Al-Ma'ida المائدة

ای باورآوردگان! به قراردادها وفادار باشید.

يايها الذين امنوا اوفوا بالعقود

بر شما چارپایان گله روا شده است، مگر آنچه بر شما برخوانده می‌شود — بی‌آنکه شکار را روا بشمارید، در حالی که در حالت مصون از تعرّض هستید؛

احلت لكم بهيمه الانعم الا ما يتلي عليكم غير محلي الصيد وانتم حرم

ای باورآوردگان! شاخص‌های محسوس خدا را روا مشمارید، نه ماه مصون از تعرّض را، نه هدیه‌های داوطلبانه را، نه پیشکش‌های نذرشده را، و نه آنان را که به سوی خانهٔ مصون از تعرّض می‌روند و لطفی از سرپرست خود و پسندی می‌جویند.

يايها الذين امنوا لا تحلوا شعير الله ولا الشهر الحرام ولا الهدي ولا القليد ولا امين البيت الحرام يبتغون فضلا من ربهم ورضونا

و چون از آن حالت درآمدید، شکار کنید.

واذا حللتم فاصطادوا

و دشمنی گروهی، از اینکه راه شما را به جای پیشانی بر خاک نهادن مصون از تعرّض بست، شما را به حمله نکشاند.

ولا يجرمنكم شنان قوم ان صدوكم عن المسجد الحرام ان تعتدوا

در فضیلت و احتیاط به یکدیگر کمک کنید،

وتعاونوا علي البر والتقوي

و در تعدی و دشمنی به یکدیگر کمک نکنید.

ولا تعاونوا علي الاثم والعدون

و در برابر خدا محتاط باشید،

واتقوا الله

بر شما ممنوع شده‌اند: جانور مرده، خون، گوشت خوک، آنچه برای غیر از خدا اختصاص یافته است، جانور خفه‌شده، جانور در حال مرگ، جانور فرسوده از بیماری، جانور مرده از ضربهٔ شاخ، و آنچه درنده‌ای خورده است — مگر آنچه با آتش پاک کرده‌اید — و نیز جانور سربریده‌شده به‌صورت مشترک، با سهم‌بندی به‌قرعهٔ تیر.

حرمت عليكم الميته والدم ولحم الخنزير وما اهل لغير الله به والمنخنقه والموقوذه والمترديه والنطيحه وما اكل السبع الا ما ذكيتم وما ذبح علي النصب وان تستقسموا بالازلم

این یک تجاوز است.

ذلكم فسق

امروز انکارکنندگان از قانون شما ناامید شده‌اند؛

اليوم ييس الذين كفروا من دينكم

پس از آنان بیم نداشته باشید، بلکه از من بیم داشته باشید.

فلا تخشوهم واخشون

امروز قانون شما را برای شما کامل کردم، دهش خود را بر شما تمام کردم، و بی‌خدشگی نزد خدا را به‌عنوان قانون برای شما پسندیدم.

اليوم اكملت لكم دينكم واتممت عليكم نعمتي ورضيت لكم الاسلم دينا

از تو می‌پرسند: چه چیزی برای‌شان روا شده است؟

يسلونك ماذا احل لهم

بگو: «چیزهای نیک بر شما روا شده است، و نیز جانوران شکار که به‌عنوان آموزگار آموخته‌اید، از آنچه خدا به شما آموخته به آنان می‌آموزید.

قل احل لكم الطيبت وما علمتم من الجوارح مكلبين تعلمونهن مما علمكم الله

پس از آنچه برای شما می‌گیرند بخورید، و نام خدا را بر آن یادآوری کنید.

فكلوا مما امسكن عليكم واذكروا اسم الله عليه

و در برابر خدا محتاط باشید،

واتقوا الله

امروز چیزهای نیک بر شما روا شده است. خوراک کسانی که نوشتار به آنان داده شده است برای شما روا است، و خوراک شما برای آنان روا است. و زنان محفوظ‌شده با پیوند زناشویی از میان باورمندان، و زنان محفوظ‌شده با پیوند زناشویی از میان کسانی که پیش از شما نوشتار به آنان داده شده است، آنگاه که پاداش‌شان را به آنان می‌دهید، در حالی که به پیوند زناشویی درمی‌آیید، نه بی‌بندوبار و نه دارندهٔ دوستان پنهانی.

اليوم احل لكم الطيبت وطعام الذين اوتوا الكتب حل لكم وطعامكم حل لهم والمحصنت من المومنت والمحصنت من الذين اوتوا الكتب من قبلكم اذا اتيتموهن اجورهن محصنين غير مسفحين ولا متخذي اخدان

ای باورآوردگان! چون برای تماس برمی‌خیزید، چهره‌ها و دست‌هایتان را تا آرنج بشویید، و بر سرهایتان دست بکشید،

يايها الذين امنوا اذا قمتم الي الصلوه فاغسلوا وجوهكم وايديكم الي المرافق وامسحوا بروسكم

و پاهایتان را تا زانوها بشویید.

وارجلكم الي الكعبين

و اگر آلوده شده‌اید، خود را بشویید.

وان كنتم جنبا فاطهروا

و اگر بیمارید، یا در سفرید، یا یکی از شما نیاز طبیعی خود را برآورده کرده است، یا با زنی در خلوت درآمیخته‌اید، و آب نمی‌یابید، پس برون‌زدی نیک را قصد کنید، و از آن بر چهره‌ها و دست‌هایتان بکشید.

وان كنتم مرضي او علي سفر او جا احد منكم من الغايط او لمستم النسا فلم تجدوا ما فتيمموا صعيدا طيبا فامسحوا بوجوهكم وايديكم منه

خدا نمی‌خواهد هیچ دشواری بر شما بنهد،

ما يريد الله ليجعل عليكم من حرج

و دهش خدا بر خود و پیمان استوار او را که شما را بدان بست، به یاد آورید، آنگاه که گفتید: «شنیدیم و گردن نهادیم.»

واذكروا نعمه الله عليكم وميثقه الذي واثقكم به اذ قلتم سمعنا واطعنا

و در برابر خدا محتاط باشید،

واتقوا الله

ای باورآوردگان! از پابرجا نگه‌دارندگان برای خدا باشید، با انصاف گواهی دهید،

يايها الذين امنوا كونوا قومين لله شهدا بالقسط

و دشمنی گروهی شما را به دادگر نبودن نکشاند.

ولا يجرمنكم شنان قوم علي الا تعدلوا

دادگر باشید: این به احتیاط نزدیک‌تر است.

اعدلوا هو اقرب للتقوي

و در برابر خدا محتاط باشید،

واتقوا الله

ای باورآوردگان! دهش خدا بر خود را به یاد آورید، آنگاه که قومی قصد داشت دست‌ها را به سوی شما دراز کند، و او دست‌هایشان را از شما باز داشت.

يايها الذين امنوا اذكروا نعمت الله عليكم اذ هم قوم ان يبسطوا اليكم ايديهم فكف ايديهم عنكم

و نسبت به خدا محتاط باشید:

واتقوا الله

خدا همانا پیمان استوار پسران اسرائیل را گرفته بود، و ما از میان آنان دوازده نماینده برانگیختیم.

ولقد اخذ الله ميثق بني اسريل وبعثنا منهم اثني عشر نقيبا

و خدا گفت: «من همانا با شمایم.

وقال الله اني معكم

اگر تماس را پابرجا نگه دارید، گشاده‌دستی ناب را بدهید، به فرستادگان من باور آورید، آنان را پشتیبانی کنید، و به خدا وامی نیکو دهید، بی‌گمان بدی‌هایتان را خواهم پوشاند، و بی‌گمان شما را به باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است در خواهم آورد.

لين اقمتم الصلوه واتيتم الزكوه وامنتم برسلي وعزرتموهم واقرضتم الله قرضا حسنا لاكفرن عنكم سياتكم ولادخلنكم جنت تجري من تحتها الانهر

به سبب شکستن پیمان استوارشان، آنان را نفرین کردیم و هسته‌هایشان را سخت گرداندیم: سخنان را دور از بافت‌شان دگرگون می‌کنند، و بخشی از آنچه به یادشان آورده شده بود را فراموش کردند.

فبما نقضهم ميثقهم لعنهم وجعلنا قلوبهم قسيه يحرفون الكلم عن مواضعه ونسوا حظا مما ذكروا به

و پیوسته در آنان خیانتی را خواهی شکافت، مگر اندکی از آنان.

ولا تزال تطلع علي خاينه منهم الا قليلا منهم

پس از آنان چشم بپوش، و صفحه را بگردان،

فاعف عنهم واصفح

و از میان کسانی که گفتند: «ما همانا یاری‌رسانانیم»، پیمان استوارشان را گرفتیم، اما بخشی از آنچه به یادشان آورده شده بود را فراموش کردند؛ پس میان آنان دشمنی و کینه افکندیم، تا روز حضور؛

ومن الذين قالوا انا نصري اخذنا ميثقهم فنسوا حظا مما ذكروا به فاغرينا بينهم العداوه والبغضا الي يوم القيمه

نوری از خدا و نوشتاری آشکار به سوی شما آمده است، که خدا بدان هر که خشنودی او را پیروی کند به راه‌های صلح راه می‌نماید،

قد جاكم من الله نور وكتب مبين يهدي به الله من اتبع رضونه سبل السلم

و آنان را به اجازهٔ خود از تاریکی‌ها به سوی نور بیرون می‌آورد،

ويخرجهم من الظلمت الي النور باذنه

همانا انکار کردند کسانی که گفتند: «خدا همان مسیح پسر مریم است.»

لقد كفر الذين قالوا ان الله هو المسيح ابن مريم

بگو: «پس چه کسی در برابر خدا از چیزی مالک خواهد بود، اگر بخواهد مسیح پسر مریم، و مادرش، و همهٔ کسانی را که بر زمین‌اند نابود کند؟»

قل فمن يملك من الله شيا ان اراد ان يهلك المسيح ابن مريم وامه ومن في الارض جميعا

و پادشاهی آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن‌ها است از آنِ خدا است.

ولله ملك السموت والارض وما بينهما

آنچه را پسند او افتد می‌آفریند.

يخلق ما يشا

و بازگرایان و یاری‌رسانان گفتند: «ما پسران خدا و دوست‌داشته‌شدگان او هستیم.»

وقالت اليهود والنصري نحن ابنوا الله واحبوه

بگو: «پس چرا شما را برای تقصیرهایتان کیفر می‌دهد؟

قل فلم يعذبكم بذنوبكم

شما بلکه آدمیانی هستید از میان آنان که آفریده است.

بل انتم بشر ممن خلق

هر که را پسند او افتد می‌بخشاید، و هر که را پسند او افتد کیفر می‌دهد.»

يغفر لمن يشا ويعذب من يشا

و پادشاهی آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن‌ها است از آنِ خدا است،

ولله ملك السموت والارض وما بينهما

ای دارندگان نوشتار! فرستادهٔ ما همانا به سوی شما آمده است، پس از وقفه‌ای میان فرستادگان برای شما روشنگری می‌کند، مبادا بگویید: «هیچ مژده‌دهنده و هشداردهنده‌ای به سوی ما نیامده است» — پس مژده‌دهنده و هشداردهنده‌ای به سوی شما آمده است.

ياهل الكتب قد جاكم رسولنا يبين لكم علي فتره من الرسل ان تقولوا ما جانا من بشير ولا نذير فقد جاكم بشير ونذير

و آنگاه که موسی به قوم خود گفت: «ای قوم من! دهش خدا بر خود را به یاد آورید، آنگاه که در میان شما اطلاع‌دهندگانی نهاد، و شما را پادشاهانی ساخت،

واذ قال موسي لقومه يقوم اذكروا نعمه الله عليكم اذ جعل فيكم انبيا وجعلكم ملوكا

ای قوم من! به سرزمین ویژه‌شده‌ای که خدا برای شما مقرر کرده است درآیید،

يقوم ادخلوا الارض المقدسه التي كتب الله لكم

گفتند: «ای موسی! همانا در آنجا قومی خودکامه است،

قالوا يموسي ان فيها قوما جبارين

و ما همانا وارد آن نخواهیم شد تا آنکه آنان از آن بیرون نروند؛

وانا لن ندخلها حتي يخرجوا منها

دو مرد، از میان کسانی که می‌ترسیدند، که خدا دهش خود را بر آنان ارزانی کرده بود، گفتند: «از در بر آنان درآیید؛

قال رجلان من الذين يخافون انعم الله عليهما ادخلوا عليهم الباب

چون وارد آن شدید، همانا شما پیروز خواهید بود.

فاذا دخلتموه فانكم غلبون

گفت: «ای سرپرست من، من همانا جز بر خویشتن خود

قال رب اني لا املك الا نفسي

و برادرم اختیاری ندارم؛

واخي

گفت: «پس آن برای همیشه بر آنان ممنوع است،

قال فانها محرمه عليهم

چهل سال گم خواهند بود در زمین.

اربعين سنه يتيهون في الارض

و به حقیقت اطلاعات دو پسر آدم را بر آنان برخوان، آنگاه که هر یک هدیه‌ای آوردند: از یکی پذیرفته شد و از دیگری پذیرفته نشد.

واتل عليهم نبا ابني ادم بالحق اذ قربا قربانا فتقبل من احدهما ولم يتقبل من الاخر

گفت: «بی‌گمان تو را خواهم کشت.»

قال لاقتلنك

اگر دستت را به سوی من دراز کنی تا مرا بکشی، من دستم را به سوی تو دراز نخواهم کرد تا تو را بکشم؛

لين بسطت الي يدك لتقتلني ما انا بباسط يدي اليك لاقتلك

می‌خواهم که تو بازگردی با بار تعدی من و تعدی خودت، و از همراهان آتش باشی:

اني اريد ان تبوا باثمي واثمك فتكون من اصحب النار

گفت: «وای بر من! آیا ناتوانم که چون این کلاغ باشم و بدیِ برادرم را نهان کنم؟» و پس از آن از پشیمانان شد. از این رو:

قال يويلتي اعجزت ان اكون مثل هذا الغراب فاوري سوه اخي فاصبح من الندمين من اجل ذلك

بر پسران اسرائیل مقرر کردیم که هر که خویشتنی را بکشد، بی‌آنکه برای خویشتنی دیگر یا برای تباهی در زمین باشد، چنان است که همهٔ انسان‌ها را با هم کشته باشد،

كتبنا علي بني اسريل انه من قتل نفسا بغير نفس او فساد في الارض فكانما قتل الناس جميعا

و هر که یکی را زنده کند، چنان است که همهٔ انسان‌ها را با هم زنده کرده باشد.

ومن احياها فكانما احيا الناس جميعا

بازپرداخت کسانی که با خدا و فرستادهٔ او می‌جنگند و در پی پراکندن تباهی در زمین‌اند این است که کشته شوند، یا بر تیر استوار شوند، یا دست‌ها و پاهایشان به‌صورت متناوب بریده شود، یا از زمین تبعید شوند.

انما جزوا الذين يحاربون الله ورسوله ويسعون في الارض فسادا ان يقتلوا او يصلبوا او تقطع ايديهم وارجلهم من خلف او ينفوا من الارض

همانا کسانی که انکار می‌کنند، اگر هر آنچه بر زمین است و همانندش را با آن می‌داشتند، تا خود را از کیفر روز حضور بخرند، از آنان پذیرفته نمی‌شد،

ان الذين كفروا لو ان لهم ما في الارض جميعا ومثله معه ليفتدوا به من عذاب يوم القيمه ما تقبل منهم

می‌خواهند از آتش بیرون آیند، اما از آن بیرون نخواهند آمد،

يريدون ان يخرجوا من النار وما هم بخرجين منها

و اما دزد مرد و دزد زن، تکیه‌گاه‌هایشان را قطع کنید، در بازپرداخت آنچه به دست آوردند، به‌عنوان عبرتی بازدارنده از جانب خدا.

والسارق والسارقه فاقطعوا ايديهما جزا بما كسبا نكلا من الله

اما هر که پس از ستم خود بازگردد و خود را سامان دهد، خدا با بخشایش به سوی او بازمی‌گردد،

فمن تاب من بعد ظلمه واصلح فان الله يتوب عليه

آیا نمی‌دانی که پادشاهی آسمان‌ها و زمین از آنِ خدا است؟

الم تعلم ان الله له ملك السموت والارض

هر که را پسند او افتد کیفر می‌دهد، و هر که را پسند او افتد می‌بخشاید.

يعذب من يشا ويغفر لمن يشا

ای فرستاده! آنان که در انکار می‌شتابند تو را اندوهگین نکنند، از میان کسانی که با دهان‌های خود می‌گویند: «باور آوردیم»، بی‌آنکه هسته‌هایشان باور آورده باشد،

يايها الرسول لا يحزنك الذين يسرعون في الكفر من الذين قالوا امنا بافوههم ولم تومن قلوبهم

و نه از میان بازگرایان، گوش‌سپاران به دروغ، گوش‌سپاران برای قومی دیگر که نزد تو نیامده است.

ومن الذين هادوا سمعون للكذب سمعون لقوم اخرين لم ياتوك

سخنان را پس از جاگرفتن‌شان دگرگون می‌کنند، می‌گویند: «اگر این به شما داده شد، بگیرید؛ و اگر به شما داده نشد، بر حذر باشید.»

يحرفون الكلم من بعد مواضعه يقولون ان اوتيتم هذا فخذوه وان لم توتوه فاحذروا

و هر که را خدا بخواهد به آزمون بکشد، تو در برابر خدا برای او هیچ در اختیار نداری.

ومن يرد الله فتنته فلن تملك له من الله شيا

اینان‌اند که خدا نخواست هسته‌هایشان را پاک کند.

اوليك الذين لم يرد الله ان يطهر قلوبهم

در زندگی نزدیک، رسوایی‌ای دارند،

لهم في الدنيا خزي

گوش‌سپاران به دروغ، خورندگان سود ممنوع —

سمعون للكذب اكلون للسحت

اگر نزد تو آیند، پس میان آنان داوری کن، یا از آنان روی بگردان؛

فان جاوك فاحكم بينهم او اعرض عنهم

و اگر از آنان روی بگردانی، نخواهند توانست هیچ آسیبی به تو برسانند.

وان تعرض عنهم فلن يضروك شيا

و اگر داوری کنی، آنگاه میان آنان با انصاف داوری کن،

وان حكمت فاحكم بينهم بالقسط

و چگونه تو را داور می‌گرفتند، حال آنکه تورات نزد آنان است، که داوری خدا در آن است، سپس پس از آن پشت می‌کنند؟

وكيف يحكمونك وعندهم التوريه فيها حكم الله ثم يتولون من بعد ذلك

ما تورات را فرود آوردیم، که در آن راهنمایی و نور است؛ اطلاع‌دهندگان، که نزد خدا بی‌خدشه بودند، بدان بر بازگرایان داوری می‌کردند، چنان‌که پیران و دانشوران می‌کردند، بر پایهٔ آنچه نگهداری‌اش از نوشتار خدا بر عهدهٔ آنان بود، و بر آن گواه بودند.

انا انزلنا التوريه فيها هدي ونور يحكم بها النبيون الذين اسلموا للذين هادوا والربنيون والاحبار بما استحفظوا من كتب الله وكانوا عليه شهدا

پس از مردم بیم نداشته باشید، بلکه از من بیم داشته باشید،

فلا تخشوا الناس واخشون

و به نشانه‌های من بهایی ناچیز نخرید.

ولا تشتروا بايتي ثمنا قليلا

و در آن برای آنان مقرر کردیم: خویشتن در برابر خویشتن، چشم در برابر چشم، بینی در برابر بینی، گوش در برابر گوش، دندان در برابر دندان، و برای زخم‌ها، تحقیقی.

وكتبنا عليهم فيها ان النفس بالنفس والعين بالعين والانف بالانف والاذن بالاذن والسن بالسن والجروح قصاص

اما هر که از روی دستگیری از آن بگذرد، آن برای او جبران است.

فمن تصدق به فهو كفاره له

و عیسی پسر مریم را در پی آنان فرستادیم، در حالی که آنچه از تورات پیش از او بود تأیید می‌کرد،

وقفينا علي اثرهم بعيسي ابن مريم مصدقا لما بين يديه من التوريه

و تا دارندگان انجیل بدانچه خدا در آن فرود آورده است داوری کنند.

وليحكم اهل الانجيل بما انزل الله فيه

و ما نوشتار را به حقیقت بر تو فرود آوردیم، تأییدکنندهٔ آنچه از نوشتار پیش از آن بود، و چیره بر آن.

وانزلنا اليك الكتب بالحق مصدقا لما بين يديه من الكتب ومهيمنا عليه

پس میان آنان بدانچه خدا فرود آورده است داوری کن،

فاحكم بينهم بما انزل الله

و از هیجان‌هایشان پیروی مکن، دور از آنچه از حقیقت به تو رسیده است.

ولا تتبع اهواهم عما جاك من الحق

برای هر یک از شما قانونی و راهی قرار دادیم.

لكل جعلنا منكم شرعه ومنهاجا

و اگر خدا را پسند افتاده بود، شما را یک جامعهٔ یگانه می‌ساخت؛

ولو شا الله لجعلكم امه وحده

اما تا شما را در آنچه به شما داده است بیازماید.

ولكن ليبلوكم في ما اتيكم

پس در بهترین بر یکدیگر پیشی گیرید.

فاستبقوا الخيرت

و: میان آنان بدانچه خدا فرود آورده است داوری کن،

وان احكم بينهم بما انزل الله

و از هیجان‌هایشان پیروی مکن،

ولا تتبع اهواهم

و نسبت به آنان هشیار باش، مبادا تو را با آزمون از بخشی از آنچه خدا به سوی تو فرود آورده است منحرف کنند.

واحذرهم ان يفتنوك عن بعض ما انزل الله اليك

و اگر پشت کردند، پس بدان که خدا نمی‌خواهد جز اثر بخشی از تقصیرهایشان را بر آنان رخ دهد.

فان تولوا فاعلم انما يريد الله ان يصيبهم ببعض ذنوبهم

پس آیا داوری عصر نادانی را می‌جویند؟

افحكم الجهليه يبغون

ای باورآوردگان! بازگرایان و یاری‌رسانان را متحد مگیرید:

يايها الذين امنوا لا تتخذوا اليهود والنصري اوليا

آنان متحدان یکدیگرند.

بعضهم اوليا بعض

و هر که از شما آنان را متحد بگیرد، آنگاه از آنان است،

ومن يتولهم منكم فانه منهم

کسانی را می‌بینی که در هسته‌هایشان بیماری است در میان آنان می‌شتابند و می‌گویند: «بیم داریم که ناکامی‌ای به ما رسد»؛

فتري الذين في قلوبهم مرض يسرعون فيهم يقولون نخشي ان تصيبنا دايره

ای باورآوردگان! هر که از شما از قانون خود روی برگرداند — خدا قومی خواهد آورد که آنان را دوست دارد و آنان او را دوست دارند، در برابر باورمندان فروتن، در برابر انکارکنندگان نیرومند، در راه خدا تلاشگر، و از نکوهش هیچ نکوهشگری نمی‌ترسند.

يايها الذين امنوا من يرتد منكم عن دينه فسوف ياتي الله بقوم يحبهم ويحبونه اذله علي المومنين اعزه علي الكفرين يجهدون في سبيل الله ولا يخافون لومه لايم

این لطف خدا است، که به هر که پسند او افتد می‌دهد.

ذلك فضل الله يوتيه من يشا

ای باورآوردگان! کسانی را که قانون شما را ریشخند و بازی گرفتند، از میان کسانی که پیش از شما نوشتار به آنان داده شده است، و انکارکنندگان، متحد مگیرید.

يايها الذين امنوا لا تتخذوا الذين اتخذوا دينكم هزوا ولعبا من الذين اوتوا الكتب من قبلكم والكفار اوليا

و چون به تماس فرا می‌خوانید، آن را ریشخند و بازی می‌گیرند:

واذا ناديتم الي الصلوه اتخذوها هزوا ولعبا

بگو: «آیا شما را از عوضی بدتر از این، نزد خدا، اطلاع دهم؟ کسی که خدا نفرینش کرده، بر او خشم گرفته، و از او میمون‌ها و خوک‌ها ساخته است، و کسی که از حدشکن فرمان برده —

قل هل انبيكم بشر من ذلك مثوبه عند الله من لعنه الله وغضب عليه وجعل منهم القرده والخنازير وعبد الطغوت

و چون نزد شما می‌آیند، می‌گویند: «باور آوردیم» — حال آنکه با انکار وارد شدند و با آن بیرون رفتند.

واذا جاوكم قالوا امنا وقد دخلوا بالكفر وهم قد خرجوا به

و بسیاری از آنان را می‌بینی که در تعدی، دشمنی و خوردن سود ممنوع می‌شتابند.

وتري كثيرا منهم يسرعون في الاثم والعدون واكلهم السحت

چرا پیران و دانشوران آنان را از گفتن سخنان تعدی‌آمیز و خوردن سود ممنوع باز نمی‌دارند!

لولا ينهيهم الربنيون والاحبار عن قولهم الاثم واكلهم السحت

و بازگرایان گفتند: «دست خدا بسته است.»

وقالت اليهود يد الله مغلوله

دست‌هایشان بسته باد، و برای آنچه گفتند نفرین‌شده باشند!

غلت ايديهم ولعنوا بما قالوا

نه، دو دست او گشاده است: هرگونه پسندش افتد خرج می‌کند.

بل يداه مبسوطتان ينفق كيف يشا

و آنچه از سرپرست تو بر تو فرود آورده شده است، بی‌گمان در بسیاری از آنان حدشکنی و انکار را خواهد افزود.

وليزيدن كثيرا منهم ما انزل اليك من ربك طغينا وكفرا

و ما میان آنان دشمنی و کینه افکندیم، تا روز حضور.

والقينا بينهم العدوه والبغضا الي يوم القيمه

هر بار که آتشی برای جنگ بیفروزند، خدا آن را خاموش می‌کند،

كلما اوقدوا نارا للحرب اطفاها الله

و در پی پراکندن تباهی در زمین‌اند.

ويسعون في الارض فسادا

و اگر تورات، انجیل و آنچه از سرپرست‌شان بر آنان فرود آورده شده بود را پابرجا نگه داشته بودند، همانا از آنچه بالای سرشان است و از آنچه زیر پاهایشان است می‌خوردند.

ولو انهم اقاموا التوريه والانجيل وما انزل اليهم من ربهم لاكلوا من فوقهم ومن تحت ارجلهم

از میان آنان جامعه‌ای معتدل هست،

منهم امه مقتصده

ای فرستاده! آنچه را از سرپرست تو بر تو فرود آورده شده است برسان،

يايها الرسول بلغ ما انزل اليك من ربك

و اگر چنین نکنی، پیام او را نرسانده‌ای.

وان لم تفعل فما بلغت رسالته

خدا تو را از مردم نگاه می‌دارد،

والله يعصمك من الناس

بگو: «ای دارندگان نوشتار! بر هیچ پایه‌ای نیستید، تا آنگاه که تورات، انجیل و آنچه از سرپرست‌تان بر شما فرود آورده شده است را پابرجا نگه ندارید.»

قل ياهل الكتب لستم علي شي حتي تقيموا التوريه والانجيل وما انزل اليكم من ربكم

و آنچه از سرپرست تو بر تو فرود آورده شده است، بی‌گمان در بسیاری از آنان حدشکنی و انکار را خواهد افزود.

وليزيدن كثيرا منهم ما انزل اليك من ربك طغينا وكفرا

ما همانا پیمان استوار پسران اسرائیل را گرفتیم و فرستادگانی به سوی آنان فرستادیم.

لقد اخذنا ميثق بني اسريل وارسلنا اليهم رسلا

و پنداشتند که آزمونی نخواهد بود؛ پس کور و کر شدند؛ سپس خدا با بخشایش به سوی آنان بازگشت؛ سپس بار دیگر کور و کر شدند،

وحسبوا الا تكون فتنه فعموا وصموا ثم تاب الله عليهم ثم عموا وصموا

بسیاری از آنان.

كثير منهم

همانا انکار کردند کسانی که گفتند: «خدا همان مسیح پسر مریم است.»

لقد كفر الذين قالوا ان الله هو المسيح ابن مريم

و مسیح گفت: «ای پسران اسرائیل! از خدا، سرپرست من و سرپرست شما، فرمان ببرید.

وقال المسيح يبني اسريل اعبدوا الله ربي وربكم

هر که برای خدا انباز گیرد، خدا همانا باغ را بر او ممنوع می‌کند، و پناهگاهش آتش خواهد بود.»

انه من يشرك بالله فقد حرم الله عليه الجنه وماويه النار

همانا انکار کردند کسانی که گفتند: «خدا سومی از سه است.»

لقد كفر الذين قالوا ان الله ثالث ثلثه

حال آنکه هیچ ایزدی نیست جز ایزدی یگانه.

وما من اله الا اله وحد

آیا پس به سوی خدا بازنخواهند گشت و از او بخشایش نخواهند خواست؟

افلا يتوبون الي الله ويستغفرونه

مسیح پسر مریم جز فرستاده‌ای نیست؛ فرستادگانی پیش از او گذشته‌اند،

ما المسيح ابن مريم الا رسول قد خلت من قبله الرسل

و مادرش زنی راست‌گو بود؛

وامه صديقه

هر دو خوراک می‌خوردند.

كانا ياكلان الطعام

بگو: «آیا غیر از خدا از چیزی فرمان می‌برید که برای شما نه آسیبی دارد و نه سودی؟

قل اتعبدون من دون الله ما لا يملك لكم ضرا ولا نفعا

بگو: «ای دارندگان نوشتار! در قانون خود فراتر از حقیقت زیاده‌روی مکنید،

قل ياهل الكتب لا تغلوا في دينكم غير الحق

نفرین‌شده‌اند کسانی از پسران اسرائیل که انکار کردند، بر زبان داوود و عیسی پسر مریم.

لعن الذين كفروا من بني اسريل علي لسان داود وعيسي ابن مريم

یکدیگر را از کاری مردود که مرتکب می‌شدند باز نمی‌داشتند:

كانوا لا يتناهون عن منكر فعلوه

بسیاری از آنان را می‌بینی که با انکارکنندگان متحد می‌شوند:

تري كثيرا منهم يتولون الذين كفروا

و اگر به خدا، به اطلاع‌دهنده و به آنچه بر او فرود آورده شده است باور می‌داشتند، آنان را متحد نمی‌گرفتند؛

ولو كانوا يومنون بالله والنبي وما انزل اليه ما اتخذوهم اوليا

بی‌گمان خواهی یافت که از میان مردم، دشمن‌ترینِ باورآوردگان، بازگرایان و انباز گیرندگان‌اند،

لتجدن اشد الناس عدوه للذين امنوا اليهود والذين اشركوا

و بی‌گمان خواهی یافت که نزدیک‌ترینِ آنان به باورآوردگان در مهر، کسانی‌اند که می‌گویند: «ما همانا یاری‌رسانانیم.»

ولتجدن اقربهم موده للذين امنوا الذين قالوا انا نصري

پس خدا برای آنچه گفتند، باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است، به عوض به آنان داد، که جاودانه در آن می‌مانند.

فاثبهم الله بما قالوا جنت تجري من تحتها الانهر خلدين فيها

ای باورآوردگان! چیزهای نیکی را که خدا بر شما روا کرده است ممنوع مشمارید، و از حدود مگذرید،

يايها الذين امنوا لا تحرموا طيبت ما احل الله لكم ولا تعتدوا

و از آنچه خدا شما را روزی داده است بخورید، آنچه روا و نیک است،

وكلوا مما رزقكم الله حللا طيبا

خدا شما را برای بیهودگی در سوگندهایتان نخواهد گرفت،

لا يواخذكم الله باللغو في ايمنكم

اما شما را برای سوگندهایی که استوار بسته‌اید خواهد گرفت.

ولكن يواخذكم بما عقدتم الايمن

جبران آن خوراک دادن به ده تنگ‌دست است، از بهترین خوراکی که خانواده‌هایتان را می‌خورانید، یا پوشاندن آنان، یا بازگرداندن استقلال شخصی که در بند بدهی است؛

فكفرته اطعام عشره مسكين من اوسط ما تطعمون اهليكم او كسوتهم او تحرير رقبه

و هر که توانایی آن را نیابد، آنگاه پرهیز سه روز.

فمن لم يجد فصيام ثلثه ايام

این جبران سوگندهای شما است، آنگاه که سوگند می‌خورید.

ذلك كفره ايمنكم اذا حلفتم

و سوگندهای خود را نگه دارید.

واحفظوا ايمنكم

منحرف‌کننده جز این نمی‌خواهد که با شراب و قمار میان شما دشمنی و کینه افکند، و راه شما را به یادآوری خدا و تماس ببندد.

انما يريد الشيطن ان يوقع بينكم العدوه والبغضا في الخمر والميسر ويصدكم عن ذكر الله وعن الصلوه

و از خدا گردن نهید، و از فرستاده گردن نهید، و هشیار باشید.

واطيعوا الله واطيعوا الرسول واحذروا

بر کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند نکوهشی نیست، در آنچه خورده‌اند، مادام که محتاط بودند، باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند، سپس محتاط بودند و باور آوردند، سپس محتاط بودند و نیکی کردند.

ليس علي الذين امنوا وعملوا الصلحت جناح فيما طعموا اذا ما اتقوا وامنوا وعملوا الصلحت ثم اتقوا وامنوا ثم اتقوا واحسنوا

ای باورآوردگان! خدا بی‌گمان شما را با شکاری خواهد آزمود که به دست‌ها و نیزه‌هایتان افتد، تا خدا بازشناسد که چه کسی از او می‌ترسد هرچند از حواس او بیرون باشد.

يايها الذين امنوا ليبلونكم الله بشي من الصيد تناله ايديكم ورماحكم ليعلم الله من يخافه بالغيب

ای باورآوردگان! تا در حالت مصون از تعرّض هستید، شکار مکشید.

يايها الذين امنوا لا تقتلوا الصيد وانتم حرم

و هر که از شما آن را عمداً بکشد، بازپرداختی هم‌ارز از چارپایان، که دو دادگر از میان شما دربارهٔ آن داوری کنند، به‌عنوان هدیه‌ای که به نقطهٔ مرکزی برسد، یا جبرانی که خوراک دادن به تنگ‌دستان است، یا هم‌ارز آن در پرهیز، تا پیامدهای شوم کردار خود را بچشد.

ومن قتله منكم متعمدا فجزا مثل ما قتل من النعم يحكم به ذوا عدل منكم هديا بلغ الكعبه او كفره طعام مسكين او عدل ذلك صياما ليذوق وبال امره

خدا از آنچه گذشته است چشم پوشیده است؛

عفا الله عما سلف

اما هر که دوباره کند، خدا از او انتقام خواهد گرفت.

ومن عاد فينتقم الله منه

شکار دریا و خوراک آن برای شما روا شده است،

احل لكم صيد البحر وطعامه

به‌عنوان بهره برای شما و برای کاروان‌ها؛

متعا لكم وللسياره

اما شکار خشکی بر شما ممنوع شده است تا در حالت مصون از تعرّض هستید.

وحرم عليكم صيد البر ما دمتم حرما

خدا نقطهٔ مرکزی، خانهٔ مصون از تعرّض، را مایهٔ پابرجایی برای انسان‌ها قرار داده است، و نیز ماه مصون از تعرّض، هدیه‌های داوطلبانه و پیشکش‌های نذرشده را.

جعل الله الكعبه البيت الحرام قيما للناس والشهر الحرام والهدي والقليد

بر فرستاده جز رساندن نیست.

ما علي الرسول الا البلغ

بگو: «ناپاک و نیک برابر نیستند، هرچند فراوانی ناپاک تو را خیره کند.»

قل لا يستوي الخبيث والطيب ولو اعجبك كثره الخبيث

ای باورآوردگان! دربارهٔ چیزهایی که اگر برای شما آشکار می‌شد شما را ناخوش می‌آمد، پرسش نکنید.

يايها الذين امنوا لا تسلوا عن اشيا ان تبد لكم تسوكم

و اگر هنگام فرود آمدن این خوانش دربارهٔ آن‌ها بپرسید، برای شما آشکار خواهد شد. خدا از آن چشم پوشیده است.

وان تسلوا عنها حين ينزل القران تبد لكم عفا الله عنها

خدا نه بحیره‌ای نهاده است، نه سائبه‌ای، نه وصیله‌ای و نه حامی،

ما جعل الله من بحيره ولا سايبه ولا وصيله ولا حام

و چون به آنان گفته می‌شود: «بیایید به آنچه خدا فرود آورد، و به فرستاده»، می‌گویند: «ما را بس است آنچه نیاکان خود را بر آن یافتیم.»

واذا قيل لهم تعالوا الي ما انزل الله والي الرسول قالوا حسبنا ما وجدنا عليه ابانا

ای باورآوردگان! مراقب خودتان باشید:

يايها الذين امنوا عليكم انفسكم

کسی که گمراه می‌شود، مادام که راهنمایی می‌پذیرید، به شما آسیبی نمی‌رساند.

لا يضركم من ضل اذا اهتديتم

ای باورآوردگان! گواهی میان شما، چون مرگ به یکی از شما رسد، هنگام وصیت: دو دادگر از میان خودتان، یا دو تن دیگر، بیرون از شما، اگر در زمین گام می‌زنید و پیشامد ناگوار مرگ به شما رسد.

يايها الذين امنوا شهده بينكم اذا حضر احدكم الموت حين الوصيه اثنان ذوا عدل منكم او اخران من غيركم ان انتم ضربتم في الارض فاصبتكم مصيبه الموت

آن دو را پس از تماس معلق نگه خواهید داشت، و آن دو به خدا سوگند خواهند خورد، اگر تردید دارید: «ما بدان هیچ نخواهیم خرید، به هیچ بهایی، هرچند دربارهٔ نزدیکی باشد،

تحبسونهما من بعد الصلوه فيقسمان بالله ان ارتبتم لا نشتري به ثمنا ولو كان ذا قربي

اما اگر بر این دست یافته شود که آن دو مرتکب تعدی شده‌اند، دو تن دیگر جای آن دو را خواهند گرفت، از میان کسانی که حقشان پایمال شده، دو نزدیک‌تر، و هر دو سوگند خواهند خورد

فان عثر علي انهما استحقا اثما فاخران يقومان مقامهما من الذين استحق عليهم الاولين فيقسمان

به خدا: «گواهی ما همانا از گواهی آن دو برحق‌تر است، و ما از حدود نگذشته‌ایم؛

بالله لشهدتنا احق من شهدتهما وما اعتدينا

این به گواهی در شکل درست آن نزدیک‌تر است، یا به ترس آنان از اینکه سوگندهای دیگر پس از سوگندهایشان رد شود.

ذلك ادني ان ياتوا بالشهده علي وجهها او يخافوا ان ترد ايمن بعد ايمنهم

و در برابر خدا محتاط باشید،

واتقوا الله

و بشنوید.

واسمعوا

روزی که خدا فرستادگان را گرد آورد و بگوید: «چه پاسخی دریافت کردید؟»

يوم يجمع الله الرسل فيقول ماذا اجبتم

آنگاه که خدا بگوید: «ای عیسی پسر مریم! دهش من بر خودت و بر مادرت را به یاد آور، آنگاه که تو را با جریان والاپایه نیرو دادم، در گهواره و در میانسالی با مردم سخن می‌گفتی،

اذ قال الله يعيسي ابن مريم اذكر نعمتي عليك وعلي ولدتك اذ ايدتك بروح القدس تكلم الناس في المهد وكهلا

و آنگاه که ضابطه، فرزانگی، تورات و انجیل را به تو آموختم؛

واذ علمتك الكتب والحكمه والتوريه والانجيل

و آنگاه که از گل صورتی چون پرنده می‌آفریدی، به اجازهٔ من، سپس در آن می‌دمیدی، و پرنده می‌شد، به اجازهٔ من؛

واذ تخلق من الطين كهيه الطير باذني فتنفخ فيها فتكون طيرا باذني

و نابینای مادرزاد و جذامی را بهبود می‌بخشیدی، به اجازهٔ من؛

وتبري الاكمه والابرص باذني

و آنگاه که مردگان را بیرون می‌آوردی، به اجازهٔ من؛

واذ تخرج الموتي باذني

و آنگاه که به شاگردان پرده برداشتم: «به من و به فرستادهٔ من باور آورید»؛

واذ اوحيت الي الحوارين ان امنوا بي وبرسولي

آنگاه که شاگردان گفتند: «ای عیسی پسر مریم! آیا می‌توانی از سرپرست خود بخواهی که میزی از آسمان بر ما فرود آورد؟»

اذ قال الحواريون يعيسي ابن مريم هل يستطيع ربك ان ينزل علينا مايده من السما

عیسی پسر مریم گفت: «ای خدا، ای سرپرست ما! میزی از آسمان بر ما فرود آور، که برای ما جشنی باشد، برای نخستین ما و برای واپسین ما، و نشانه‌ای از جانب تو؛

قال عيسي ابن مريم اللهم ربنا انزل علينا مايده من السما تكون لنا عيدا لاولنا واخرنا وايه منك

و ما را روزی ده؛

وارزقنا

و آنگاه که خدا بگوید: «ای عیسی پسر مریم! آیا تو به مردم گفتی: مرا و مادرم را غیر از خدا دو ایزد بگیرید؟»

واذ قال الله يعيسي ابن مريم انت قلت للناس اتخذوني وامي الهين من دون الله

خواهد گفت: «شکوه بر تو باد! مرا نسزید که آنچه را حق من نیست بگویم.

قال سبحنك ما يكون لي ان اقول ما ليس لي بحق

اگر آن را گفته بودم، تو آن را می‌دانستی.

ان كنت قلته فقد علمته

تو آنچه در خویشتن من است می‌دانی، و من آنچه را در خویشتن تو است نمی‌دانم،

تعلم ما في نفسي ولا اعلم ما في نفسك

من به آنان جز آنچه مرا دستور دادی نگفتم: از خدا، سرپرست من و سرپرست شما، فرمان ببرید؛

ما قلت لهم الا ما امرتني به ان اعبدوا الله ربي وربكم

و تا در میان آنان بودم، بر آنان گواه بودم؛

وكنت عليهم شهيدا ما دمت فيهم

سپس چون مرا به‌تمامی گرفتی، تو بودی که بر آنان ناظر بودی.

فلما توفيتني كنت انت الرقيب عليهم

اگر آنان را کیفر دهی، آنان فرمان‌بردارانِ تواند؛

ان تعذبهم فانهم عبادك

خدا خواهد گفت: «این روزی است که راست‌گویی به راست‌گویان سود می‌رساند.

قال الله هذا يوم ينفع الصدقين صدقهم

آنان باغ‌هایی دارند که رودها از زیر آن‌ها جاری است، جاودانه در آن می‌مانند، همیشه.»

لهم جنت تجري من تحتها الانهر خلدين فيها ابدا

خدا از آنان خرسند است، و آنان از او خرسندند.

رضي الله عنهم ورضوا عنه

پادشاهی آسمان‌ها و زمین و آنچه در آن‌ها است از آنِ خدا است.

لله ملك السموت والارض وما فيهن