An-Najm النجم

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. سوگند به ستاره آنگاه که فرو می‌کاهد: یار شما گمراه نشد و بیراهه نرفت. او از سر هیجان چیزی بر زبان نمی‌آورد: این جز پرده‌برداریِ پرده‌برداری‌شده نیست.

بِسْمِ اِ۬للَّهِ اِ۬لرَّحْمَٰنِ اِ۬لرَّحِيمِ وَالنَّجْمِ إِذَا هَو۪ىٰ مَا ضَلَّ صَٰحِبُكُمْ وَمَا غَو۪ىٰ وَمَا يَنطِقُ عَنِ اِ۬لْهَو۪ىٰٓ إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٞ يُوح۪ىٰۖ

آن‌که دارندهٔ نیرویی شدید است، با توانی استوار، به او آموخت،

عَلَّمَهُۥ شَدِيدُ اُ۬لْقُو۪ىٰ ذُو مِرَّةٖۖ

سپس با تمام قامت نمایان شد، در بالاترین افق.

فَاسْتَو۪ىٰ وَهُوَ بِالُافُقِ اِ۬لَاعْل۪ىٰۖ

سپس نزدیک آمد و بر فراز ایستاد، تا آنکه به فاصلهٔ دو کمان بود، یا نزدیک‌تر.

ثُمَّ دَنَا فَتَدَلّ۪ىٰ فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوَ اَدْن۪ىٰۖ

آنگاه به فرمان‌بردار خود پرده برداشت از آنچه پرده برداشت.

فَأَوْح۪ىٰٓ إِلَىٰ عَبْدِهِۦ مَآ أَوْح۪ىٰۖ

آگاهی در آنچه دید دروغ نگفت.

مَا كَذَبَ اَ۬لْفُؤَادُ مَا ر۪أ۪ىٰٓۖ

پس آیا با او دربارهٔ آنچه می‌بیند پرخاش خواهید کرد؟

أَفَتُمَٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا يَر۪ىٰۖ

او همانا بار دیگر او را دید، نزد کُنارِ حدِ نهایی — که باغِ پناهگاه نزد آن است — آنگاه که کُنار از آنچه آن را می‌پوشاند پوشانده می‌شد.

وَلَقَدْ ر۪ء۪اهُ نَزْلَةً ا۟خْر۪ىٰ عِندَ سِدْرَةِ اِ۬لْمُنتَه۪ىٰ عِندَهَا جَنَّةُ اُ۬لْمَأْو۪ىٰٓ إِذْ يَغْشَى اَ۬لسِّدْرَةَ مَا يَغْش۪ىٰۖ

دیده کج نشد و از حد نگذشت.

مَا زَاغَ اَ۬لْبَصَرُ وَمَا طَغ۪ىٰۖ

او همانا یکی از بزرگ‌ترین نشانه‌های سرپرست خود را دید.

لَقَدْ ر۪أ۪ىٰ مِنَ اٰيَٰتِ رَبِّهِ اِ۬لْكُبْر۪ىٰٓۖ

پس آیا لات، عزی و منات را، سومین، دیگری، می‌بینید؟ آیا نر برای شما می‌بود و ماده برای او؟

أَفَرَٰٓيْتُمُ اُ۬للَّٰتَ وَالْعُزّ۪ىٰ وَمَنَوٰةَ اَ۬لثَّالِثَةَ اَ۬لُاخْر۪ىٰٓ أَلَكُمُ اُ۬لذَّكَرُ وَلَهُ اُ۬لُانث۪ىٰۖ

آنگاه این تقسیمی ناروا می‌بود.

تِلْكَ إِذاٗ قِسْمَةٞ ضِيز۪ىٰٓۖ

در حالی که با این‌همه راهنمایی از سرپرستشان به آنان رسیده است.

وَلَقَدْ جَآءَهُم مِّن رَّبِّهِمُ اُ۬لْهُد۪ىٰٓۖ

یا آنکه انسان هر آنچه آرزو کند دارد؟

أَمْ لِلِانسَٰنِ مَا تَمَنّ۪ىٰۖ

حال آنکه زندگی واپسین و زندگی نخستین از آنِ خداست.

فَلِلهِ اِ۬لَاخِرَةُ وَالُاول۪ىٰۖ

چه بسیار کارگزاران در آسمان‌ها که میانجی‌گری‌شان هیچ سودی ندارد، مگر پس از آنکه خدا اجازه دهد، برای هر که پسند او افتد و او خشنود شود.

۞ وَكَم مِّن مَّلَكٖ فِے اِ۬لسَّمَٰوَٰتِ لَا تُغْنِے شَفَٰعَتُهُمْ شَئْاً اِلَّا مِنۢ بَعْدِ أَنْ يَّاذَنَ اَ۬للَّهُ لِمَنْ يَّشَآءُ وَيَرْض۪ىٰٓۖ

کسانی که به زندگی واپسین باور ندارند بی‌گمان به کارگزاران ویژگیِ مؤنث می‌دهند.

إِنَّ اَ۬لذِينَ لَا يُومِنُونَ بِالَاخِرَةِ لَيُسَمُّونَ اَ۬لْمَلَٰٓئِكَةَ تَسْمِيَةَ اَ۬لُانث۪ىٰۖ

و پندار در برابر حقیقت هیچ سودی ندارد.

وَإِنَّ اَ۬لظَّنَّ لَا يُغْنِے مِنَ اَ۬لْحَقِّ شَئْاٗۖ

پس از کسی که از یادآوریِ ما پشت کرد و جز زندگی نزدیک نخواست کناره بگیر.

فَأَعْرِضْ عَن مَّن تَوَلّ۪ىٰ عَن ذِكْرِنَا وَلَمْ يُرِدِ اِلَّا اَ۬لْحَيَوٰةَ اَ۬لدُّنْي۪اۖ

و بهتر می‌داند چه کسی راهنمایی پذیرفته است.

وَهُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اِ۪هْتَد۪ىٰۖ

و آنچه در آسمان‌ها و آنچه بر زمین است از آنِ خداست، تا کسانی را که بد کرده‌اند بر پایهٔ آنچه کرده‌اند بازپرداخت کند، و کسانی را که نیکی کرده‌اند با زیباترین بازپرداخت کند.

وَلِلهِ مَا فِے اِ۬لسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِے اِ۬لَارْضِ لِيَجْزِيَ اَ۬لذِينَ أَسَٰٓـُٔواْ بِمَا عَمِلُواْ وَيَجْزِيَ اَ۬لذِينَ أَحْسَنُواْ بِالْحُسْنَىۖ

او بهتر می‌داند چه کسی محتاط شده است.

هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اِ۪تَّق۪ىٰٓۖ

پس آیا کسی را دیده‌ای که پشت کرد، اندکی عطا کرد، سپس خشکید؟

أَفَرَٰٓيْتَ اَ۬لذِے تَوَلّ۪ىٰ وَأَعْط۪ىٰ قَلِيلاٗ وَأَكْد۪ىٰٓ

آیا او دانشِ آنچه فراتر از حواس است دارد، تا آنکه ببیند؟

أَعِندَهُۥ عِلْمُ اُ۬لْغَيْبِ فَهُوَ يَر۪ىٰٓۖ

یا او از آنچه در گاه‌نوشت‌های موسی و ابراهیم، آنکه وفادار بود، هست اطلاع داده نشده است: که هیچ بردارنده‌ای بارِ دیگری را برنخواهد داشت،

أَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِے صُحُفِ مُوس۪ىٰ وَإِبْرَٰهِيمَ اَ۬لذِے وَفّ۪ىٰٓ أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٞ وِزْرَ أُخْر۪ىٰۖ

و اینکه انسان جز آنچه برای آن تلاش کرده باشد نخواهد داشت،

وَأَن لَّيْسَ لِلِانسَٰنِ إِلَّا مَا سَع۪ىٰۖ

و اینکه تلاش او به‌زودی نشان داده خواهد شد،

وَأَنَّ سَعْيَهُۥ سَوْفَ يُر۪ىٰۖ

سپس به وفادارانه‌ترین بازپرداخت از آن بازپرداخت خواهد شد،

ثُمَّ يُجْز۪يٰهُ اُ۬لْجَزَآءَ اَ۬لَاوْف۪ىٰۖ

و اینکه سوی سرپرست تو است حدِ نهایی،

وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ اَ۬لْمُنتَه۪ىٰۖ

و اینکه اوست که می‌خنداند و می‌گریاند،

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضْحَكَ وَأَبْك۪ىٰۖ

و اینکه اوست که می‌میراند و زنده می‌کند،

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَمَاتَ وَأَحْي۪اۖ

و اینکه او دو عنصر جفت را، نر و ماده، از قطره‌ای آفریده است آنگاه که ریخته می‌شود،

وَأَنَّهُۥ خَلَقَ اَ۬لزَّوْجَيْنِ اِ۬لذَّكَرَ وَالُانث۪ىٰ مِن نُّطْفَةٍ اِذَا تُمْن۪ىٰۖ

و اینکه پیدایشِ دیگر بر عهدهٔ اوست،

۞ وَأَنَّ عَلَيْهِ اِ۬لنَّشْأَةَ اَ۬لُاخْر۪ىٰۖ

و اینکه اوست که توانگر ساخت و در مالکیتی پایدار داد،

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَغْن۪ىٰ وَأَقْن۪ىٰۖ

و اینکه اوست سرپرستِ شعرای یمانی،

وَأَنَّهُۥ هُوَ رَبُّ اُ۬لشِّعْر۪ىٰۖ

زیرا آنان خود ستمگرتر و حدشکن‌تر بودند.

إِنَّهُمْ كَانُواْ هُمُۥٓ أَظْلَمَ وَأَطْغ۪ىٰۖ

و آن را که واژگون شد، او به ژرفا فرو برد.

وَالْمُوتَفِكَةَ أَهْو۪ىٰۖ

آنگاه آنچه آن را پوشاند، آن را پوشاند.

فَغَشّ۪يٰهَا مَا غَشّ۪ىٰۖ

پس به کدام یک از دهش‌های سرپرست خود به جدل درمی‌آیی؟

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَار۪ىٰۖ

این هشداردهنده‌ای است از هشداردهندگان پیشین.

هَٰذَا نَذِيرٞ مِّنَ اَ۬لنُّذُرِ اِ۬لُاول۪ىٰٓۖ

قریب‌الوقوع نزدیک شده است.

أَزِفَتِ اِ۬لَازِفَةُۖ

هیچ‌کس غیر از خدا نمی‌تواند آن را سبک کند.

لَيْسَ لَهَا مِن دُونِ اِ۬للَّهِ كَاشِفَةٌۖ

آیا از این گفتار شگفت‌زده می‌شوید، می‌خندید، بی‌آنکه بگریید، و بی‌خیال می‌مانید؟

اَفَمِنْ هَٰذَا اَ۬لْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ وَتَضْحَكُونَ وَلَا تَبْكُونَ وَأَنتُمْ سَٰمِدُونَۖ

پس برای خدا پیشانی بر خاک نهید، و فرمان برید.

فَاسْجُدُواْ لِلهِ وَاعْبُدُواْۖ