رفتن به محتوا
القرآنal-quran.fr
فهرست
100%
القرآن
سورهٔ69

Al-Haqqa الحاقة

That which proves the real الحاقّة ما الحاقّة

ن

52 بندبخش XI9 of 10 in the mirror reading

  1. 77
  2. 76
  3. 75
  4. 74
  5. 73
  6. 72
  7. 71
  8. 70
  9. 69
  10. 68
The mission order before the denial
Summary and links in the frieze

In the frieze He is asked what proves the real, then shown the peoples seized and the records given.

Read just before, 70 leads here: On the Day, no warm friend asks after his friend; next, the one given his record in his left hand has none here. 70

It leads to 68: The one who did not urge the feeding of the destitute announces the companions of the garden, who whisper: "Let no destitute person enter it". 68

Read the notice in the frieze

Closes on “By the pen”

خواندن بخش از آغازش: سورهٔ 77

69:1–2

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. آنکه به واقعیت حقیقت می‌بخشد! آنکه به واقعیت حقیقت می‌بخشد چیست؟

بِسْمِ اِ۬للَّهِ اِ۬لرَّحْمَٰنِ اِ۬لرَّحِيمِ اَ۬لْحَآقَّةُ مَا اَ۬لْحَآقَّةُۖ

69:3

و چه کسی به تو خواهد شناساند که آنکه به واقعیت حقیقت می‌بخشد چیست؟

وَمَآ أَدْر۪يٰكَ مَا اَ۬لْحَآقَّةُۖ

ثمود و عاد کوبنده را دروغ انگاشتند.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِالْقَارِعَةِۖ

69:5

اما ثمود، به‌وسیلهٔ بی‌حد نابود شدند.

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُواْ بِالطَّاغِيَةِۖ

و اما عاد، به‌وسیلهٔ بادی سرد و گستاخ نابود شدند، که او آن را بر آنان رام کرد، هفت شب و هشت روز پیاپی،

وَأَمَّا عَادٞ فَأُهْلِكُواْ بِرِيحٖ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٖ سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٖ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُوماٗۖ

چنان‌که آن قوم را می‌دیدی که بر زمین افتاده‌اند، همچون تنه‌های نخلِ تهی.

فَتَرَى اَ۬لْقَوْمَ فِيهَا صَرْع۪ىٰ كَأَنَّهُمُۥٓ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٖۖ

آیا از آنان کوچک‌ترین بازمانده‌ای می‌بینی؟

فَهَلْ تَر۪ىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٖۖ

69:9–10

و فرعون، و آنان که در کنار او بودند، و شهرهای واژگون‌شده با خطا آمدند؛ از فرستادهٔ سرپرستشان نافرمانی کردند، و او آنان را به گرفتنی گرفت که پیوسته بزرگ‌تر می‌شد.

وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَالْمُوتَفِكَٰتُ بِالْخَاطِئَةِ فَعَصَوْاْ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمُۥٓ أَخْذَةٗ رَّابِيَةًۖ

69:11–12

آنگاه که آب سرریز شد، ما شما را بر ناو برداشتیم، تا آن را برای شما یادآوری‌ای گردانیم، و تا گوشی نیوشا آن را نگه دارد.

اِنَّا لَمَّا طَغَا اَ۬لْمَآءُ حَمَلْنَٰكُمْ فِے اِ۬لْجَارِيَةِ لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةٗ وَتَعِيَهَآ أُذْنٞ وَٰعِيَةٞۖ

69:13–17

چون در شیپور با یک دمیدن دمیده خواهد شد، و زمین و کوه‌ها برداشته و سپس با یک کوبش هموار خواهند شد، در آن روز رویداد رخ خواهد داد، و آسمان خواهد شکافت و آن روز سست‌بنیاد خواهد بود، و کارگزار در کرانه‌هایش خواهد ایستاد،

فَإِذَا نُفِخَ فِے اِ۬لصُّورِ نَفْخَةٞ وَٰحِدَةٞ وَحُمِلَتِ اِ۬لَارْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةٗ وَٰحِدَةٗ فَيَوْمَئِذٖ وَقَعَتِ اِ۬لْوَاقِعَةُ وَانشَقَّتِ اِ۬لسَّمَآءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٖ وَاهِيَةٞ وَالْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَاۖ

69:18

و هشت تن، آن روز، بنای سرپرست تو را بر فراز خود برخواهند داشت. آن روز، شما عرضه خواهید شد، و هیچ چیز از شما نهان نخواهد ماند.

وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٖ ثَمَٰنِيَةٞ يَوْمَئِذٖ تُعْرَضُونَ لَا تَخْف۪ىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٞۖ

69:19

اما آن‌که دفترش به دست راستش داده شود، خواهد گفت: «بگیرید، دفتر مرا بخوانید!

۞ فَأَمَّا مَنُ ا۟وتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ اُ۪قْرَءُواْ كِتَٰبِيَهْۖ

زیرا من پنداشتم که با حساب خود روبه‌رو خواهم شد.»

إِنِّے ظَنَنتُ أَنِّے مُلَٰقٍ حِسَابِيَهْۖ

او در زیستی خرسندکننده خواهد بود، در باغی بلند، که خوشه‌هایش در دسترس خواهد بود.

فَهُوَ فِے عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ فِے جَنَّةٍ عَالِيَةٖ قُطُوفُهَا دَانِيَةٞۖ

«بخورید و بنوشید

كُلُواْ وَاشْرَبُواْۖ

گوارا، برای آنچه پیش‌تر کردید، در روزهای گذشته.»

هَنِيٓـٔاَۢ بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِے اِ۬لَايَّامِ اِ۬لْخَالِيَةِۖ

69:25

و اما آن‌که دفترش به دست چپش داده شود، خواهد گفت: «ای کاش دفترم به من داده نشده بود،

وَأَمَّا مَنُ ا۟وتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيْتَنِے لَمُ ا۟وتَ كِتَٰبِيَهْۖ

و ای کاش آگاه نمی‌شدم که حسابم چیست!

وَلَمَ اَدْرِ مَا حِسَابِيَهْۖ

ای کاش آن پایانِ قطعی می‌بود! دارایی‌ام هیچ سودی به من نرساند،

يَٰلَيْتَهَا كَانَتِ اِ۬لْقَاضِيَةَ مَآ أَغْن۪ىٰ عَنِّے مَالِيَهۖ

اقتدارم از من نابود شد.»

هَّلَكَ عَنِّے سُلْطَٰنِيَهْۖ

69:30–32

«او را بگیرید و ببندید، سپس او را به کوره عرضه کنید، سپس او را در زنجیری درآورید که درازایش هفتاد ذراع است.

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ثُمَّ اَ۬لْجَحِيمَ صَلُّوهُ ثُمَّ فِے سِلْسِلَةٖ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاٗ فَاسْلُكُوهُۖ

69:33–34

او به خدا، آن سترگ، باور نداشت، و به خوراک دادن به تنگ‌دست ترغیب نمی‌کرد.

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُومِنُ بِاللَّهِ اِ۬لْعَظِيمِ وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ اِ۬لْمِسْكِينِۖ

پس امروز اینجا هیچ دوست گرمی ندارد، و نه خوراکی جز چرکاب، که جز خطاکاران آن را نمی‌خورند.»

فَلَيْسَ لَهُ اُ۬لْيَوْمَ هَٰهُنَا حَمِيمٞ وَلَا طَعَامٌ اِلَّا مِنْ غِسْلِينٖ لَّا يَاكُلُهُۥٓ إِلَّا اَ۬لْخَٰطِـُٔونَۖ

69:38–42

نه! سوگند می‌خورم به آنچه آشکارا می‌بینید و آنچه آشکارا نمی‌بینید: این بی‌گمان سخن فرستادهٔ والاست، و سخن سخنوری فریبا نیست — بسیار اندک باور می‌آورید — و نه سخن فالگیر.

فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ وَمَا لَا تُبْصِرُونَ إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٖ قَلِيلاٗ مَّا تُومِنُونَ وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٖۖ

69:38–42

چه اندک به یاد می‌آورید!

قَلِيلاٗ مَّا تَذَّكَّرُونَۖ

69:43

فرودی از سرپرستِ همهٔ هستی‌ها.

تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ اِ۬لْعَٰلَمِينَۖ

69:44–47

و اگر او بر ما سخنی ساخته بود، ما او را از دست راست می‌گرفتیم، سپس شاهرگش را می‌بریدیم، و هیچ‌یک از شما نمی‌توانست حائلی برای او باشد.

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ اَ۬لَاقَاوِيلِ لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ اُ۬لْوَتِينَ فَمَا مِنكُم مِّنَ اَحَدٍ عَنْهُ حَٰجِزِينَۖ

69:48

و این بی‌گمان یادآوری‌ای است برای محتاطان.

وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٞ لِّلْمُتَّقِينَۖ

و ما بی‌گمان می‌دانیم که در میان شما کسانی هستند که دروغ می‌انگارند.

وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَۖ

69:50

و این بی‌گمان حسرتی است برای انکارکنندگان.

وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى اَ۬لْكٰ۪فِرِينَۖ

و این بی‌گمان حقیقتِ یقین است.

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ اُ۬لْيَقِينِۖ

پس به نام سرپرست خود، آن سترگ، شکوه بسرای.

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ اَ۬لْعَظِيمِۖ

→ فهرست سوره‌ها