Al-Mumtahana الممتحنة
A Fine Paragon in Ibrahim أسوة حسنة في إبراهيم
The section and its links
The return judged far-fetched, the sworn Day, then the community (50, then 51-67)
What was shown before: The return judged far-fetched is set out in 50. 50
بسم الله الرحمن الرحيم
به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.
ای کسانی که باور آوردید! دشمن من و دشمن خود را متحد مگیرید،
يايها الذين ءامنوا لا تتخذوا عدوي وعدوكم اولياء
در حالی که محبت به آنان عرضه می‌کنید، حال آنکه آنان حقیقتی را که به شما رسیده است انکار کرده‌اند،
تلقون اليهم بالمودة وقد كفروا بما جاءكم من الحق
فرستاده و خودتان را بیرون می‌کنند، از آن‌رو که به خدا، سرپرست خود، باور دارید.
يخرجون الرسول واياكم ان تومنوا بالله ربكم
اگر برای کوشیدن در راه من و جست‌وجوی خشنودی من بیرون آمده‌اید، محبت خود را در نهان به آنان می‌سپارید، حال آنکه من بهتر می‌دانم آنچه را نهان کردید و آنچه را آشکار ساختید.
ان كنتم خرجتم جهدا في سبيلي وابتغاء مرضاتي تسرون اليهم بالمودة وانا اعلم بما اخفيتم وما اعلنتم
و هر که از شما چنین کند، از راه راست گمراه شده است.
ومن يفعله منكم فقد ضل سواء السبيل
اگر بر شما غلبه یابند، برای شما دشمن خواهند بود، و دست‌ها و زبان‌های خود را با بدی بر شما خواهند گشود،
ان يثقفوكم يكونوا لكم اعداء ويبسطوا اليكم ايديهم والسنتهم بالسوء
و می‌خواستند که شما انکار کنید.
وودوا لو تكفرون
نه خویشاوندی‌های شما و نه فرزندانتان برایتان سودی نخواهند داشت،
لن تنفعكم ارحامكم ولا اولدكم
در روز حضور، او میان شما جدایی خواهد افکند.
يوم القيمة يفصل بينكم
و خدا بر آنچه می‌کنید بینا است.
والله بما تعملون بصير
برای شما در ابراهیم و در کسانی که با او بودند الگویی نیکو بود، آنگاه که به قوم خود گفتند: «ما همانا از شما و از آنچه غیر از خدا فرمان می‌برید بری هستیم؛ ما شما را انکار می‌کنیم، و میان ما و شما دشمنی و کینه‌ای آشکار شده است، برای همیشه، تا آنگاه که تنها به خدا باور آورید» — جز سخن ابراهیم به پدرش: «بی‌گمان برای تو بخشایش خواهم خواست، و در برابر خدا برای تو هیچ‌چیز در اختیار ندارم.»
قد كانت لكم اسوة حسنة في ابرهيم والذين معه اذ قالوا لقومهم انا برءوا منكم ومما تعبدون من دون الله كفرنا بكم وبدا بيننا وبينكم العدوة والبغضاء ابدا حتى تومنوا بالله وحده الا قول ابرهيم لابيه لاستغفرن لك وما املك لك من الله من شىء
«ای سرپرست ما، به تو وکالت می‌دهیم، به سوی تو روی می‌آوریم، و مقصد به سوی توست.
ربنا عليك توكلنا واليك انبنا واليك المصير
ای سرپرست ما، ما را آزمونی برای انکارکنندگان مگردان،
ربنا لا تجعلنا فتنة للذين كفروا
و ما را ببخشای، ای سرپرست ما،
واغفر لنا ربنا
زیرا این تویی، نیرومند، فرزانه.»
انك انت العزيز الحكيم
برای شما در آنان همانا الگویی نیکو بود، برای هر که به خدا و روز واپسین امید دارد.
لقد كان لكم فيهم اسوة حسنة لمن كان يرجوا الله واليوم الءاخر
و هر که پشت کند — خدا همانا توانگر است، ستوده.
ومن يتول فان الله هو الغني الحميد
شاید خدا میان شما و کسانی از آنان که دشمن گرفته‌اید محبتی بنهد،
عسى الله ان يجعل بينكم وبين الذين عاديتم منهم مودة
و خدا توانا است.
والله قدير
و خدا بسیار بخشاینده و مهربان است.
والله غفور رحيم
خدا شما را باز نمی‌دارد از اینکه نیکوکار و برابری‌ورز باشید نسبت به کسانی که دربارهٔ قانون با شما پیکار نکردند و شما را از خانه‌هایتان بیرون نکردند،
لا ينهىكم الله عن الذين لم يقتلوكم في الدين ولم يخرجوكم من ديركم ان تبروهم وتقسطوا اليهم
زیرا خدا برابری‌ورزان را دوست دارد.
ان الله يحب المقسطين
خدا شما را تنها از این باز می‌دارد که کسانی را که دربارهٔ قانون با شما پیکار کردند، شما را از خانه‌هایتان بیرون کردند و بر بیرون راندنتان پشتیبانی کردند متحد خود بگیرید.
انما ينهىكم الله عن الذين قتلوكم في الدين واخرجوكم من ديركم وظهروا على اخراجكم ان تولوهم
و هر که آنان را متحد گیرد، آنان ستمگرانند.
ومن يتولهم فاوليك هم الظلمون
ای کسانی که باور آوردید! چون زنان باورمند نزد شما آیند، مهاجرت‌کرده، آنان را بررسی کنید.
يايها الذين ءامنوا اذا جاءكم المومنت مهجرت فامتحنوهن
خدا باور آنان را بهتر می‌داند.
الله اعلم بايمنهن
پس اگر دانستید که باورمندند، آنان را به سوی انکارکنندگان بازمگردانید.
فان علمتموهن مومنت فلا ترجعوهن الى الكفار
آنان برای ایشان روا نیستند و ایشان برای آنان روا نیستند.
لا هن حل لهم ولا هم يحلون لهن
و آنچه را خرج کرده‌اند به آنان بدهید.
وءاتوهم ما انفقوا
و هیچ ایرادی بر شما نیست که آنان را به همسری بگیرید، آنگاه که پاداش‌هایشان را به آنان می‌دهید.
ولا جناح عليكم ان تنكحوهن اذا ءاتيتموهن اجورهن
و پیوندهای زنان انکارکننده را نگاه ندارید.
ولا تمسكوا بعصم الكوافر
و آنچه خرج کرده‌اید را بخواهید، و آنان آنچه خرج کرده‌اند را بخواهند.
وسلوا ما انفقتم وليسلوا ما انفقوا
چنین است داوری خدا: او میان شما داوری می‌کند.
ذلكم حكم الله يحكم بينكم
و خدا همه‌چیزدان و فرزانه است.
والله عليم حكيم
و اگر یکی از همسران شما به سوی انکارکنندگان از شما برود، سپس شما تلافی کنید، به کسانی که همسرشان رفته است برابر آنچه خرج کرده بودند بدهید.
وان فاتكم شىء من ازوجكم الى الكفار فعاقبتم فاتوا الذين ذهبت ازوجهم مثل ما انفقوا
و نسبت به خدا، که به او باور دارید، محتاط باشید.
واتقوا الله الذي انتم به مومنون
ای اطلاع‌دهنده! چون زنان باورمند نزد تو آیند تا به تو وفاداری بسپارند، بر این شرط که چیزی را با خدا انباز نگیرند، دزدی نکنند، زنا نکنند، فرزندان خود را نکشند، تهمتی را که میان دست‌ها و پاهایشان ساخته‌اند نیاورند، و در آنچه شناخته‌شده است از تو نافرمانی نکنند، وفاداری آنان را بپذیر و برای آنان بخشایش خدا را بخواه،
يايها النبي اذا جاءك المومنت يبايعنك على ان لا يشركن بالله شيا ولا يسرقن ولا يزنين ولا يقتلن اولدهن ولا ياتين ببهتن يفترينه بين ايديهن وارجلهن ولا يعصينك في معروف فبايعهن واستغفر لهن الله
زیرا خدا بسیار بخشاینده و مهربان است.
ان الله غفور رحيم
ای کسانی که باور آوردید! قومی را که خدا بر آنان خشم گرفته است متحد مگیرید، که از زندگی واپسین ناامید شده‌اند، همان‌گونه که انکارکنندگان از یاران گورها ناامید شده‌اند.
يايها الذين ءامنوا لا تتولوا قوما غضب الله عليهم قد ييسوا من الءاخرة كما ييس الكفار من اصحب القبور