Al-Fath الفتح

اوست که تسکین را در هسته‌های باورمندان فرود آورد، تا باوری بر باورشان بیفزایند.

هُوَ ٱلَّذِىٓ أَنزَلَ ٱلسَّكِينَةَ فِى قُلُوبِ ٱلْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدَادُوٓا۟ إِيمَٰنًۭا مَّعَ إِيمَٰنِهِمْ

خدا همه‌چیزدان و فرزانه است — تا باورمندان و زنان باورمند را به باغ‌هایی درآورد که رودها از زیر آن‌ها جاری است، که در آن جاودانه خواهند ماند، و کردارهای بدشان را از آنان بپوشاند؛ این نزد خدا کامیابی سترگ است — و تا دورویان، مردان و زنان، و انبازگیرندگان مرد و زن، کسانی که دربارهٔ خدا پنداری بد می‌بندند را کیفر دهد.

وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًۭا لِّيُدْخِلَ ٱلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَٰتِ جَنَّٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَا وَيُكَفِّرَ عَنْهُمْ سَيِّـَٔاتِهِمْ وَكَانَ ذَٰلِكَ عِندَ ٱللَّهِ فَوْزًا عَظِيمًۭا وَيُعَذِّبَ ٱلْمُنَٰفِقِينَ وَٱلْمُنَٰفِقَٰتِ وَٱلْمُشْرِكِينَ وَٱلْمُشْرِكَٰتِ ٱلظَّآنِّينَ بِٱللَّهِ ظَنَّ ٱلسَّوْءِ

بر آنان، چرخهٔ بدی.

عَلَيْهِمْ دَآئِرَةُ ٱلسَّوْءِ

و خدا بر آنان خشم گرفت، آنان را نفرین کرد، و جهنم را برای آنان آماده ساخت.

وَغَضِبَ ٱللَّهُ عَلَيْهِمْ وَلَعَنَهُمْ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَ

و لشکرهای آسمان‌ها و زمین از آنِ خدا است.

وَلِلَّهِ جُنُودُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ

کسانی که به تو وفاداری می‌سپارند، جز این نیست که به خدا وفاداری می‌سپارند.

إِنَّ ٱلَّذِينَ يُبَايِعُونَكَ إِنَّمَا يُبَايِعُونَ ٱللَّهَ

دست خدا بر فراز دست‌های آنان است.

يَدُ ٱللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ

هر که آن را بشکند، آن را جز به زیان خود نمی‌شکند.

فَمَن نَّكَثَ فَإِنَّمَا يَنكُثُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ

سرشناسانِ واپس‌مانده به تو خواهند گفت: «دارایی‌ها و خانواده‌هایمان ما را مشغول کردند؛ برای ما بخشایش بخواه.»

سَيَقُولُ لَكَ ٱلْمُخَلَّفُونَ مِنَ ٱلْأَعْرَابِ شَغَلَتْنَآ أَمْوَٰلُنَا وَأَهْلُونَا فَٱسْتَغْفِرْ لَنَا

آنان با زبان خود چیزی می‌گویند که در هسته‌هایشان نیست.

يَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِم مَّا لَيْسَ فِى قُلُوبِهِمْ

بگو: «پس چه کسی در برابر خدا توانی هرچند اندک به سود شما دارد، اگر او بخواهد به شما آسیب رساند یا بخواهد به شما سود رساند؟»

قُلْ فَمَن يَمْلِكُ لَكُم مِّنَ ٱللَّهِ شَيْـًٔا إِنْ أَرَادَ بِكُمْ ضَرًّا أَوْ أَرَادَ بِكُمْ نَفْعًۢا

و پادشاهی آسمان‌ها و زمین از آنِ خدا است.

وَلِلَّهِ مُلْكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ

هر که را او را پسند افتد می‌بخشاید، و هر که را او را پسند افتد کیفر می‌دهد.

يَغْفِرُ لِمَن يَشَآءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَآءُ

کسانی که واپس گذاشته شده‌اند خواهند گفت، چون برای گرفتن غنیمت روانه شوید: «بگذارید از شما پیروی کنیم.»

سَيَقُولُ ٱلْمُخَلَّفُونَ إِذَا ٱنطَلَقْتُمْ إِلَىٰ مَغَانِمَ لِتَأْخُذُوهَا ذَرُونَا نَتَّبِعْكُمْ

می‌خواهند سخن خدا را دگرگون کنند.

يُرِيدُونَ أَن يُبَدِّلُوا۟ كَلَٰمَ ٱللَّهِ

بگو: «هرگز از ما پیروی نخواهید کرد.

قُل لَّن تَتَّبِعُونَا

خدا پیش‌تر چنین گفته است.»

كَذَٰلِكُمْ قَالَ ٱللَّهُ مِن قَبْلُ

آنگاه خواهند گفت: «نه، شما بر ما رشک می‌برید.»

فَسَيَقُولُونَ بَلْ تَحْسُدُونَنَا

به سرشناسانی که واپس گذاشته شده‌اند بگو: «به سوی قومی با سخت‌گیری شدید فراخوانده خواهید شد؛ با آنان پیکار خواهید کرد، یا آنکه آنان بی‌خدشه نزد خدا خواهند شد.»

قُل لِّلْمُخَلَّفِينَ مِنَ ٱلْأَعْرَابِ سَتُدْعَوْنَ إِلَىٰ قَوْمٍ أُو۟لِى بَأْسٍۢ شَدِيدٍۢ تُقَٰتِلُونَهُمْ أَوْ يُسْلِمُونَ

اگر گردن نهید، خدا به شما پاداشی نیکو خواهد داد.

فَإِن تُطِيعُوا۟ يُؤْتِكُمُ ٱللَّهُ أَجْرًا حَسَنًۭا

بر نابینا تنگنایی نیست، و بر لنگ تنگنایی نیست، و بر بیمار تنگنایی نیست.

لَّيْسَ عَلَى ٱلْأَعْمَىٰ حَرَجٌۭ وَلَا عَلَى ٱلْأَعْرَجِ حَرَجٌۭ وَلَا عَلَى ٱلْمَرِيضِ حَرَجٌۭ

و هر که به خدا و فرستادهٔ او گردن نهد، او را به باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است وارد خواهد کرد.

وَمَن يُطِعِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ يُدْخِلْهُ جَنَّٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ

خدا همانا از باورمندان خشنود شد، آنگاه که زیر درخت به تو وفاداری می‌سپردند؛ او آنچه را در هسته‌هایشان بود دانست، تسکین را بر آنان فرود آورد، و در عوض به آنان گشایشی نزدیک و غنیمتی فراوان داد که خواهند گرفت.

لَّقَدْ رَضِىَ ٱللَّهُ عَنِ ٱلْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ ٱلشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِى قُلُوبِهِمْ فَأَنزَلَ ٱلسَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَٰبَهُمْ فَتْحًۭا قَرِيبًۭا وَمَغَانِمَ كَثِيرَةًۭ يَأْخُذُونَهَا

و خدا به شما غنیمتی فراوان وعده داد که خواهید گرفت؛ او این یکی را برای شما شتاب بخشید و دست‌های مردمان را از شما بازداشت،

وَعَدَكُمُ ٱللَّهُ مَغَانِمَ كَثِيرَةًۭ تَأْخُذُونَهَا فَعَجَّلَ لَكُمْ هَٰذِهِۦ وَكَفَّ أَيْدِىَ ٱلنَّاسِ عَنكُمْ

و دیگری را که هنوز به آن نرسیده بودید: خدا آن را از پیش فراگرفته است.

وَأُخْرَىٰ لَمْ تَقْدِرُوا۟ عَلَيْهَا قَدْ أَحَاطَ ٱللَّهُ بِهَا

این است هنجارِ خدا، که پیش‌تر گذشته است.

سُنَّةَ ٱللَّهِ ٱلَّتِى قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلُ

اوست که دست‌هایشان را از شما بازداشت و دست‌های شما را از آنان، در میانهٔ غوغا، پس از آنکه شما را بر آنان پیروزی داد.

وَهُوَ ٱلَّذِى كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُم بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنۢ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ

آنان‌اند که انکار کردند و راه را بر شما به جای پیشانی بر خاک نهادنِ مصون از تعرّض بستند، در حالی که مانع رسیدن هدیهٔ بازداشته‌شده به جای رهایی‌اش شدند.

هُمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَصَدُّوكُمْ عَنِ ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ وَٱلْهَدْىَ مَعْكُوفًا أَن يَبْلُغَ مَحِلَّهُۥ

و اگر مردان باورمند و زنان باورمندی نبودند که آنان را نمی‌شناختید و ممکن بود پایمالشان کنید، تا آنکه بی‌آنکه بدانید به سبب آنان ننگی به شما برسد — تا خدا هر که را پسند او افتد در مهر خود وارد کند.

وَلَوْلَا رِجَالٌۭ مُّؤْمِنُونَ وَنِسَآءٌۭ مُّؤْمِنَٰتٌۭ لَّمْ تَعْلَمُوهُمْ أَن تَطَـُٔوهُمْ فَتُصِيبَكُم مِّنْهُم مَّعَرَّةٌۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۢ لِّيُدْخِلَ ٱللَّهُ فِى رَحْمَتِهِۦ مَن يَشَآءُ

آنگاه که کسانی که انکار می‌کردند در هسته‌هایشان شور نهادند، شورِ روزگار نادانی.

إِذْ جَعَلَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فِى قُلُوبِهِمُ ٱلْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ ٱلْجَٰهِلِيَّةِ

پس خدا تسکین خود را بر فرستادهٔ خود و بر باورمندان فرود آورد و سخنِ احتیاط را بر آنان نهاد، که به آن حق بیشتری داشتند و لایق آن بودند.

فَأَنزَلَ ٱللَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ وَعَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ ٱلتَّقْوَىٰ وَكَانُوٓا۟ أَحَقَّ بِهَا وَأَهْلَهَا

خدا بی‌گمان رؤیای فرستادهٔ خود را به حقیقت راست‌گو گردانید: بی‌گمان به جای پیشانی بر خاک نهادنِ مصون از تعرّض وارد خواهید شد، اگر خدا را پسند افتد، در ایمنی، سر تراشیده یا موی کوتاه‌کرده، بی‌آنکه ترسی داشته باشید.

لَّقَدْ صَدَقَ ٱللَّهُ رَسُولَهُ ٱلرُّءْيَا بِٱلْحَقِّ لَتَدْخُلُنَّ ٱلْمَسْجِدَ ٱلْحَرَامَ إِن شَآءَ ٱللَّهُ ءَامِنِينَ مُحَلِّقِينَ رُءُوسَكُمْ وَمُقَصِّرِينَ لَا تَخَافُونَ

اوست که فرستادهٔ خود را با راهنمایی و قانونِ حقیقت فرستاد، تا آن را بر هر قانونی چیره گرداند.

هُوَ ٱلَّذِىٓ أَرْسَلَ رَسُولَهُۥ بِٱلْهُدَىٰ وَدِينِ ٱلْحَقِّ لِيُظْهِرَهُۥ عَلَى ٱلدِّينِ كُلِّهِۦ

محمد فرستادهٔ خداست.

مُّحَمَّدٌۭ رَّسُولُ ٱللَّهِ

و کسانی که با اویند بر انکارکنندگان سخت‌گیرند و میان خود مهربان.

وَٱلَّذِينَ مَعَهُۥٓ أَشِدَّآءُ عَلَى ٱلْكُفَّارِ رُحَمَآءُ بَيْنَهُمْ

آنان را خم‌شده و پیشانی بر خاک نهاده می‌بینی، در حالی که لطفی از خدا و خشنودی او را می‌جویند.

تَرَىٰهُمْ رُكَّعًۭا سُجَّدًۭا يَبْتَغُونَ فَضْلًۭا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضْوَٰنًۭا

نشانِ ویژهٔ آنان بر چهره‌هایشان است، اثرِ پیشانی بر خاک نهادن.

سِيمَاهُمْ فِى وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ ٱلسُّجُودِ

این است نمونهٔ آنان در تورات.

ذَٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى ٱلتَّوْرَىٰةِ

و نمونهٔ آنان در انجیل نمونهٔ دانه‌ای است که جوانهٔ خود را بیرون می‌آورد، آن را نیرو می‌بخشد، ستبر می‌شود و بر ساقهٔ خود راست می‌ایستد، و کارندگان را خیره می‌کند — تا به سبب آنان انکارکنندگان را خشمگین کند.

وَمَثَلُهُمْ فِى ٱلْإِنجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْـَٔهُۥ فَـَٔازَرَهُۥ فَٱسْتَغْلَظَ فَٱسْتَوَىٰ عَلَىٰ سُوقِهِۦ يُعْجِبُ ٱلزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ ٱلْكُفَّارَ