رفتن به محتوا
القرآنal-quran.fr
فهرست
100%
القرآن
سورهٔ30

Ar-Rum الروم

The Romans ومن آياته

الم

60 بندبخش VIنمونه · طرح

  1. 29
  2. 30
  3. 31
  4. 32
  5. 33
  6. 34
  7. 35
“Do men think that they will be left”
The section and its links

The trial announced, then lived (29-32, then 33-35)

خواندن بخش از آغازش: سورهٔ 29

Read with: the suras of the same shelf mark

  • 2 Guidance for Those Who Guard Themselvesthe threshold: the Scripture, those who receive it, the law
  • 3 The Rope of Godthe twin of 2: the dispute and the combat lived through
  • 29 Without being put to the trialthe trial of those who say “We believe”
  • 31 Gave Luqman wisdomwisdom passed on from a father to his son
  • 32 Fall down in prostrationthe descent, and those who fall down in prostration

What was shown before: The example from which this sura draws the application: Moussa facing Fir'awn, in 26 to 28. 26

بسم الله الرحمن الرحيم

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.

30:1

الٓمٓ (الف لام میم).

الم

30:2–4

رومیان در نزدیک‌ترین زمین پیروز شده‌اند؛ اما پس از پیروزی‌شان، چند سال دیگر شکست داده خواهند شد.

غلبت الروم في ادنى الارض وهم من بعد غلبهم سيغلبون في بضع سنين

30:2–4

دستور از آنِ خدا است، پیش از این و پس از این.

لله الامر من قبل ومن بعد

30:5

و در آن روز، باورمندان از یاری خدا شادمان خواهند شد —

ويوميذ يفرح المومنون بنصر الله

هر که را او را پسند افتد یاری می‌رساند؛

ينصر من يشاء

و اوست نیرومند، مهربان.

وهو العزيز الرحيم

وعدهٔ خدا: خدا از وعدهٔ خود خلاف نمی‌ورزد،

وعد الله لا يخلف الله وعده

اما بیشتر انسان‌ها نمی‌دانند.

ولكن اكثر الناس لا يعلمون

30:7

آنان تنها آنچه را از زندگی نزدیک آشکار است می‌دانند، در حالی که نسبت به زندگی واپسین بی‌اعتنا هستند.

يعلمون ظهرا من الحيوة الدنيا وهم عن الءاخرة هم غفلون

30:8

آیا پس در خود نیندیشیده‌اند؟

اولم يتفكروا في انفسهم

30:8

خدا آسمان‌ها و زمین و آنچه را میان آن‌هاست نیافرید مگر با حقیقت و برای مدتی نام‌برده؛

ما خلق الله السموت والارض وما بينهما الا بالحق واجل مسمى

30:8

و بسیاری از انسان‌ها روبه‌رویی با سرپرست خود را بی‌گمان انکار می‌کنند.

وان كثيرا من الناس بلقاي ربهم لكفرون

30:9

آیا پس در زمین نگشته‌اند تا بنگرند که فرجام کسانی که پیش از آنان بودند چگونه بود؟ آنان از ایشان در نیرو برتر بودند، زمین را برکنده بودند

اولم يسيروا في الارض فينظروا كيف كان عقبة الذين من قبلهم كانوا اشد منهم قوة واثاروا الارض

30:9

و آن را بیش از آنچه ایشان آباد کرده‌اند آباد کرده بودند؛ و فرستادگانشان با دلیل‌های روشن نزدشان آمدند،

وعمروها اكثر مما عمروها وجاءتهم رسلهم بالبينت

30:9

و خدا نمی‌خواست بر آنان ستم کند،

فما كان الله ليظلمهم

30:9

اما بر خود ستم می‌کردند.

ولكن كانوا انفسهم يظلمون

سپس فرجام آنان که بد کردند بدترین بود، چون نشانه‌های خدا را دروغ انگاشتند و آن‌ها را به مسخره گرفتند.

ثم كان عقبة الذين اسوا السواى ان كذبوا بايت الله وكانوا بها يستهزءون

30:11

خدا آفرینش را آغاز می‌کند، سپس آن را دوباره می‌سازد، سپس به سوی او بازگردانده خواهند شد.

الله يبدوا الخلق ثم يعيده ثم اليه ترجعون

30:12–13

و روزی که آن لحظه برخیزد، کنارگذاشته‌شدگان در نومیدی فرو برده خواهند شد، و از میان انبازان خود هیچ میانجی‌ای نخواهند داشت؛ و حتی انبازان خود را انکار خواهند کرد.

ويوم تقوم الساعة يبلس المجرمون ولم يكن لهم من شركايهم شفعوا وكانوا بشركايهم كفرين

30:14

و روزی که آن لحظه برخیزد، در آن روز از هم جدا خواهند شد:

ويوم تقوم الساعة يوميذ يتفرقون

اما کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند، در باغی پرگل سرشار از شادی ساخته خواهند شد؛

فاما الذين ءامنوا وعملوا الصلحت فهم في روضة يحبرون

و اما کسانی که انکار کردند و نشانه‌های ما و روبه‌رویی با زندگی واپسین را دروغ انگاشتند، آنان در کیفر آورده خواهند شد.

واما الذين كفروا وكذبوا بايتنا ولقاي الءاخرة فاوليك في العذاب محضرون

30:17

پس شکوه بر خدا باد چون به شب درمی‌آیید و چون به بامداد درمی‌آیید!

فسبحن الله حين تمسون وحين تصبحون

30:18

و ستایش از آنِ او است در آسمان‌ها و بر زمین، و در فرو شدن روز، و چون به نیمروز درمی‌آیید.

وله الحمد في السموت والارض وعشيا وحين تظهرون

30:19

زنده را از مرده بیرون می‌آورد، و مرده را از زنده بیرون می‌آورد، و زمین را پس از مرگش دوباره زنده می‌کند؛

يخرج الحى من الميت ويخرج الميت من الحى ويحي الارض بعد موتها

30:19

و چنین است که بیرون آورده خواهید شد.

وكذلك تخرجون

30:20

و از نشانه‌های او این است که شما را از خاک آفرید؛ سپس اینک آدمیانی هستید که گسترش می‌یابید.

ومن ءايته ان خلقكم من تراب ثم اذا انتم بشر تنتشرون

30:21

و از نشانه‌های او این است که از خودتان همسرانی برای شما آفرید، تا در آنان آرامش بیابید، و میان شما دلبستگی و مهر نهاد؛

ومن ءايته ان خلق لكم من انفسكم ازوجا لتسكنوا اليها وجعل بينكم مودة ورحمة

بی‌گمان در این نشانه‌هایی است برای قومی که می‌اندیشند.

ان في ذلك لءايت لقوم يتفكرون

30:22

و از نشانه‌های او آفرینش آسمان‌ها و زمین است، و گوناگونی زبان‌ها و رنگ‌های شما؛

ومن ءايته خلق السموت والارض واختلف السنتكم والونكم

30:22

بی‌گمان در این نشانه‌هایی است برای کسانی که می‌دانند.

ان في ذلك لءايت للعلمين

30:23

و از نشانه‌های او خواب شما در شب و روز است، و جستجوی شما از لطف او؛

ومن ءايته منامكم باليل والنهار وابتغاوكم من فضله

بی‌گمان در این نشانه‌هایی است برای قومی که می‌شنوند.

ان في ذلك لءايت لقوم يسمعون

30:24

و از نشانه‌های او این است که برق را به شما می‌نمایاند، که از آن ترسیده و به آن امید بسته می‌شود، و از آسمان آبی فرود می‌آورد که با آن زمین را پس از مرگش دوباره زنده می‌کند؛

ومن ءايته يريكم البرق خوفا وطمعا وينزل من السماء ماء فيحي به الارض بعد موتها

بی‌گمان در این نشانه‌هایی است برای قومی که خرد می‌ورزند.

ان في ذلك لءايت لقوم يعقلون

30:25

و از نشانه‌های او این است که آسمان و زمین به دستور او پابرجا می‌مانند؛

ومن ءايته ان تقوم السماء والارض بامره

سپس چون شما را با یک فراخوان از زمین فراخواند، اینک بیرون خواهید آمد.

ثم اذا دعاكم دعوة من الارض اذا انتم تخرجون

و هر که در آسمان‌ها و بر زمین است از آنِ اوست؛

وله من في السموت والارض

همگی به او وقف شده‌اند.

كل له قنتون

30:27

و اوست که آفرینش را آغاز می‌کند، سپس آن را دوباره می‌سازد — چیزی که برای او آسان‌تر هم هست؛

وهو الذي يبدوا الخلق ثم يعيده وهو اهون عليه

و بالاترین مثال از آنِ اوست، در آسمان‌ها و بر زمین؛

وله المثل الاعلى في السموت والارض

و او نیرومند است، فرزانه.

وهو العزيز الحكيم

30:28

برای شما مثالی از خودتان آورد: آیا در میان بسته‌شدگان به سوگند شما انبازانی در آنچه به شما روزی دادیم هستند، چنان‌که در آن برابر باشید و از آنان بترسید چنان‌که از یکدیگر می‌ترسید؟

ضرب لكم مثلا من انفسكم هل لكم من ما ملكت ايمنكم من شركاء في ما رزقنكم فانتم فيه سواء تخافونهم كخيفتكم انفسكم

چنین نشانه‌ها را برای قومی که خرد می‌ورزند به تفصیل می‌آوریم.

كذلك نفصل الءايت لقوم يعقلون

ستمگران بلکه بی‌دانش از هیجان‌های خود پیروی کرده‌اند.

بل اتبع الذين ظلموا اهواءهم بغير علم

پس چه کسی راه خواهد نمود آن را که خدا گمراه کرده است؟

فمن يهدي من اضل الله

و یاری‌ای نخواهند داشت.

وما لهم من نصرين

30:30–32

پس سوی خود را به قانون پابرجا نگه دار، یکسره روی‌آورندهٔ به خدا — سرشتی نخستین که خدا به انسان‌ها داده است، چنان‌که آنان را از آغاز آفرید. در آفرینش خدا دگرگونی نیست: این است قانون راست، اما بیشتر انسان‌ها نمی‌دانند — در حالی که پیوسته به او روی می‌آورید، در برابر او محتاط باشید، تماس را پابرجا نگه دارید، و از انبازگیرندگان نباشید، از آنان که قانون خود را چنددسته کرده‌اند و جناح‌جناح شده‌اند،

فاقم وجهك للدين حنيفا فطرت الله التي فطر الناس عليها لا تبديل لخلق الله ذلك الدين القيم ولكن اكثر الناس لا يعلمون منيبين اليه واتقوه واقيموا الصلوة ولا تكونوا من المشركين من الذين فرقوا دينهم وكانوا شيعا

30:30–32

هر گروه از آنچه در دست دارد شادمان.

كل حزب بما لديهم فرحون

و چون آسیبی به انسان‌ها برسد، سرپرست خود را فرامی‌خوانند، به او روی‌آورنده؛

واذا مس الناس ضر دعوا ربهم منيبين اليه

سپس چون مهری از سوی خود به آنان بچشاند، اینک گروهی از آنان برای سرپرستشان انباز می‌گیرد،

ثم اذا اذاقهم منه رحمة اذا فريق منهم بربهم يشركون

30:34

تا آنچه را به آنان دادیم انکار کنند.

ليكفروا بما ءاتينهم

پس برخوردار شوید: به‌زودی خواهید دانست.

فتمتعوا فسوف تعلمون

یا آنکه بر آنان اقتداری فرود آوردیم که به سود آنچه برای او انباز می‌گیرند سخن بگوید؟

ام انزلنا عليهم سلطنا فهو يتكلم بما كانوا به يشركون

30:36

و چون به انسان‌ها مهری بچشانیم، از آن شادمان می‌شوند؛

واذا اذقنا الناس رحمة فرحوا بها

و اگر بدی‌ای به آنان رسد، به‌سبب آنچه دستانشان پیش بردند، اینک دلسرد می‌شوند.

وان تصبهم سيية بما قدمت ايديهم اذا هم يقنطون

آیا پس ندیده‌اند که خدا روزی را برای هر که او را پسند افتد می‌گستراند، و اندازه می‌کند؟

اولم يروا ان الله يبسط الرزق لمن يشاء ويقدر

بی‌گمان در این نشانه‌هایی است برای قومی که باور دارد.

ان في ذلك لءايت لقوم يومنون

30:38

پس آنچه را سزاوار اوست به خویشاوند بده، و به تنگ‌دست و مسافر در راه‌مانده؛

فات ذا القربى حقه والمسكين وابن السبيل

30:38

این برای کسانی که سوی خدا را می‌خواهند بهتر است،

ذلك خير للذين يريدون وجه الله

و اینان‌اند رستگاران.

واوليك هم المفلحون

30:39

و آنچه به‌عنوان وامی فزاینده می‌دهید، تا در مال مردم بیفزاید، نزد خدا نمی‌افزاید؛

وما ءاتيتم من ربا ليربوا في امول الناس فلا يربوا عند الله

30:39

اما آنچه به‌عنوان گشاده‌دستی ناب می‌دهید، در حالی که سوی خدا را می‌خواهید — آنان‌اند که دوچندان می‌کنند.

وما ءاتيتم من زكوة تريدون وجه الله فاوليك هم المضعفون

خدا آن است که شما را آفرید، سپس به شما روزی داد، سپس شما را می‌میراند، سپس شما را دوباره زنده می‌کند.

الله الذي خلقكم ثم رزقكم ثم يميتكم ثم يحييكم

آیا در میان انبازان شما کسی هست که از همهٔ این‌ها چیزی انجام دهد؟

هل من شركايكم من يفعل من ذلكم من شىء

30:40

شکوه بر او باد، و او بسی بالاتر از آن است که انباز او می‌گیرید.

سبحنه وتعلى عما يشركون

30:41

فساد بر خشکی و دریا آشکار شد، به‌سبب آنچه دستان انسان‌ها به دست آوردند، تا او بخشی از آنچه کردند به آنان بچشاند، شاید بازگردند.

ظهر الفساد في البر والبحر بما كسبت ايدي الناس ليذيقهم بعض الذي عملوا لعلهم يرجعون

بگو: «در زمین بگردید و بنگرید که فرجام کسانی که پیش‌تر بودند چگونه بود.»

قل سيروا في الارض فانظروا كيف كان عقبة الذين من قبل

بیشتر آنان انبازگیرندگان بودند.

كان اكثرهم مشركين

30:43

پس سوی خود را به قانون راست پابرجا نگه دار، پیش از آنکه از جانب خدا روزی بیاید که نمی‌توان آن را لغو کرد:

فاقم وجهك للدين القيم من قبل ان ياتي يوم لا مرد له من الله

30:43

در آن روز شکافته خواهند شد.

يوميذ يصدعون

هر که انکار کند، انکارش به زیان خود او است؛

من كفر فعليه كفره

و هر که کرداری شایسته به‌جا آورد، آنان برای خود بستری می‌گسترند — تا او، از لطف خود، باورآورندگانی را که کردارهای شایسته به‌جا آوردند بازپرداخت کند،

ومن عمل صلحا فلانفسهم يمهدون ليجزي الذين ءامنوا وعملوا الصلحت من فضله

زیرا او انکارکنندگان را دوست ندارد.

انه لا يحب الكفرين

و از نشانه‌های او این است که بادها را می‌فرستد، مژده‌دهنده، تا از مهر او به شما بچشاند، تا ناوها به دستور او روان شوند، تا از لطف او بجویید، و شاید سپاس‌گزار شوید.

ومن ءايته ان يرسل الرياح مبشرت وليذيقكم من رحمته ولتجري الفلك بامره ولتبتغوا من فضله ولعلكم تشكرون

و ما پیش از تو همانا فرستادگانی به سوی قومشان فرستادیم؛ با دلیل‌های روشن نزد آنان آمدند، و ما از کنارگذاشته‌شدگان انتقام گرفتیم؛

ولقد ارسلنا من قبلك رسلا الى قومهم فجاءوهم بالبينت فانتقمنا من الذين اجرموا

30:47

و بر عهدهٔ ما بود که باورمندان را یاری رسانیم.

وكان حقا علينا نصر المومنين

خدا آن است که بادها را می‌فرستد؛ ابرهایی برمی‌خیزانند، که او در آسمان به هر گونه که او را پسند افتد می‌گستراند، و آن‌ها را پاره‌پاره می‌کند؛ آنگاه می‌بینی که رگبار از درون آن‌ها بیرون می‌آید.

الله الذي يرسل الريح فتثير سحابا فيبسطه في السماء كيف يشاء ويجعله كسفا فترى الودق يخرج من خلله

سپس چون آن را به هر که از فرمان‌برداران خود او را پسند افتد برساند، اینک شادی می‌کنند،

فاذا اصاب به من يشاء من عباده اذا هم يستبشرون

حال آنکه پیش از آنکه بر آنان فرود آورده شود، بی‌گمان نومید بودند.

وان كانوا من قبل ان ينزل عليهم من قبله لمبلسين

30:50

پس بنگر به اثر مهر خدا: چگونه زمین را پس از مرگش دوباره زنده می‌کند؛

فانظر الى ءاثر رحمت الله كيف يحي الارض بعد موتها

این است آنکه مردگان را بی‌گمان زنده خواهد کرد،

ان ذلك لمحي الموتى

و او بر هر چیز توانا است.

وهو على كل شىء قدير

و اگر بادی می‌فرستادیم، و آن را زردشده می‌دیدند، پس از آن همچنان به انکار می‌ماندند.

ولين ارسلنا ريحا فراوه مصفرا لظلوا من بعده يكفرون

تو پس مردگان را نمی‌شنوانی، و کران را فراخوان نمی‌شنوانی، چون پشت می‌کنند و بازمی‌روند.

فانك لا تسمع الموتى ولا تسمع الصم الدعاء اذا ولوا مدبرين

و تو راهنمای کوران از گمراهی‌شان نیستی؛

وما انت بهد العمي عن ضللتهم

تو تنها کسی را می‌شنوانی که به نشانه‌های ما باور دارد، و آنان بی‌خدشه نزد خدایند.

ان تسمع الا من يومن بايتنا فهم مسلمون

30:54

خدا آن است که شما را از ناتوانی آفرید، سپس پس از ناتوانی نیرویی نهاد، سپس پس از نیرو ناتوانی و موی سپید نهاد؛

الله الذي خلقكم من ضعف ثم جعل من بعد ضعف قوة ثم جعل من بعد قوة ضعفا وشيبة

هر چه را او را پسند افتد می‌آفریند،

يخلق ما يشاء

و اوست همه‌چیزدان، توانا.

وهو العليم القدير

30:55

و روزی که آن لحظه برخیزد، کنارگذاشته‌شدگان سوگند خواهند خورد که تنها یک ساعت گذرانده‌اند؛

ويوم تقوم الساعة يقسم المجرمون ما لبثوا غير ساعة

چنین به بیراهه برده می‌شدند.

كذلك كانوا يوفكون

30:56

و کسانی که به آنان دانش و باور داده شده است خواهند گفت: «شما همانا زمان خود را، در ضابطهٔ خدا، تا روز برانگیخته شدن گذرانده‌اید؛

وقال الذين اوتوا العلم والايمن لقد لبثتم في كتب الله الى يوم البعث

30:56

این است روز برانگیخته شدن — اما نمی‌دانستید.»

فهذا يوم البعث ولكنكم كنتم لا تعلمون

30:57

در آن روز، عذرخواهی ستمگران به آنان سود نخواهد رساند، و از آنان دیگر خواسته نخواهد شد که جبران کنند.

فيوميذ لا ينفع الذين ظلموا معذرتهم ولا هم يستعتبون

30:58

و ما همانا برای انسان‌ها، در این خوانش، از هر گونه مثال چند برابر کردیم؛

ولقد ضربنا للناس في هذا القرءان من كل مثل

و اگر نشانه‌ای برایشان بیاوری، انکارکنندگان بی‌گمان خواهند گفت: «شما تنها سازندگان نادرستید.»

ولين جيتهم باية ليقولن الذين كفروا ان انتم الا مبطلون

چنین است که خدا بر هسته‌های کسانی که نمی‌دانند نقش می‌نهد.

كذلك يطبع الله على قلوب الذين لا يعلمون

30:60

پس شکیبایی کن،

فاصبر

30:60

زیرا وعدهٔ خدا حقیقت است؛

ان وعد الله حق

30:60

و مبادا کسانی که یقین ندارند تو را سبک گردانند.

ولا يستخفنك الذين لا يوقنون

→ فهرست سوره‌ها