Al-Insan الانسان
The Human Being الإنسان
The section and its links
“Leave Me” and “be patient”: the messenger facing denial (68, then 69-77)
What was shown before: “Leave Me” and “be patient” come from 68. 68
بسم الله الرحمن الرحيم
به نام خدا، بیاندازه مهربان، مهربان.
آیا ممکن است که بر انسان زمانی گذشته باشد که چیزی در خور یادکرد نبود؟
هل اتي علي الانسن حين من الدهر لم يكن شيا مذكورا
ما انسان را از قطرهای آمیخته آفریدیم، تا او را بیازماییم؛ پس او را شنوا و بینا ساختیم.
انا خلقنا الانسن من نطفه امشاج نبتليه فجعلنه سميعا بصيرا
ما او را بر راه، راه نمودیم، چه سپاسگزار باشد چه انکار کند.
انا هدينه السبيل اما شاكرا واما كفورا
ما همانا برای انکارکنندگان زنجیرها، غلها و اخگرِ افروخته آماده کردیم.
انا اعتدنا للكفرين سلسلا واغللا وسعيرا
نیکوکاران همانا از جامی خواهند نوشید که آمیزهاش کافور است، چشمهای که فرمانبرداران خدا از آن مینوشند، و آن را با نیرو جاری میسازند.
ان الابرار يشربون من كاس كان مزاجها كافورا عينا يشرب بها عباد الله يفجرونها تفجيرا
به نذرهای خود وفادارند و از روزی میترسند که بدیاش گسترده است.
يوفون بالنذر ويخافون يوما كان شره مستطيرا
و خوراک را، با وجود دوستداشتنشان، به تنگدست، یتیم و اسیر میدهند: «ما شما را جز برای سوی خدا خوراک نمیدهیم،
ويطعمون الطعام علي حبه مسكينا ويتيما واسيرا انما نطعمكم لوجه الله
از شما نه بازپرداختی میخواهیم و نه سپاسی.
لا نريد منكم جزا ولا شكورا
ما همانا از سرپرستمان روزی سختگیر و بس سخت میترسیم.»
انا نخاف من ربنا يوما عبوسا قمطريرا
پس خدا آنان را از بدی آن روز محتاط ساخت، و درخشش و شادمانی را به آنان رساند.
فوقيهم الله شر ذلك اليوم ولقيهم نضره وسرورا
و آنان را به سبب آنکه شکیبا بودند، با باغی و ابریشم بازپرداخت کرد، تکیهزده بر تختهای آراسته، که در آن نه آفتاب میبینند و نه سرمای سخت؛ سایههایش بر آنان نزدیک است، و خوشههایش رامشده، در دسترس.
وجزيهم بما صبروا جنه وحريرا متكين فيها علي الارايك لا يرون فيها شمسا ولا زمهريرا ودانيه عليهم ظللها وذللت قطوفها تذليلا
و میان آنان تنگهایی از نقره و لیوانهایی که چون بلور بودند، گردانده خواهد شد،
ويطاف عليهم بانيه من فضه واكواب كانت قواريرا
بلوری از نقره، که گنجایش آن را بهدرستی اندازه گرفتهاند.
قواريرا من فضه قدروها تقديرا
و در آنجا از جامی نوشانده خواهند شد که آمیزهاش از زنجبیل است، چشمهای، آنجا، به نام سلسبیل.
ويسقون فيها كاسا كان مزاجها زنجبيلا عينا فيها تسمي سلسبيلا
و میان آنان کودکانی جاودانهگرداندهشده خواهند چرخید؛ اگر آنان را میدیدی، آنان را مرواریدهایی پراکنده میپنداشتی.
ويطوف عليهم ولدن مخلدون اذا رايتهم حسبتهم لولوا منثورا
و چون آنجا بنگری، دهشی و پادشاهی بزرگ خواهی دید: بر آنان، جامههایی سبز از ابریشم نازک و دیبا.
واذا رايت ثم رايت نعيما وملكا كبيرا عليهم ثياب سندس خضر واستبرق
و با دستبندهایی از نقره آراسته شدهاند.
وحلوا اساور من فضه
و سرپرستشان آنان را از نوشیدنیای کاملاً پاککننده نوشانده است.
وسقيهم ربهم شرابا طهورا
این برای شما بازپرداختی بوده است، و کوشش شما با سپاسگزاری پذیرفته شده است.
ان هذا كان لكم جزا وكان سعيكم مشكورا
این ما هستیم که خوانش را بر تو فرود آوردهایم، با فرودی تدریجی.
انا نحن نزلنا عليك القران تنزيلا
پس بر داوری سرپرستت شکیبایی کن، و از میان آنان نه به تجاوزگر گردن نِه و نه به انکارگر بزرگ.
فاصبر لحكم ربك ولا تطع منهم اثما او كفورا
و نام سرپرستت را در بامداد و هنگام بازگشت به خانه به یاد آور.
واذكر اسم ربك بكره واصيلا
و برای او پیشانی بر خاک بنه بخشی از شب، و سراسر شبی دراز شکوه او را بسرا.
ومن اليل فاسجد له وسبحه ليلا طويلا
اینان زندگی بیدرنگ را دوست دارند، و فراتر از خود روزی سنگین را وا میگذارند.
ان هولا يحبون العاجله ويذرون وراهم يوما ثقيلا
این ما هستیم که آنان را آفریدهایم و ساختارشان را استوار کردهایم؛ و چون ما را پسند افتد، آنان را یکسره با همانندانشان جایگزین خواهیم کرد.
نحن خلقنهم وشددنا اسرهم واذا شينا بدلنا امثلهم تبديلا
این یادآوری است.
ان هذه تذكره
پس هر که بخواهد، به سوی سرپرست خود راهی برگیرد.
فمن شا اتخذ الي ربه سبيلا
و شما نخواهید خواست مگر آنکه خدا را پسند افتد،
وما تشاون الا ان يشا الله
زیرا خدا همهچیزدان و فرزانه است.
ان الله كان عليما حكيما
او هر که را پسند او افتد، به مهربانی خود وارد میکند.
يدخل من يشا في رحمته
و برای ستمگران، کیفری دردناک آماده کرده است.
والظلمين اعد لهم عذابا اليما