Al-Furqan الفرقان

خجسته باد آن‌که بازشناسی را بر فرمان‌بردار خود فرود آورد، تا برای همهٔ هستی‌ها هشداردهنده باشد،

تبارك الذي نزل الفرقان على عبده ليكون للعلمين نذيرا

و هر چیز را آفرید و آن را با دقت اندازه گرفت.

وخلق كل شىء فقدره تقديرا

اما غیر از او ایزدانی برگرفتند که هیچ نمی‌آفرینند و خود آفریده‌اند، که برای خود نه آسیب و نه سود در اختیار دارند، و نه مرگ، نه زندگی و نه گسترش در اختیار دارند.

واتخذوا من دونه ءالهة لا يخلقون شيا وهم يخلقون ولا يملكون لانفسهم ضرا ولا نفعا ولا يملكون موتا ولا حيوة ولا نشورا

و انکارکنندگان می‌گویند: «این جز وارونه‌نمایی‌ای که او برساخته نیست، و گروهی دیگر او را در آن یاری کرده‌اند.»

وقال الذين كفروا ان هذا الا افك افترىه واعانه عليه قوم ءاخرون

بدین‌سان با ستم و جعل آمدند، می‌گویند: «این‌ها افسانه‌های پیشینیان است که خودش رونویسی کرده، و بامدادان و هنگام بازگشت به خانه بر او املا می‌شود.»

فقد جاءو ظلما وزورا وقالوا اسطير الاولين اكتتبها فهي تملى عليه بكرة واصيلا

زیرا او بسیار بخشاینده و مهربان است.»

انه كان غفورا رحيما

و ستمگران می‌گویند: «شما جز از مردی چشم‌بندی‌شده پیروی نمی‌کنید.»

وقال الظلمون ان تتبعون الا رجلا مسحورا

بنگر چگونه مثل‌ها را دربارهٔ تو چند برابر کردند، و چنین گمراه شدند: پس نمی‌توانند راهی بیابند.

انظر كيف ضربوا لك الامثل فضلوا فلا يستطيعون سبيلا

خجسته باد آن‌که، اگر پسندش می‌افتاد، برای تو بهتر از این می‌کرد: باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است، و برای تو کاخ‌ها می‌ساخت.

تبارك الذي ان شاء جعل لك خيرا من ذلك جنت تجري من تحتها الانهر ويجعل لك قصورا

اما بلکه آن لحظه را دروغ انگاشتند.

بل كذبوا بالساعة

و برای هر که آن لحظه را دروغ انگارد، اخگرِ افروخته را آماده کرده‌ایم. چون اخگر آنان را از جایی دور ببیند، خروش آن و ناله‌ای را خواهند شنید.

واعتدنا لمن كذب بالساعة سعيرا اذا راتهم من مكان بعيد سمعوا لها تغيظا وزفيرا

و چون آنان را در جایی تنگ، به هم زنجیر شده، در آن افکنند، در آن‌جا نابودی خود را خواهند خواند.

واذا القوا منها مكانا ضيقا مقرنين دعوا هنالك ثبورا

امروز یک نابودی را مخوانید، بلکه نابودی‌های بسیار را بخوانید.

لا تدعوا اليوم ثبورا وحدا وادعوا ثبورا كثيرا

برای آنان بازپرداخت و مقصد خواهد بود.»

كانت لهم جزاء ومصيرا

این از سوی سرپرست تو وعده‌ای است که مطالبه می‌شود.

كان على ربك وعدا مسولا

و روزی که آنان را و آنچه را غیر از خدا فرمان می‌بردند گرد آورد، خواهد گفت: «آیا شما بودید که این فرمان‌برداران مرا گمراه کردید، یا خود از راه گمراه شدند؟»

ويوم يحشرهم وما يعبدون من دون الله فيقول ءانتم اضللتم عبادي هولاء ام هم ضلوا السبيل

اما تو آنان و نیاکانشان را برخوردار کردی تا آنکه یادآوری را فراموش کردند و قومی پژمرده شدند.»

ولكن متعتهم وءاباءهم حتى نسوا الذكر وكانوا قوما بورا

و هر که از میان شما ستم کند، به او کیفری بزرگ خواهیم چشاند.

ومن يظلم منكم نذقه عذابا كبيرا

سرپرست تو بینا است.

وكان ربك بصيرا

همانا در خویش سخت خودبزرگ‌بین شدند و گستاخی‌ای سترگ ورزیدند.

لقد استكبروا في انفسهم وعتو عتوا كبيرا

گذرناپذیر!»

محجورا

و ما به سوی هر کرداری که انجام دادند پیش رفتیم و آن را گردی پراکنده ساختیم.

وقدمنا الى ما عملوا من عمل فجعلنه هباء منثورا

همراهان باغ، در آن روز، قرارگاهی بهتر و استراحتگاهی نیمروزی زیباتر خواهند داشت.

اصحب الجنة يوميذ خير مستقرا واحسن مقيلا

و روزی که آسمان با ابرها شکافته خواهد شد و کارگزاران فرود آورده خواهند شد، فرودی کامل،

ويوم تشقق السماء بالغمم ونزل المليكة تنزيلا

و برای انکارکنندگان روزی دشوار خواهد بود.

وكان يوما على الكفرين عسيرا

منحرف‌کننده برای انسان همواره رهاکننده است.

وكان الشيطن للانسن خذولا

و فرستاده گفت: «ای سرپرست من، قوم من همانا این خوانش را ترک کرده‌اند.»

وقال الرسول يرب ان قومي اتخذوا هذا القرءان مهجورا

و سرپرست تو به‌عنوان راهنما و یاری کافی است.

وكفى بربك هاديا ونصيرا

و ما آن را به نظمی سنجیده ترتیب دادیم.

ورتلنه ترتيلا

و هیچ مثالی برای تو نمی‌آورند بی‌آنکه ما حقیقت و توضیحی زیباتر برای تو بیاوریم.

ولا ياتونك بمثل الا جينك بالحق واحسن تفسيرا

کسانی که بر چهره‌های خود به سوی جهنم گردآوری خواهند شد، آنان بدترین جایگاه و گمراه‌ترین راه را دارند.

الذين يحشرون على وجوههم الى جهنم اوليك شر مكانا واضل سبيلا

ما همانا به موسی نوشتار دادیم و برادرش هارون را همراه او دستیار قرار دادیم.

ولقد ءاتينا موسى الكتب وجعلنا معه اخاه هرون وزيرا

و ما آنان را با نابودی‌ای کامل نابود کردیم.

فدمرنهم تدميرا

و ما برای ستمگران کیفری دردناک آماده کردیم.

واعتدنا للظلمين عذابا اليما

و عاد و ثمود و همراهان رس، و نسل‌های بسیار میان این زمان‌ها،

وعادا وثمودا واصحب الرس وقرونا بين ذلك كثيرا

و هر یک را یکسره ویران کردیم.

وكلا تبرنا تتبيرا

اما هیچ گسترشی را امید نمی‌داشتند.

بل كانوا لا يرجون نشورا

و چون تو را ببینند، تو را تنها به مسخره می‌گیرند:

واذا راوك ان يتخذونك الا هزوا

و چون کیفر را ببینند، خواهند دانست چه کسی از راه گمراه‌تر بود.

وسوف يعلمون حين يرون العذاب من اضل سبيلا

آیا آن‌کس را دیده‌ای که هیجان خود را ایزد خود گرفته است؟ آیا پس تو وکیل او می‌بودی؟

ارءيت من اتخذ الهه هوىه افانت تكون عليه وكيلا

آنان تنها مانند دام‌اند — نه، از راه حتی گمراه‌ترند.

ان هم الا كالانعم بل هم اضل سبيلا

و اگر او را پسند افتاده بود، آن را ساکن می‌ساخت.

ولو شاء لجعله ساكنا

سپس خورشید را نشانگر آن قرار دادیم؛ سپس آن را با بازگرفتنی آسان به سوی خود بازگرفتیم.

ثم جعلنا الشمس عليه دليلا ثم قبضنه الينا قبضا يسيرا

اوست که برای شما شب را پوشاکی، خواب را آسایشی و روز را زمان گسترش قرار داد.

وهو الذي جعل لكم اليل لباسا والنوم سباتا وجعل النهار نشورا

اوست که بادها را فرستاد، گسترده در پیشاپیش مهر خود،

وهو الذي ارسل الريح بشرا بين يدى رحمته

و ما از آسمان آبی پاک‌کننده فرود آوردیم، تا به‌وسیلهٔ آن سرزمینی مرده را دوباره زنده سازیم و از آنچه آفریده‌ایم، بسیاری از دام‌ها و انسان‌ها را از آن سیراب کنیم.

وانزلنا من السماء ماء طهورا لنحي به بلدة ميتا ونسقيه مما خلقنا انعما واناسي كثيرا

ما آن را همانا میان آنان گوناگون ساخته‌ایم تا به یاد آورند؛ اما بیشتر انسان‌ها همه‌چیز را نپذیرفتند، مگر انکار را.

ولقد صرفنه بينهم ليذكروا فابى اكثر الناس الا كفورا

و اگر ما را پسند افتاده بود، در هر شهر هشداردهنده‌ای برمی‌انگیختیم.

ولو شينا لبعثنا في كل قرية نذيرا

و به‌وسیلهٔ آن با آنان مبارزه‌ای بزرگ کن.

وجهدهم به جهادا كبيرا

و میان آن دو حایلی و مرزی گذرناپذیر نهاد.

وجعل بينهما برزخا وحجرا محجورا

سرپرست تو توانا است.

وكان ربك قديرا

و انکارکننده بر ضد سرپرست خود پشتیبانی برای خود می‌گیرد.

وكان الكافر على ربه ظهيرا

ما تو را نفرستادیم مگر به‌عنوان مژده‌دهنده و هشداردهنده.

وما ارسلنك الا مبشرا ونذيرا

بگو: «من برای این از شما هیچ پاداشی درخواست نمی‌کنم، مگر اینکه هر که را پسند افتد راهی به سوی سرپرست خود در پیش گیرد.»

قل ما اسلكم عليه من اجر الا من شاء ان يتخذ الى ربه سبيلا

و او برای باخبر بودن از تقصیرهای فرمان‌برداران خود کافی است.

وكفى به بذنوب عباده خبيرا

پس دربارهٔ او از باخبری بپرس.

فسل به خبيرا

آیا ما برای آنچه تو به ما دستور می‌دهی پیشانی بر خاک نهیم؟» و این تنها نفرت آنان را می‌افزاید.

انسجد لما تامرنا وزادهم نفورا

خجسته باد آنکه در آسمان صورت‌های فلکی نهاد و در آن چراغی و ماهی روشنایی‌بخش نهاد.

تبارك الذي جعل في السماء بروجا وجعل فيها سرجا وقمرا منيرا

اوست که شب و روز را جانشین یکدیگر قرار داد، برای هر که بخواهد به یاد آورد یا بخواهد سپاس‌گزار باشد.

وهو الذي جعل اليل والنهار خلفة لمن اراد ان يذكر او اراد شكورا

و فرمان‌برداران بی‌اندازه مهربان کسانی‌اند که بر زمین با متانت راه می‌روند و چون نادانان آنان را مخاطب سازند، می‌گویند: «آرامش.»

وعباد الرحمن الذين يمشون على الارض هونا واذا خاطبهم الجهلون قالوا سلما

و کسانی که شب را برای سرپرست خود پیشانی بر خاک نهاده و ایستاده سپری می‌کنند،

والذين يبيتون لربهم سجدا وقيما

و کسانی که می‌گویند: «ای سرپرست ما، کیفر جهنم را از ما دور کن — زیرا کیفر آن باری پیش‌بینی‌نشده است؛

والذين يقولون ربنا اصرف عنا عذاب جهنم ان عذابها كان غراما

همانا آن بد قرارگاه و بد جایگاهی برای ماندن است» —

انها ساءت مستقرا ومقاما

و کسانی که چون هزینه می‌کنند، نه ولخرجی می‌کنند و نه خست می‌ورزند، و میان این دو با اندازهٔ درست ایستاده‌اند،

والذين اذا انفقوا لم يسرفوا ولم يقتروا وكان بين ذلك قواما

و کسانی که با خدا هیچ ایزد دیگری را فرانمی‌خوانند، و خویشتنی را که خدا مصون از تعرّض گردانده است نمی‌کشند، مگر به حق، و زنا نمی‌کنند —

والذين لا يدعون مع الله الها ءاخر ولا يقتلون النفس التي حرم الله الا بالحق ولا يزنون

و خدا بسیار بخشاینده و مهربان است.

وكان الله غفورا رحيما

و هر که پشیمان شود و کرداری شایسته به‌جا آورد، همانا به سوی خدا بازمی‌گردد، با پشیمانی کامل.

ومن تاب وعمل صلحا فانه يتوب الى الله متابا

و کسانی که بر جعل گواهی نمی‌دهند و چون بر بیهودگی‌ها می‌گذرند، با وقار می‌گذرند،

والذين لا يشهدون الزور واذا مروا باللغو مروا كراما

و کسانی که چون با نشانه‌های سرپرستشان به یادشان آورده شود، کر و کور بر آن‌ها نمی‌افتند،

والذين اذا ذكروا بايت ربهم لم يخروا عليها صما وعميانا

و کسانی که می‌گویند: «ای سرپرست ما، به ما عطا کن، از همسران و نوادگان ما، خنکی نگاه را، و ما را راهنما برای محتاطان قرار ده» —

والذين يقولون ربنا هب لنا من ازوجنا وذريتنا قرة اعين واجعلنا للمتقين اماما

چه قرارگاه نیکو و چه جایگاه نیکویی برای ماندن!

حسنت مستقرا ومقاما

شما پس دروغ انگاشتید و این ناگزیر خواهد شد.»

فقد كذبتم فسوف يكون لزاما