Ash-Shura الشورى

آنچه در آسمان‌ها و آنچه بر زمین است از آنِ او است،

له ما في السموت وما في الارض

نزدیک است که آسمان‌ها از بالا بشکافند،

تكاد السموت يتفطرن من فوقهن

در حالی که کارگزاران شکوه سرپرست خود را با ستایش او می‌سرایند و برای هر که بر زمین است بخشایش می‌خواهند.

والمليكة يسبحون بحمد ربهم ويستغفرون لمن في الارض

و اما کسانی که غیر از او متحدانی برمی‌گیرند، خدا بر آنان نگهبان است؛

والذين اتخذوا من دونه اولياء الله حفيظ عليهم

چنین برای تو خوانشی بی‌عیب پرده برداشتیم، تا شهر مرکزی شهرها و کسانی را که پیرامون آن‌اند هشدار دهی، و از روز گردهمایی هشدار دهی، که هیچ تردیدی در آن نیست:

وكذلك اوحينا اليك قرءانا عربيا لتنذر ام القرى ومن حولها وتنذر يوم الجمع لا ريب فيه

گروهی در باغ،

فريق في الجنة

و اگر خدا را پسند افتاده بود، آنان را یک جامعه می‌ساخت،

ولو شاء الله لجعلهم امة وحدة

اما هر که را پسند او افتد در مهر خود وارد می‌کند؛

ولكن يدخل من يشاء في رحمته

یا غیر از او متحدانی برگرفته‌اند؟

ام اتخذوا من دونه اولياء

با این همه خدا است که متحد است،

فالله هو الولي

و اوست که مردگان را دوباره زندگی می‌دهد؛

وهو يحي الموتى

و هر چیزی که در آن اختلاف دارید، داوری آن به خدا بازمی‌گردد.

وما اختلفتم فيه من شىء فحكمه الى الله

این است خدا، سرپرست من؛

ذلكم الله ربي

به او وکالت می‌دهم،

عليه توكلت

آغازگر آسمان‌ها و زمین، برای شما از خودتان جفت‌هایی ساخت، و از دام‌ها جفت‌هایی؛ بدین وسیله شما را پراکنده می‌کند.

فاطر السموت والارض جعل لكم من انفسكم ازوجا ومن الانعم ازوجا يذروكم فيه

هیچ چیز به او نمی‌ماند،

ليس كمثله شىء

سپرده‌های آسمان‌ها و زمین از آنِ او است؛

له مقاليد السموت والارض

روزی را بر هر که پسند او افتد می‌گستراند و اندازه می‌کند،

يبسط الرزق لمن يشاء ويقدر

او برای شما در قانون آنچه را به نوح سفارش کرده بود، آنچه را برای تو پرده برداشتیم، و آنچه را به ابراهیم، موسی و عیسی سفارش کردیم نهاد: «قانون را پابرجا نگه دارید، و در آن دچار چنددستگی نشوید.»

شرع لكم من الدين ما وصى به نوحا والذي اوحينا اليك وما وصينا به ابرهيم وموسى وعيسى ان اقيموا الدين ولا تتفرقوا فيه

آنچه تو آنان را به آن فرامی‌خوانی بر انبازگیرندگان گران است.

كبر على المشركين ما تدعوهم اليه

حال آنکه آنان جز پس از آنکه دانش به ایشان رسید دچار چنددستگی نشدند،

وما تفرقوا الا من بعد ما جاءهم العلم

از روی زورگویی میان خودشان.

بغيا بينهم

و اگر سخنی پیشین از سرپرست تو تا سرآمدی نام‌برده نبود، میان آنان فصل می‌شد.

ولولا كلمة سبقت من ربك الى اجل مسمى لقضي بينهم

پس به همین سبب فراخوان ده و راست بایست چنان که به تو دستور داده شده است، و از هیجان‌های آنان پیروی مکن.

فلذلك فادع واستقم كما امرت ولا تتبع اهواءهم

و بگو: «به هر نوشتاری که خدا فرود آورده است باور دارم، و به من دستور داده شده است که میان شما دادگری کنم.

وقل ءامنت بما انزل الله من كتب وامرت لاعدل بينكم

خدا سرپرست ما و سرپرست شما است؛

الله ربنا وربكم

کردارهای ما از آنِ ما، کردارهای شما از آنِ شما؛

لنا اعملنا ولكم اعملكم

میان ما و شما هیچ برهانی نیست؛

لا حجة بيننا وبينكم

خدا ما را گرد خواهد آورد،

الله يجمع بيننا

و کسانی که دربارهٔ خدا ستیزه می‌کنند پس از آنکه به او پاسخ داده شد، استدلالشان نزد سرپرستشان بی‌اعتبار است، و بر آنان خشمی است،

والذين يحاجون في الله من بعد ما استجيب له حجتهم داحضة عند ربهم وعليهم غضب

خدا است که نوشتار را همراه با حقیقت فرود آورد، و نیز ترازو را.

الله الذي انزل الكتب بالحق والميزان

و چه چیز تو را از آن آگاه می‌کند؟

وما يدريك

کسانی که به آن باور ندارند در شتاب‌دادن به آن می‌کوشند،

يستعجل بها الذين لا يومنون بها

در حالی که کسانی که باور آورده‌اند از آن سرشار از هراس‌اند و می‌دانند که آن حقیقت است.

والذين ءامنوا مشفقون منها ويعلمون انها الحق

خدا نسبت به فرمان‌برداران خود ظریف است؛

الله لطيف بعباده

هر که را پسند او افتد روزی می‌دهد،

يرزق من يشاء

هر که کشت زندگی واپسین را بخواهد، کشت او را برایش می‌افزاییم؛

من كان يريد حرث الءاخرة نزد له في حرثه

و هر که کشت زندگی نزدیک را بخواهد، از آن به او سهمی می‌دهیم،

ومن كان يريد حرث الدنيا نوته منها

یا انبازانی دارند که برای آنان در قانون آنچه را خدا اجازه نداده است نهاده‌اند؟

ام لهم شركوا شرعوا لهم من الدين ما لم ياذن به الله

و اگر سخن جداسازی نبود، میان آنان فصل شده بود؛

ولولا كلمة الفصل لقضي بينهم

ستمگران را خواهی دید که از آنچه به دست آورده‌اند هراسان‌اند، در حالی که بر آنان خواهد رسید؛

ترى الظلمين مشفقين مما كسبوا وهو واقع بهم

در حالی که کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند در گلزارهای باغ‌ها خواهند بود،

والذين ءامنوا وعملوا الصلحت في روضات الجنات

آنچه پسند آنان افتد نزد سرپرستشان خواهند داشت:

لهم ما يشاءون عند ربهم

این است آنچه خدا به فرمان‌برداران خود که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند مژده می‌دهد.

ذلك الذي يبشر الله عباده الذين ءامنوا وعملوا الصلحت

بگو: «من از شما برای این هیچ پاداشی نمی‌خواهم، مگر دوستی در نزدیکی.»

قل لا اسلكم عليه اجرا الا المودة في القربى

و هر که کاری نیک به دست آورد، زیبایی آن را برایش می‌افزاییم؛

ومن يقترف حسنة نزد له فيها حسنا

یا خواهند گفت که او بر خدا دروغی ساخته است؟

ام يقولون افترى على الله كذبا

حال آنکه اگر خدا را پسند می‌افتاد، بر هستهٔ تو مهر می‌نهاد؛

فان يشا الله يختم على قلبك

اما خدا نادرستی را می‌زداید و حقیقت را با سخنان خود تحقق می‌بخشد،

ويمح الله البطل ويحق الحق بكلمته

و او به کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند پاسخ می‌دهد، و از لطف خود بیشتر به آنان می‌دهد؛

ويستجيب الذين ءامنوا وعملوا الصلحت ويزيدهم من فضله

و اگر خدا روزی را بر فرمان‌برداران خود می‌گستراند، در زمین به تعدی دست می‌زدند؛

ولو بسط الله الرزق لعباده لبغوا في الارض

اما آنچه را پسند او افتد با اندازه فرود می‌آورد،

ولكن ينزل بقدر ما يشاء

اوست که باران نجات‌بخش را فرود می‌آورد پس از آنکه ناامید شده‌اند، و مهر خود را می‌گستراند؛

وهو الذي ينزل الغيث من بعد ما قنطوا وينشر رحمته

و از نشانه‌های او: آفرینش آسمان‌ها و زمین، و همهٔ جنبندگانی که در آن‌ها پراکنده است؛

ومن ءايته خلق السموت والارض وما بث فيهما من دابة

شما نمی‌توانید او را در زمین ناتوان کنید،

وما انتم بمعجزين في الارض

هر آنچه به شما داده شده است جز بهره‌مندی زندگی نزدیک نیست؛

فما اوتيتم من شىء فمتع الحيوة الدنيا

و بازپرداخت بدی بدی‌ای همانند آن است؛

وجزوا سيية سيية مثلها

اما هر که چشم بپوشد و آشتی کند، پاداشش بر عهدهٔ خدا است،

فمن عفا واصلح فاجره على الله

راه تنها بر کسانی گشوده است که به انسان‌ها ستم می‌کنند و در زمین بی حق به تعدی دست می‌زنند.

انما السبيل على الذين يظلمون الناس ويبغون في الارض بغير الحق

و هر که را خدا گمراه کند، پس از آن دیگر هیچ متحدی ندارد.

ومن يضلل الله فما له من ولي من بعده

و آنان را خواهی دید که در برابر آن عرضه شده‌اند، فروتن،

وترىهم يعرضون عليها خشعين

از گوشهٔ پلکی نهان می‌نگرند، از اثر خواری.

من الذل ينظرون من طرف خفي

و کسانی که باور آوردند خواهند گفت: «زیان‌کاران همانا کسانی‌اند که خویشتن خود و کسان خود را در روز حضور به زیان کشانده‌اند.»

وقال الذين ءامنوا ان الخسرين الذين خسروا انفسهم واهليهم يوم القيمة

آنان هیچ متحدی نخواهند داشت که غیر از خدا یاری‌شان کند.

وما كان لهم من اولياء ينصرونهم من دون الله

سرپرست خود را پاسخ دهید پیش از آنکه از جانب خدا روزی بیاید که بازگرداندنی نیست؛

استجيبوا لربكم من قبل ان ياتي يوم لا مرد له من الله

شما در آن روز هیچ پناهگاهی نخواهید داشت،

ما لكم من ملجا يوميذ

اگر روی گردانند، ما تو را نگهبان بر آنان نفرستاده‌ایم؛

فان اعرضوا فما ارسلنك عليهم حفيظا

بر تو جز ابلاغ نیست.

ان عليك الا البلغ

و چون به انسان مهری از جانب خود بچشانیم، از آن شادی می‌کند؛

وانا اذا اذقنا الانسن منا رحمة فرح بها

پادشاهی آسمان‌ها و زمین از آنِ خدا است؛

لله ملك السموت والارض

به هر که پسند او افتد دختران عطا می‌کند، و به هر که پسند او افتد پسران عطا می‌کند، یا پسران و دختران را جفت می‌کند، و هر که را پسند او افتد نازا می‌گرداند،

يهب لمن يشاء انثا ويهب لمن يشاء الذكور او يزوجهم ذكرانا وانثا ويجعل من يشاء عقيما

بر هیچ آدمی روا نیست که خدا با او سخن گوید، مگر با پرده‌برداری، یا از پشت پرده‌ای، یا با فرستادن فرستاده‌ای که به اجازهٔ او آنچه را پسند او افتد پرده برمی‌دارد؛

وما كان لبشر ان يكلمه الله الا وحيا او من وراي حجاب او يرسل رسولا فيوحي باذنه ما يشاء

چنین برای تو جریانی از دستور خود پرده برداشتیم؛

وكذلك اوحينا اليك روحا من امرنا

و تو بی‌گمان به جاده‌ای راست راه می‌نمایی — جادهٔ خدا، که آنچه در آسمان‌ها و آنچه بر زمین است از آنِ او است.

وانك لتهدي الى صرط مستقيم صرط الله الذي له ما في السموت وما في الارض