Al-Ahzab الاحزاب

ای اطلاع‌دهنده، در برابر خدا محتاط باش،

يايها النبي اتق الله

و نه به انکارکنندگان گردن منه و نه به دورویان،

ولا تطع الكفرين والمنفقين

و از آنچه از سرپرست تو به تو پرده‌برداری می‌شود پیروی کن.

واتبع ما يوحي اليك من ربك

و به خدا وکالت بده.

وتوكل علي الله

خدا برای هیچ مردی دو هسته در درونش قرار نداده است.

ما جعل الله لرجل من قلبين في جوفه

و همسران شما — آنان که به آنان پشت می‌کنید — را مادران شما نساخته است،

وما جعل ازوجكم الي تظهرون منهن امهتكم

و پسرخواندگان شما را پسران شما نساخته است.

وما جعل ادعياكم ابناكم

این است سخن شما، از دهان‌های شما؛

ذلكم قولكم بافوهكم

آنان را به نام پدرانشان بخوانید: این نزد خدا دادگرانه‌تر است.

ادعوهم لابايهم هو اقسط عند الله

و اگر پدرانشان را نمی‌شناسید، پس آنان برادران شما در قانون و متحدان شمایند.

فان لم تعلموا اباهم فاخونكم في الدين وموليكم

و بر شما در آنچه از سر اشتباه کرده باشید هیچ سرزنشی نیست،

وليس عليكم جناح فيما اخطاتم به

بلکه در آنچه هسته‌های شما از پیش اندیشیده‌اند.

ولكن ما تعمدت قلوبكم

اطلاع‌دهنده به باورمندان نزدیک‌تر است از خودشان به خودشان،

النبي اولي بالمومنين من انفسهم

و همسران او مادران آنانند.

وازوجه امهتهم

و دارندگان پیوند خویشاوندی بر حسب ضابطهٔ خدا از باورمندان و مهاجران به یکدیگر نزدیک‌ترند — مگر آنکه با متحدان خود آنچه را شناخته‌شده است بکنید.

واولوا الارحام بعضهم اولي ببعض في كتب الله من المومنين والمهجرين الا ان تفعلوا الي اوليايكم معروفا

و از آنان پیمانی استوار و محکم گرفتیم، تا او از راست‌گویان دربارهٔ راست‌گویی‌شان بپرسد؛

واخذنا منهم ميثقا غليظا ليسل الصدقين عن صدقهم

ای کسانی که باور آوردید! دهش خدا را بر خود به یاد آورید، آنگاه که لشکرها بر شما آمدند، و ما بر آنان بادی فرستادیم، و لشکرهایی که نمی‌دیدید.

يايها الذين امنوا اذكروا نعمه الله عليكم اذ جاتكم جنود فارسلنا عليهم ريحا وجنودا لم تروها

آنگاه که از بالا و از پایین بر شما آمدند،

اذ جاوكم من فوقكم ومن اسفل منكم

و آنگاه که گروهی از آنان گفت: «ای مردم یثرب، برای شما جایی نیست؛ بازگردید»،

واذ قالت طايفه منهم ياهل يثرب لا مقام لكم فارجعوا

و گروهی از آنان از اطلاع‌دهنده اجازه می‌خواست، می‌گفت: «خانه‌های ما همانا بی‌حریم است» — حال آنکه نبود:

ويستذن فريق منهم النبي يقولون ان بيوتنا عوره وما هي بعوره

و آنان پیش‌تر با خدا پیمان بسته بودند که پشت نکنند؛

ولقد كانوا عهدوا الله من قبل لا يولون الادبر

بگو: «گریز برای شما سودی نخواهد داشت اگر از مرگ یا از کشته شدن بگریزید،

قل لن ينفعكم الفرار ان فررتم من الموت او القتل

بگو: «پس چه کسی شما را از خدا نگاه می‌داشت، اگر برای شما بدی می‌خواست، یا اگر برای شما مهری می‌خواست؟»

قل من ذا الذي يعصمكم من الله ان اراد بكم سوا او اراد بكم رحمه

خدا همانا آنان از شما را که دیگران را کند می‌کنند بازخواهد شناخت، و آنان را که به برادران خود می‌گویند: «به سوی ما بیایید» — و تنها اندکی به نبرد می‌آیند، حریص نسبت به شما.

قد يعلم الله المعوقين منكم والقايلين لاخونهم هلم الينا ولا ياتون الباس الا قليلا اشحه عليكم

سپس چون ترس آید، می‌بینی که به تو نگاه می‌کنند، چشمانشان می‌گردد چون کسی که مرگ او را از حال می‌برد.

فاذا جا الخوف رايتهم ينظرون اليك تدور اعينهم كالذي يغشي عليه من الموت

سپس چون ترس برود، با زبان‌هایی تیز شما را درمی‌نوردند، حریص نیکی.

فاذا ذهب الخوف سلقوكم بالسنه حداد اشحه علي الخير

اینان باور نیاورده‌اند؛ پس خدا کردارهایشان را از اعتبار انداخت،

اوليك لم يومنوا فاحبط الله اعملهم

می‌پندارند که حزب‌ها نرفته‌اند؛

يحسبون الاحزاب لم يذهبوا

و اگر حزب‌ها می‌آمدند، دوست می‌داشتند که در میان سرشناسان کناره گرفته باشند،

وان يات الاحزاب يودوا لو انهم بادون في الاعراب

و چون باورمندان حزب‌ها را دیدند، گفتند: «این است آنچه خدا و فرستاده‌اش به ما وعده داده بودند، و خدا و فرستاده‌اش راست گفتند»،

ولما را المومنون الاحزاب قالوا هذا ما وعدنا الله ورسوله وصدق الله ورسوله

از میان باورمندان مردانی هستند که با پیمانی که با خدا بستند راست‌گو بودند:

من المومنين رجال صدقوا ما عهدوا الله عليه

و هیچ چیز دگرگون نکردند — تا خدا راست‌گویان را برای راست‌گویی‌شان بازپرداخت کند، و دورویان را، اگر او را پسند افتد، کیفر دهد، یا با نرمی به سوی آنان بازگردد،

وما بدلوا تبديلا ليجزي الله الصدقين بصدقهم ويعذب المنفقين ان شا او يتوب عليهم

و خدا آنان را که انکار کردند، با خشم خود، عقب راند، بی‌آنکه هیچ نیکی‌ای به آنان رسد؛

ورد الله الذين كفروا بغيظهم لم ينالوا خيرا

و خدا جنگ را بر باورمندان نگذاشت.

وكفي الله المومنين القتال

و آنان از دارندگان نوشتار را که از ایشان پشتیبانی کرده بودند از دژهایشان فرود آورد، و در هسته‌هایشان وحشت افکند:

وانزل الذين ظهروهم من اهل الكتب من صياصيهم وقذف في قلوبهم الرعب

و شما را وارث زمین آنان، خانه‌هایشان، مال‌هایشان، و زمینی که پای در آن ننهاده بودید ساخت.

واورثكم ارضهم وديرهم وامولهم وارضا لم تطوها

ای زنان اطلاع‌دهنده، هر که از میان شما زشتکاری‌ای آشکار مرتکب می‌شد، ما کیفر او را دوچندان می‌کردیم، دوبار؛

ينسا النبي من يات منكن بفحشه مبينه يضعف لها العذاب ضعفين

پس لحن سخن خود را نرم مکنید، مبادا آنکه هسته‌اش بیماری دارد طمع کند؛ سخنی شناخته‌شده بگویید، و در خانه‌های خود بمانید،

فلا تخضعن بالقول فيطمع الذي في قلبه مرض وقلن قولا معروفا وقرن في بيوتكن

و چون نخستین نادانی خودنمایی مکنید.

ولا تبرجن تبرج الجهليه الاولي

و تماس را پابرجا نگه دارید و گشاده‌دستی ناب را بدهید،

واقمن الصلوه واتين الزكوه

و برای خدا و فرستادهٔ او گردن نهید.

واطعن الله ورسوله

و آنچه را در خانه‌های شما از نشانه‌های خدا و فرزانگی برخوانده می‌شود به یاد آورید،

واذكرن ما يتلي في بيوتكن من ايت الله والحكمه

و هیچ باورمند مرد و هیچ باورمند زنی را نسزد که چون خدا و فرستادهٔ او دربارهٔ کاری فیصله دادند، برایشان در کار خودشان گزینشی باشد.

وما كان لمومن ولا مومنه اذا قضي الله ورسوله امرا ان يكون لهم الخيره من امرهم

و آنگاه که به آنکه خدا او را به دهش خود نواخته بود و تو خود نیز او را به دهش نواخته بودی می‌گفتی: «همسر خود را نگه دار، و در برابر خدا محتاط باش» — در حالی که در درون خود آنچه را خدا آشکار می‌کرد پنهان می‌داشتی، و از مردم بیم داشتی، حال آنکه خدا سزاوارتر است که از او بیم داری.

واذ تقول للذي انعم الله عليه وانعمت عليه امسك عليك زوجك واتق الله وتخفي في نفسك ما الله مبديه وتخشي الناس والله احق ان تخشيه

سپس چون زید با او هر پیوندی را پایان داد، ما او را به همسری تو دادیم، تا برای باورمندان دربارهٔ همسران پسرخواندگانشان، چون آنان با ایشان هر پیوندی را پایان دادند، تنگنایی نباشد.

فلما قضي زيد منها وطرا زوجنكها لكي لا يكون علي المومنين حرج في ازوج ادعيايهم اذا قضوا منهن وطرا

بر اطلاع‌دهنده در آنچه خدا برای او تصریح کرده است هیچ تنگنایی نیست —

ما كان علي النبي من حرج فيما فرض الله له

این است هنجار خدا نسبت به کسانی که پیش‌تر گذشته‌اند.

سنه الله في الذين خلوا من قبل

آنان که پیام‌های خدا را می‌رسانند، و از او بیم دارند، و از هیچ‌کس بیم ندارند مگر خدا —

الذين يبلغون رسلت الله ويخشونه ولا يخشون احدا الا الله

محمد پدر هیچ‌یک از مردان شما نیست،

ما كان محمد ابا احد من رجالكم

بلکه فرستادهٔ خدا و نگین اطلاع‌دهندگان است.

ولكن رسول الله وخاتم النبين

اوست که با شما در تماس است، او و کارگزارانش، تا شما را از تاریکی‌ها به سوی نور بیرون آورد؛

هو الذي يصلي عليكم ومليكته ليخرجكم من الظلمت الي النور

درودشان، روزی که با او روبه‌رو شوند، این خواهد بود: «آرامش».

تحيتهم يوم يلقونه سلم

و نه به انکارکنندگان گردن منه و نه به دورویان،

ولا تطع الكفرين والمنفقين

و به گزندهای آنان اعتنا مکن،

ودع اذيهم

و به خدا وکالت بده.

وتوكل علي الله

ای کسانی که باور آوردید! چون زنان باورمند را به همسری گیرید و سپس پیش از آنکه به آنان دست زده باشید طلاق دهید، بر آنان هیچ مدت انتظاری ندارید که شمارش آن را نگه دارید.

يايها الذين امنوا اذا نكحتم المومنت ثم طلقتموهن من قبل ان تمسوهن فما لكم عليهن من عده تعتدونها

ای اطلاع‌دهنده، ما همسران تو را که پاداش‌هایشان را به آنان داده‌ای برای تو روا ساختیم، و آن را که با سوگند به تو بسته است از آنچه خدا به دست تو درآورد، و دختران عموی تو، دختران عمه‌های تو، دختران دایی تو، دختران خاله‌های تو را که همراه تو مهاجرت کردند، و هر زن باورمند را اگر خود را به اطلاع‌دهنده عطا کند — به شرط آنکه اطلاع‌دهنده بخواهد او را به همسری گیرد:

يايها النبي انا احللنا لك ازوجك التي اتيت اجورهن وما ملكت يمينك مما افا الله عليك وبنات عمك وبنات عمتك وبنات خالك وبنات خلتك التي هاجرن معك وامراه مومنه ان وهبت نفسها للنبي ان اراد النبي ان يستنكحها

ویژهٔ تو، جدا از باورمندان.

خالصه لك من دون المومنين

ما می‌دانیم آنچه را برای آنان دربارهٔ همسرانشان و آنان که با سوگند به ایشان بسته‌اند تصریح کردیم، تا برای تو هیچ تنگنایی نباشد؛

قد علمنا ما فرضنا عليهم في ازوجهم وما ملكت ايمنهم لكيلا يكون عليك حرج

هر که از آنان را بخواهی می‌توانی واپس اندازی، و هر که را بخواهی نزد خود بپذیری؛

ترجي من تشا منهن وتوي اليك من تشا

و هر که را از آنان که کنار گذاشته بودی بجویی، تو را هیچ سرزنشی نیست.

ومن ابتغيت ممن عزلت فلا جناح عليك

این نزدیک‌تر است تا نگاه آنان خنک شود، اندوهگین نشوند، و همگی از آنچه به آنان می‌دهی خشنود باشند.

ذلك ادني ان تقر اعينهن ولا يحزن ويرضين بما اتيتهن كلهن

و خدا آنچه را در هسته‌های شماست می‌داند؛

والله يعلم ما في قلوبكم

از این پس زنان برای تو روا نیستند، و نه آنکه آنان را با همسران دیگر عوض کنی، حتی اگر زیبایی‌شان تو را خیره کند — مگر آن که با سوگند به تو بسته است.

لا يحل لك النسا من بعد ولا ان تبدل بهن من ازوج ولو اعجبك حسنهن الا ما ملكت يمينك

ای کسانی که باور آوردید! به خانه‌های اطلاع‌دهنده درنیایید، مگر آنکه برای خوراکی به شما اجازه داده شود، بی‌آنکه منتظر پخته شدنش بمانید؛

يايها الذين امنوا لا تدخلوا بيوت النبي الا ان يوذن لكم الي طعام غير نظرين انيه

اما چون دعوت شدید، درآیید؛ و چون خوراک خوردید، پراکنده شوید، بی‌آنکه در گفتگو خود را فراموش کنید،

ولكن اذا دعيتم فادخلوا فاذا طعمتم فانتشروا ولا مستنسين لحديث

زیرا این اطلاع‌دهنده را می‌آزرد، اما او از شما شرم داشت،

ان ذلكم كان يوذي النبي فيستحي منكم

حال آنکه خدا از حقیقت شرم ندارد.

والله لا يستحي من الحق

و چون از آنان چیزی خواستید، آن را از پشت پرده‌ای از آنان بخواهید:

واذا سالتموهن متعا فسلوهن من ورا حجاب

این برای هسته‌های شما و هسته‌های آنان زلال‌تر است.

ذلكم اطهر لقلوبكم وقلوبهن

و شما را نرسد که فرستادهٔ خدا را بیازارید، و نه آنکه همسران او را پس از او به همسری گیرید، هرگز؛

وما كان لكم ان توذوا رسول الله ولا ان تنكحوا ازوجه من بعده ابدا

بر آنان دربارهٔ پدرانشان سرزنشی نیست، و نه دربارهٔ پسرانشان، و نه برادرانشان، و نه پسران برادرانشان، و نه پسران خواهرانشان، و نه زنان پیرامونشان، و نه آنان که با سوگند به ایشان بسته‌اند.

لا جناح عليهن في ابايهن ولا ابنايهن ولا اخونهن ولا ابنا اخونهن ولا ابنا اخوتهن ولا نسايهن ولا ما ملكت ايمنهن

و در برابر خدا محتاط باشید،

واتقين الله

خدا و کارگزارانش با اطلاع‌دهنده پیوسته در تماس‌اند.

ان الله ومليكته يصلون علي النبي

ای اطلاع‌دهنده، به همسران خود، دخترانت، و به زنان باورمندان بگو که گوشه‌ای از ردایشان را بر خود بکشند:

يايها النبي قل لازوجك وبناتك ونسا المومنين يدنين عليهن من جلبيبهن

این نزدیک‌تر است تا شناخته شوند، و آزار نبینند.

ذلك ادني ان يعرفن فلا يوذين

اگر دورویان، و آنان که در هسته‌هایشان بیماری است، و شایعه‌پراکنان در پایتخت، دست برندارند، ما تو را بی‌گمان بر آنان خواهیم گماشت؛ آنگاه تنها اندکی همسایهٔ تو خواهند ماند، نفرین‌شده.

لين لم ينته المنفقون والذين في قلوبهم مرض والمرجفون في المدينه لنغرينك بهم ثم لا يجاورونك فيها الا قليلا ملعونين

این است هنجار خدا نسبت به کسانی که پیش‌تر گذشته‌اند،

سنه الله في الذين خلوا من قبل

مردم دربارهٔ آن لحظه از تو می‌پرسند.

يسلك الناس عن الساعه

بگو: «دانش آن تنها نزد خدا است،

قل انما علمها عند الله

و چه چیز تو را از آن آگاهی می‌دهد؟

وما يدريك

ای کسانی که باور آوردید! چون آنان که موسی را آزردند مباشید؛ خدا او را از آنچه می‌گفتند بی‌تعهد ساخت،

يايها الذين امنوا لا تكونوا كالذين اذوا موسي فبراه الله مما قالوا

ای کسانی که باور آوردید! در برابر خدا محتاط باشید، و سخنی راست بگویید: او کردارهای شما را شایسته خواهد ساخت، و تقصیرهای شما را خواهد بخشود.

يايها الذين امنوا اتقوا الله وقولوا قولا سديدا يصلح لكم اعملكم ويغفر لكم ذنوبكم

و انسان آن را برداشت: او همانا بسیار ستمگر و بسیار نادان بود — تا خدا دورویان مرد و زن، انبازگیرندگان مرد و زن را کیفر دهد، و خدا با نرمی به سوی باورمندان مرد و زن بازگردد.

وحملها الانسن انه كان ظلوما جهولا ليعذب الله المنفقين والمنفقت والمشركين والمشركت ويتوب الله علي المومنين والمومنت