Saba سبأ

ستایش از آنِ خدا است، آنکه آنچه در آسمان‌ها و آنچه بر زمین است از آنِ اوست،

الحمد لله الذي له ما في السموت وما في الارض

و ستایش در زندگی واپسین از آنِ اوست.

وله الحمد في الءاخرة

او آنچه را در زمین فرو می‌رود و آنچه را از آن بیرون می‌آید، آنچه را از آسمان فرود می‌آید و آنچه را در آن بالا می‌رود می‌داند.

يعلم ما يلج في الارض وما يخرج منها وما ينزل من السماء وما يعرج فيها

و انکارکنندگان گفتند: «آن لحظه به ما نخواهد رسید.»

وقال الذين كفروا لا تاتينا الساعة

بگو: «آری، به سرپرست من سوگند، آن بی‌گمان به شما خواهد رسید،

قل بلى وربي لتاتينكم

و نه چیزی کوچک‌تر و نه بزرگ‌تر از آن، بی‌آنکه در دفتری آشکار باشد — تا او باورآورندگانی را که کردارهای شایسته به‌جا آوردند بازپرداخت کند.»

ولا اصغر من ذلك ولا اكبر الا في كتب مبين ليجزي الذين ءامنوا وعملوا الصلحت

آیا دربارهٔ خدا دروغی برساخته است، یا دچار اختلال است؟»

افترى على الله كذبا ام به جنة

آیا پس آنچه را پیش روی آنان و آنچه را پشت سر آنان است، از آسمان و زمین، ندیده‌اند؟

افلم يروا الى ما بين ايديهم وما خلفهم من السماء والارض

اگر ما را پسند می‌افتاد، زمین را وامی‌داشتیم که آنان را ببلعد، یا پاره‌ای از آسمان بر آنان فرومی‌افکندیم.

ان نشا نخسف بهم الارض او نسقط عليهم كسفا من السماء

و ما برای او آهن را نرم ساختیم: «زره‌های فراخ بساز، و پیوند حلقه‌ها را نیک اندازه بگیر،

والنا له الحديد ان اعمل سبغت وقدر في السرد

و کردارهای شایسته به‌جا آورید،

واعملوا صلحا

و برای سلیمان، باد: رفتنش یک ماه بود، و روان شدن شامگاهی‌اش یک ماه.

ولسليمن الريح غدوها شهر ورواحها شهر

و ما برای او چشمهٔ نفت را روان ساختیم.

واسلنا له عين القطر

و از میان نهانیان برخی در برابر او به اجازهٔ سرپرستش کار می‌کردند؛

ومن الجن من يعمل بين يديه باذن ربه

برای او آنچه را او را پسند می‌افتاد می‌ساختند: نیایشگاه‌ها، مجسمه‌ها، حوض‌هایی همانند مخزن‌های بزرگ، و دیگ‌هایی استوار.

يعملون له ما يشاء من محريب وتمثيل وجفان كالجواب وقدور راسيت

«کار کنید، ای خاندان داوود،

اعملوا ءال داود

از سر سپاس‌گزاری» —

شكرا

سپس چون مرگ را بر او تصویب کردیم، هیچ چیز مرگ او را به آنان نشان نداد، مگر جنبنده‌ای از زمین که عصای او را می‌جوید؛

فلما قضينا عليه الموت ما دلهم على موته الا دابة الارض تاكل منساته

برای سبا، در زیستگاهشان همانا نشانه‌ای بود:

لقد كان لسبا في مسكنهم ءاية

دو باغ، در راست و چپ.

جنتان عن يمين وشمال

«از روزی سرپرست خود بخورید، و برای او سپاس‌گزار باشید:

كلوا من رزق ربكم واشكروا له

اما روی برتافتند، و ما بر آنان سیلاب ویرانگر سد را فرستادیم،

فاعرضوا فارسلنا عليهم سيل العرم

این‌گونه آنان را بازپرداخت کردیم برای آنچه انکار کردند:

ذلك جزينهم بما كفروا

و ما میان آنان و شهرهایی که خجسته گردانده بودیم شهرهایی آشکار نهاده بودیم، و در آن‌ها گذر را اندازه کرده بودیم:

وجعلنا بينهم وبين القرى التي بركنا فيها قرى ظهرة وقدرنا فيها السير

اما گفتند: «ای سرپرست ما، منزل‌های سفرهای ما را دور کن» — و بر خود ستم کردند؛ ما آنان را آنگاه موضوع سخن‌ها ساختیم، و آنان را یکسره متلاشی کردیم.

فقالوا ربنا بعد بين اسفارنا وظلموا انفسهم فجعلنهم احاديث ومزقنهم كل ممزق

و او را بر آنان هیچ اقتداری نبود، مگر برای آنکه ما آن را که به زندگی واپسین باور دارد از آن که دربارهٔ آن در حیرانی است بازشناسیم.

وما كان له عليهم من سلطن الا لنعلم من يومن بالءاخرة ممن هو منها في شك

بگو: «آنان را که غیر از خدا ادعا می‌کنید فرابخوانید:

قل ادعوا الذين زعمتم من دون الله

سنگینیِ یک ذره را نه در آسمان‌ها و نه بر زمین در اختیار ندارند،

لا يملكون مثقال ذرة في السموت ولا في الارض

و در آن‌ها هیچ بهره‌ای ندارند،

وما لهم فيهما من شرك

و میانجی‌گری نزد او سود نمی‌رساند مگر برای آن که او برایش آن را اجازه دهد،

ولا تنفع الشفعة عنده الا لمن اذن له

تا آنکه چون هراس از هسته‌هایشان برداشته شود، بگویند: «سرپرست شما چه گفت؟» — خواهند گفت: «حقیقت.

حتى اذا فزع عن قلوبهم قالوا ماذا قال ربكم قالوا الحق

بگو: «چه کسی از آسمان‌ها و زمین به شما روزی می‌دهد؟» بگو: «خدا.

قل من يرزقكم من السموت والارض قل الله

بگو: «سرپرست ما ما را گردهم خواهد آورد، سپس میان ما با حقیقت گشایش خواهد کرد؛

قل يجمع بيننا ربنا ثم يفتح بيننا بالحق

بگو: «آنان را که به‌عنوان انباز به او پیوسته‌اید به من نشان دهید. نه چنین! —

قل اروني الذين الحقتم به شركاء كلا

و ما تو را تنها برای همهٔ انسان‌ها فرستادیم، مژده‌دهنده و هشداردهنده،

وما ارسلنك الا كافة للناس بشيرا ونذيرا

و انکارکنندگان گفتند: «ما هرگز به این خوانش و نه به آنچه پیش از آن بوده باور نخواهیم آورد.»

وقال الذين كفروا لن نومن بهذا القرءان ولا بالذي بين يديه

و اگر ببینی، چون ستمگران نزد سرپرست خود بازداشته خواهند شد، سخن را به یکدیگر بازمی‌گردانند:

ولو ترى اذ الظلمون موقوفون عند ربهم يرجع بعضهم الى بعض القول

و کسانی که ناتوان شمرده می‌شدند به کسانی که خودبزرگ‌بین بودند خواهند گفت: «این بلکه توطئه‌ای بود، شب و روز، آنگاه که به ما دستور می‌دادید خدا را انکار کنیم و برای او رقیبانی قرار دهیم.»

وقال الذين استضعفوا للذين استكبروا بل مكر اليل والنهار اذ تامروننا ان نكفر بالله ونجعل له اندادا

و حسرت خود را هنگام دیدن کیفر پنهان خواهند داشت.

واسروا الندامة لما راوا العذاب

و ما بر گردن‌های انکارکنندگان طوق خواهیم نهاد:

وجعلنا الاغلل في اعناق الذين كفروا

بگو: «سرپرست من روزی را برای هر که او را پسند افتد همانا می‌گستراند، و اندازه می‌کند؛

قل ان ربي يبسط الرزق لمن يشاء ويقدر

بگو: «سرپرست من روزی را برای هر که از فرمان‌برداران خود او را پسند افتد همانا می‌گستراند، و برای او اندازه می‌کند؛

قل ان ربي يبسط الرزق لمن يشاء من عباده ويقدر له

و هر چه هزینه کنید، او جایگزین می‌کند،

وما انفقتم من شىء فهو يخلفه

خواهند گفت: «شکوه بر تو باد! تو متحد مایی، نه آنان:

قالوا سبحنك انت ولينا من دونهم

آنان بلکه از نهانیان فرمان می‌بردند؛

بل كانوا يعبدون الجن

و چون نشانه‌های ما، روشن، بر آنان برخوانده شود، می‌گویند: «این تنها مردی است که می‌خواهد راه آنچه نیاکان شما از آن فرمان می‌بردند را بر شما ببندد»؛ و می‌گویند: «این تنها وانمودی برساخته است.»

واذا تتلى عليهم ءايتنا بينت قالوا ما هذا الا رجل يريد ان يصدكم عما كان يعبد ءاباوكم وقالوا ما هذا الا افك مفترى

و ما به آنان هیچ نوشته‌ای ندادیم که بپژوهند،

وما ءاتينهم من كتب يدرسونها

و کسانی که پیش از آنان بودند دروغ انگاشتند — به یک‌دهم آنچه به آنان داده بودیم نرسیده‌اند —

وكذب الذين من قبلهم وما بلغوا معشار ما ءاتينهم

و فرستادگان مرا دروغ انگاشتند.

فكذبوا رسلي

بگو: «من شما را تنها به یک چیز اندرز می‌دهم:

قل انما اعظكم بوحدة

اینکه برای خدا برخیزید، دو دو یا یک یک، سپس بیندیشید —

ان تقوموا لله مثنى وفردى ثم تتفكروا

همراه شما هیچ اختلالی ندارد؛

ما بصاحبكم من جنة

بگو: «هر پاداشی که از شما خواستم، آن برای خود شماست؛

قل ما سالتكم من اجر فهو لكم

پاداش من تنها بر عهدهٔ خدا است،

ان اجري الا على الله

بگو: «سرپرست من حقیقت را همانا می‌افکند،

قل ان ربي يقذف بالحق

بگو: «اگر گمراه شوم، تنها بر ضد خویشتن خود گمراه می‌شوم؛ و اگر راهنمایی پذیرم، به‌واسطهٔ آنچه سرپرست من به من پرده‌برداری می‌کند راهنمایی می‌پذیرم —

قل ان ضللت فانما اضل على نفسي وان اهتديت فبما يوحي الى ربي

اما چگونه آنچه را پیش‌تر انکار می‌کردند، از جایی چنین دور، برای آنان دست‌یافتنی می‌بود؟

وانى لهم التناوش من مكان بعيد وقد كفروا به من قبل