Al-Fajr الفجر
The dawn and the reassured Self الفجر والنفس المطمئنّة
Summary and links in the frieze
In the frieze Blessed or restricted, he learns the test is honoring the orphan and feeding the destitute, before the Day.
Read just before, 90 leads here: Feeding the orphan and the destitute is plunging past; the next sura reproaches: you do not honor the orphan, nor urge feeding the destitute. 90
It leads to 88: Jahannam brought and the Self entering the Garden; the next sura shows these two outcomes as two groups of faces. 88
Closes on “They ask one another”
بسم الله الرحمن الرحيم
به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.
سوگند به سپیده‌دم! سوگند به ده شب! سوگند به میانجی‌گری و به ناکامی! سوگند به شب چون می‌گذرد! آیا در این سوگندی نیست برای کسی که خویشتن‌داری دارد؟
والفجر وليال عشر والشفع والوتر واليل اذا يسر هل في ذلك قسم لذي حجر
آیا ندیده‌ای که سرپرستت با عاد چگونه رفتار کرد، ارم دارای ستون‌ها، که مانندش هرگز در سرزمین‌ها آفریده نشده بود؟ و با ثمود که صخره را در دره می‌تراشیدند؟ و با فرعون، مرد میخ‌ها؟ آنان که در سرزمین‌ها از هر حدی گذشته بودند، و در آن‌ها فساد را فراوان کرده بودند. پس سرپرستت تازیانهٔ کیفر را بر آنان ریخت.
الم تر كيف فعل ربك بعاد ارم ذات العماد التي لم يخلق مثلها في البلد وثمود الذين جابوا الصخر بالواد وفرعون ذي الاوتاد الذين طغوا في البلد فاكثروا فيها الفساد فصب عليهم ربك سوط عذاب
سرپرستت بی‌گمان همواره در کمین است.
ان ربك لبالمرصاد
اما انسان، چون سرپرستش او را می‌آزماید با گرامی داشتن و سرشار کردنش از دهش‌ها، می‌گوید: «سرپرستم مرا گرامی داشت.»
فاما الانسن اذا ما ابتلىه ربه فاكرمه ونعمه فيقول ربي اكرمن
اما چون او را می‌آزماید با اندازه گرفتن روزی‌اش، می‌گوید: «سرپرستم مرا خوار کرد.» نه چنین!
واما اذا ما ابتلىه فقدر عليه رزقه فيقول ربي اهنن كلا
بلکه شما یتیم را گرامی نمی‌دارید، و به خوراک دادن به تنگ‌دست ترغیب نمی‌کنید، و میراث را با حرصی درنده می‌بلعید، و نیکی را با دوستی‌ای بی‌حد دوست دارید. نه چنین!
بل لا تكرمون اليتيم ولا تحضون على طعام المسكين وتاكلون التراث اكلا لما وتحبون المال حبا جما كلا
چون زمین پیاپی هموار خواهد شد، و سرپرستت خواهد آمد، با کارگزار، صف‌به‌صف، و در آن روز جهنم آورده خواهد شد… در آن روز، انسان به یاد خواهد آورد. اما این یادآوری او را چه سود خواهد داشت؟
اذا دكت الارض دكا دكا وجاء ربك والملك صفا صفا وجايء يوميذ بجهنم يوميذ يتذكر الانسن وانى له الذكرى
خواهد گفت: «دریغا! ای کاش برای زندگی‌ام پیش برده بودم!»
يقول يليتني قدمت لحياتي
در آن روز، هیچ‌کس همچون او کیفر داده نخواهد شد، و هیچ‌کس همچون او به زنجیر کشیده نخواهد شد.
فيوميذ لا يعذب عذابه احد ولا يوثق وثاقه احد
ای خویشتنِ آسوده! به سوی سرپرستت بازگرد، خشنود و پسندیده. پس در میان فرمان‌برداران من وارد شو، و در باغ من وارد شو!
يايتها النفس المطمينة ارجعي الى ربك راضية مرضية فادخلي في عبدي وادخلي جنتي