سورهٔ Al-Infitar (82) بدون اعراب

بسم الله الرحمن الرحيم

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.

چون آسمان خواهد شکافت، و چون اخترها پراکنده خواهند شد، و چون دریاها فوران خواهند کرد، و چون گورها زیر و رو خواهند شد، خویشتنی خواهد دانست آنچه را پیش برده و پس انداخته است.

اذا السماء انفطرت واذا الكواكب انتثرت واذا البحار فجرت واذا القبور بعثرت علمت نفس ما قدمت واخرت

82:6–8

ای انسان! چه چیز تو را دربارهٔ سرپرست گشاده‌دستت فریفته است، آن‌که تو را آفرید، سپس شکل داد، سپس متعادل ساخت؟ در هر شکلی که او را پسند افتاده است، تو را ترکیب کرد.

يايها الانسن ما غرك بربك الكريم الذي خلقك فسوىك فعدلك في اى صورة ما شاء ركبك

82:9–12

نه چنین! بلکه شما سررسید را دروغ می‌انگارید، حال آنکه بی‌گمان بر شما نگهبانانی هستند، نویسندگانی بزرگوار، که آنچه را می‌کنید می‌دانند.

كلا بل تكذبون بالدين وان عليكم لحفظين كراما كتبين يعلمون ما تفعلون

82:13

بی‌گمان نیکوکاران در دهشی خواهند بود.

ان الابرار لفي نعيم

82:14–16

و بی‌گمان تبهکاران در کوره‌ای خواهند بود؛ در روز سررسید در آن خواهند سوخت، و نخواهند توانست از آن غایب شوند.

وان الفجار لفي جحيم يصلونها يوم الدين وما هم عنها بغايبين

82:17–18

و چه کسی تو را آگاه خواهد کرد که روز سررسید چیست؟ سپس، چه کسی تو را آگاه خواهد کرد که روز سررسید چیست؟