّهِ اِ۬لرَّحْمَٰنِ اِ۬لرَّحِيمِ يَٰأَيُّهَا اَ۬لذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَتَّخِذُواْ عَدُوِّے وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَآءَۖ

در حالی که محبت به آنان عرضه می‌کنید، حال آنکه آنان حقیقتی را که به شما رسیده است انکار کرده‌اند،

تُلْقُونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُواْ بِمَا جَآءَكُم مِّنَ اَ۬لْحَقِّۖ

فرستاده و خودتان را بیرون می‌کنند، از آن‌رو که به خدا، سرپرست خود، باور دارید، اگر برای کوشیدن در راه من و جست‌وجوی خشنودی من بیرون آمده‌اید.

يُخْرِجُونَ اَ۬لرَّسُولَ وَإِيَّاكُمْ أَن تُؤْمِنُواْ بِاللَّهِ رَبِّكُمْۖ

محبت خود را در نهان به آنان می‌سپارید، حال آنکه من بهتر می‌دانم آنچه را نهان کردید و آنچه را آشکار ساختید.

إِن كُنتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَٰداٗ فِے سَبِيلِے وَابْتِغَآءَ مَرْضَاتِے تُسِرُّونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ وَأَنَا أَعْلَمُ بِمَا أَخْفَيْتُمْ وَمَا أَعْلَنتُمْۖ

اگر بر شما غلبه یابند، برای شما دشمن خواهند بود، و دست‌ها و زبان‌های خود را با بدی بر شما خواهند گشود،

إِنْ يَّثْقَفُوكُمْ يَكُونُواْ لَكُمْ أَعْدَآءٗ وَيَبْسُطُواْ إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ وَأَلْسِنَتَهُم بِالسُّوٓءِۖ

نه خویشاوندی‌های شما و نه فرزندانتان برایتان سودی نخواهند داشت،

لَن تَنفَعَكُمْ أَرْحَامُكُمْ وَلَا أَوْلَٰدُكُمْۖ

در روز حضور، او میان شما جدایی خواهد افکند.

يَوْمَ اَ۬لْقِيَٰمَةِ يُفْصَلُ بَيْنَكُمْۖ

برای شما در ابراهیم و در کسانی که با او بودند الگویی نیکو بود، آنگاه که به قوم خود گفتند: «ما همانا از شما و از آنچه غیر از خدا فرمان می‌برید بری هستیم؛ ما شما را انکار می‌کنیم، و میان ما و شما دشمنی و کینه‌ای آشکار شده است، برای همیشه، تا آنگاه که تنها به خدا باور آورید» — جز سخن ابراهیم به پدرش: «بی‌گمان برای تو بخشایش خواهم خواست، و در برابر خدا برای تو هیچ‌چیز در اختیار ندارم.»

قَدْ كَانَتْ لَكُمْ إِسْوَةٌ حَسَنَةٞ فِے إِبْرَٰهِيمَ وَالذِينَ مَعَهُۥ إِذْ قَالُواْ لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَءَٰٓؤُاْ مِنكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اِ۬للَّهِ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ اُ۬لْعَدَٰوَةُ وَالْبَغْضَآءُ اَ۬بَداً حَتَّىٰ تُؤْمِنُواْ بِاللَّهِ وَحْدَهُۥ إِلَّا قَوْلَ إِبْرَٰهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَا أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اَ۬للَّهِ مِن شَےْءٖۖ

ای سرپرست ما، ما را آزمونی برای انکارکنندگان مگردان،

رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةٗ لِّلذِينَ كَفَرُواْۖ

و ما را ببخشای، ای سرپرست ما،

وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَاۖ

برای شما در آنان همانا الگویی نیکو بود، برای هر که به خدا و روز واپسین امید دارد.

لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِيهِمْ إِسْوَةٌ حَسَنَةٞ لِّمَن كَانَ يَرْجُواْ اُ۬للَّهَ وَالْيَوْمَ اَ۬لْأٓخِرَۖ

شاید خدا میان شما و کسانی از آنان که دشمن گرفته‌اید محبتی بنهد،

۞ عَسَى اَ۬للَّهُ أَنْ يَّجْعَلَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ اَ۬لذِينَ عَادَيْتُم مِّنْهُم مَّوَدَّةٗۖ

و خدا توانا است.

وَاللَّهُ قَدِيرٞۖ

خدا شما را باز نمی‌دارد از اینکه نیکوکار و برابری‌ورز باشید نسبت به کسانی که دربارهٔ قانون با شما پیکار نکردند و شما را از خانه‌هایتان بیرون نکردند،

لَّا يَنْهَيٰكُمُ اُ۬للَّهُ عَنِ اِ۬لذِينَ لَمْ يُقَٰتِلُوكُمْ فِے اِ۬لدِّينِ وَلَمْ يُخْرِجُوكُم مِّن دِيَٰرِكُمْ أَن تَبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُواْ إِلَيْهِمْۖ

خدا شما را تنها از این باز می‌دارد که کسانی را که دربارهٔ قانون با شما پیکار کردند، شما را از خانه‌هایتان بیرون کردند و بر بیرون راندنتان پشتیبانی کردند متحد خود بگیرید.

إِنَّمَا يَنْهَيٰكُمُ اُ۬للَّهُ عَنِ اِ۬لذِينَ قَٰتَلُوكُمْ فِے اِ۬لدِّينِ وَأَخْرَجُوكُم مِّن دِيَٰرِكُمْ وَظَٰهَرُواْ عَلَىٰ إِخْرَاجِكُمْ أَن تَوَلَّوْهُمْۖ

ای کسانی که باور آوردید! چون زنان باورمند نزد شما آیند، مهاجرت‌کرده، آنان را بررسی کنید.

يَٰأَيُّهَا اَ۬لذِينَ ءَامَنُواْ إِذَا جَآءَكُمُ اُ۬لْمُؤْمِنَٰتُ مُهَٰجِرَٰتٖ فَامْتَحِنُوهُنَّۖ

خدا باور آنان را بهتر می‌داند.

اَ۬للَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمَٰنِهِنَّۖ

پس اگر دانستید که باورمندند، آنان را به سوی انکارکنندگان بازمگردانید.

فَإِنْ عَلِمْتُمُوهُنَّ مُؤْمِنَٰتٖ فَلَا تَرْجِعُوهُنَّ إِلَى اَ۬لْكُفَّارِۖ

آنان برای ایشان روا نیستند و ایشان برای آنان روا نیستند.

لَا هُنَّ حِلّٞ لَّهُمْ وَلَا هُمْ يَحِلُّونَ لَهُنَّۖ

و آنچه را خرج کرده‌اند به آنان بدهید.

وَءَاتُوهُم مَّا أَنفَقُواْۖ

و هیچ ایرادی بر شما نیست که آنان را به همسری بگیرید، آنگاه که پاداش‌هایشان را به آنان می‌دهید.

وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ أَن تَنكِحُوهُنَّ إِذَا ءَاتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّۖ

و پیوندهای زنان انکارکننده را نگاه ندارید.

وَلَا تُمْسِكُواْ بِعِصَمِ اِ۬لْكَوَافِرِۖ

و آنچه خرج کرده‌اید را بخواهید، و آنان آنچه خرج کرده‌اند را بخواهند.

وَسْـَٔلُواْ مَا أَنفَقْتُمْ وَلْيَسْـَٔلُواْ مَا أَنفَقُواْۖ

چنین است داوری خدا: او میان شما داوری می‌کند.

ذَٰلِكُمْ حُكْمُ اُ۬للَّهِ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْۖ

و اگر یکی از همسران شما به سوی انکارکنندگان از شما برود، سپس شما تلافی کنید، به کسانی که همسرشان رفته است برابر آنچه خرج کرده بودند بدهید.

وَإِن فَاتَكُمْ شَےْءٞ مِّنْ أَزْوَٰجِكُمْ إِلَى اَ۬لْكُفَّارِ فَعَاقَبْتُمْ فَـَٔاتُواْ اُ۬لذِينَ ذَهَبَتْ أَزْوَٰجُهُم مِّثْلَ مَا أَنفَقُواْۖ

ای اطلاع‌دهنده! چون زنان باورمند نزد تو آیند تا به تو وفاداری بسپارند، بر این شرط که چیزی را با خدا انباز نگیرند، دزدی نکنند، زنا نکنند، فرزندان خود را نکشند، تهمتی را که میان دست‌ها و پاهایشان ساخته‌اند نیاورند، و در آنچه شناخته‌شده است از تو نافرمانی نکنند، وفاداری آنان را بپذیر و برای آنان بخشایش خدا را بخواه،

يَٰأَيُّهَا‏ اَ۬لنَّبِےٓءُ اِ۪ذَا جَآءَكَ اَ۬لْمُؤْمِنَٰتُ يُبَايِعْنَكَ عَلَىٰ أَن لَّا يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَئْاٗ وَلَا يَسْرِقْنَ وَلَا يَزْنِينَ وَلَا يَقْتُلْنَ أَوْلَٰدَهُنَّ وَلَا يَأْتِينَ بِبُهْتَٰنٖ يَفْتَرِينَهُۥ بَيْنَ أَيْدِيهِنَّ وَأَرْجُلِهِنَّ وَلَا يَعْصِينَكَ فِے مَعْرُوفٖ فَبَايِعْهُنَّ وَاسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اَ۬للَّهَۖ