Al-Infitar الانفطار
What has deluded you? ما غرّك بربك
Summary and links in the frieze
In the frieze Created and shaped by a generous Guardian, the human being is asked what deluded him; scribes record his deeds.
Read just before, 83 leads here: The mockers were not sent as preservers (83:33); in the next one: over you are preservers, noble scribes (82:10-11). 83
It leads to 81: Two series of "when" end on "a Self will know" (82:5, 81:14): what it has put forward, then what it has brought forward. 81
Closes on “They ask one another”
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.
چون آسمان خواهد شکافت، و چون اخترها پراکنده خواهند شد، و چون دریاها فوران خواهند کرد، و چون گورها زیر و رو خواهند شد، خویشتنی خواهد دانست آنچه را پیش برده و پس انداخته است.
إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ
ای انسان! چه چیز تو را دربارهٔ سرپرست گشاده‌دستت فریفته است، آنکه تو را آفرید، سپس شکل داد، سپس متعادل ساخت؟ در هر شکلی که او را پسند افتاده است، تو را ترکیب کرد.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ
نه چنین! بلکه شما سررسید را دروغ می‌انگارید، حال آنکه بی‌گمان بر شما نگهبانانی هستند، نویسندگانی بزرگوار، که آنچه را می‌کنید می‌دانند.
كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَٰفِظِينَ كِرَامًۭا كَٰتِبِينَ يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ
بی‌گمان نیکوکاران در دهشی خواهند بود.
إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ
و بی‌گمان تبهکاران در کوره‌ای خواهند بود؛ در روز سررسید در آن خواهند سوخت، و نخواهند توانست از آن غایب شوند.
وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ
و چه کسی تو را آگاه خواهد کرد که روز سررسید چیست؟ سپس، چه کسی تو را آگاه خواهد کرد که روز سررسید چیست؟
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ
روزی که هیچ خویشتنی برای خویشتنی دیگر چیزی نخواهد داشت.
يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا
و دستور، در آن روز، از آنِ خدا است.
وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ