Al-Ma'ida المائدة

ای باورآوردگان! به قراردادها وفادار باشید.

يايها الذين ءامنوا اوفوا بالعقود

بر شما چارپایان گله روا شده است، مگر آنچه بر شما برخوانده می‌شود — بی‌آنکه شکار را روا بشمارید، در حالی که در حالت مصون از تعرّض هستید؛

احلت لكم بهيمة الانعم الا ما يتلى عليكم غير محلي الصيد وانتم حرم

ای باورآوردگان! شاخص‌های محسوس خدا را روا مشمارید، نه ماه مصون از تعرّض را، نه هدیه‌های داوطلبانه را، نه پیشکش‌های نذرشده را، و نه آنان را که به سوی خانهٔ مصون از تعرّض می‌روند و لطفی از سرپرست خود و پسندی می‌جویند.

يايها الذين ءامنوا لا تحلوا شعير الله ولا الشهر الحرام ولا الهدي ولا القليد ولا ءامين البيت الحرام يبتغون فضلا من ربهم ورضونا

و چون از آن حالت درآمدید، شکار کنید.

واذا حللتم فاصطادوا

و دشمنی گروهی، از اینکه راه شما را به جای پیشانی بر خاک نهادن مصون از تعرّض بست، شما را به حمله نکشاند.

ولا يجرمنكم شنان قوم ان صدوكم عن المسجد الحرام ان تعتدوا

در فضیلت و احتیاط به یکدیگر کمک کنید،

وتعاونوا على البر والتقوى

و در تعدی و دشمنی به یکدیگر کمک نکنید.

ولا تعاونوا على الاثم والعدون

و در برابر خدا محتاط باشید،

واتقوا الله

بر شما ممنوع شده‌اند: جانور مرده، خون، گوشت خوک، آنچه برای غیر از خدا اختصاص یافته است، جانور خفه‌شده، جانور در حال مرگ، جانور فرسوده از بیماری، جانور مرده از ضربهٔ شاخ، و آنچه درنده‌ای خورده است — مگر آنچه با آتش پاک کرده‌اید — و نیز جانور سربریده‌شده به‌صورت مشترک، با سهم‌بندی به‌قرعهٔ تیر.

حرمت عليكم الميتة والدم ولحم الخنزير وما اهل لغير الله به والمنخنقة والموقوذة والمتردية والنطيحة وما اكل السبع الا ما ذكيتم وما ذبح على النصب وان تستقسموا بالازلم

این یک تجاوز است.

ذلكم فسق

امروز انکارکنندگان از قانون شما ناامید شده‌اند؛

اليوم ييس الذين كفروا من دينكم

پس از آنان بیم نداشته باشید، بلکه از من بیم داشته باشید.

فلا تخشوهم واخشون

امروز قانون شما را برای شما کامل کردم، دهش خود را بر شما تمام کردم، و بی‌خدشگی نزد خدا را به‌عنوان قانون برای شما پسندیدم.

اليوم اكملت لكم دينكم واتممت عليكم نعمتي ورضيت لكم الاسلم دينا

از تو می‌پرسند: چه چیزی برای‌شان روا شده است؟

يسلونك ماذا احل لهم

بگو: «چیزهای نیک بر شما روا شده است، و نیز جانوران شکار که به‌عنوان آموزگار آموخته‌اید، از آنچه خدا به شما آموخته به آنان می‌آموزید.

قل احل لكم الطيبت وما علمتم من الجوارح مكلبين تعلمونهن مما علمكم الله

پس از آنچه برای شما می‌گیرند بخورید، و نام خدا را بر آن یادآوری کنید.

فكلوا مما امسكن عليكم واذكروا اسم الله عليه

و در برابر خدا محتاط باشید،

واتقوا الله

امروز چیزهای نیک بر شما روا شده است. خوراک کسانی که نوشتار به آنان داده شده است برای شما روا است، و خوراک شما برای آنان روا است. و زنان محفوظ‌شده با پیوند زناشویی از میان باورمندان، و زنان محفوظ‌شده با پیوند زناشویی از میان کسانی که پیش از شما نوشتار به آنان داده شده است، آنگاه که پاداش‌شان را به آنان می‌دهید، در حالی که به پیوند زناشویی درمی‌آیید، نه بی‌بندوبار و نه دارندهٔ دوستان پنهانی.

اليوم احل لكم الطيبت وطعام الذين اوتوا الكتب حل لكم وطعامكم حل لهم والمحصنت من المومنت والمحصنت من الذين اوتوا الكتب من قبلكم اذا ءاتيتموهن اجورهن محصنين غير مسفحين ولا متخذي اخدان

ای باورآوردگان! چون برای تماس برمی‌خیزید، چهره‌ها و دست‌هایتان را تا آرنج بشویید، و بر سرهایتان دست بکشید،

يايها الذين ءامنوا اذا قمتم الى الصلوة فاغسلوا وجوهكم وايديكم الى المرافق وامسحوا برءوسكم

و پاهایتان را تا زانوها بشویید.

وارجلكم الى الكعبين

و اگر آلوده شده‌اید، خود را بشویید.

وان كنتم جنبا فاطهروا

و اگر بیمارید، یا در سفرید، یا یکی از شما نیاز طبیعی خود را برآورده کرده است، یا با زنی در خلوت درآمیخته‌اید، و آب نمی‌یابید، پس برون‌زدی نیک را قصد کنید، و از آن بر چهره‌ها و دست‌هایتان بکشید.

وان كنتم مرضى او على سفر او جاء احد منكم من الغايط او لمستم النساء فلم تجدوا ماء فتيمموا صعيدا طيبا فامسحوا بوجوهكم وايديكم منه

خدا نمی‌خواهد هیچ دشواری بر شما بنهد،

ما يريد الله ليجعل عليكم من حرج

و دهش خدا بر خود و پیمان استوار او را که شما را بدان بست، به یاد آورید، آنگاه که گفتید: «شنیدیم و گردن نهادیم.»

واذكروا نعمة الله عليكم وميثقه الذي واثقكم به اذ قلتم سمعنا واطعنا

و در برابر خدا محتاط باشید،

واتقوا الله

ای باورآوردگان! از پابرجا نگه‌دارندگان برای خدا باشید، با انصاف گواهی دهید،

يايها الذين ءامنوا كونوا قومين لله شهداء بالقسط

و دشمنی گروهی شما را به دادگر نبودن نکشاند.

ولا يجرمنكم شنان قوم على الا تعدلوا

دادگر باشید: این به احتیاط نزدیک‌تر است.

اعدلوا هو اقرب للتقوى

و در برابر خدا محتاط باشید،

واتقوا الله

ای باورآوردگان! دهش خدا بر خود را به یاد آورید، آنگاه که قومی قصد داشت دست‌ها را به سوی شما دراز کند، و او دست‌هایشان را از شما باز داشت.

يايها الذين ءامنوا اذكروا نعمت الله عليكم اذ هم قوم ان يبسطوا اليكم ايديهم فكف ايديهم عنكم

و نسبت به خدا محتاط باشید:

واتقوا الله

خدا همانا پیمان استوار پسران اسرائیل را گرفته بود، و ما از میان آنان دوازده نماینده برانگیختیم.

ولقد اخذ الله ميثق بني اسرءيل وبعثنا منهم اثنى عشر نقيبا

و خدا گفت: «من همانا با شمایم.

وقال الله اني معكم

اگر تماس را پابرجا نگه دارید، گشاده‌دستی ناب را بدهید، به فرستادگان من باور آورید، آنان را پشتیبانی کنید، و به خدا وامی نیکو دهید، بی‌گمان بدی‌هایتان را خواهم پوشاند، و بی‌گمان شما را به باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است در خواهم آورد.

لين اقمتم الصلوة وءاتيتم الزكوة وءامنتم برسلي وعزرتموهم واقرضتم الله قرضا حسنا لاكفرن عنكم سياتكم ولادخلنكم جنت تجري من تحتها الانهر

به سبب شکستن پیمان استوارشان، آنان را نفرین کردیم و هسته‌هایشان را سخت گرداندیم: سخنان را دور از بافت‌شان دگرگون می‌کنند، و بخشی از آنچه به یادشان آورده شده بود را فراموش کردند.

فبما نقضهم ميثقهم لعنهم وجعلنا قلوبهم قسية يحرفون الكلم عن مواضعه ونسوا حظا مما ذكروا به

و پیوسته در آنان خیانتی را خواهی شکافت، مگر اندکی از آنان.

ولا تزال تطلع على خاينة منهم الا قليلا منهم

پس از آنان چشم بپوش، و صفحه را بگردان،

فاعف عنهم واصفح

و از میان کسانی که گفتند: «ما همانا یاری‌رسانانیم»، پیمان استوارشان را گرفتیم، اما بخشی از آنچه به یادشان آورده شده بود را فراموش کردند؛ پس میان آنان دشمنی و کینه افکندیم، تا روز حضور؛

ومن الذين قالوا انا نصرى اخذنا ميثقهم فنسوا حظا مما ذكروا به فاغرينا بينهم العداوة والبغضاء الى يوم القيمة

نوری از خدا و نوشتاری آشکار به سوی شما آمده است، که خدا بدان هر که خشنودی او را پیروی کند به راه‌های صلح راه می‌نماید،

قد جاءكم من الله نور وكتب مبين يهدي به الله من اتبع رضونه سبل السلم

و آنان را به اجازهٔ خود از تاریکی‌ها به سوی نور بیرون می‌آورد،

ويخرجهم من الظلمت الى النور باذنه

همانا انکار کردند کسانی که گفتند: «خدا همان مسیح پسر مریم است.»

لقد كفر الذين قالوا ان الله هو المسيح ابن مريم

بگو: «پس چه کسی در برابر خدا از چیزی مالک خواهد بود، اگر بخواهد مسیح پسر مریم، و مادرش، و همهٔ کسانی را که بر زمین‌اند نابود کند؟»

قل فمن يملك من الله شيا ان اراد ان يهلك المسيح ابن مريم وامه ومن في الارض جميعا

و پادشاهی آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن‌ها است از آنِ خدا است.

ولله ملك السموت والارض وما بينهما

آنچه را پسند او افتد می‌آفریند.

يخلق ما يشاء

و بازگرایان و یاری‌رسانان گفتند: «ما پسران خدا و دوست‌داشته‌شدگان او هستیم.»

وقالت اليهود والنصرى نحن ابنوا الله واحبوه

بگو: «پس چرا شما را برای تقصیرهایتان کیفر می‌دهد؟

قل فلم يعذبكم بذنوبكم

شما بلکه آدمیانی هستید از میان آنان که آفریده است.

بل انتم بشر ممن خلق

هر که را پسند او افتد می‌بخشاید، و هر که را پسند او افتد کیفر می‌دهد.»

يغفر لمن يشاء ويعذب من يشاء

و پادشاهی آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن‌ها است از آنِ خدا است،

ولله ملك السموت والارض وما بينهما

ای دارندگان نوشتار! فرستادهٔ ما همانا به سوی شما آمده است، پس از وقفه‌ای میان فرستادگان برای شما روشنگری می‌کند، مبادا بگویید: «هیچ مژده‌دهنده و هشداردهنده‌ای به سوی ما نیامده است» — پس مژده‌دهنده و هشداردهنده‌ای به سوی شما آمده است.

ياهل الكتب قد جاءكم رسولنا يبين لكم على فترة من الرسل ان تقولوا ما جاءنا من بشير ولا نذير فقد جاءكم بشير ونذير

و آنگاه که موسی به قوم خود گفت: «ای قوم من! دهش خدا بر خود را به یاد آورید، آنگاه که در میان شما اطلاع‌دهندگانی نهاد، و شما را پادشاهانی ساخت،

واذ قال موسى لقومه يقوم اذكروا نعمة الله عليكم اذ جعل فيكم انبياء وجعلكم ملوكا

ای قوم من! به سرزمین ویژه‌شده‌ای که خدا برای شما مقرر کرده است درآیید،

يقوم ادخلوا الارض المقدسة التي كتب الله لكم

گفتند: «ای موسی! همانا در آنجا قومی خودکامه است،

قالوا يموسى ان فيها قوما جبارين

و ما همانا وارد آن نخواهیم شد تا آنکه آنان از آن بیرون نروند؛

وانا لن ندخلها حتى يخرجوا منها

دو مرد، از میان کسانی که می‌ترسیدند، که خدا دهش خود را بر آنان ارزانی کرده بود، گفتند: «از در بر آنان درآیید؛

قال رجلان من الذين يخافون انعم الله عليهما ادخلوا عليهم الباب

چون وارد آن شدید، همانا شما پیروز خواهید بود.

فاذا دخلتموه فانكم غلبون

گفت: «ای سرپرست من، من همانا جز بر خویشتن خود

قال رب اني لا املك الا نفسي

و برادرم اختیاری ندارم؛

واخي

گفت: «پس آن برای همیشه بر آنان ممنوع است،

قال فانها محرمة عليهم

چهل سال گم خواهند بود در زمین.

اربعين سنة يتيهون في الارض

و به حقیقت اطلاعات دو پسر آدم را بر آنان برخوان، آنگاه که هر یک هدیه‌ای آوردند: از یکی پذیرفته شد و از دیگری پذیرفته نشد.

واتل عليهم نبا ابنى ءادم بالحق اذ قربا قربانا فتقبل من احدهما ولم يتقبل من الءاخر

گفت: «بی‌گمان تو را خواهم کشت.»

قال لاقتلنك

اگر دستت را به سوی من دراز کنی تا مرا بکشی، من دستم را به سوی تو دراز نخواهم کرد تا تو را بکشم؛

لين بسطت الى يدك لتقتلني ما انا بباسط يدي اليك لاقتلك

می‌خواهم که تو بازگردی با بار تعدی من و تعدی خودت، و از همراهان آتش باشی:

اني اريد ان تبوا باثمي واثمك فتكون من اصحب النار

گفت: «وای بر من! آیا ناتوانم که چون این کلاغ باشم و بدیِ برادرم را نهان کنم؟» و پس از آن از پشیمانان شد. از این رو:

قال يويلتى اعجزت ان اكون مثل هذا الغراب فاوري سوءة اخي فاصبح من الندمين من اجل ذلك

بر پسران اسرائیل مقرر کردیم که هر که خویشتنی را بکشد، بی‌آنکه برای خویشتنی دیگر یا برای تباهی در زمین باشد، چنان است که همهٔ انسان‌ها را با هم کشته باشد،

كتبنا على بني اسرءيل انه من قتل نفسا بغير نفس او فساد في الارض فكانما قتل الناس جميعا

و هر که یکی را زنده کند، چنان است که همهٔ انسان‌ها را با هم زنده کرده باشد.

ومن احياها فكانما احيا الناس جميعا

بازپرداخت کسانی که با خدا و فرستادهٔ او می‌جنگند و در پی پراکندن تباهی در زمین‌اند این است که کشته شوند، یا بر تیر استوار شوند، یا دست‌ها و پاهایشان به‌صورت متناوب بریده شود، یا از زمین تبعید شوند.

انما جزوا الذين يحاربون الله ورسوله ويسعون في الارض فسادا ان يقتلوا او يصلبوا او تقطع ايديهم وارجلهم من خلف او ينفوا من الارض

همانا کسانی که انکار می‌کنند، اگر هر آنچه بر زمین است و همانندش را با آن می‌داشتند، تا خود را از کیفر روز حضور بخرند، از آنان پذیرفته نمی‌شد،

ان الذين كفروا لو ان لهم ما في الارض جميعا ومثله معه ليفتدوا به من عذاب يوم القيمة ما تقبل منهم

می‌خواهند از آتش بیرون آیند، اما از آن بیرون نخواهند آمد،

يريدون ان يخرجوا من النار وما هم بخرجين منها

و اما دزد مرد و دزد زن، تکیه‌گاه‌هایشان را قطع کنید، در بازپرداخت آنچه به دست آوردند، به‌عنوان عبرتی بازدارنده از جانب خدا.

والسارق والسارقة فاقطعوا ايديهما جزاء بما كسبا نكلا من الله

اما هر که پس از ستم خود بازگردد و خود را سامان دهد، خدا با بخشایش به سوی او بازمی‌گردد،

فمن تاب من بعد ظلمه واصلح فان الله يتوب عليه

آیا نمی‌دانی که پادشاهی آسمان‌ها و زمین از آنِ خدا است؟

الم تعلم ان الله له ملك السموت والارض

هر که را پسند او افتد کیفر می‌دهد، و هر که را پسند او افتد می‌بخشاید.

يعذب من يشاء ويغفر لمن يشاء

ای فرستاده! آنان که در انکار می‌شتابند تو را اندوهگین نکنند، از میان کسانی که با دهان‌های خود می‌گویند: «باور آوردیم»، بی‌آنکه هسته‌هایشان باور آورده باشد،

يايها الرسول لا يحزنك الذين يسرعون في الكفر من الذين قالوا ءامنا بافوههم ولم تومن قلوبهم

و نه از میان بازگرایان، گوش‌سپاران به دروغ، گوش‌سپاران برای قومی دیگر که نزد تو نیامده است.

ومن الذين هادوا سمعون للكذب سمعون لقوم ءاخرين لم ياتوك

سخنان را پس از جاگرفتن‌شان دگرگون می‌کنند، می‌گویند: «اگر این به شما داده شد، بگیرید؛ و اگر به شما داده نشد، بر حذر باشید.»

يحرفون الكلم من بعد مواضعه يقولون ان اوتيتم هذا فخذوه وان لم توتوه فاحذروا

و هر که را خدا بخواهد به آزمون بکشد، تو در برابر خدا برای او هیچ در اختیار نداری.

ومن يرد الله فتنته فلن تملك له من الله شيا

اینان‌اند که خدا نخواست هسته‌هایشان را پاک کند.

اوليك الذين لم يرد الله ان يطهر قلوبهم

در زندگی نزدیک، رسوایی‌ای دارند،

لهم في الدنيا خزي

گوش‌سپاران به دروغ، خورندگان سود ممنوع —

سمعون للكذب اكلون للسحت

اگر نزد تو آیند، پس میان آنان داوری کن، یا از آنان روی بگردان؛

فان جاءوك فاحكم بينهم او اعرض عنهم

و اگر از آنان روی بگردانی، نخواهند توانست هیچ آسیبی به تو برسانند.

وان تعرض عنهم فلن يضروك شيا

و اگر داوری کنی، آنگاه میان آنان با انصاف داوری کن،

وان حكمت فاحكم بينهم بالقسط

و چگونه تو را داور می‌گرفتند، حال آنکه تورات نزد آنان است، که داوری خدا در آن است، سپس پس از آن پشت می‌کنند؟

وكيف يحكمونك وعندهم التورىة فيها حكم الله ثم يتولون من بعد ذلك

ما تورات را فرود آوردیم، که در آن راهنمایی و نور است؛ اطلاع‌دهندگان، که نزد خدا بی‌خدشه بودند، بدان بر بازگرایان داوری می‌کردند، چنان‌که پیران و دانشوران می‌کردند، بر پایهٔ آنچه نگهداری‌اش از نوشتار خدا بر عهدهٔ آنان بود، و بر آن گواه بودند.

انا انزلنا التورىة فيها هدى ونور يحكم بها النبيون الذين اسلموا للذين هادوا والربنيون والاحبار بما استحفظوا من كتب الله وكانوا عليه شهداء

پس از مردم بیم نداشته باشید، بلکه از من بیم داشته باشید،

فلا تخشوا الناس واخشون

و به نشانه‌های من بهایی ناچیز نخرید.

ولا تشتروا بايتي ثمنا قليلا

و در آن برای آنان مقرر کردیم: خویشتن در برابر خویشتن، چشم در برابر چشم، بینی در برابر بینی، گوش در برابر گوش، دندان در برابر دندان، و برای زخم‌ها، تحقیقی.

وكتبنا عليهم فيها ان النفس بالنفس والعين بالعين والانف بالانف والاذن بالاذن والسن بالسن والجروح قصاص

اما هر که از روی دستگیری از آن بگذرد، آن برای او جبران است.

فمن تصدق به فهو كفارة له

و عیسی پسر مریم را در پی آنان فرستادیم، در حالی که آنچه از تورات پیش از او بود تأیید می‌کرد،

وقفينا على ءاثرهم بعيسى ابن مريم مصدقا لما بين يديه من التورىة

و تا دارندگان انجیل بدانچه خدا در آن فرود آورده است داوری کنند.

وليحكم اهل الانجيل بما انزل الله فيه

و ما نوشتار را به حقیقت بر تو فرود آوردیم، تأییدکنندهٔ آنچه از نوشتار پیش از آن بود، و چیره بر آن.

وانزلنا اليك الكتب بالحق مصدقا لما بين يديه من الكتب ومهيمنا عليه

پس میان آنان بدانچه خدا فرود آورده است داوری کن،

فاحكم بينهم بما انزل الله

و از هیجان‌هایشان پیروی مکن، دور از آنچه از حقیقت به تو رسیده است.

ولا تتبع اهواءهم عما جاءك من الحق

برای هر یک از شما قانونی و راهی قرار دادیم.

لكل جعلنا منكم شرعة ومنهاجا

و اگر خدا را پسند افتاده بود، شما را یک جامعهٔ یگانه می‌ساخت؛

ولو شاء الله لجعلكم امة وحدة

اما تا شما را در آنچه به شما داده است بیازماید.

ولكن ليبلوكم في ما ءاتىكم

پس در بهترین بر یکدیگر پیشی گیرید.

فاستبقوا الخيرت

و: میان آنان بدانچه خدا فرود آورده است داوری کن،

وان احكم بينهم بما انزل الله

و از هیجان‌هایشان پیروی مکن،

ولا تتبع اهواءهم

و نسبت به آنان هشیار باش، مبادا تو را با آزمون از بخشی از آنچه خدا به سوی تو فرود آورده است منحرف کنند.

واحذرهم ان يفتنوك عن بعض ما انزل الله اليك

و اگر پشت کردند، پس بدان که خدا نمی‌خواهد جز اثر بخشی از تقصیرهایشان را بر آنان رخ دهد.

فان تولوا فاعلم انما يريد الله ان يصيبهم ببعض ذنوبهم

پس آیا داوری عصر نادانی را می‌جویند؟

افحكم الجهلية يبغون

ای باورآوردگان! بازگرایان و یاری‌رسانان را متحد مگیرید:

يايها الذين ءامنوا لا تتخذوا اليهود والنصرى اولياء

آنان متحدان یکدیگرند.

بعضهم اولياء بعض

و هر که از شما آنان را متحد بگیرد، آنگاه از آنان است،

ومن يتولهم منكم فانه منهم

کسانی را می‌بینی که در هسته‌هایشان بیماری است در میان آنان می‌شتابند و می‌گویند: «بیم داریم که ناکامی‌ای به ما رسد»؛

فترى الذين في قلوبهم مرض يسرعون فيهم يقولون نخشى ان تصيبنا دايرة

ای باورآوردگان! هر که از شما از قانون خود روی برگرداند — خدا قومی خواهد آورد که آنان را دوست دارد و آنان او را دوست دارند، در برابر باورمندان فروتن، در برابر انکارکنندگان نیرومند، در راه خدا تلاشگر، و از نکوهش هیچ نکوهشگری نمی‌ترسند.

يايها الذين ءامنوا من يرتد منكم عن دينه فسوف ياتي الله بقوم يحبهم ويحبونه اذلة على المومنين اعزة على الكفرين يجهدون في سبيل الله ولا يخافون لومة لايم

این لطف خدا است، که به هر که پسند او افتد می‌دهد.

ذلك فضل الله يوتيه من يشاء

ای باورآوردگان! کسانی را که قانون شما را ریشخند و بازی گرفتند، از میان کسانی که پیش از شما نوشتار به آنان داده شده است، و انکارکنندگان، متحد مگیرید.

يايها الذين ءامنوا لا تتخذوا الذين اتخذوا دينكم هزوا ولعبا من الذين اوتوا الكتب من قبلكم والكفار اولياء

و چون به تماس فرا می‌خوانید، آن را ریشخند و بازی می‌گیرند:

واذا ناديتم الى الصلوة اتخذوها هزوا ولعبا

بگو: «آیا شما را از عوضی بدتر از این، نزد خدا، اطلاع دهم؟ کسی که خدا نفرینش کرده، بر او خشم گرفته، و از او میمون‌ها و خوک‌ها ساخته است، و کسی که از حدشکن فرمان برده —

قل هل انبيكم بشر من ذلك مثوبة عند الله من لعنه الله وغضب عليه وجعل منهم القردة والخنازير وعبد الطغوت

و چون نزد شما می‌آیند، می‌گویند: «باور آوردیم» — حال آنکه با انکار وارد شدند و با آن بیرون رفتند.

واذا جاءوكم قالوا ءامنا وقد دخلوا بالكفر وهم قد خرجوا به

و بسیاری از آنان را می‌بینی که در تعدی، دشمنی و خوردن سود ممنوع می‌شتابند.

وترى كثيرا منهم يسرعون في الاثم والعدون واكلهم السحت

چرا پیران و دانشوران آنان را از گفتن سخنان تعدی‌آمیز و خوردن سود ممنوع باز نمی‌دارند!

لولا ينهىهم الربنيون والاحبار عن قولهم الاثم واكلهم السحت

و بازگرایان گفتند: «دست خدا بسته است.»

وقالت اليهود يد الله مغلولة

دست‌هایشان بسته باد، و برای آنچه گفتند نفرین‌شده باشند!

غلت ايديهم ولعنوا بما قالوا

نه، دو دست او گشاده است: هرگونه پسندش افتد خرج می‌کند.

بل يداه مبسوطتان ينفق كيف يشاء

و آنچه از سرپرست تو بر تو فرود آورده شده است، بی‌گمان در بسیاری از آنان حدشکنی و انکار را خواهد افزود.

وليزيدن كثيرا منهم ما انزل اليك من ربك طغينا وكفرا

و ما میان آنان دشمنی و کینه افکندیم، تا روز حضور.

والقينا بينهم العدوة والبغضاء الى يوم القيمة

هر بار که آتشی برای جنگ بیفروزند، خدا آن را خاموش می‌کند،

كلما اوقدوا نارا للحرب اطفاها الله

و در پی پراکندن تباهی در زمین‌اند.

ويسعون في الارض فسادا

و اگر تورات، انجیل و آنچه از سرپرست‌شان بر آنان فرود آورده شده بود را پابرجا نگه داشته بودند، همانا از آنچه بالای سرشان است و از آنچه زیر پاهایشان است می‌خوردند.

ولو انهم اقاموا التورىة والانجيل وما انزل اليهم من ربهم لاكلوا من فوقهم ومن تحت ارجلهم

از میان آنان جامعه‌ای معتدل هست،

منهم امة مقتصدة

ای فرستاده! آنچه را از سرپرست تو بر تو فرود آورده شده است برسان،

يايها الرسول بلغ ما انزل اليك من ربك

و اگر چنین نکنی، پیام او را نرسانده‌ای.

وان لم تفعل فما بلغت رسالته

خدا تو را از مردم نگاه می‌دارد،

والله يعصمك من الناس

بگو: «ای دارندگان نوشتار! بر هیچ پایه‌ای نیستید، تا آنگاه که تورات، انجیل و آنچه از سرپرست‌تان بر شما فرود آورده شده است را پابرجا نگه ندارید.»

قل ياهل الكتب لستم على شىء حتى تقيموا التورىة والانجيل وما انزل اليكم من ربكم

و آنچه از سرپرست تو بر تو فرود آورده شده است، بی‌گمان در بسیاری از آنان حدشکنی و انکار را خواهد افزود.

وليزيدن كثيرا منهم ما انزل اليك من ربك طغينا وكفرا

ما همانا پیمان استوار پسران اسرائیل را گرفتیم و فرستادگانی به سوی آنان فرستادیم.

لقد اخذنا ميثق بني اسرءيل وارسلنا اليهم رسلا

و پنداشتند که آزمونی نخواهد بود؛ پس کور و کر شدند؛ سپس خدا با بخشایش به سوی آنان بازگشت؛ سپس بار دیگر کور و کر شدند،

وحسبوا الا تكون فتنة فعموا وصموا ثم تاب الله عليهم ثم عموا وصموا

بسیاری از آنان.

كثير منهم

همانا انکار کردند کسانی که گفتند: «خدا همان مسیح پسر مریم است.»

لقد كفر الذين قالوا ان الله هو المسيح ابن مريم

و مسیح گفت: «ای پسران اسرائیل! از خدا، سرپرست من و سرپرست شما، فرمان ببرید.

وقال المسيح يبني اسرءيل اعبدوا الله ربي وربكم

هر که برای خدا انباز گیرد، خدا همانا باغ را بر او ممنوع می‌کند، و پناهگاهش آتش خواهد بود.»

انه من يشرك بالله فقد حرم الله عليه الجنة وماوىه النار

همانا انکار کردند کسانی که گفتند: «خدا سومی از سه است.»

لقد كفر الذين قالوا ان الله ثالث ثلثة

حال آنکه هیچ ایزدی نیست جز ایزدی یگانه.

وما من اله الا اله وحد

آیا پس به سوی خدا بازنخواهند گشت و از او بخشایش نخواهند خواست؟

افلا يتوبون الى الله ويستغفرونه

مسیح پسر مریم جز فرستاده‌ای نیست؛ فرستادگانی پیش از او گذشته‌اند،

ما المسيح ابن مريم الا رسول قد خلت من قبله الرسل

و مادرش زنی راست‌گو بود؛

وامه صديقة

هر دو خوراک می‌خوردند.

كانا ياكلان الطعام

بگو: «آیا غیر از خدا از چیزی فرمان می‌برید که برای شما نه آسیبی دارد و نه سودی؟

قل اتعبدون من دون الله ما لا يملك لكم ضرا ولا نفعا

بگو: «ای دارندگان نوشتار! در قانون خود فراتر از حقیقت زیاده‌روی مکنید،

قل ياهل الكتب لا تغلوا في دينكم غير الحق

نفرین‌شده‌اند کسانی از پسران اسرائیل که انکار کردند، بر زبان داوود و عیسی پسر مریم.

لعن الذين كفروا من بني اسرءيل على لسان داود وعيسى ابن مريم

یکدیگر را از کاری مردود که مرتکب می‌شدند باز نمی‌داشتند:

كانوا لا يتناهون عن منكر فعلوه

بسیاری از آنان را می‌بینی که با انکارکنندگان متحد می‌شوند:

ترى كثيرا منهم يتولون الذين كفروا

و اگر به خدا، به اطلاع‌دهنده و به آنچه بر او فرود آورده شده است باور می‌داشتند، آنان را متحد نمی‌گرفتند؛

ولو كانوا يومنون بالله والنبي وما انزل اليه ما اتخذوهم اولياء

بی‌گمان خواهی یافت که از میان مردم، دشمن‌ترینِ باورآوردگان، بازگرایان و انباز گیرندگان‌اند،

لتجدن اشد الناس عدوة للذين ءامنوا اليهود والذين اشركوا

و بی‌گمان خواهی یافت که نزدیک‌ترینِ آنان به باورآوردگان در مهر، کسانی‌اند که می‌گویند: «ما همانا یاری‌رسانانیم.»

ولتجدن اقربهم مودة للذين ءامنوا الذين قالوا انا نصرى

پس خدا برای آنچه گفتند، باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است، به عوض به آنان داد، که جاودانه در آن می‌مانند.

فاثبهم الله بما قالوا جنت تجري من تحتها الانهر خلدين فيها

ای باورآوردگان! چیزهای نیکی را که خدا بر شما روا کرده است ممنوع مشمارید، و از حدود مگذرید،

يايها الذين ءامنوا لا تحرموا طيبت ما احل الله لكم ولا تعتدوا

و از آنچه خدا شما را روزی داده است بخورید، آنچه روا و نیک است،

وكلوا مما رزقكم الله حللا طيبا

خدا شما را برای بیهودگی در سوگندهایتان نخواهد گرفت،

لا يواخذكم الله باللغو في ايمنكم

اما شما را برای سوگندهایی که استوار بسته‌اید خواهد گرفت.

ولكن يواخذكم بما عقدتم الايمن

جبران آن خوراک دادن به ده تنگ‌دست است، از بهترین خوراکی که خانواده‌هایتان را می‌خورانید، یا پوشاندن آنان، یا بازگرداندن استقلال شخصی که در بند بدهی است؛

فكفرته اطعام عشرة مسكين من اوسط ما تطعمون اهليكم او كسوتهم او تحرير رقبة

و هر که توانایی آن را نیابد، آنگاه پرهیز سه روز.

فمن لم يجد فصيام ثلثة ايام

این جبران سوگندهای شما است، آنگاه که سوگند می‌خورید.

ذلك كفرة ايمنكم اذا حلفتم

و سوگندهای خود را نگه دارید.

واحفظوا ايمنكم

منحرف‌کننده جز این نمی‌خواهد که با شراب و قمار میان شما دشمنی و کینه افکند، و راه شما را به یادآوری خدا و تماس ببندد.

انما يريد الشيطن ان يوقع بينكم العدوة والبغضاء في الخمر والميسر ويصدكم عن ذكر الله وعن الصلوة

و از خدا گردن نهید، و از فرستاده گردن نهید، و هشیار باشید.

واطيعوا الله واطيعوا الرسول واحذروا

بر کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند نکوهشی نیست، در آنچه خورده‌اند، مادام که محتاط بودند، باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند، سپس محتاط بودند و باور آوردند، سپس محتاط بودند و نیکی کردند.

ليس على الذين ءامنوا وعملوا الصلحت جناح فيما طعموا اذا ما اتقوا وءامنوا وعملوا الصلحت ثم اتقوا وءامنوا ثم اتقوا واحسنوا

ای باورآوردگان! خدا بی‌گمان شما را با شکاری خواهد آزمود که به دست‌ها و نیزه‌هایتان افتد، تا خدا بازشناسد که چه کسی از او می‌ترسد هرچند از حواس او بیرون باشد.

يايها الذين ءامنوا ليبلونكم الله بشىء من الصيد تناله ايديكم ورماحكم ليعلم الله من يخافه بالغيب

ای باورآوردگان! تا در حالت مصون از تعرّض هستید، شکار مکشید.

يايها الذين ءامنوا لا تقتلوا الصيد وانتم حرم

و هر که از شما آن را عمداً بکشد، بازپرداختی هم‌ارز از چارپایان، که دو دادگر از میان شما دربارهٔ آن داوری کنند، به‌عنوان هدیه‌ای که به نقطهٔ مرکزی برسد، یا جبرانی که خوراک دادن به تنگ‌دستان است، یا هم‌ارز آن در پرهیز، تا پیامدهای شوم کردار خود را بچشد.

ومن قتله منكم متعمدا فجزاء مثل ما قتل من النعم يحكم به ذوا عدل منكم هديا بلغ الكعبة او كفرة طعام مسكين او عدل ذلك صياما ليذوق وبال امره

خدا از آنچه گذشته است چشم پوشیده است؛

عفا الله عما سلف

اما هر که دوباره کند، خدا از او انتقام خواهد گرفت.

ومن عاد فينتقم الله منه

شکار دریا و خوراک آن برای شما روا شده است،

احل لكم صيد البحر وطعامه

به‌عنوان بهره برای شما و برای کاروان‌ها؛

متعا لكم وللسيارة

اما شکار خشکی بر شما ممنوع شده است تا در حالت مصون از تعرّض هستید.

وحرم عليكم صيد البر ما دمتم حرما

خدا نقطهٔ مرکزی، خانهٔ مصون از تعرّض، را مایهٔ پابرجایی برای انسان‌ها قرار داده است، و نیز ماه مصون از تعرّض، هدیه‌های داوطلبانه و پیشکش‌های نذرشده را.

جعل الله الكعبة البيت الحرام قيما للناس والشهر الحرام والهدي والقليد

بر فرستاده جز رساندن نیست.

ما على الرسول الا البلغ

بگو: «ناپاک و نیک برابر نیستند، هرچند فراوانی ناپاک تو را خیره کند.»

قل لا يستوي الخبيث والطيب ولو اعجبك كثرة الخبيث

ای باورآوردگان! دربارهٔ چیزهایی که اگر برای شما آشکار می‌شد شما را ناخوش می‌آمد، پرسش نکنید.

يايها الذين ءامنوا لا تسلوا عن اشياء ان تبد لكم تسوكم

و اگر هنگام فرود آمدن این خوانش دربارهٔ آن‌ها بپرسید، برای شما آشکار خواهد شد. خدا از آن چشم پوشیده است.

وان تسلوا عنها حين ينزل القرءان تبد لكم عفا الله عنها

خدا نه بحیره‌ای نهاده است، نه سائبه‌ای، نه وصیله‌ای و نه حامی،

ما جعل الله من بحيرة ولا سايبة ولا وصيلة ولا حام

و چون به آنان گفته می‌شود: «بیایید به آنچه خدا فرود آورد، و به فرستاده»، می‌گویند: «ما را بس است آنچه نیاکان خود را بر آن یافتیم.»

واذا قيل لهم تعالوا الى ما انزل الله والى الرسول قالوا حسبنا ما وجدنا عليه ءاباءنا

ای باورآوردگان! مراقب خودتان باشید:

يايها الذين ءامنوا عليكم انفسكم

کسی که گمراه می‌شود، مادام که راهنمایی می‌پذیرید، به شما آسیبی نمی‌رساند.

لا يضركم من ضل اذا اهتديتم

ای باورآوردگان! گواهی میان شما، چون مرگ به یکی از شما رسد، هنگام وصیت: دو دادگر از میان خودتان، یا دو تن دیگر، بیرون از شما، اگر در زمین گام می‌زنید و پیشامد ناگوار مرگ به شما رسد.

يايها الذين ءامنوا شهدة بينكم اذا حضر احدكم الموت حين الوصية اثنان ذوا عدل منكم او ءاخران من غيركم ان انتم ضربتم في الارض فاصبتكم مصيبة الموت

آن دو را پس از تماس معلق نگه خواهید داشت، و آن دو به خدا سوگند خواهند خورد، اگر تردید دارید: «ما بدان هیچ نخواهیم خرید، به هیچ بهایی، هرچند دربارهٔ نزدیکی باشد،

تحبسونهما من بعد الصلوة فيقسمان بالله ان ارتبتم لا نشتري به ثمنا ولو كان ذا قربى

اما اگر بر این دست یافته شود که آن دو مرتکب تعدی شده‌اند، دو تن دیگر جای آن دو را خواهند گرفت، از میان کسانی که حقشان پایمال شده، دو نزدیک‌تر، و هر دو سوگند خواهند خورد

فان عثر على انهما استحقا اثما فاخران يقومان مقامهما من الذين استحق عليهم الاولين فيقسمان

به خدا: «گواهی ما همانا از گواهی آن دو برحق‌تر است، و ما از حدود نگذشته‌ایم؛

بالله لشهدتنا احق من شهدتهما وما اعتدينا

این به گواهی در شکل درست آن نزدیک‌تر است، یا به ترس آنان از اینکه سوگندهای دیگر پس از سوگندهایشان رد شود.

ذلك ادنى ان ياتوا بالشهدة على وجهها او يخافوا ان ترد ايمن بعد ايمنهم

و در برابر خدا محتاط باشید،

واتقوا الله

و بشنوید.

واسمعوا

روزی که خدا فرستادگان را گرد آورد و بگوید: «چه پاسخی دریافت کردید؟»

يوم يجمع الله الرسل فيقول ماذا اجبتم

آنگاه که خدا بگوید: «ای عیسی پسر مریم! دهش من بر خودت و بر مادرت را به یاد آور، آنگاه که تو را با جریان والاپایه نیرو دادم، در گهواره و در میانسالی با مردم سخن می‌گفتی،

اذ قال الله يعيسى ابن مريم اذكر نعمتي عليك وعلى ولدتك اذ ايدتك بروح القدس تكلم الناس في المهد وكهلا

و آنگاه که ضابطه، فرزانگی، تورات و انجیل را به تو آموختم؛

واذ علمتك الكتب والحكمة والتورىة والانجيل

و آنگاه که از گل صورتی چون پرنده می‌آفریدی، به اجازهٔ من، سپس در آن می‌دمیدی، و پرنده می‌شد، به اجازهٔ من؛

واذ تخلق من الطين كهية الطير باذني فتنفخ فيها فتكون طيرا باذني

و نابینای مادرزاد و جذامی را بهبود می‌بخشیدی، به اجازهٔ من؛

وتبري الاكمه والابرص باذني

و آنگاه که مردگان را بیرون می‌آوردی، به اجازهٔ من؛

واذ تخرج الموتى باذني

و آنگاه که به شاگردان پرده برداشتم: «به من و به فرستادهٔ من باور آورید»؛

واذ اوحيت الى الحوارين ان ءامنوا بي وبرسولي

آنگاه که شاگردان گفتند: «ای عیسی پسر مریم! آیا می‌توانی از سرپرست خود بخواهی که میزی از آسمان بر ما فرود آورد؟»

اذ قال الحواريون يعيسى ابن مريم هل يستطيع ربك ان ينزل علينا مايدة من السماء

عیسی پسر مریم گفت: «ای خدا، ای سرپرست ما! میزی از آسمان بر ما فرود آور، که برای ما جشنی باشد، برای نخستین ما و برای واپسین ما، و نشانه‌ای از جانب تو؛

قال عيسى ابن مريم اللهم ربنا انزل علينا مايدة من السماء تكون لنا عيدا لاولنا وءاخرنا وءاية منك

و ما را روزی ده؛

وارزقنا

و آنگاه که خدا بگوید: «ای عیسی پسر مریم! آیا تو به مردم گفتی: مرا و مادرم را غیر از خدا دو ایزد بگیرید؟»

واذ قال الله يعيسى ابن مريم ءانت قلت للناس اتخذوني وامي الهين من دون الله

خواهد گفت: «شکوه بر تو باد! مرا نسزید که آنچه را حق من نیست بگویم.

قال سبحنك ما يكون لي ان اقول ما ليس لي بحق

اگر آن را گفته بودم، تو آن را می‌دانستی.

ان كنت قلته فقد علمته

تو آنچه در خویشتن من است می‌دانی، و من آنچه را در خویشتن تو است نمی‌دانم،

تعلم ما في نفسي ولا اعلم ما في نفسك

من به آنان جز آنچه مرا دستور دادی نگفتم: از خدا، سرپرست من و سرپرست شما، فرمان ببرید؛

ما قلت لهم الا ما امرتني به ان اعبدوا الله ربي وربكم

و تا در میان آنان بودم، بر آنان گواه بودم؛

وكنت عليهم شهيدا ما دمت فيهم

سپس چون مرا به‌تمامی گرفتی، تو بودی که بر آنان ناظر بودی.

فلما توفيتني كنت انت الرقيب عليهم

اگر آنان را کیفر دهی، آنان فرمان‌بردارانِ تواند؛

ان تعذبهم فانهم عبادك

خدا خواهد گفت: «این روزی است که راست‌گویی به راست‌گویان سود می‌رساند.

قال الله هذا يوم ينفع الصدقين صدقهم

آنان باغ‌هایی دارند که رودها از زیر آن‌ها جاری است، جاودانه در آن می‌مانند، همیشه.»

لهم جنت تجري من تحتها الانهر خلدين فيها ابدا

خدا از آنان خرسند است، و آنان از او خرسندند.

رضي الله عنهم ورضوا عنه

پادشاهی آسمان‌ها و زمین و آنچه در آن‌ها است از آنِ خدا است.

لله ملك السموت والارض وما فيهن