Al-Mulk الملك
Return your gaze فارجع البصر
Summary and links in the frieze
In the frieze He finds no fissure in the sky, hears those thrown into Jahannam confess, and receives the words to say.
Read just before, 68 leads here: You will see which of you is put to trial; sura 67, which opens section X, creates death and life to test. 68
It leads to 66: The custodians of Jahannam question the crowds thrown in; the next sura names these guardians: harsh Agents who do what they are commanded. 66
Closes on “By the glorious Recitation”
بخش از اینجا آغاز می‌شود
بسم الله الرحمن الرحيم
به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.
خجسته باد آنکه پادشاهی در دستان اوست، و او بر هر چیز توانا است،
تبرك الذي بيده الملك وهو علي كل شي قدير
آنکه مرگ و زندگی را آفرید تا شما را بیازماید: کدام یک از شما کردار بهتری دارد.
الذي خلق الموت والحيوه ليبلوكم ايكم احسن عملا
و اوست نیرومند، بسیار بخشاینده.
وهو العزيز الغفور
آنکه هفت آسمان روی هم آفرید.
الذي خلق سبع سموت طباقا
در آفرینش بی‌اندازه مهربان هیچ ناهماهنگی نمی‌بینی.
ما تري في خلق الرحمن من تفوت
بینایی را بازگردان: آیا شکافی می‌بینی؟
فارجع البصر هل تري من فطور
سپس بینایی را دو بار بازگردان: بینایی، وامانده و نفس‌بُریده، به سوی تو بازخواهد گشت.
ثم ارجع البصر كرتين ينقلب اليك البصر خاسيا وهو حسير
ما همانا آسمانِ نزدیک‌ترین را با چراغ‌ها آراستیم، و آن‌ها را پرتاب‌هایی علیه منحرف‌کنندگان ساختیم، و کیفر اخگرِ افروخته را برایشان آماده کردیم.
ولقد زينا السما الدنيا بمصبيح وجعلنها رجوما للشيطين واعتدنا لهم عذاب السعير
و برای کسانی که سرپرست خود را انکار کردند، کیفر جهنم،
وللذين كفروا بربهم عذاب جهنم
و چه ناپسند مقصدی!
وبيس المصير
چون در آن افکنده شوند، غرش آن را خواهند شنید، در حالی که می‌جوشد، نزدیک است از خشم بشکافد.
اذا القوا فيها سمعوا لها شهيقا وهي تفور تكاد تميز من الغيظ
هر بار که گروهی در آن افکنده شود، گماشتگانش از آنان خواهند پرسید: «مگر هشداردهنده‌ای نزد شما نیامد؟»
كلما القي فيها فوج سالهم خزنتها الم ياتكم نذير
خواهند گفت: «چرا، هشداردهنده‌ای نزد ما آمد، اما دروغ انگاشتیم و گفتیم: «خدا چیزی فرود نیاورده است، شما جز در گمراهی بزرگ نیستید.»»
قالوا بلي قد جانا نذير فكذبنا وقلنا ما نزل الله من شي ان انتم الا في ضلل كبير
و خواهند گفت: «اگر گوش داده بودیم یا خرد ورزیده بودیم، از یاران اخگرِ افروخته نمی‌بودیم.»
وقالوا لو كنا نسمع او نعقل ما كنا في اصحب السعير
پس به تقصیر خود اعتراف خواهند کرد:
فاعترفوا بذنبهم
دور باد یاران اخگرِ افروخته!
فسحقا لاصحب السعير
کسانی که از سرپرست خود بیم دارند، هرچند از حواس او بیرون باشد، همانا بخشایش و پاداشی بزرگ خواهند داشت.
ان الذين يخشون ربهم بالغيب لهم مغفره واجر كبير
و چه سخن خود را نهان دارید چه آن را بلند بگویید،
واسروا قولكم او اجهروا به
زیرا او به آنچه در سینه‌ها است همه‌چیزدان است.
انه عليم بذات الصدور
آیا آنکه آفرید نخواهد دانست، حال آنکه او نازک‌بین است، باخبر؟
الا يعلم من خلق وهو اللطيف الخبير
اوست که زمین را برای شما رام کرد؛ پس در پهنه‌های آن راه بروید و از روزی او بخورید.
هو الذي جعل لكم الارض ذلولا فامشوا في مناكبها وكلوا من رزقه
و به سوی اوست گسترش.
واليه النشور
آیا از آنکه در آسمان است ایمن هستید که زمین شما را فرو ببلعد، و آنگاه آن به لرزه درآید؟
امنتم من في السما ان يخسف بكم الارض فاذا هي تمور
یا از آنکه در آسمان است ایمن هستید که بر شما بارانی از سنگ‌ریزه بفرستد؟
ام امنتم من في السما ان يرسل عليكم حاصبا
آنگاه خواهید دانست هشدار من چگونه است.
فستعلمون كيف نذير
کسانی که پیش از آنان بودند همانا دروغ انگاشتند،
ولقد كذب الذين من قبلهم
و چه بود مردود کردن من!
فكيف كان نكير
آیا پرندگان را بالای سرشان ندیده‌اند، که بال‌هایشان را ردیف می‌کنند و جمع می‌کنند؟
اولم يروا الي الطير فوقهم صفت ويقبضن
هیچ‌چیز آن‌ها را نگه نمی‌دارد مگر بی‌اندازه مهربان،
ما يمسكهن الا الرحمن
زیرا او بر هر چیز بیناست.
انه بكل شي بصير
یا کیست آنکه لشکری برای شما باشد و شما را یاری رساند، غیر از بی‌اندازه مهربان؟
امن هذا الذي هو جند لكم ينصركم من دون الرحمن
انکارکنندگان جز در فریب نیستند.
ان الكفرون الا في غرور
یا کیست آنکه به شما روزی دهد، اگر او روزی خود را نگه می‌داشت؟
امن هذا الذي يرزقكم ان امسك رزقه
اما آنان در گستاخی و بیزاری فرو رفته‌اند.
بل لجوا في عتو ونفور
آیا کسی که واژگون بر چهره‌اش راه می‌رود بهتر راه نموده شده است، یا کسی که راست بر جاده‌ای راست راه می‌رود؟
افمن يمشي مكبا علي وجهه اهدي امن يمشي سويا علي صرط مستقيم
بگو: «اوست که شما را پدید آورد و برای شما شنوایی، بینایی‌ها و آگاهی‌ها نهاد.
قل هو الذي انشاكم وجعل لكم السمع والابصر والافده
چه اندک سپاس‌گزارید!»
قليلا ما تشكرون
بگو: «اوست که شما را بر زمین پراکند، و به سوی او گردآوری خواهید شد.»
قل هو الذي ذراكم في الارض واليه تحشرون
و می‌گویند: «این وعده کی خواهد بود، اگر راست‌گویید؟»
ويقولون متي هذا الوعد ان كنتم صدقين
بگو: «دانش جز از آنِ خدا نیست؛ من جز هشداردهنده‌ای صریح نیستم.»
قل انما العلم عند الله وانما انا نذير مبين
سپس چون آن را نزدیک ببینند، ناخوشی بر چهرهٔ انکارکنندگان نقش خواهد بست، و گفته خواهد شد: «این است آنچه درخواست می‌کردید.»
فلما راوه زلفه سيت وجوه الذين كفروا وقيل هذا الذي كنتم به تدعون
بگو: «آیا دیده‌اید؟ اگر خدا مرا و کسانی را که با من‌اند نابود کند، یا بر ما مهربانی کند، پس چه کسی انکارکنندگان را در برابر کیفری دردناک پناه خواهد داد؟»
قل اريتم ان اهلكني الله ومن معي او رحمنا فمن يجير الكفرين من عذاب اليم
بگو: «اوست بی‌اندازه مهربان؛ ما به او باور داریم و به او وکالت می‌دهیم.
قل هو الرحمن امنا به وعليه توكلنا
به‌زودی خواهید دانست چه کسی در گمراهی آشکار است.»
فستعلمون من هو في ضلل مبين
بگو: «آیا دیده‌اید؟ اگر آبتان در زمین فرو می‌رفت، چه کسی برای شما آب چشمه می‌آورد؟»
قل اريتم ان اصبح ماوكم غورا فمن ياتيكم بما معين