Ya-Sin

Tanrı'nın adıyla, Tümüyle Esirgeyen, Esirgeyen. Ya. Sin.

بِسْمِ اِ۬للَّهِ اِ۬لرَّحْمَٰنِ اِ۬لرَّحِيمِ يَسِٓۖ

Bilgelik dolu Okuma adına, sen elbette gönderilenlerdensin, dosdoğru bir güzergâh üzerinde,

وَالْقُرْءَانِ اِ۬لْحَكِيمِ إِنَّكَ لَمِنَ اَ۬لْمُرْسَلِينَ عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسْتَقِيمٖۖ

Mutlak Güçlü'nün, Esirgeyen'in bir indirilişi, ataları uyarılmamış, bu yüzden umursamaz olan bir halkı uyarman için.

تَنزِيلُ اُ۬لْعَزِيزِ اِ۬لرَّحِيمِ لِتُنذِرَ قَوْماٗ مَّآ أُنذِرَ ءَابَآؤُهُمْ فَهُمْ غَٰفِلُونَۖ

Söz, onların çoğuna karşı şüphesiz gerçekleşti: inanmıyorlar.

۞ لَقَدْ حَقَّ اَ۬لْقَوْلُ عَلَىٰٓ أَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لَا يُومِنُونَۖ

Biz boyunlarına şüphesiz boyunduruklar koyduk; bunlar çenelere kadar yükselir, bu yüzden başları geriye atılmıştır.

إِنَّا جَعَلْنَا فِےٓ أَعْنَٰقِهِمُۥٓ أَغْلَٰلاٗ فَهِيَ إِلَى اَ۬لَاذْقَانِ فَهُم مُّقْمَحُونَۖ

Ve Biz önlerine bir set ve arkalarına bir set koyduk, sonra onları örttük: öyleyse berrak göremezler.

وَجَعَلْنَا مِنۢ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سُدّاٗ وَمِنْ خَلْفِهِمْ سُدّاٗ فَأَغْشَيْنَٰهُمْ فَهُمْ لَا يُبْصِرُونَۖ

Ve onlar için, onları uyarman da uyarmaman da eşittir: inanmazlar.

وَسَوَآءٌ عَلَيْهِمُۥٓ ءَآنذَرْتَهُمُۥٓ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَا يُومِنُونَۖ

Sen yalnızca Hatırlatma'yı izleyeni ve Tümüyle Esirgeyen'den, O algılarından kaçsa da çekineni uyarırsın: ona bir bağışlanma ve cömert bir ödül müjdele.

إِنَّمَا تُنذِرُ مَنِ اِ۪تَّبَعَ اَ۬لذِّكْرَ وَخَشِيَ اَ۬لرَّحْمَٰنَ بِالْغَيْبِ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٖ وَأَجْرٖ كَرِيمٍۖ

Ve Biz her şeyi açık bir başvuru kaynağında saydık.

وَكُلَّ شَےْءٍ اَحْصَيْنَٰهُ فِےٓ إِمَامٖ مُّبِينٖۖ

Ve onlar için örnek olarak kent arkadaşlarını çoğalt: gönderilenler ona geldiğinde — Biz onlara ikisini gönderdiğimizde, onları yalanladılar; Biz de onları üçüncüyle güçlü kıldık ve dediler ki: “Biz size şüphesiz gönderilmişleriz.”

وَاضْرِبْ لَهُم مَّثَلاً اَصْحَٰبَ اَ۬لْقَرْيَةِ إِذْ جَآءَهَا اَ۬لْمُرْسَلُونَ إِذَ اَرْسَلْنَآ إِلَيْهِمُ اُ۪ثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٖ فَقَالُوٓاْ إِنَّآ إِلَيْكُم مُّرْسَلُونَۖ

Dediler ki: “Siz bizim gibi insanlardan başkası değilsiniz; Tümüyle Esirgeyen hiçbir şey indirmedi; siz yalnızca yalan söylüyorsunuz.”

قَالُواْ مَآ أَنتُمُۥٓ إِلَّا بَشَرٞ مِّثْلُنَا وَمَآ أَنزَلَ اَ۬لرَّحْمَٰنُ مِن شَےْءٍ اِنَ اَنتُمُۥٓ إِلَّا تَكْذِبُونَۖ

Dediler ki: “Vasimiz bilir ki biz size elbette gönderilmişleriz; bize yalnızca açık iletim düşer.”

قَالُواْ رَبُّنَا يَعْلَمُ إِنَّآ إِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُونَ وَمَا عَلَيْنَآ إِلَّا اَ۬لْبَلَٰغُ اُ۬لْمُبِينُۖ

Dediler ki: “Sizde kötü bir fal görüyoruz. Vazgeçmezseniz, sizi elbette sürgün edeceğiz ve bizden size elbette acı verici bir ceza dokunacak.”

قَالُوٓاْ إِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْ لَئِن لَّمْ تَنتَهُواْ لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُم مِّنَّا عَذَابٌ اَلِيمٞۖ

Siz daha çok aşırıya kaçanlardan oluşan bir halksınız.”

بَلَ اَنتُمْ قَوْمٞ مُّسْرِفُونَۖ

Ve Başkent'in ucundan bir adam aceleyle geldi.

وَجَآءَ مِنَ اَقْصَا اَ۬لْمَدِينَةِ رَجُلٞ يَسْع۪ىٰۖ

Dedi ki: “Ey halkım, gönderilenleri izleyin; sizden hiçbir ödül istemeyen ve yol bulanları izleyin.

قَالَ يَٰقَوْمِ اِ۪تَّبِعُواْ اُ۬لْمُرْسَلِينَ اَ۪تَّبِعُواْ مَن لَّا يَسْـَٔلُكُمُۥٓ أَجْراٗ وَهُم مُّهْتَدُونَۖ

Ve beni ilk baştan yaratana buyruğa uymamam için ne gerekçem olabilir; siz de O'na döndürüleceksiniz?

وَمَا لِيَ لَآ أَعْبُدُ اُ۬لذِے فَطَرَنِے وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَۖ

O'nun dışında tanrılar mı edinirim? Tümüyle Esirgeyen bana zarar vermek isterse, onların aracılığı bana hiçbir yarar sağlamaz ve beni kurtaramazlar.

ءَآتَّخِذُ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةً اِنْ يُّرِدْنِ اِ۬لرَّحْمَٰنُ بِضُرّٖ لَّا تُغْنِ عَنِّے شَفَٰعَتُهُمْ شَئْاٗ وَلَا يُنقِذُونِۦٓۖ

O zaman ben elbette apaçık bir şaşkınlık içinde olurdum.

إِنِّيَ إِذاٗ لَّفِے ضَلَٰلٖ مُّبِينٍۖ

Ben, sizin Vasinize inandım: öyleyse beni dinleyin.”

اِنِّيَ ءَامَنتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِۖ

Denildi: “Bahçe'ye gir.”

قِيلَ اَ۟دْخُلِ اِ۬لْجَنَّةَۖ

Dedi: “Keşke halkım, Vasimin beni bağışlamasının nedenini ve beni onurlandırılanlar arasına koyduğunu bilseydi!”

قَالَ يَٰلَيْتَ قَوْمِے يَعْلَمُونَ بِمَا غَفَرَ لِے رَبِّے وَجَعَلَنِے مِنَ اَ۬لْمُكْرَمِينَۖ

Ve Biz, onun ardından halkı üzerine gökten hiçbir ordu indirmedik; indirmek Bize düşmezdi.

۞ وَمَآ أَنزَلْنَا عَلَىٰ قَوْمِهِۦ مِنۢ بَعْدِهِۦ مِن جُندٖ مِّنَ اَ۬لسَّمَآءِ وَمَا كُنَّا مُنزِلِينَۖ

Bir tek çığlıktan başka bir şey olmadı ve işte sönüverdiler.

إِن كَانَتِ اِلَّا صَيْحَةٗ وَٰحِدَةٗ فَإِذَا هُمْ خَٰمِدُونَۖ

Onlara hiçbir elçi gelmezdi ki onunla alay etmesinler.

مَا يَاتِيهِم مِّن رَّسُولٍ اِلَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَۖ

Kendilerinden önce kaç kuşağı yok ettiğimizi ve onların kendilerine geri dönmeyeceklerini görmüyorlar mı?

أَلَمْ يَرَوْاْ كَمَ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ اَ۬لْقُرُونِ أَنَّهُمُۥٓ إِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُونَۖ

Ve hepsi, hepsi birden Bizim önümüze getirilecek.

وَإِن كُلّٞ لَّمَا جَمِيعٞ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَۖ

Ve onlar için bir işaret: ölü toprak; ona yeniden can verdik ve ondan tane çıkardık, işte onlar ondan yerler.

وَءَايَةٞ لَّهُمُ اُ۬لَارْضُ اُ۬لْمَيِّتَةُ أَحْيَيْنَٰهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبّاٗ فَمِنْهُ يَاكُلُونَۖ

Öyleyse minnettar olmayacaklar mı?

أَفَلَا يَشْكُرُونَۖ

Yerin bitirdiği şeyden, kendilerinden ve bilmedikleri şeyden bütün çiftleri yaratana şan olsun.

سُبْحَٰنَ اَ۬لذِے خَلَقَ اَ۬لَازْوَٰجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنۢبِتُ اُ۬لَارْضُ وَمِنَ اَنفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُونَۖ

Ve onlar için bir işaret: gece; ondan gündüzü soyarız ve işte karanlığa gömülürler.

وَءَايَةٞ لَّهُمُ اُ۬ليْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ اُ۬لنَّهَارَ فَإِذَا هُم مُّظْلِمُونَۖ

Mutlak Güçlü'nün, Her Şeyi Bilen'in belirlediği ölçü işte budur.

ذَٰلِكَ تَقْدِيرُ اُ۬لْعَزِيزِ اِ۬لْعَلِيمِۖ

Ve ay, ona konaklar belirledik, ta ki eski, eğilmiş bir hurma dalı gibi olana dek.

وَالْقَمَرُ قَدَّرْنَٰهُ مَنَازِلَ حَتَّىٰ عَادَ كَالْعُرْجُونِ اِ۬لْقَدِيمِۖ

Ve her biri bir yörüngede yüzer.

وَكُلّٞ فِے فَلَكٖ يَسْبَحُونَۖ

Ve onlar için bir işaret: Biz onların soylarını yüklü gemide taşıdık ve onlar için, onun benzerinden bindikleri şeyleri yarattık.

وَءَايَةٞ لَّهُمُۥٓ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّٰتِهِمْ فِے اِ۬لْفُلْكِ اِ۬لْمَشْحُونِ وَخَلَقْنَا لَهُم مِّن مِّثْلِهِۦ مَا يَرْكَبُونَۖ

Ve dileseydik onları boğardık; çığlıklarına karşılık verecek kimse olmazdı ve kurtarılmazlardı da, ancak Bizden gelen bir esirgeme ve bir zamana kadar yararlanma dışında.

وَإِن نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيخَ لَهُمْ وَلَا هُمْ يُنقَذُونَ إِلَّا رَحْمَةٗ مِّنَّا وَمَتَٰعاً اِلَىٰ حِينٖۖ

Ve onlara: “Önünüzdekinden ve arkanızdakinden sakının, belki esirgenirsiniz” denildiğinde,

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اُ۪تَّقُواْ مَا بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَۖ

Vasilerinin işaretlerinden hiçbir işaret onlara gelmez ki ondan sıyrılmış olmasınlar.

۞ وَمَا تَاتِيهِم مِّنَ اٰيَةٖ مِّنَ اٰيَٰتِ رَبِّهِمُۥٓ إِلَّا كَانُواْ عَنْهَا مُعْرِضِينَۖ

Ve onlara: “Tanrı'nın size geçim olarak verdiğinden harcayın” denildiğinde, yadsıyanlar inananlara derler: “Tanrı dileseydi Kendisinin besleyeceği kimseyi biz mi besleyeceğiz? Siz yalnızca apaçık bir şaşkınlık içindesiniz.”

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُۥٓ أَنفِقُواْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اُ۬للَّهُ قَالَ اَ۬لذِينَ كَفَرُواْ لِلذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَنُطْعِمُ مَن لَّوْ يَشَآءُ اُ۬للَّهُ أَطْعَمَهُۥٓ إِنَ اَنتُمُۥٓ إِلَّا فِے ضَلَٰلٖ مُّبِينٖۖ

Ve diyorlar ki: “Bu vaat ne zaman, doğru sözlüyseniz?”

وَيَقُولُونَ مَت۪ىٰ هَٰذَا اَ۬لْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَۖ

Onlar, tam çekişme içindeyken kendilerini yakalayacak tek bir çığlıktan başka bir şey beklemezler.

مَا يَنظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةٗ وَٰحِدَةٗ تَاخُذُهُمْ وَهُمْ يَخَصِّمُونَۖ

O zaman ne bir son dilek bırakabilirler, ne de ailelerine dönebilirler.

فَلَا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةٗ وَلَآ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَۖ

Ve Boru'ya üfürülecek ve işte onlar mezarlarından Vasilerine doğru akın ederler.

وَنُفِخَ فِے اِ۬لصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ اَ۬لَاجْدَاثِ إِلَىٰ رَبِّهِمْ يَنسِلُونَۖ

Tümüyle Esirgeyen'in vaat ettiği budur ve gönderilenler doğru söylemişti.”

هَٰذَا مَا وَعَدَ اَ۬لرَّحْمَٰنُ وَصَدَقَ اَ۬لْمُرْسَلُونَۖ

Bir tek çığlıktan başka bir şey olmayacak ve işte hepsi birlikte Bizim önümüze getirilecek.

إِن كَانَتِ اِلَّا صَيْحَةٗ وَٰحِدَةٗ فَإِذَا هُمْ جَمِيعٞ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَۖ

Bugün hiçbir Öz en ufak bir zulme uğramayacak ve yalnızca yapmakta olduğunuza göre karşılık göreceksiniz.

فَالْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٞ شَئْاٗ وَلَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَۖ

Bahçe'nin arkadaşları bugün, eşleriyle birlikte, gölgeler altında, gösterişli yataklara dirsek dayayarak zevk içinde meşgul olacaklar.

إِنَّ أَصْحَٰبَ اَ۬لْجَنَّةِ اِ۬لْيَوْمَ فِے شُغْلٖ فَٰكِهُونَ هُمْ وَأَزْوَٰجُهُمْ فِے ظِلَٰلٍ عَلَى اَ۬لَارَآئِكِ مُتَّكِـُٔونَۖ

Orada onlar için lezzetler olacak.

لَهُمْ فِيهَا فَٰكِهَةٞۖ

Esirgeyen bir Vasiden gelen söz.

قَوْلاٗ مِّن رَّبّٖ رَّحِيمٖۖ

“Ve bugün bir kenara çekilin, ey koparılmışlar!

وَامْتَٰزُواْ اُ۬لْيَوْمَ أَيُّهَا اَ۬لْمُجْرِمُونَۖ

İşte dosdoğru bir güzergâh.

هَٰذَا صِرَٰطٞ مُّسْتَقِيمٞۖ

Akıl yürütmüyor muydunuz öyleyse?

اَفَلَمْ تَكُونُواْ تَعْقِلُونَۖ

İşte size vaat edilen Cehennem. Yadsıdığınız için bugün orada yanın.”

هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ اُ۬لتِے كُنتُمْ تُوعَدُونَ اَ۪صْلَوْهَا اَ۬لْيَوْمَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَۖ

Bugün ağızlarını mühürleriz; elleri Bize konuşur, ayakları kazandıklarına tanıklık eder.

اَ۬لْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَىٰٓ أَفْوَٰهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَآ أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُم بِمَا كَانُواْ يَكْسِبُونَۖ

Ve dileseydik gözlerini silerdik; o zaman güzergâha doğru birbirlerini geçmeye çalışırlardı, ama nasıl açıkça görebilirlerdi ki?

وَلَوْ نَشَآءُ لَطَمَسْنَا عَلَىٰٓ أَعْيُنِهِمْ فَاسْتَبَقُواْ اُ۬لصِّرَٰطَ فَأَنّ۪ىٰ يُبْصِرُونَۖ

Ve dileseydik onları oldukları yerde dondururduk; ne ileri gidebilirler ne de geri dönebilirlerdi.

وَلَوْ نَشَآءُ لَمَسَخْنَٰهُمْ عَلَىٰ مَكَانَتِهِمْ فَمَا اَ۪سْتَطَٰعُواْ مُضِيّاٗ وَلَا يَرْجِعُونَۖ

Öyleyse akıl yürütmeyecekler mi?

أَفَلَا تَعْقِلُونَۖ

Ona dil dökme sanatını öğretmedik; bu ona yakışmaz.

وَمَا عَلَّمْنَٰهُ اُ۬لشِّعْرَ وَمَا يَنۢبَغِے لَهُۥٓۖ

Bu, yalnızca bir Hatırlatma ve apaçık bir Okuma'dır; yaşayan kimseyi uyarasın ve söz, yadsıyanlara karşı gerçekleşsin diye.

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٞ وَقُرْءَانٞ مُّبِينٞ لِّتُنذِرَ مَن كَانَ حَيّاٗ وَيَحِقَّ اَ۬لْقَوْلُ عَلَى اَ۬لْكٰ۪فِرِينَۖ

Bizim ellerimizin yaptıklarından onlar için, kendilerinin sahip olduğu davarı yarattığımızı görmüyorlar mı?

أَوَلَمْ يَرَوَاْ اَنَّا خَلَقْنَا لَهُم مِّمَّا عَمِلَتَ اَيْدِينَآ أَنْعَٰماٗ فَهُمْ لَهَا مَٰلِكُونَۖ

Ve onları onlara uysal kıldık: kimi onlara binektir, kimini ise yerler.

وَذَلَّلْنَٰهَا لَهُمْ فَمِنْهَا رَكُوبُهُمْ وَمِنْهَا يَاكُلُونَۖ

Öyleyse minnettar olmayacaklar mı?

أَفَلَا يَشْكُرُونَۖ

Ve Tanrı'nın dışında tanrılar edindiler, yardım edilmeyi umarak. Onlara yardım edemezler ve onlar, bunlar için getirilmiş bir ordu olacaklar.

وَاتَّخَذُواْ مِن دُونِ اِ۬للَّهِ ءَالِهَةٗ لَّعَلَّهُمْ يُنصَرُونَ لَا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَهُمْ وَهُمْ لَهُمْ جُندٞ مُّحْضَرُونَۖ

Biz şüphesiz onların gizlediklerini ve açığa vurduklarını biliriz.

إِنَّا نَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَۖ

İnsan, Bizim onu bir damladan yarattığımızı görmüyor mu? Ve işte o, apaçık bir çekişmeci!

أَوَلَمْ يَرَ اَ۬لِانسَٰنُ أَنَّا خَلَقْنَٰهُ مِن نُّطْفَةٖ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٞ مُّبِينٞۖ

Der: “Kemikler toz olduklarında onlara kim yeniden can verecek?”

قَالَ مَنْ يُّحْيِ اِ۬لْعِظَٰمَ وَهِيَ رَمِيمٞۖ

De ki: “Onları ilk kez var eden, onlara yeniden can verecek; O, her yaratılış hakkında Her Şeyi Bilendir.”

قُلْ يُحْيِيهَا اَ۬لذِےٓ أَنشَأَهَآ أَوَّلَ مَرَّةٖ وَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌۖ

O ki, yeşil ağaçtan sizin için ateş yaptı ve işte siz ondan tutuşturuyorsunuz.

۞ اِ۬لذِے جَعَلَ لَكُم مِّنَ اَ۬لشَّجَرِ اِ۬لَاخْضَرِ نَاراٗ فَإِذَآ أَنتُم مِّنْهُ تُوقِدُونَۖ

Bilakis! Ve O, Yaratıcıdır, Her Şeyi Bilendir.

بَل۪ىٰ وَهُوَ اَ۬لْخَلَّٰقُ اُ۬لْعَلِيمُۖ

ve o olur.

فَيَكُونُۖ

Öyleyse her şeyin egemen krallığını elinde tutan O'na şan olsun ve O'na doğru döndürüleceksiniz.

فَسُبْحَٰنَ اَ۬لذِے بِيَدِهِۦ مَلَكُوتُ كُلِّ شَےْءٖ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَۖ