رفتن به محتوا
القرآنal-quran.fr
فهرست
100%
القرآن
سورهٔ42

Ash-Shura الشورى

Uphold the Law أقيموا الدين

حمحم عسق

53 بندبخش IXنمونه · طرح

  1. 39
  2. 40
  3. 41
  4. 42
  5. 43
  6. 44
  7. 45
  8. 46
  9. 47
  10. 48
  11. 49
“The descent of the Scripture comes from God”
The section and its links

The gate, then facing those who contest it, then the messenger's community (39, then 40-46, then 47-49)

خواندن بخش از آغازش: سورهٔ 39

Read with: the suras of the same shelf mark

  • 39 Devoting the Law exclusively to Himthe threshold: the Law devoted to God alone
  • 40 My Guardian Is Godthose who argue; the believing man of Fir'awn's clan
  • 41 Their Skins Will Testifythose who turn away; the Aad and the Thamud
  • 43 In their footstepsthe footsteps of the fathers, and appearances
  • 44 In a blessed nightthe blessed night, and the trial
  • 45 A legislated waythe signs, and the legislated way
  • 46 Not a novelty among the messengersal-Ahqaf: the Aad, the Occulted who listen

بسم الله الرحمن الرحيم

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.

42:1–2

حمٓ عٓسٓقٓ (حا میم عین سین قاف).

حم عسق

42:3

چنین است که خدا، نیرومند، فرزانه، بر تو پرده برمی‌دارد — چنان که بر کسانی که پیش از تو بودند.

كذلك يوحي اليك والي الذين من قبلك الله العزيز الحكيم

آنچه در آسمان‌ها و آنچه بر زمین است از آنِ او است،

له ما في السموت وما في الارض

و اوست بسیار بلند، سترگ.

وهو العلي العظيم

42:5

نزدیک است که آسمان‌ها از بالا بشکافند،

تكاد السموت يتفطرن من فوقهن

42:5

در حالی که کارگزاران شکوه سرپرست خود را با ستایش او می‌سرایند و برای هر که بر زمین است بخشایش می‌خواهند.

والمليكه يسبحون بحمد ربهم ويستغفرون لمن في الارض

آیا چنین نیست: خدا، همانا اوست بسیار بخشاینده، مهربان.

الا ان الله هو الغفور الرحيم

42:6

و اما کسانی که غیر از او متحدانی برمی‌گیرند، خدا بر آنان نگهبان است؛

والذين اتخذوا من دونه اوليا الله حفيظ عليهم

42:6

و تو برای آنان وکیل نیستی.

وما انت عليهم بوكيل

42:7

چنین برای تو خوانشی بی‌عیب پرده برداشتیم، تا شهر مرکزی شهرها و کسانی را که پیرامون آن‌اند هشدار دهی، و از روز گردهمایی هشدار دهی، که هیچ تردیدی در آن نیست:

وكذلك اوحينا اليك قرانا عربيا لتنذر ام القري ومن حولها وتنذر يوم الجمع لا ريب فيه

گروهی در باغ،

فريق في الجنه

و گروهی در اخگرِ افروخته.

وفريق في السعير

و اگر خدا را پسند افتاده بود، آنان را یک جامعه می‌ساخت،

ولو شا الله لجعلهم امه وحده

اما هر که را پسند او افتد در مهر خود وارد می‌کند؛

ولكن يدخل من يشا في رحمته

و ستمگران نه متحدی دارند و نه یاری.

والظلمون ما لهم من ولي ولا نصير

42:9

یا غیر از او متحدانی برگرفته‌اند؟

ام اتخذوا من دونه اوليا

42:9

با این همه خدا است که متحد است،

فالله هو الولي

و اوست که مردگان را دوباره زندگی می‌دهد؛

وهو يحي الموتي

و او بر هر چیز توانا است.

وهو علي كل شي قدير

و هر چیزی که در آن اختلاف دارید، داوری آن به خدا بازمی‌گردد.

وما اختلفتم فيه من شي فحكمه الي الله

این است خدا، سرپرست من؛

ذلكم الله ربي

42:10

به او وکالت می‌دهم،

عليه توكلت

و به او روی می‌آورم.

واليه انيب

42:11

آغازگر آسمان‌ها و زمین، برای شما از خودتان جفت‌هایی ساخت، و از دام‌ها جفت‌هایی؛ بدین وسیله شما را پراکنده می‌کند.

فاطر السموت والارض جعل لكم من انفسكم ازوجا ومن الانعم ازوجا يذروكم فيه

42:11

هیچ چیز به او نمی‌ماند،

ليس كمثله شي

42:11

و اوست شنوا، بینا.

وهو السميع البصير

سپرده‌های آسمان‌ها و زمین از آنِ او است؛

له مقاليد السموت والارض

42:12

روزی را بر هر که پسند او افتد می‌گستراند و اندازه می‌کند،

يبسط الرزق لمن يشا ويقدر

زیرا او نسبت به هر چیز همه‌چیزدان است.

انه بكل شي عليم

42:13

او برای شما در قانون آنچه را به نوح سفارش کرده بود، آنچه را برای تو پرده برداشتیم، و آنچه را به ابراهیم، موسی و عیسی سفارش کردیم نهاد: «قانون را پابرجا نگه دارید، و در آن دچار چنددستگی نشوید.»

شرع لكم من الدين ما وصي به نوحا والذي اوحينا اليك وما وصينا به ابرهيم وموسي وعيسي ان اقيموا الدين ولا تتفرقوا فيه

آنچه تو آنان را به آن فرامی‌خوانی بر انبازگیرندگان گران است.

كبر علي المشركين ما تدعوهم اليه

خدا هر که را پسند او افتد به سوی خود برمی‌گزیند، و کسی را که به او روی آورد به سوی خود راه می‌نماید.

الله يجتبي اليه من يشا ويهدي اليه من ينيب

42:14

حال آنکه آنان جز پس از آنکه دانش به ایشان رسید دچار چنددستگی نشدند،

وما تفرقوا الا من بعد ما جاهم العلم

42:14

از روی زورگویی میان خودشان.

بغيا بينهم

و اگر سخنی پیشین از سرپرست تو تا سرآمدی نام‌برده نبود، میان آنان فصل می‌شد.

ولولا كلمه سبقت من ربك الي اجل مسمي لقضي بينهم

42:14

و کسانی که پس از آنان نوشتار را به ارث برده‌اند بی‌گمان دربارهٔ آن در حیرتی تردیدآمیزند.

وان الذين اورثوا الكتب من بعدهم لفي شك منه مريب

42:15

پس به همین سبب فراخوان ده و راست بایست چنان که به تو دستور داده شده است، و از هیجان‌های آنان پیروی مکن.

فلذلك فادع واستقم كما امرت ولا تتبع اهواهم

42:15

و بگو: «به هر نوشتاری که خدا فرود آورده است باور دارم، و به من دستور داده شده است که میان شما دادگری کنم.

وقل امنت بما انزل الله من كتب وامرت لاعدل بينكم

42:15

خدا سرپرست ما و سرپرست شما است؛

الله ربنا وربكم

42:15

کردارهای ما از آنِ ما، کردارهای شما از آنِ شما؛

لنا اعملنا ولكم اعملكم

42:15

میان ما و شما هیچ برهانی نیست؛

لا حجه بيننا وبينكم

42:15

خدا ما را گرد خواهد آورد،

الله يجمع بيننا

و مقصد به سوی او است.»

واليه المصير

42:16

و کسانی که دربارهٔ خدا ستیزه می‌کنند پس از آنکه به او پاسخ داده شد، استدلالشان نزد سرپرستشان بی‌اعتبار است، و بر آنان خشمی است،

والذين يحاجون في الله من بعد ما استجيب له حجتهم داحضه عند ربهم وعليهم غضب

و برای آنان کیفری سخت است.

ولهم عذاب شديد

42:17

خدا است که نوشتار را همراه با حقیقت فرود آورد، و نیز ترازو را.

الله الذي انزل الكتب بالحق والميزان

و چه چیز تو را از آن آگاه می‌کند؟

وما يدريك

شاید آن لحظه نزدیک باشد.

لعل الساعه قريب

کسانی که به آن باور ندارند در شتاب‌دادن به آن می‌کوشند،

يستعجل بها الذين لا يومنون بها

در حالی که کسانی که باور آورده‌اند از آن سرشار از هراس‌اند و می‌دانند که آن حقیقت است.

والذين امنوا مشفقون منها ويعلمون انها الحق

آیا چنین نیست: کسانی که دربارهٔ آن لحظه مجادله می‌کنند بی‌گمان در گمراهی دورند.

الا ان الذين يمارون في الساعه لفي ضلل بعيد

خدا نسبت به فرمان‌برداران خود ظریف است؛

الله لطيف بعباده

هر که را پسند او افتد روزی می‌دهد،

يرزق من يشا

و اوست قوی، نیرومند.

وهو القوي العزيز

42:20

هر که کشت زندگی واپسین را بخواهد، کشت او را برایش می‌افزاییم؛

من كان يريد حرث الاخره نزد له في حرثه

42:20

و هر که کشت زندگی نزدیک را بخواهد، از آن به او سهمی می‌دهیم،

ومن كان يريد حرث الدنيا نوته منها

42:20

اما در زندگی واپسین هیچ بهره‌ای نخواهد داشت.

وما له في الاخره من نصيب

42:21

یا انبازانی دارند که برای آنان در قانون آنچه را خدا اجازه نداده است نهاده‌اند؟

ام لهم شركوا شرعوا لهم من الدين ما لم ياذن به الله

و اگر سخن جداسازی نبود، میان آنان فصل شده بود؛

ولولا كلمه الفصل لقضي بينهم

و ستمگران همانا کیفری دردناک خواهند داشت.

وان الظلمين لهم عذاب اليم

ستمگران را خواهی دید که از آنچه به دست آورده‌اند هراسان‌اند، در حالی که بر آنان خواهد رسید؛

تري الظلمين مشفقين مما كسبوا وهو واقع بهم

در حالی که کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند در گلزارهای باغ‌ها خواهند بود،

والذين امنوا وعملوا الصلحت في روضات الجنات

آنچه پسند آنان افتد نزد سرپرستشان خواهند داشت:

لهم ما يشاون عند ربهم

این است لطف بزرگ.

ذلك هو الفضل الكبير

این است آنچه خدا به فرمان‌برداران خود که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند مژده می‌دهد.

ذلك الذي يبشر الله عباده الذين امنوا وعملوا الصلحت

42:23

بگو: «من از شما برای این هیچ پاداشی نمی‌خواهم، مگر دوستی در نزدیکی.»

قل لا اسلكم عليه اجرا الا الموده في القربي

و هر که کاری نیک به دست آورد، زیبایی آن را برایش می‌افزاییم؛

ومن يقترف حسنه نزد له فيها حسنا

زیرا خدا بسیار بخشاینده و بسیار سپاس‌گزار است.

ان الله غفور شكور

یا خواهند گفت که او بر خدا دروغی ساخته است؟

ام يقولون افتري علي الله كذبا

42:24

حال آنکه اگر خدا را پسند می‌افتاد، بر هستهٔ تو مهر می‌نهاد؛

فان يشا الله يختم علي قلبك

اما خدا نادرستی را می‌زداید و حقیقت را با سخنان خود تحقق می‌بخشد،

ويمح الله البطل ويحق الحق بكلمته

زیرا او به آنچه در سینه‌ها است همه‌چیزدان است.

انه عليم بذات الصدور

42:25

اوست که پشیمانی فرمان‌برداران خود را می‌پذیرد، از کارهای بد چشم‌پوشی می‌کند، و آنچه می‌کنند می‌داند.

وهو الذي يقبل التوبه عن عباده ويعفوا عن السيات ويعلم ما تفعلون

و او به کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند پاسخ می‌دهد، و از لطف خود بیشتر به آنان می‌دهد؛

ويستجيب الذين امنوا وعملوا الصلحت ويزيدهم من فضله

42:26

و کسانی که انکار می‌کنند کیفری سخت خواهند داشت.

والكفرون لهم عذاب شديد

42:27

و اگر خدا روزی را بر فرمان‌برداران خود می‌گستراند، در زمین به تعدی دست می‌زدند؛

ولو بسط الله الرزق لعباده لبغوا في الارض

42:27

اما آنچه را پسند او افتد با اندازه فرود می‌آورد،

ولكن ينزل بقدر ما يشا

زیرا او نسبت به فرمان‌برداران خود باخبر و بینا است.

انه بعباده خبير بصير

42:28

اوست که باران نجات‌بخش را فرود می‌آورد پس از آنکه ناامید شده‌اند، و مهر خود را می‌گستراند؛

وهو الذي ينزل الغيث من بعد ما قنطوا وينشر رحمته

42:28

و اوست متحد، ستوده.

وهو الولي الحميد

و از نشانه‌های او: آفرینش آسمان‌ها و زمین، و همهٔ جنبندگانی که در آن‌ها پراکنده است؛

ومن ايته خلق السموت والارض وما بث فيهما من دابه

و او بر گرد هم آوردن آنان توانا است، هر گاه پسند او افتد.

وهو علي جمعهم اذا يشا قدير

و هر ناکامی‌ای که به شما برسد، به سبب آنچه دستان شما به دست آورده است — و او از بسیاری چیزها چشم‌پوشی می‌کند.

وما اصبكم من مصيبه فبما كسبت ايديكم ويعفوا عن كثير

شما نمی‌توانید او را در زمین ناتوان کنید،

وما انتم بمعجزين في الارض

42:31

و شما غیر از خدا نه متحدی دارید و نه یاری‌ای.

وما لكم من دون الله من ولي ولا نصير

42:32

و از نشانه‌های او: کشتی‌هایی که بر دریا روانند، چون شاخص‌هایی برافراشته.

ومن ايته الجوار في البحر كالاعلم

42:33–34

اگر او را پسند افتد، باد را بازمی‌ایستاند، و ناگاه بر سطح آن بی‌حرکت می‌مانند — در این بی‌گمان نشانه‌هایی است برای هر که بسیار شکیبا و بسیار سپاس‌گزار است — یا آنان را به سبب آنچه به دست آورده‌اند به نابودی می‌سپارد، در حالی که از بسیاری چیزها چشم می‌پوشد،

ان يشا يسكن الريح فيظللن رواكد علي ظهره ان في ذلك لايت لكل صبار شكور او يوبقهن بما كسبوا ويعف عن كثير

— و تا کسانی که دربارهٔ نشانه‌های ما بحث می‌کنند بدانند که هیچ گریزگاهی ندارند.

ويعلم الذين يجدلون في ايتنا ما لهم من محيص

هر آنچه به شما داده شده است جز بهره‌مندی زندگی نزدیک نیست؛

فما اوتيتم من شي فمتع الحيوه الدنيا

42:36

اما آنچه نزد خدا است بهتر و پایدارتر است، برای کسانی که باور آوردند و به سرپرست خود وکالت می‌دهند؛

وما عند الله خير وابقي للذين امنوا وعلي ربهم يتوكلون

42:37

و برای کسانی که از سرپیچی‌های بزرگ و پلیدی‌ها دوری می‌کنند، و چون خشمگین می‌شوند، می‌بخشایند؛

والذين يجتنبون كبير الاثم والفوحش واذا ما غضبوا هم يغفرون

42:38

و برای کسانی که به سرپرست خود پاسخ می‌دهند، تماس را پابرجا نگه می‌دارند، دربارهٔ کارهای خود با یکدیگر رایزنی می‌کنند، و از آنچه ما آنان را روزی دادیم هزینه می‌کنند؛

والذين استجابوا لربهم واقاموا الصلوه وامرهم شوري بينهم ومما رزقنهم ينفقون

42:39

و برای کسانی که چون تعدی به آنان رسد، خود را یاری می‌کنند.

والذين اذا اصابهم البغي هم ينتصرون

42:40

و بازپرداخت بدی بدی‌ای همانند آن است؛

وجزوا سييه سييه مثلها

42:40

اما هر که چشم بپوشد و آشتی کند، پاداشش بر عهدهٔ خدا است،

فمن عفا واصلح فاجره علي الله

زیرا او ستمگران را دوست ندارد.

انه لا يحب الظلمين

42:41

و هر که پس از آنکه ستم دیده است خود را یاری کند، بر اینان هیچ راهی نیست.

ولمن انتصر بعد ظلمه فاوليك ما عليهم من سبيل

42:42

راه تنها بر کسانی گشوده است که به انسان‌ها ستم می‌کنند و در زمین بی حق به تعدی دست می‌زنند.

انما السبيل علي الذين يظلمون الناس ويبغون في الارض بغير الحق

اینانند که کیفری دردناک خواهند داشت.

اوليك لهم عذاب اليم

42:43

و هر که شکیبایی کند و ببخشاید، این بی‌گمان از کارهایی است که عزمی استوار می‌طلبد.

ولمن صبر وغفر ان ذلك لمن عزم الامور

42:44

و هر که را خدا گمراه کند، پس از آن دیگر هیچ متحدی ندارد.

ومن يضلل الله فما له من ولي من بعده

و ستمگران را خواهی دید که چون کیفر را ببینند، می‌گویند: «آیا راهی برای بازگردانده شدن هست؟»

وتري الظلمين لما راوا العذاب يقولون هل الي مرد من سبيل

42:45

و آنان را خواهی دید که در برابر آن عرضه شده‌اند، فروتن،

وتريهم يعرضون عليها خشعين

از گوشهٔ پلکی نهان می‌نگرند، از اثر خواری.

من الذل ينظرون من طرف خفي

42:45

و کسانی که باور آوردند خواهند گفت: «زیان‌کاران همانا کسانی‌اند که خویشتن خود و کسان خود را در روز حضور به زیان کشانده‌اند.»

وقال الذين امنوا ان الخسرين الذين خسروا انفسهم واهليهم يوم القيمه

آیا چنین نیست: ستمگران در کیفری پابرجا هستند.

الا ان الظلمين في عذاب مقيم

آنان هیچ متحدی نخواهند داشت که غیر از خدا یاری‌شان کند.

وما كان لهم من اوليا ينصرونهم من دون الله

و هر که را خدا گمراه کند، دیگر هیچ راهی ندارد.

ومن يضلل الله فما له من سبيل

سرپرست خود را پاسخ دهید پیش از آنکه از جانب خدا روزی بیاید که بازگرداندنی نیست؛

استجيبوا لربكم من قبل ان ياتي يوم لا مرد له من الله

شما در آن روز هیچ پناهگاهی نخواهید داشت،

ما لكم من ملجا يوميذ

و هیچ راهی برای مردود شمردن نخواهید داشت.

وما لكم من نكير

اگر روی گردانند، ما تو را نگهبان بر آنان نفرستاده‌ایم؛

فان اعرضوا فما ارسلنك عليهم حفيظا

بر تو جز ابلاغ نیست.

ان عليك الا البلغ

و چون به انسان مهری از جانب خود بچشانیم، از آن شادی می‌کند؛

وانا اذا اذقنا الانسن منا رحمه فرح بها

42:48

و اگر به سبب آنچه دستانشان پیش بردند بدی‌ای به آنان رسد، آنگاه انسان همانا بسیار انکارگر است.

وان تصبهم سييه بما قدمت ايديهم فان الانسن كفور

42:49

پادشاهی آسمان‌ها و زمین از آنِ خدا است؛

لله ملك السموت والارض

42:49

هر چه را پسند او افتد می‌آفریند؛

يخلق ما يشا

42:50

به هر که پسند او افتد دختران عطا می‌کند، و به هر که پسند او افتد پسران عطا می‌کند، یا پسران و دختران را جفت می‌کند، و هر که را پسند او افتد نازا می‌گرداند،

يهب لمن يشا انثا ويهب لمن يشا الذكور او يزوجهم ذكرانا وانثا ويجعل من يشا عقيما

42:50

زیرا او همه‌چیزدان و توانا است.

انه عليم قدير

42:51

بر هیچ آدمی روا نیست که خدا با او سخن گوید، مگر با پرده‌برداری، یا از پشت پرده‌ای، یا با فرستادن فرستاده‌ای که به اجازهٔ او آنچه را پسند او افتد پرده برمی‌دارد؛

وما كان لبشر ان يكلمه الله الا وحيا او من وراي حجاب او يرسل رسولا فيوحي باذنه ما يشا

او همانا بسیار بلند، فرزانه است.

انه علي حكيم

42:52

چنین برای تو جریانی از دستور خود پرده برداشتیم؛

وكذلك اوحينا اليك روحا من امرنا

42:52

تو نمی‌دانستی نه نوشتار چه بود و نه باور چه بود، اما ما آن را روشنایی‌ای قرار دادیم که با آن هر که را از فرمان‌برداران خود پسند ما افتد راه می‌نماییم؛

ما كنت تدري ما الكتب ولا الايمن ولكن جعلنه نورا نهدي به من نشا من عبادنا

و تو بی‌گمان به جاده‌ای راست راه می‌نمایی — جادهٔ خدا، که آنچه در آسمان‌ها و آنچه بر زمین است از آنِ او است.

وانك لتهدي الي صرط مستقيم صرط الله الذي له ما في السموت وما في الارض

آیا چنین نیست: همهٔ کارها به سوی خدا روان می‌شود.

الا الي الله تصير الامور

→ فهرست سوره‌ها