As-Sajda السجدة

الٓمٓ (الف لام میم).

الم

فرود نوشتار — هیچ تردیدی نیست — از سرپرست همهٔ هستی‌هاست.

تنزيل الكتب لا ريب فيه من رب العلمين

بلکه حقیقتی است از سرپرست تو، تا قومی را هشدار دهی که پیش از تو هیچ هشداردهنده‌ای به سوی آنان نیامده بود، به این امید که راهنمایی خواهند پذیرفت.

بل هو الحق من ربك لتنذر قوما ما اتيهم من نذير من قبلك لعلهم يهتدون

پس به یاد نمی‌آورید؟

افلا تتذكرون

او دستور را از آسمان تا زمین اداره می‌کند، سپس در روزی که اندازهٔ آن هزار سال از آنچه شما می‌شمارید است به سوی او بالا می‌رود.

يدبر الامر من السما الي الارض ثم يعرج اليه في يوم كان مقداره الف سنه مما تعدون

این است آنکه فراتر از حواس و آنچه را گواهی‌شده است می‌داند، نیرومند، مهربان،

ذلك علم الغيب والشهده العزيز الرحيم

آنکه آفرینش هر چیز را زیبا ساخت، و آفرینش انسان را از خاک رس آغاز کرد،

الذي احسن كل شي خلقه وبدا خلق الانسن من طين

سپس نسل او را از عصارهٔ آبی خوارشمرده پدید آورد،

ثم جعل نسله من سلله من ما مهين

چه اندک سپاس‌گزارید!

قليلا ما تشكرون

بلکه آنان روبه‌رویی با سرپرست خود را انکار می‌کنند.

بل هم بلقا ربهم كفرون

بگو: «کارگزارِ مرگ، که برای شما گماشته شده است، شما را به‌تمامی نگه خواهد داشت؛ سپس به سوی سرپرست شما بازگردانده خواهید شد.»

قل يتوفيكم ملك الموت الذي وكل بكم ثم الي ربكم ترجعون

و اگر ببینی، چون کنارگذاشته‌شدگان نزد سرپرست خود سرافکنده خواهند بود: «ای سرپرست ما، دیدیم و شنیدیم؛ پس ما را بازگردان، کردارهای شایسته به‌جا خواهیم آورد، زیرا اینک ما یقین یافته‌ایم.»

ولو تري اذ المجرمون ناكسوا روسهم عند ربهم ربنا ابصرنا وسمعنا فارجعنا نعمل صلحا انا موقنون

اما سخن من به حقیقت پیوست: «جهنم را بی‌گمان از نهانیان و انسان‌ها، همگی با هم، پر خواهم کرد.»

ولكن حق القول مني لاملان جهنم من الجنه والناس اجمعين

و کیفر جاودانه را بچشید برای آنچه می‌کردید.

وذوقوا عذاب الخلد بما كنتم تعملون

تنها کسانی به نشانه‌های ما باور دارند که چون به آنان یادآوری شود، پیشانی بر خاک نهاده می‌افتند و با ستودن سرپرست خود شکوه او را می‌سرایند، بی‌آنکه خودبزرگ‌بین شوند.

انما يومن بايتنا الذين اذا ذكروا بها خروا سجدا وسبحوا بحمد ربهم وهم لا يستكبرون

پهلوهایشان از بسترها جدا می‌شود، سرپرست خود را از ترس و از امید فرامی‌خوانند، و از آنچه روزی‌شان دادیم هزینه می‌کنند.

تتجافي جنوبهم عن المضاجع يدعون ربهم خوفا وطمعا ومما رزقنهم ينفقون

و هیچ خویشتنی نمی‌داند آنچه برای آنان نهان داشته شده است، خنکی نگاه، در بازپرداخت آنچه می‌کردند.

فلا تعلم نفس ما اخفي لهم من قره اعين جزا بما كانوا يعملون

آنان برابر نیستند.

لا يستون

اما کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند، باغ‌های پناهگاه دارند، به‌عنوان پذیرایی، برای آنچه می‌کردند؛

اما الذين امنوا وعملوا الصلحت فلهم جنت الماوي نزلا بما كانوا يعملون

هرگاه بخواهند از آن بیرون آیند، به آن بازبرده خواهند شد، و به آنان گفته خواهد شد: «کیفر آتشی را که دروغ می‌انگاشتید بچشید.»

كلما ارادوا ان يخرجوا منها اعيدوا فيها وقيل لهم ذوقوا عذاب النار الذي كنتم به تكذبون

و ما بی‌گمان از کیفر نزدیک‌تر، فروتر از کیفر بزرگ‌تر، به آنان خواهیم چشاند، شاید بازگردند.

ولنذيقنهم من العذاب الادني دون العذاب الاكبر لعلهم يرجعون

ما از کنارگذاشته‌شدگان همانا انتقام خواهیم گرفت.

انا من المجرمين منتقمون

و ما آن را راهنمایی برای پسران اسرائیل ساختیم.

وجعلنه هدي لبني اسريل

و به نشانه‌های ما یقین داشتند.

وكانوا بايتنا يوقنون

سرپرست تو آن است که در روز حضور میان آنان جدایی خواهد افکند، در آنچه در آن اختلاف داشتند.

ان ربك هو يفصل بينهم يوم القيمه فيما كانوا فيه يختلفون

آیا پس نمی‌شنوند؟

افلا يسمعون

آیا پس روشن نمی‌بینند؟

افلا يبصرون

و می‌گویند: «این گشایش کی خواهد بود، اگر راست‌گویید؟»

ويقولون متي هذا الفتح ان كنتم صدقين

بگو: «در روز گشایش، باور دیگر برای کسانی که انکار کردند سود نخواهد رساند، و هیچ مهلتی نخواهند داشت.»

قل يوم الفتح لا ينفع الذين كفروا ايمنهم ولا هم ينظرون

زیرا آنان در انتظارند.

انهم منتظرون