رفتن به محتوا
القرآنal-quran.fr
فهرست
100%
القرآن
سورهٔ22

Al-Hajj الحج

Neither Their Flesh nor Their Blood لن ينال الله لحومها ولا دماؤها

كهيعصطه

78 بندبخش IVکاربست · ادامه

  1. 19
  2. 20
  3. 21
  4. 22
  5. 23
  6. 24
  7. 25
“A remembrance of your Guardian's benevolence”
The section and its links

The All-Benevolent and His obedient ones (19-20, then 21-25)

خواندن بخش از آغازش: سورهٔ 19

What was shown before: The All-Benevolent and His obedient ones are shown in 19 and 20. 19

بسم الله الرحمن الرحيم

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.

22:1

ای انسان‌ها، در برابر سرپرست خود محتاط باشید،

يايها الناس اتقوا ربكم

22:1

زیرا لرزش آن لحظه چیزی سترگ است.

ان زلزله الساعه شي عظيم

22:2

روزی که آن را ببینید، هر زنی که کودکی را به عهده دارد از کودکی که به عهده داشت بی‌یاد خواهد شد، هر زن آبستن بارش را فرو خواهد نهاد، و انسان‌ها را مست خواهی دید بی‌آنکه مست باشند — اما کیفر خدا سخت است.

يوم ترونها تذهل كل مرضعه عما ارضعت وتضع كل ذات حمل حملها وتري الناس سكري وما هم بسكري ولكن عذاب الله شديد

22:3–4

و از میان انسان‌ها کسی هست که بی‌دانش دربارهٔ خدا جدل می‌کند و از هر منحرف‌کنندهٔ سرکش پیروی می‌کند، که بر او نگاشته شده است که هر که او را متحد خود گیرد، او را گمراه خواهد کرد و به کیفر اخگرِ افروخته راه خواهد نمود.

ومن الناس من يجدل في الله بغير علم ويتبع كل شيطن مريد كتب عليه انه من تولاه فانه يضله ويهديه الي عذاب السعير

22:5

ای انسان‌ها! اگر دربارهٔ برانگیخته شدن در تردیدید، آنگاه ما همانا شما را از خاک آفریدیم، سپس از نطفه‌ای، سپس از آویزه‌ای، سپس از جنینی، شکل‌یافته یا بی‌شکل، تا برای شما چیزها را روشن کنیم.

يايها الناس ان كنتم في ريب من البعث فانا خلقنكم من تراب ثم من نطفه ثم من علقه ثم من مضغه مخلقه وغير مخلقه لنبين لكم

22:5

و در زهدان‌ها آنچه را ما را پسند افتد تا سرآمدی نام‌برده استوار می‌داریم،

ونقر في الارحام ما نشا الي اجل مسمي

22:5

سپس شما را کودکی از آن بیرون می‌آوریم، تا آنگاه به کمال خود برسید.

ثم نخرجكم طفلا ثم لتبلغوا اشدكم

22:5

و از میان شما کسی است که وفادارانه نگه داشته می‌شود، و از میان شما کسی است که به پست‌ترین سن بازگردانده می‌شود، تا پس از دانستن دیگر هیچ نداند.

ومنكم من يتوفي ومنكم من يرد الي ارذل العمر لكيلا يعلم من بعد علم شيا

22:5

و زمین را بی‌جان می‌بینی؛ سپس چون آب را بر آن فرود می‌آوریم، می‌لرزد، برمی‌آید و هر جفت پرشکوهی را می‌رویاند.

وتري الارض هامده فاذا انزلنا عليها الما اهتزت وربت وانبتت من كل زوج بهيج

این، چراکه خدا حقیقت است، مردگان را دوباره جان می‌دهد، بر هر چیز توانا است، آن لحظه می‌آید — هیچ تردیدی در آن نیست — و خدا کسانی را که در گورها هستند برخواهد انگیخت.

ذلك بان الله هو الحق وانه يحي الموتي وانه علي كل شي قدير وان الساعه اتيه لا ريب فيها وان الله يبعث من في القبور

و از میان انسان‌ها کسی هست که بی‌دانش، نه راهنمایی و نه نوشتاری روشنگر، دربارهٔ خدا جدل می‌کند، پهلوی خود را درهم می‌کشد تا از راه خدا گمراه کند.

ومن الناس من يجدل في الله بغير علم ولا هدي ولا كتب منير ثاني عطفه ليضل عن سبيل الله

او در زندگی نزدیک شرمساری دارد،

له في الدنيا خزي

22:8–9

و در روز حضور کیفر آتش‌سوزی را به او خواهیم چشاند.

ونذيقه يوم القيمه عذاب الحريق

این برای آنچه دستانت پیش بردند است؛ و خدا در هیچ چیز بر فرمان‌برداران از سر ناچاری ستمگر نیست.

ذلك بما قدمت يداك وان الله ليس بظلم للعبيد

22:11

و از میان انسان‌ها کسی هست که خدا را سوگیرانه فرمان می‌برد: اگر نیکی‌ای به او برسد، در آن آرامش می‌یابد، اما اگر آزمونی به او برسد، رو برمی‌گرداند — و بدین‌سان زندگی نزدیک و زندگی واپسین را از دست می‌دهد.

ومن الناس من يعبد الله علي حرف فان اصابه خير اطمان به وان اصابته فتنه انقلب علي وجهه خسر الدنيا والاخره

22:11

این است زیان آشکار.

ذلك هو الخسران المبين

22:12

غیر از خدا چیزی را می‌خواند که نه به او آسیب می‌رساند و نه به او سود می‌دهد.

يدعوا من دون الله ما لا يضره وما لا ينفعه

22:13

این است گمراهی دور — می‌خواند

ذلك هو الضلل البعيد يدعوا

22:13

آن‌که آسیبش از سودش نزدیک‌تر است. چه بد متحدی و چه بد همنشینی!

لمن ضره اقرب من نفعه لبيس المولي ولبيس العشير

همانا خدا کسانی را که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند، در باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است درمی‌آورد،

ان الله يدخل الذين امنوا وعملوا الصلحت جنت تجري من تحتها الانهر

زیرا خدا آنچه را می‌خواهد می‌کند.

ان الله يفعل ما يريد

22:15

هر که می‌پندارد خدا هرگز او را در زندگی نزدیک و زندگی واپسین یاری نخواهد کرد، رشته‌ای به آسمان بکشد، سپس خود را از آن بیرون کشد، سپس منتظر بماند و بنگرد که آیا نیرنگش آنچه را خشمگینش کرده می‌برد.

من كان يظن ان لن ينصره الله في الدنيا والاخره فليمدد بسبب الي السما ثم ليقطع فلينظر هل يذهبن كيده ما يغيظ

چنین آن را در نشانه‌های روشن فرود آوردیم،

وكذلك انزلنه ايت بينت

و چراکه خدا هر که را بخواهد راه می‌نماید.

وان الله يهدي من يريد

22:17

کسانی که باور آوردند، بازگرایان، آرزومندان، یاری‌رسانان، مغان، و کسانی که برای خدا انباز می‌گیرند — خدا همانا در روز حضور میان آنان جدایی خواهد افکند؛

ان الذين امنوا والذين هادوا والصبين والنصري والمجوس والذين اشركوا ان الله يفصل بينهم يوم القيمه

22:17

زیرا خدا بر هر چیز گواه است.

ان الله علي كل شي شهيد

22:18

آیا ندیده‌ای که در برابر خدا پیشانی بر خاک می‌نهند همهٔ آنان که در آسمان‌ها و بر زمین‌اند، خورشید، ماه، ستارگان، کوه‌ها، درختان، جنبندگان، و بسیاری از انسان‌ها؟

الم تر ان الله يسجد له من في السموت ومن في الارض والشمس والقمر والنجوم والجبال والشجر والدواب وكثير من الناس

22:18

و بر بسیاری کیفر به حقیقت پیوسته است.

وكثير حق عليه العذاب

22:18

و آن‌که خدا خوارش کند، کسی را ندارد که گرامی‌اش دارد،

ومن يهن الله فما له من مكرم

زیرا خدا آنچه را پسندش افتد می‌کند.

ان الله يفعل ما يشا

اینان دو طرف ستیزه‌اند، که دربارهٔ سرپرست خود با هم ستیزیدند.

هذان خصمان اختصموا في ربهم

برای انکارکنندگان جامه‌هایی از آتش بریده خواهد شد؛ بر سرهایشان آبی جوشان ریخته خواهد شد، که آنچه در شکم‌هایشان است و پوست‌هایشان را آب خواهد کرد.

فالذين كفروا قطعت لهم ثياب من نار يصب من فوق روسهم الحميم يصهر به ما في بطونهم والجلود

و برای آنان گرزهای آهنین.

ولهم مقمع من حديد

هرگاه بخواهند از آن بیرون روند، سرشار از دلهره، به آن بازگردانده خواهند شد:

كلما ارادوا ان يخرجوا منها من غم اعيدوا فيها

22:22

«کیفر آتش‌سوزی را بچشید!»

وذوقوا عذاب الحريق

همانا خدا کسانی را که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند در باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است درمی‌آورد؛ در آن‌جا با دست‌بندهایی از زر و مروارید آراسته خواهند شد،

ان الله يدخل الذين امنوا وعملوا الصلحت جنت تجري من تحتها الانهر يحلون فيها من اساور من ذهب ولولوا

و پوشاک‌شان در آن‌جا از ابریشم خواهد بود.

ولباسهم فيها حرير

و به آنچه در سخن نیکوست راه نموده شده خواهند بود،

وهدوا الي الطيب من القول

و به جادهٔ ستوده راه نموده شده خواهند بود.

وهدوا الي صرط الحميد

22:25

همانا کسانی که انکار می‌کنند و راه خدا و جای پیشانی بر خاک نهادنِ مصون از تعرّض را که برای انسان‌ها نهادیم، همه برابر، چه مقیم در آن‌جا چه رهگذر، می‌بندند —

ان الذين كفروا ويصدون عن سبيل الله والمسجد الحرام الذي جعلنه للناس سوا العكف فيه والباد

22:25

و هر که بخواهد در آن انحرافی ستمگرانه بکند، کیفری دردناک به او خواهیم چشاند.

ومن يرد فيه بالحاد بظلم نذقه من عذاب اليم

22:26

و آنگاه که جای خانه را برای ابراهیم آماده کردیم: «هیچ چیز را انباز من مگیر،

واذ بوانا لابرهيم مكان البيت ان لا تشرك بي شيا

22:26

و خانهٔ مرا برای رفت‌وآمدکنندگان، پابرجا نگه‌دارندگان، و خم‌شوندگان در خدمت و پیشانی‌برخاک‌نهندگان در وفاداری پاک کن.»

وطهر بيتي للطايفين والقايمين والركع السجود

22:27–28

و حج را در میان انسان‌ها اعلام کن: پیاده نزد تو خواهند آمد، و بر هر مرکب لاغر، از هر راه گود و دور، تا بر سودهایی که برایشان است گواهی دهند، و در روزهایی شناخته‌شده نام خدا را بر چارپایانی که روزی‌شان داده است یادآوری کنند.

واذن في الناس بالحج ياتوك رجالا وعلي كل ضامر ياتين من كل فج عميق ليشهدوا منفع لهم ويذكروا اسم الله في ايام معلومت علي ما رزقهم من بهيمه الانعم

22:27–28

پس از آن‌ها بخورید، و تنگ‌دست، بینوا را از آن‌ها بخورانید.

فكلوا منها واطعموا البايس الفقير

22:29

سپس ژولیدگی خود را پایان دهند، به نذرهای خود وفا کنند، و گرد خانهٔ آزاد رفت‌وآمد کنند.

ثم ليقضوا تفثهم وليوفوا نذورهم وليطوفوا بالبيت العتيق

چنین است.

ذلك

و هر که چیزهای مصون از تعرّض خدا را بزرگ دارد، این نزد سرپرستش برای او بهتر است.

ومن يعظم حرمت الله فهو خير له عند ربه

و چارپایان برای شما آزاد شده است، مگر آنچه بر شما برخوانده می‌شود:

واحلت لكم الانعم الا ما يتلي عليكم

22:31

پس از پلیدی ساختگی‌ها دوری کنید، و از سخن جعل دوری کنید، یکسره روی‌آورندگان به خدا، بی‌آنکه چیزی را با او انباز گیرید.

فاجتنبوا الرجس من الاوثن واجتنبوا قول الزور حنفا لله غير مشركين به

22:31

و هر که برای خدا انباز می‌گیرد، گویی از آسمان می‌افتد: پرندگان او را می‌ربایند، یا باد او را در جایی دور فرو می‌افکند.

ومن يشرك بالله فكانما خر من السما فتخطفه الطير او تهوي به الريح في مكان سحيق

چنین است.

ذلك

22:32

و هر که شاخص‌های محسوس خدا را بزرگ دارد، این همانا از احتیاط هسته‌ها است.

ومن يعظم شعير الله فانها من تقوي القلوب

22:33

از آن‌ها تا سرآمدی نام‌برده سودها می‌برید؛ سپس جای رهایی‌شان نزد خانهٔ آزاد است.

لكم فيها منفع الي اجل مسمي ثم محلها الي البيت العتيق

22:34

و برای هر جامعه‌ای شیوه‌ای سودمند نهادیم، تا نام خدا را بر چارپایانی که روزی‌شان داده است یادآوری کنند.

ولكل امه جعلنا منسكا ليذكروا اسم الله علي ما رزقهم من بهيمه الانعم

ایزد شما ایزدی یگانه است.

فالهكم اله وحد

پس در برابر او بی‌خدشه باشید.

فله اسلموا

و کسانی را مژده ده که خم می‌شوند، آنان که چون خدا یادآوری شود هسته‌هایشان می‌لرزد، شکیبایان در برابر آنچه به آنان می‌رسد، پابرجا نگه‌دارندگان تماس، و کسانی که از آنچه روزی‌شان داده‌ایم خرج می‌کنند.

وبشر المخبتين الذين اذا ذكر الله وجلت قلوبهم والصبرين علي ما اصابهم والمقيمي الصلوه ومما رزقنهم ينفقون

22:36

و چارپایان پیشکشی را از شاخص‌های محسوس خدا برای شما قرار دادیم؛ در آن‌ها نیکی‌ای می‌یابید.

والبدن جعلنها لكم من شعير الله لكم فيها خير

22:36

پس نام خدا را بر آن‌ها یادآوری کنید، در حالی که ردیف شده‌اند؛

فاذكروا اسم الله عليها صواف

22:36

سپس چون پهلوهایشان فرو افتد، از آن‌ها بخورید و آن‌که قناعت می‌کند بی‌آنکه بخواهد و آن‌که پیش می‌آید را از آن‌ها بخورانید.

فاذا وجبت جنوبها فكلوا منها واطعموا القانع والمعتر

22:36

چنین آن‌ها را برای شما رام کردیم، شاید سپاس‌گزار شوید.

كذلك سخرنها لكم لعلكم تشكرون

22:37

نه گوشت آن‌ها و نه خون آن‌ها به خدا می‌رسد، بلکه احتیاطی که از شما است به او می‌رسد.

لن ينال الله لحومها ولا دماوها ولكن يناله التقوي منكم

22:37

چنین آن‌ها را برای شما رام کرد، تا بزرگی خدا را اعلام کنید برای آنکه شما را راه نمود.

كذلك سخرها لكم لتكبروا الله علي ما هديكم

و کسانی را که نیکی می‌کنند مژده ده،

وبشر المحسنين

زیرا خدا از کسانی که باور آوردند دور می‌راند.

ان الله يدفع عن الذين امنوا

خدا هیچ خیانت‌کار بزرگ و انکارگر بزرگ را دوست ندارد.

ان الله لا يحب كل خوان كفور

22:39

به کسانی که با آنان نبرد می‌شود اجازه داده شده است، چراکه ستم دیده‌اند —

اذن للذين يقتلون بانهم ظلموا

و خدا بی‌گمان بر یاری آنان توانا است —

وان الله علي نصرهم لقدير

22:40

آنان که بی‌هیچ حقی از خانه‌هایشان رانده شدند، تنها برای آنکه می‌گفتند: «سرپرست ما خدا است.»

الذين اخرجوا من ديرهم بغير حق الا ان يقولوا ربنا الله

22:40

و اگر خدا برخی از انسان‌ها را با برخی دیگر دفع نمی‌کرد، گوشه‌نشین‌گاه‌ها، کنیسه‌ها، جاهای تماس و جاهای پیشانی بر خاک نهادن که نام خدا در آن‌ها بسیار یادآوری می‌شود ویران می‌شدند.

ولولا دفع الله الناس بعضهم ببعض لهدمت صومع وبيع وصلوت ومسجد يذكر فيها اسم الله كثيرا

و خدا بی‌گمان هر که او را یاری کند یاری خواهد کرد —

ولينصرن الله من ينصره

خدا بی‌گمان توانمند است، نیرومند —

ان الله لقوي عزيز

22:41

کسانی که اگر آنان را بر زمین پایدار سازیم، تماس را پابرجا نگه می‌دارند، گشاده‌دستی ناب می‌دهند، شناخته‌شده را دستور می‌دهند و مردود را منع می‌کنند.

الذين ان مكنهم في الارض اقاموا الصلوه واتوا الزكوه وامروا بالمعروف ونهوا عن المنكر

و فرجام کارها از آنِ خدا است.

ولله عقبه الامور

22:42–44

و اگر تو را دروغ بینگارند، پیش از آنان قوم نوح، عاد، ثمود، قوم ابراهیم، قوم لوط و همنشینان مدین پیش‌تر دروغ انگاشته‌اند —

وان يكذبوك فقد كذبت قبلهم قوم نوح وعاد وثمود وقوم ابرهيم وقوم لوط واصحب مدين

22:42–44

و موسی نیز دروغ انگاشته شد.

وكذب موسي

پس به انکارکنندگان مهلت دادم، سپس آنان را گرفتم:

فامليت للكفرين ثم اخذتهم

و چه بود مردود کردن من!

فكيف كان نكير

22:45

چه بسیار شهرها را نابود کردم، در حالی که ستم می‌کردند: اکنون با وجود بناهایشان تهی‌اند، با چاهی که دیگر کسی از آن آب نمی‌کشد و کاخی بلند!

فكاين من قريه اهلكنها وهي ظالمه فهي خاويه علي عروشها وبير معطله وقصر مشيد

22:46

آیا پس بر زمین نگشته‌اند تا هسته‌هایی داشته باشند که با آن‌ها خرد ورزند، یا گوش‌هایی که با آن‌ها بشنوند؟

افلم يسيروا في الارض فتكون لهم قلوب يعقلون بها او اذان يسمعون بها

22:46

زیرا بینایی‌ها نیستند که کور می‌شوند، بلکه هسته‌هایی که در سینه‌هایند.

فانها لا تعمي الابصر ولكن تعمي القلوب التي في الصدور

22:47

و از تو می‌خواهند که کیفر را شتاب دهی،

ويستعجلونك بالعذاب

22:47

در حالی که خدا هرگز از وعدهٔ خود تخلف نخواهد کرد،

ولن يخلف الله وعده

22:47

زیرا یک روز نزد سرپرست تو برابر هزار سال از آن‌هایی است که می‌شمارند.

وان يوما عند ربك كالف سنه مما تعدون

چه بسیار شهرها که به آنان مهلت دادم در حالی که ستم می‌کردند، پیش از آنکه آنان را بگیرم —

وكاين من قريه امليت لها وهي ظالمه ثم اخذتها

و به سوی من است مقصد.

والي المصير

بگو: «ای انسان‌ها، من برای شما جز هشداردهنده‌ای آشکار نیستم.»

قل يايها الناس انما انا لكم نذير مبين

کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند، بخشایشی و روزی‌ای سخاوتمندانه خواهند داشت.

فالذين امنوا وعملوا الصلحت لهم مغفره ورزق كريم

و کسانی که علیه نشانه‌های ما کوشیدند تا ما را ناتوان کنند، اینان همنشینان کوره‌اند.

والذين سعوا في ايتنا معجزين اوليك اصحب الجحيم

22:52–53

و پیش از تو هیچ فرستاده‌ای و هیچ اطلاع‌دهنده‌ای نفرستادیم مگر آنکه چون آرزویی می‌کرد، منحرف‌کننده در آن چیزی می‌افکند. پس خدا آنچه را منحرف‌کننده می‌افکند رونویسی می‌کند، سپس نشانه‌های خود را یک‌معنا می‌گرداند — خدا همه‌چیزدان و فرزانه است — تا آنچه منحرف‌کننده می‌افکند آزمونی گرداند برای کسانی که هسته‌هایشان بیمار است و کسانی که هسته‌هایشان سخت است.

وما ارسلنا من قبلك من رسول ولا نبي الا اذا تمني القي الشيطن في امنيته فينسخ الله ما يلقي الشيطن ثم يحكم الله ايته والله عليم حكيم ليجعل ما يلقي الشيطن فتنه للذين في قلوبهم مرض والقاسيه قلوبهم

و بی‌گمان ستمگران در گسستی دورند.

وان الظلمين لفي شقاق بعيد

و تا کسانی که به آنان دانش داده شده است بدانند که این حقیقتی است از سرپرست تو، به آن باور آورند، و هسته‌هایشان در برابر آن خم شود.

وليعلم الذين اوتوا العلم انه الحق من ربك فيومنوا به فتخبت له قلوبهم

و بی‌گمان خدا کسانی را که باور آوردند به جادهٔ راست راه می‌نماید.

وان الله لهاد الذين امنوا الي صرط مستقيم

و انکارکنندگان همچنان دربارهٔ آن در کشمکش خواهند بود تا آن لحظه ناگهانی بر آنان بیاید، یا کیفر روزی نازا بر آنان بیاید.

ولا يزال الذين كفروا في مريه منه حتي تاتيهم الساعه بغته او ياتيهم عذاب يوم عقيم

در آن روز پادشاهی از آنِ خدا است.

الملك يوميذ لله

میان آنان داوری خواهد کرد.

يحكم بينهم

کسانی که باور آورده باشند و کردارهای شایسته به‌جا آورده باشند، در باغ‌های دهش خواهند بود.

فالذين امنوا وعملوا الصلحت في جنت النعيم

و کسانی که انکار کرده و نشانه‌های ما را دروغ انگاشته باشند، اینان کیفری خوارکننده خواهند داشت.

والذين كفروا وكذبوا بايتنا فاوليك لهم عذاب مهين

و کسانی که در راه خدا مهاجرت کردند، سپس کشته شدند یا مردند، خدا بی‌گمان روزی‌ای نیکو به آنان خواهد داد.

والذين هاجروا في سبيل الله ثم قتلوا او ماتوا ليرزقنهم الله رزقا حسنا

و خدا بی‌گمان بهترین روزی‌دهندگان است.

وان الله لهو خير الرزقين

او بی‌گمان آنان را به درآمدنی درخواهد آورد که از آن خرسند خواهند بود.

ليدخلنهم مدخلا يرضونه

و بی‌گمان خدا همه‌چیزدان است، بردبار.

وان الله لعليم حليم

چنین است.

ذلك

22:60

و هر که به اندازهٔ دقیق آنچه بر او رفته تلافی کند، سپس تعدی ببیند، خدا بی‌گمان او را یاری خواهد کرد.

ومن عاقب بمثل ما عوقب به ثم بغي عليه لينصرنه الله

22:60

خدا بی‌گمان چشم‌پوش است، بسیار بخشاینده.

ان الله لعفو غفور

این، چراکه خدا شب را در روز فرو می‌برد و روز را در شب فرو می‌برد، و چراکه خدا شنوا، بینا است.

ذلك بان الله يولج اليل في النهار ويولج النهار في اليل وان الله سميع بصير

22:62

این، چراکه خدا حقیقت است، و آنچه غیر از او می‌خوانید باطل است، و چراکه خدا بالاتر است، بزرگ.

ذلك بان الله هو الحق وان ما يدعون من دونه هو البطل وان الله هو العلي الكبير

آیا ندیده‌ای که خدا از آسمان آبی فرود می‌آورد، و آنگاه زمین سبز می‌شود؟

الم تر ان الله انزل من السما ما فتصبح الارض مخضره

زیرا خدا لطیف است، باخبر.

ان الله لطيف خبير

آنچه در آسمان‌ها و آنچه بر زمین است از آنِ او است.

له ما في السموت وما في الارض

و خدا بی‌گمان بی‌نیاز است، ستوده.

وان الله لهو الغني الحميد

22:65

آیا ندیده‌ای که خدا آنچه را بر زمین است برای شما رام کرد، و ناوی را که به دستور او در دریا روان است؟

الم تر ان الله سخر لكم ما في الارض والفلك تجري في البحر بامره

22:65

و آسمان را نگه می‌دارد تا بر زمین فرو نیفتد، مگر به اجازهٔ او.

ويمسك السما ان تقع علي الارض الا باذنه

22:65

خدا بی‌گمان نسبت به انسان‌ها سرشار از نیکی و مهربان است.

ان الله بالناس لروف رحيم

و اوست که شما را زنده کرد، سپس شما را خواهد میراند،

وهو الذي احياكم ثم يميتكم

سپس به شما دوباره جان خواهد داد.

ثم يحييكم

انسان بی‌گمان انکارگری بزرگ است.

ان الانسن لكفور

22:67

برای هر جامعه‌ای شیوه‌ای سودمند نهادیم که آن را به‌کار می‌بندد.

لكل امه جعلنا منسكا هم ناسكوه

22:67

پس مبادا در این باره با تو ستیزه کنند،

فلا ينزعنك في الامر

22:67

و به سوی سرپرست خود فراخوان،

وادع الي ربك

22:67

زیرا تو بی‌گمان بر راهنمایی راست هستی.

انك لعلي هدي مستقيم

22:68

و اگر با تو جدل کنند، بگو: «خدا بهتر می‌داند آنچه می‌کنید.

وان جدلوك فقل الله اعلم بما تعملون

22:69

خدا در روز حضور میان شما دربارهٔ آنچه در آن اختلاف می‌کردید داوری خواهد کرد.»

الله يحكم بينكم يوم القيمه فيما كنتم فيه تختلفون

آیا نمی‌دانی که خدا آنچه را در آسمان و بر زمین است می‌داند؟

الم تعلم ان الله يعلم ما في السما والارض

22:70

این در دفتری است:

ان ذلك في كتب

این همانا بر خدا آسان است.

ان ذلك علي الله يسير

و غیر از خدا از چیزی فرمان می‌برند که او هیچ حجتی برای آن فرود نیاورده است و دربارهٔ آن هیچ دانشی ندارند.

ويعبدون من دون الله ما لم ينزل به سلطنا وما ليس لهم به علم

و ستمگران هیچ یاری‌ای ندارند.

وما للظلمين من نصير

و چون نشانه‌های روشن ما بر آنان برخوانده می‌شود، مردود کردن را بر چهره‌های انکارکنندگان می‌شناسی؛ نزدیک است بر کسانی که نشانه‌های ما را بر آنان برمی‌خوانند با خشونت بتازند.

واذا تتلي عليهم ايتنا بينت تعرف في وجوه الذين كفروا المنكر يكادون يسطون بالذين يتلون عليهم ايتنا

بگو: «آیا شما را از چیزی بدتر از این اطلاع دهم؟

قل افانبيكم بشر من ذلكم

آتش، که خدا به انکارکنندگان وعده داده است —

النار وعدها الله الذين كفروا

و چه مقصد زشتی!»

وبيس المصير

22:73

ای انسان‌ها! مثلی چند برابر شده است، پس به آن گوش دهید:

يايها الناس ضرب مثل فاستمعوا له

22:73

کسانی که غیر از خدا می‌خوانید هرگز مگسی نخواهند آفرید، هرچند برای آن گرد هم آیند.

ان الذين تدعون من دون الله لن يخلقوا ذبابا ولو اجتمعوا له

22:73

و اگر مگس چیزی از آنان می‌ربود، نمی‌توانستند آن را از او بازپس بگیرند.

وان يسلبهم الذباب شيا لا يستنقذوه منه

22:73

ناتوان است درخواست‌کننده، همان‌قدر که درخواست‌شده!

ضعف الطالب والمطلوب

22:74

خدا را چنان‌که سزاوار اندازهٔ اوست نسنجیده‌اند.

ما قدروا الله حق قدره

خدا بی‌گمان توانمند است، نیرومند.

ان الله لقوي عزيز

22:75

خدا از میان کارگزاران و از میان انسان‌ها فرستادگانی برمی‌گزیند،

الله يصطفي من المليكه رسلا ومن الناس

زیرا خدا شنوا، بینا است.

ان الله سميع بصير

آنچه را پیش روی آنان است و آنچه را پشت سر آنان است می‌داند.

يعلم ما بين ايديهم وما خلفهم

و کارها همگی به سوی خدا بازمی‌گردند.

والي الله ترجع الامور

ای کسانی که باور آوردید! خم شوید، پیشانی بر خاک نهید، سرپرست خود را فرمان برید، و نیکی کنید، شاید کامیاب شوید.

يايها الذين امنوا اركعوا واسجدوا واعبدوا ربكم وافعلوا الخير لعلكم تفلحون

22:78

و برای خدا مبارزه کنید، مبارزه‌ای که سزاوار اوست.

وجهدوا في الله حق جهاده

22:78

اوست که شما را برگزید،

هو اجتبيكم

22:78

و در قانون هیچ تنگی‌ای بر شما ننهاد —

وما جعل عليكم في الدين من حرج

22:78

مکتب پدرتان ابراهیم.

مله ابيكم ابرهيم

22:78

اوست که شما را بی‌خدشه‌ها نامید، پیش‌تر و در این، تا فرستاده بر شما گواه باشد، و شما بر انسان‌ها گواه باشید.

هو سميكم المسلمين من قبل وفي هذا ليكون الرسول شهيدا عليكم وتكونوا شهدا علي الناس

22:78

پس تماس را پابرجا نگه دارید، و گشاده‌دستی ناب بدهید،

فاقيموا الصلوه واتوا الزكوه

و به خدا چنگ زنید:

واعتصموا بالله

او متحد شما است —

هو موليكم

چه متحد نیکویی،

فنعم المولي

و چه یاری‌رسانی نیکو!

ونعم النصير

→ فهرست سوره‌ها